Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Орта ғасырдағы итальяндық ақсүйек отбасы Пацци Флоренция Республикасындағы ықпалды отбасы болды. XV ғасырда олардың негізгі қызметі банктік іс-әрекет болды. 1478 жылғы Пацци қастандығынан кейін отбасының мүшелері Флоренциядан қуылды және олардың мүлігі тәркіленді; отбасының аты мен елтаңбасы Синьорияның бұйрығымен толығымен жойылды.
Italian noble family in the Middle Ages
The Pazzi were a powerful family in the Republic of Florence. Their main trade during the fifteenth century was banking. In the aftermath of the Pazzi conspiracy in 1478, members of the family were banished from Florence and their property was confiscated; the family name and coat of arms were permanently suppressed by order of the Signoria.
Тарих
Дәстүрлі әңгіме бойынша, отбасын 1099 жылы Иерусалимді қоршау кезінде, Бірінші крест жорығы кезінде қабырғалардан бірінші болып өтіп, Флоренцияға Киелі қабірден алынған деген кремнездермен оралған Паццо ди Раниери құрды. Бұл кремнездер Санти Апостолиде сақталды және Қасиетті сенбі күні қалада от жағу үшін қолданылды. Бұл аңыздың тарихи негізі он тоғызыншы ғасырдың ортасында зерттелгеннен бері күмәнді. Отбасының алғашқы тарихи тұлғасы – 1260 жылдың 4 қыркүйегінде Монтаперти шайқасында Флоренция (Гвельф) атты әскерінің капитаны болған адам, оның қолы жаулап алушылармен кесіліп, байрақ құлап кетті. Оның ұлы – Қара Гюльф және Шарль де Валуаның ізбасары. Андреа ди Гульельмо де Пацци (1372–1445) – банкир және саудагер. 1429 жылы Флоренциядағы Санта-Кроче францискан шіркеуінде Пацци капелласын салуды тапсырды. Оның ұлы Жакопо де Пацци 1464 жылы отбасының басшысы болды. Гульельмо ди Антонио де Пацци 1460 жылы Лоренцо де Медичидің әпкесі Бьянка де Медичиге үйленді; ол олардың он алты баласының алтыншысы болды және 1508 жылы Флоренция архиепископы болды. Франческо де Пацци 1477–78 жылдары Пацци қастандықтарының ұйымдастырушыларының бірі болды. Ол, Жакопо де Пацци және Жакопоның інісі Ренато де Пацци қастандық сәтсіз аяқталғаннан кейін өлім жазасына кесілді. Ол – кондотьер, 1512 жылы Равенна шайқасында қаза тапты. Мария Маддалена де Пацци (1566–1607) – кармелиттік монах және мистик, 1669 жылы қасиетті деп жарияланды.
The traditional story is that the family was founded by Pazzo di Ranieri, first man over the walls during the Siege of Jerusalem of 1099, during the First Crusade, who returned to Florence with flints supposedly from the Holy Sepulchre, which were kept at Santi Apostoli and used on Holy Saturday to re kindle fire in the city. The historical basis of this legend has been in question since the work of it in the mid nineteenth century. The first apparently historical figure in the family is the it who was a captain of the Florentine (Guelph) cavalry at the battle of Montaperti on 4 September 1260, and whose hand was treacherously severed by it, causing the standard to fall. His son it was a Black Guelph and a follower of Charles de Valois. Andrea di Guglielmo de' Pazzi (1372–1445) was a banker and merchant. In 1429 he commissioned construction of the Pazzi Chapel in the Franciscan church of Santa Croce in Florence. His son Jacopo de' Pazzi became head of the family in 1464. Guglielmo di Antonio de' Pazzi married Bianca de' Medici, sister of Lorenzo de' Medici, in 1460; it, the sixth of their sixteen children, became archbishop of Florence in 1508. Francesco de' Pazzi was one of the instigators of the Pazzi conspiracy in 1477–78. He, Jacopo de' Pazzi and Jacopo's brother Renato de' Pazzi were executed after the plot failed. it was a condottiere; he died at the Battle of Ravenna in 1512. Maria Maddalena de' Pazzi (1566–1607) was a Carmelite nun and mystic; she was canonised in 1669.
