Итальян суретшісі Андреа дель Кастаньо (1419-1457) – Флоренция Ренессансының маңызды өкілі. Мазаччо мен Джоттодан әсер алған, фрескалар мен монументтер авторы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық Ренессанс суретшісі (шамамен 1419–1457)
Italian Renaissance painter (c. 1419–1457)
Андреа дель Кастагно (anˈdrɛːa del kaˈstaɲɲo) немесе Андреа ди Бартоло ди Баргилла (anˈdrɛːa di ˈbartolo di barˈdʒilla; шамамен 1419 – 19 тамыз 1457) – Флоренциядағы Италиялық Ренессанс суретшісі, негізінен Мазаччо мен Джиотто ди Бондонеден әсер алған. Оның туындыларына Флоренциядағы Сант-Аполлониядағы фрескалар және Флоренция соборындағы Никколо да Толентиноның (1456) атқа мінген бейнесі жатады. Ол Козме Тура, Франческо дель Косса және Эрколе де Робертиден тұратын Феррара мектебіне әсер етті.
Andrea del Castagno (anˈdrɛːa del kaˈstaɲɲo) or Andrea di Bartolo di Bargilla (anˈdrɛːa di ˈbartolo di barˈdʒilla; c. 1419 – 19 August 1457) was an Italian Renaissance painter in Florence, influenced chiefly by Masaccio and Giotto di Bondone. His works include frescoes in Sant'Apollonia in Florence and the painted equestrian monument of Niccolò da Tolentino (1456) in Florence Cathedral. He in turn influenced the Ferrarese school of Cosmè Tura, Francesco del Cossa and Ercole de' Roberti.
Алғашқы жылдар
Андреа дель Кастаньо Флоренциядан алыс емес, Монте Фальтеронаға жақын орналасқан Кастаньо ауылында дүниеге келген. Флоренция мен Милан арасындағы соғыс кезінде ол Кореллада тұрып, соғыс аяқталғаннан кейін үйіне қайтқан. 1440 жылы Бернадетто де Медичидің қорғауымен Флоренцияға көшіп келді. Мұнда ол Палаццо дель Подестаның қасбетіне Ангиари шайқасынан кейін дарға асылған азаматтардың портреттерін салғандықтан «Андреа дель Импиккати» деген лақап атқа ие болды. Оның білімі туралы көп мәлімет жоқ, бірақ ол Фра Филиппо Липпи мен Паоло Уччеллодан тәлім алған деген болжам бар. 1440–1441 жылдары Санта-Мария-Нуова ауруханасында қасиеттілермен бірге Хрестке асылу бейнесін салған, оның перспективаға бағытталған құрылысы мен тұлғалары Масаччоның ықпалын көрсетеді. 1442 жылы ол Венецияда болып, Сан-Закария шіркеуінің Сан-Тарасио капелласында фрескалар жасады. Кейіннен ол Сан-Марко базиликасында да жұмыс істеді, онда «Күңгірт ананың өлімі» (1442–1443) фрескасын қалдырды. Флоренцияға оралғаннан кейін, ол Дуомо үшін «Депозиция» бейнеленген әйнек терезені жасады. 1445 жылдың 30 мамырында ол Медичи гильдиясының мүшесі болды. Сол жылғы Contini Bonacossi коллекциясындағы (Уффици) «Әулиелермен бірге Мадонна мен бала» фрескасы да бар.
Andrea del Castagno was born at Castagno, a village near Monte Falterona, not far from Florence. During the war between Florence and Milan, he lived in Corella, returning to his home after its end. In 1440 he moved to Florence under the protection of Bernadetto de' Medici. Here he painted the portraits of the citizens hanged after the Battle of Anghiari on the facade of the Palazzo del Podestà, gaining the nickname of Andrea degli Impiccati. Little is known about his training, though it has been hypothesised that he apprenticed under Fra Filippo Lippi and Paolo Uccello. In 1440–1441 he executed the fresco of the Crucifixion with Saints in the Hospital of Santa Maria Nuova, whose perspective oriented construction and figures shows the influence of Masaccio. In 1442 he was in Venice where he executed frescoes in the San Tarasio Chapel of the church of San Zaccaria. Later he also worked in St Mark's Basilica, leaving a fresco of the Death of the Virgin (1442–1443). Back in Florence, he designed a stained window depicting the Deposition for the Duomo. On 30 May 1445 he became a member of the Guild of the Medicians. From the same year is the fresco of Madonna and Child with Saints in the Contini Bonacossi Collection (Uffizi).
