Кіріспе

Құс түрі. Екі қырлы қабылан (Nannopterum auritum) – су құстарының қабылан тұқымдасына жататын құс. Ол өзендер мен көлдердің жанында, сондай-ақ жағалау аймақтарында кездеседі және Солтүстік Американың барлық аймақтарында кең таралған, Аляскадағы Алеут аралдарынан Флорида мен Мексикаға дейін. Ұзындығы шамамен [ұзындығын қосу керек] болатын бұл құс, көбею маусымында басында қос шоқысы өсетінде қара және ақ қауырсындары араласатын, сары-жеміш түсті терісі бар, басқа бөліктері толығымен қара түсті. Бес түршесі белгілі. Негіздік тағамы – балық, ол суға жүзіп және сүңгіп аң аулайды. Оның қауырсындары, барлық қабыландар сияқты, су өткізбейді, сондықтан судан шыққаннан кейін оларды кептіруі қажет. Бұрын ДДТ қолданылуынан құрып кетуге ұшыраған, бірақ соңғы жылдары оның саны едәуір артты.

Сипаттама

Екі қырлы қабыққоға – ірі денелі, жалпақ денесі, ұзын мойны, орташа өлшемдегі құйрығы, қанатты аяқтары және орташа өлшемдегі иілген мүсілі бар су құсы. Оның дене ұзындығы 70-90 см, қанаттарының ені 120-150 см аралығында болады. Екі қырлы қабыққоғалардың салмағы 2,5-3,5 кг шамасында. Еркектер мен ұрғашылар арасында жыныстық ерекшелік байқалмайды.

Мінез-құлық

Екі қырлы қабыққоға судың бетіне жақын жүзеді, көбінесе мойны мен басы ғана көрінеді, және су бетінен сүңгіп кіреді. Ол қозғалу үшін аяқтарын пайдаланады және 30–70 секундқа дейін тереңге сүңгіп түсе алады. Сүңгігеннен кейін, ол қанаттарын кептіру үшін жайып, ұзақ уақыт бойы тұрады, себебі олар толыққанды су өткізбейді. Бұл түр су үстінде төмен ұшып, мұңғығын сәл жоғары көтеріп ұстайды, кейде ұзын, тізбектей қатарлармен отардан шығады.

Диета

Тамақ теңіздерде, тұщы сулы көлдерде және өзендерде кездеседі. Барлық құсқарлар сияқты, екі қырлы құс та жемін табу үшін суға шомылады. Ол негізінен балықтармен қоректенеді, бірақ кейде қосмекенділер, шаяңқылар және жәндіктерді де жейді. Оңтүстік қыстау жерлеріндегі аквамәдениет тоғандарының пайда болуы да олардың санының өсуіне себеп болуы мүмкін. Бұл тоғандар қысқы тіршілік ету мен өсу үшін қолайлы жағдай жасайды. 1894 жылы Томас Макилрейт өзінің «Онтарио құстары» атты кітабында екі қырлы құстар туралы бөлімін былай аяқтады: «Жас құстар жеткілікті деңгейде өскенде, олар сирек баратын жерлерде үлкен топтарға бірігіп, су беті мұзбен жабылғанша қалады, содан кейін көктемде мұз ерігенше қайта оралмайды». Ұлы көлдер аймағында ұялайтын популяция үшін, көлдердің жергілікті емес алейвиф (кішкентай жемдік балық) тарапынан отарлануы оңтайлы тамақтану ортасын қамтамасыз етті, демек, жақсы көбейіс нәтижелеріне қол жеткізілді деп саналады. Екі қырлы құсқарлар алейвифтен басқа да балық түрлерін жейді және Ұлы көлдер мен басқа да аймақтардағы кейбір спорттық балықтардың санының азаюына себеп болуы мүмкін деген күдік бар. 2008 жылдың мамыр айында Канада үкіметі Эри көліндегі Мидл аралында, Пойнт-Пели ұлттық паркінің бір бөлігіндегі құстардың ұяларын едәуір қысқартты. Бұл шағын аралдың тепе-теңдігін сақтап, өсімдік жамылғысын қорғауға бағытталған әрекет, бірақ жоспарға қарсы шығушылар оның бұрмаланған ақпаратқа негізделгенін, оның бір бөлігін балық аулаумен айналысатын адамдар ұсынғанын, олар құсқарларды өзіне бәсекелес деп қарастыратынын айтты. 2021 жылғы мәліметтер бойынша, құсқарларды қырқу бағдарламасы жалғасуда.