Паццидің құпиялары
1477 жылдың басында Пацци банкінің Римдегі басқарушысы Франческо де Пацци, папа Сикст IV-тің немересі және қолдауындағы Гироламо Риариомен, сондай-ақ Сиксттің Пиза архиепископы етіп тағайындаған Франческо Сальвиатимен бірге Лоренцо де Медичи мен оның інісі Джулианоны өлтіріп, Медичи әулетін Флоренция билігінен ығыстыруды жоспарлады. Сикст заговоршыларға жасырын қолдау көрсетті. Қастандық әрекеті 1478 жылғы 26 сәуірде Флоренция соборындағы қасирет кезінде жасалды. Джулиано қаза тапты, Лоренцо жараланды, бірақ қашып үлкерді. Сальвиати Перуджадан келген жалдамалы әскерлермен Палаццо-делла-Синьорияны басып алуға тырысты, бірақ сәтсіз аяқталды. Көптеген заговоршылар тез ұсталып, жазаланды; Франческо де Пацци бастаған бесеуі Палаццо-делла-Синьорияның терезелерінен дарға асылды. Әулет басшысы Жакопо де Пацци Флоренциядан қашып кетті, бірақ ұсталып қайта әкелінді. Ол азапталды, содан кейін Сальвиатидің шіри бастаған денесімен бірге Палаццо-делла-Синьориядан дарға асылды. Ол Санта-Кроче шіркеуіне жерленді, бірақ денесі қайта қазылып, арыққа лақтырылды. Кейін оны көшелерде сүйреп, Пацци сарайының есігіне тіреп қойып, шіріген басын есік қағу үшін мазақтап пайдаланды. Одан кейін оны Арно өзеніне лақтырып жіберді. Балалар оны өзеннен шығарып алып, биязыға байлап, сабап, қайтадан өзенге лақтырды. Паццилер Флоренциядан қуылды, олардың жерлері мен мүліктері тәркіленді. Лоренцоның қарындасы Бьянканың күйеуі Гульельмо де Пацци үй қамауына алынды, кейін қалаға кіруіне тыйым салынды; ол Понтассивке жақын Торре-а-Децимаға көшіп кетті. Пацци әулетінің аты мен елтаңбасы Синьорияның жарлығымен мәңгілікке жойылды. Аты мемлекеттік тізілімдерден өшіріліп, барлық ғимараттар мен көшелердің атаулары өзгертілді. Олардың дельфиндері бейнеленген қалқандары жойылды. Пацци деген атқа ие болғандар жаңа ат алуға міндетті болды; Пацциге үйленген ер адам мемлекеттік қызметке орналасудан шеттетілді. Әулеттің салты мен дәстүрлері, соның ішінде Иерусалимнен әкелінген шақ тасымен байланысты Пасха күнгі рәсімдер де тоқтатылды. 1494 жылы Пьеро де Медичи биліктен құлатылғаннан кейін Пацци әулетінің мүшелері Флоренцияға оралуға мүмкіндік алды.