Соңғы кешкі ас
1447 жылы Кастаньо Флоренциядағы Сант-Аполлониядағы бенедиктиндік қатындар монастырының асханасында жұмыс істеді, төменгі бөлігінде Соңғы кешкі ас фрескасын, ал жоғарыда Мәсіхтің құдайлық азаптарын бейнелейтін басқа көріністерді: қазір зақымдалған айқышқа шалыну, қабірге қою және қайта тірілуді салды. Мұндай көріністердің үйлесімі бұрын ешқашан бейнеленбеген. Ол сонымен қатар монастырь галереясындағы лунетке Піета суретін салған. Флоренцияның көптеген көрнекті отбасыларының қыздары Сант-Аполлония монастырында болғандықтан, мұнда сурет салу Андреаның олардың назарына түсуіне мүмкіндік берген болуы мүмкін. "Соңғы кешкі ас" Андреа дель Кастагноның шеберлігін толыққанды көрсетеді. Бұл фресканың егжей-тегжейлілігі мен шынайы бейнелеуі оның бұрынғы өнер стильдерінен қалай ерекшеленгенін көрсетеді. Леонардо да Винчи өзінің "Соңғы кешкі ас" картинасын салудан бұрын осы туындымен таныс болған болуы мүмкін, себебі ол осы картиналардың тыныштығына қарама-қайшы келетін, күшті эмоцияларды көрсететін түрінде салған.
In 1447 Castagno worked in the refectory of the Benedictine nuns at Sant'Apollonia in Florence, painting, in the lower part, a fresco of the Last Supper, accompanied above by other scenes portraying the Passion of Christ: the Crucifixion, Entombment, and Resurrection, which are now damaged. This combination of scenes is not known to have been represented before. He also painted a lunette in the convent's cloister, depicting a Pietà. Many important Florentine families had daughters in the convent at Sant'Apollonia, so painting there probably brought Andrea to their attention. The Last Supper displays Andrea del Castagno's talents at their best. The detail and naturalism of this fresco show the ways in which he departed from earlier artistic styles. It is likely that Leonardo da Vinci was already familiar with this work before he painted his own Last Supper in a more dramatic form to contrast with the stillness of these works, so that more emotion would be displayed.
Кешкі белсенділік
1449-1450 жылдары ол Флоренциядағы (қазір Берлинде) Сан-Миниато фра-ле-Тори шіркеуінің бас алтарындағы (Сент-Юлиан капелінде) Сан-Миниато және Миниатомен бірге Аспанға көтерілуін суреттеді. Сол жылдары ол Филиппо Кардуччимен бірге Леньядағы Кардуччи вилласы үшін Көрнекті тұлғалар сериясын жасады. Олардың ішінде Пиппо Спано, Фарината дельи Уберти, Николо Аччайоли, Данте Алигьери, Петрарка, Джованни Боккаччо, Кумалық Сибилла, Естер және Томирис болды. 1450 жылға таяу уақытта Лондондағы "Христос айқышқа шегеленуі", сондай-ақ Вашингтондағы "Дәуіт Голиаттың басын кесіп алып тұрғаны" және "Ер адамның портреті" де оның туындылары. 1451 жылдың қаңтарынан 1453 жылдың қыркүйегіне дейін Флоренциядағы Сант-Эгидио шіркеуінде Доменико Венецианоның аяқталмаған Құдай ананың өмірінен көріністер фрескаларын аяқтады (қазір жоғалған). Қазан айында Филиппо Кардуччи оған Софьянодағы вилласы үшін фрескалар салуды тапсырды, олардың арасында Ева мен баласы бар қираған Мадонна сақталған. 1455 жылы Андреа дель Кастагно Сантиссима Аннунциата базиликасында (Үштік, киелі Жером, Паула және Евстохиямен, сондай-ақ киелі Юлиан және Құтқарушы бейнеленген фрескалар, біріншісі ерекше реализмді көрсетеді) жұмыс істеді. Сол жылдарға жатқан Сант-Аполлония үшін жасалған айқышқа шегеленуі де оған жатқызылады. 1456 жылы Флоренция соборында Николо да Толентиноның атты ескерткішінің фрескасын орындады, бұл Паоло Уччеллоның сэр Джон Хоуквудты бейнелейтін суретімен салыстырылады.
