Кіріспе

Күнәдан тәубе ету

Тәубе – жасалған күнәлерге өкініш білдіру үшін жасалған кез келген амал немесе амалдар жиынтығы, сондай-ақ католик, лютеран, шығыс православие және шығыс православиелік татуласу немесе мойындау дінінің тағы бір атауы. Бұл англикандықтар мен методистер арасындағы, сондай-ақ басқа протестанттар арасындағы мойындау рәсімінде де маңызды рөл атқарады. "Тәубе" сөзі көне француз және латын тілдеріндегі "paenitentia" сөзінен шыққан, екеуі де өкініш, шын жүректен өзгеру және өкініш сезімін білдіретін бір түбірге қайнар көз. Тәубе ету мен өкініш білдіру, шығу тегі мен бастапқы мағынасы жағынан ұқсас болғамен, протестанттық реформациядағы "иман" мен "жақсы амалдардың" артықшылықтары туралы даудан туындаған, тәубе етудің мәніне қатысты қарама-қайшы көзқарастарды көрсетеді. Сөздіктердегі анықтамаға сәйкес, тәубе етудің негізгі мағынасы – күнәға өкініп жасалған істер. Өкініш білдіру сияқты, тәубе ету де адамның зиян келтірген сөздері мен іс-әрекеттеріне шын жүректен қайғыруды білдіреді. Бірақ тәубе ету ғана болашақта осындай зиянды мінез-құлықтан аулақ болуға деген ниетті, өзгертуге ұмтылысты білдіреді. Адамның ренжітетін көзқарасының тереңдігін көрсету үшін, тәубе етуден басқа, "шынайы" және "берік" деген сөздерді қосуға болады. Өкініш – өкініш сезімін білдіретін жағдай, ол жасалған қателіктеріне деген терең өкініш пен қайғыны көрсетеді.

Күнәдан қайтқанда

Протестанттық реформаторлар, сенім арқылы ғана ақталу доктринасын ұстанып, өкінішті жан мен сананың моральдық көзқарасының толыққанды өзгеруі деп түсіндірді (Маттай 13:15; Лұқа 22:32), сондай-ақ, Құдайдың кешірімі шынайы өкініш пен Құдайға ешқандай «істермен» өтемақысыз жасайтын мойындауға дейін келеді. Кальвин «Иман арқылы ақталу» еңбегінде: «Кешірімсіз ешкім Құдайға ұнамды бола алмайды» деп жазды. Дегенмен, кальвинистік немесе Цвинглиандық сезімталдықпен қалыптасқан дәстүрлерде, әдетте, қарым-қатынас құрудың алғышарты ретінде татуласуға басымдық беріледі. Протестант емес көзқарастарда, өкініш білдіру немесе тәубе ету әрекеттері, сенуші өз-өзіне жүктейтін жазалау актілері арқылы сыртқа көрінеді, олар тәубе актілері деп аталады. Тәубелік іс-әрекеттер, әсіресе Ұлы ораза мен Қасиетті апта кезінде жиі кездеседі. Кейбір мәдени дәстүрлерде осы апта, Мәсіхтің құмарлық шегуін еске түсіретін, жазалау, тіпті ерікті түрде өзіндік айқышқа шегелену сияқты тәубе актілерімен белгіленуі мүмкін. Адвент – бұл осыған ұқсас, бірақ аздау мойындалатын кезең. Өзін-өзі тәртіпке салу актілері өкініштің белгісі ретінде қолданылады. Өзін-өзі тәртіпке салудың оңай түрлеріне дұға етуге, Киелі кітапты немесе басқа рухани кітаптарды оқуға уақыт бөлу жатады. Өзін-өзі тәртіпке салудың қиын түрлеріне ораза ұстау, қанағаттандыру, алкоголь мен темекіден бас тарту немесе басқа да шектеулер жатады. Өзін-өзі қамшылау және тікенді киім кию сирек қолданылады. Мұндай әрекеттер кейде «жалғандықтан бас тарту» деп аталады, бұл Римдіктерге 8:13 (ЖД) аяттарынан шабыттандырылған: «Егер сіз жалғандыққа қалып, жалғандықпен өмір сүрсеңіз, өлсіз, бірақ Киелі Рухпен жалғандық істерін өлтірсеңіз, сіз тірі боласыз». Мұндай әрекеттер сондай-ақ, Тәубе ғисабымен де байланысты. Жаңа өсиетте Құдаймен татуласу үшін, шомылудан басқа ешқандай ресми рәсім сипатталмаған. Бір-біріне күнәларын мойындау, жазылу үшін Жақыптың хатында айтылған. Күтілген Екінші келудің кешіктірілуімен, ауыр күнәлар үшін қауымнан қуылғандарды христиан қауымына қайта қабылдау қажеттігі мойындалды. Ерте христиандықта, епископтар күнә жасаған адамның өкінгені анық болғанда, Құдай оның күнәсін кешіргенін және оны қауымға қайта қабылдағанын жариялаған. Бүгінде, осы мақсатта, ғисапқа байланысты тағайындалған дұғалар, белгілі бір санымен жасалған сағдырулар немесе тәубешінің мінез-құлқындағы жақсы қасиеттерді нығайтуға немесе жаман қасиеттерді тежеуге бағытталған әрекеттер немесе әрекетсіздіктер жатады. Тағайындалған әрекеттің өзі тәубе немесе эпитимия деп аталады.