Early in 1477, Francesco de' Pazzi, manager in Rome of the Pazzi bank, plotted with Girolamo Riario, nephew and protégé of the pope, Sixtus IV, and with Francesco Salviati, whom Sixtus had made archbishop of Pisa, to assassinate Lorenzo de' Medici and his brother Giuliano to oust the Medici family as rulers of Florence. Sixtus gave tacit support to the conspirators. The assassination attempt was made during mass in the Florence Cathedral on 26 April 1478. Giuliano was killed; Lorenzo was wounded, but escaped. Salviati, with mercenaries from Perugia, failed in his attempt to take over the Palazzo della Signoria. Most of the conspirators were soon caught and summarily executed; five, including Francesco de' Pazzi, were hanged from the windows of the Palazzo della Signoria. Jacopo de' Pazzi, head of the family, escaped from Florence, but was caught and brought back. He was tortured, then hanged from the Palazzo della Signoria next to the decomposing corpse of Salviati. He was buried at Santa Croce, but the body was dug up and thrown into a ditch. It was then dragged through the streets and propped up at the door of Palazzo Pazzi, where the rotting head was mockingly used as a door knocker. From there it was thrown into the Arno; children fished it out and hung it from a willow tree, flogged it, and then threw it back into the river. The Pazzi were banished from Florence, and their lands and property confiscated. Guglielmo de' Pazzi, husband of Lorenzo's sister Bianca, was placed under house arrest, and later forbidden to enter the city; he went to live at Torre a Decima, near Pontassieve. The family name and coat of arms were perpetually suppressed by decree of the Signoria. The name was erased from public registers, and all buildings and streets carrying it were renamed. Their shield with its dolphins was obliterated. Anyone named Pazzi had to take a new name; any man married to a Pazzi was barred from public office. Customs and traditions of the family were suppressed, among them the Easter Saturday ritual involving the flint from Jerusalem. After the overthrow of Piero de' Medici in 1494, members of the Pazzi family were able to return to Florence.
Ғимараттар
Флоренциядағы Санта-Кроче францискан шіркеуіндегі Пацци капелласын 1429 жылы Андреа ди Гульельмо де Пацци тапсырыс берген. Оны Филиппо Брунелески жобалаған. Құрылыс 1442 жылы шіркеудің монастырь ауласында басталды және 1445 жылы тапсырыс берушінің, ал 1446 жылы сәулетшінің қайтыс болуынан кейін де жалғасты; жұмыс Пацци қастандығына байланысты тоқтап, капелла ешқашан аяқталмады. Пацци сарайы немесе Пацци Куаретези сарайы – "Канто деи Пацци" аймағындағы отбасының негізгі резиденциясы болды, ол өзімен және басқа бір көшемен қиылысқан жерде орналасқан. Оны Жакопо де Пацци тапсырыс берген, ал 1462–1472 жылдары Джулиано да Майаноның жобалары бойынша салынған. Сары құмтастан жасалған, дәстүрлі түрде өңделген қабатының үстінде, Брунелескидің ықпалымен жасалған нәзік өрнектермен терезелері бар, сол кезде жаңа болған штукатурланған бірінші және екінші қабаттар орналасқан. Орталық аула үш жағынан дөңгелек аркалармен қоршалған, ал аркалардың аралықтарында дөңгелек орнаменттер бар. Пацци Амманнати сарайы (немесе Пацци делл'Академия Колумбария) – Борго дель Альбициде, Пацци Рамирес де Монтальво және Пацци Нонфинито сарайларының арасында орналасқан кішкентай сарай. Онда Флоренция Табиғи тарих мұражайының бөлімі орналасқан және уақытша көрмелер өткізіледі. Фасадтың дизайны Бартоломео Амманнатиге жатқызылады.
The Pazzi Chapel in the Franciscan church of Santa Croce in Florence was commissioned by Andrea di Guglielmo de' Pazzi in 1429. It was designed by Filippo Brunelleschi. Construction began in 1442 in a cloister of the church, and continued after the death of the patron in 1445 and the architect in 1446; work was interrupted by the Pazzi plot and the chapel was never completed. Palazzo Pazzi or Palazzo Pazzi Quaratesi was the main seat of the family in the "Canto dei Pazzi", at the intersection of it and it. It was commissioned by Jacopo de' Pazzi, and built circa 1462–1472 to designs by Giuliano da Maiano. Above its traditionally rusticated ground floor of yellow ochre sandstone, it had a then novel stuccoed first and second floor, with delicate designs in the windows influenced by Brunelleschi. The central court is surrounded on three sides by round headed arcading, with circular bosses in the spandrels. Palazzo Pazzi Ammannati (or Palazzo Pazzi dell'Accademia Colombaria) is a smaller palace in the Borgo degli Albizi, between Palazzo Ramirez de Montalvo and the Palazzo Nonfinito. It houses a section of the Museum of Natural History of Florence, and hosts temporary exhibitions. The façade is attributed to Bartolomeo Ammannati.