In 1449–1450 he painted the Assumption with Saints Julian and Miniato for the main altar (in the Saint Julian Chapel) of the church of San Miniato fra le Torri in Florence (now in Berlin). In the same years he collaborated with Filippo Carducci to paint a series of Illustrious People for the Villa Carducci at Legnaia. These include Pippo Spano, Farinata degli Uberti, Niccolò Acciaioli, Dante Alighieri, Petrarch, Giovanni Boccaccio, the Cumaean Sibyl, Esther and Tomyris. Also from around 1450 is the Crucifixion in London, as well as the David with the Head of Goliath and the Portrait of a Man, both in Washington. Between January 1451 and September 1453 he completed the frescoes of Scenes of the Life of the Virgin left unfinished by Domenico Veneziano in the church of Sant'Egidio, Florence (now lost). In October Filippo Carducci commissioned him to paint frescoes for his villa at Soffiano, of which today an Eve and a ruined Madonna with Child survive. In 1455 Andrea del Castagno worked in the Basilica della Santissima Annunziata (frescoes with the Trinity with Saints Jerome, Paula and Eustochium and Saint Julian and the Redeemer, the former showing a stressed realism). A Crucifixion for Sant'Apollonia from those years is also attributed to him. In 1456 he executed the fresco of the Equestrian Monument of Niccolò da Tolentino in the Duomo of Florence, paralleling the similar painting by Paolo Uccello portraying Sir John Hawkwood.
Қылмыскер деп болжанады
Италиялық Ренессанс дәуірінің суретшісі және өмірбаяншысы Джорджо Вазари Кастаньоның суретші Доменико Венецианоны өлтіргенін айтқан, бірақ бұл мүмкін емес, себебі Венециано 1461 жылы қайтыс болды, ал Кастаньо обадан өлгеннен кейін төрт жыл өткен соң. Вазари 1448 жылы "Андреино" өлтірген "Доменико ди Маттео" туралы басқа бір қылмыстық іспен шатастырған болуы мүмкін деген болжам бар, бірақ мұрағаттық деректер бұл қате екенін көрсетеді: "Жылдам қарап шыққанда екі нәрсе анықталады: біріншіден, қаза тапқан суретшінің аты Доменико ди Маттео емес, Доменико ди Марко; екіншіден, және одан да маңыздысы, оны Андреа немесе Андреино есімді суретші өлтіргені туралы ешқандай мәлімет жоқ". Дегенмен, бұл толығымен жалған әңгіме ғасырлар бойы Кастаньоның беделін түсірді. Вазаридің "Өмірлер кітабының" екінші басылымында оның өмірбаянына қосылған (көрінетіндей, толығымен ойдан шығарылған) зұлым портрет гравюрасы осыны көрсетеді.
Giorgio Vasari, an artist and biographer of the Italian Renaissance, alleged that Castagno murdered the artist Domenico Veneziano, but this is impossible, since Veneziano died in 1461, four years after Castagno died of the plague. It has been suggested that Vasari was confusing this murder case with another one involving a "Domenico di Matteo" who was killed by an "Andreino" in 1448, but the archival record shows that this is a misreading: "A cursory examination reveals two things: first, that the name of the dead painter is not Domenico di Matteo, but Domenico di Marco; and second, and much more crucially, that there is no mention of him having been killed by a painter named Andrea or Andreino." However, this wholly false story coloured Castagno's reputation for centuries. The sinister portrait engraving (apparently entirely invented) that prefaced his Life in the second edition of Vasari's Lives reflects this.