Кіріспе

Қосымша ағаш тірегін пайдаланып, аспаптың ішектерін соғу.

Музыкада, ішекті аспаптар үшін, "col legno" (немесе дәлірек айтқанда, "kol ˈleɲɲo batˈtuːto") - дегені, ішектің үстінен садақ тірегінің ағаш бөлігімен соғу нұсқауы.

Тарих

Батыс музыкасында кол леньоның ең ерте белгілі қолданысы Тобиас Хьюмнің 1605 жылғы "Айрстың бірінші бөлігінен" "Харке, харке" атты шығармасында табылады, онда ол гамбашыға "мұны садақтың артқы жағымен қағыңыз" деп нұсқайды.

Дыбыс

Батутоның соққылық дыбысының айқын биіктігі, садақтың скрипка көпірінен соққы нүктесіне дейінгі қашықтығымен анықталады. Музыканттар тобы ешқашан бірдей жерге соқпайды, сондықтан Col Legno Battuto ойнаған скрипкалар тобының дыбысы, бір скрипканың осы техниканы орындауынан мүлдем өзгеше болады. Садақтың ағаш бөлігі де жіп арқылы сырғытылуы мүмкін – бұл техника col legno tratto ("ағашпен сырғыту") деп аталады. Бұл әлдеқайда сирек кездеседі, ал жай ғана "col legno" белгісі көбінесе tratto емес, battuto дегенді білдіреді. Col legno tratto әсерінен шығатын дыбыс өте тыныш, ақ шуға толы, бірақ тоқтатылған нотаның биіктігі анық естіледі. Егер дыбыс тым тыныш болса, садақтың жібек түктері жіпке сәл жанасып, дыбысқа "ауалы" емес, толыққанды түс береді.

Жабдық

Кейбір скрипкашылар коллегно тарту әдісіне қарсы, себебі ол садақты бұзуы мүмкін; көптеген музыканттар мұндай бөлімдерге немесе ұзақ солатын үзінділерді талап ететін пьесаларға пайдаланатын арзан садаққа ие. Ал кейбіреулері садақ орнына қарындашпен ішектерге тиіп, осылай одан да соққылы, жеңіл дыбыс шығарады.