Шығыс православие шіркеуі

Шығыс православие шіркеуінде, тәубе ету әдетте Құдайдың қасиетті құпиясы – Мықтау деп аталады. Православиеде Киелі Мықтау құпиясының мақсаты – емдеу арқылы Құдаймен келісуге мүмкіндік беру. Шығыс католик шіркеулеріндегідей, Шығыс православие шіркеуінде де тәубелік бөлмелер жоқ. Дәстүр бойынша, тәубе етуші Мәсіхтің Оқытушы иконасының алдында (Патшалық есіктің оң жағында) немесе «Қолмен жасалмаған» Мәсіх иконасының алдында тұрып немесе тізе бүгіп отырады. Себебі православие діни ілімінде, тәубе ету дін қызметкеріне емес, Мәсіхке жасалады; дін қызметкері – куәгер, дос және кеңесші ретінде болады. Тәубе етушінің алдындағы аналойда Інжіл кітабы мен крест қойылады. Тәубе етуші Інжіл кітабына және креске тағзым етеді, сосын тізе бүгеді. Бұл – бүкіл қауым мен Мәсіх алдында көңіл謙шідік таныту үшін жасалады. Олар бастауға дайын болғаннан кейін дін қызметкері былай дейді: «Біздің Құдайымыз әрдайым, қазір және мәңгіге, амин», содан кейін Ұш Құдайға дұға және 50-ші псалом оқылады (Ежелгі Жаңа өсиетте; KJV бойынша – 51-ші псалом). Содан кейін дін қызметкері тәубе етушіге Мәсіхтің көрінбейтін түрде қасында екенін, ұялмауы немесе қорқуы қажет емес, керісінше, жүрегін ашып, күнәларын айтуы керек екенін, сонда Мәсіх оларды кешіретінін кеңес береді. Сонда тәубе етуші өзін күнәларында айыптайды. Дін қызметкері сабырмен тыңдайды, тәубе етушіні қорқыныштан немесе ұяттан ештеңе жасырмауға ынталандыру үшін жұмсақ сұрақтар қояды. Барлық күнәларын мойындағаннан кейін дін қызметкері оларға кеңес береді. Егер қажет болса, дін қызметкері тәубе етушінің дұға ету ережесін өзгерте алады немесе тіпті жаңа ережені тағайындай алады, оның ең ауыр күресіп жатқан күнәларына қарсы тұру үшін. Эпитимия деп аталатын тәубелік емдеу мақсатымен беріледі, сондықтан олар жасалған күнәға қарама-қарсы болады. Эпитимия жаза емес, тек ізгі амал да емес, ол мойындалған рухани ауруды емдеуге бағытталған. Мысалы, егер тәубе етуші сегізінші бұйрықты бұзып, ұрлық жасаса, дін қызметкері ұрлаған нәрсені қайтаруды (мүмкін болса) және кедейлерге жиірек садақа беруді бұйыра алады. Қарама-қарсылықтарға қарсы тұру үшін, олармен күресу керек. Егер тәубе етуші ашкөздікке ұшыраса, оның ораза ережесі қайта қаралып, мүмкін, күшейтіледі. Мықтаудың мақсаты ешқашан жазалау емес, емдеу және тазалау. Мықтау «екінші шомылу рәсімі» ретінде де қарастырылады және кейде «көз жасының шомылу рәсімі» деп аталады. Православиеде Мықтау – жақсы рухани денсаулық пен тазалыққа жету құралы ретінде қарастырылады. Мықтау тек адамның жасаған күнәларын айтуды ғана емес, сонымен қатар оның жасаған немесе жасауға ниеттенген жақсылықтарын да талқылауды қамтиды. Бұл тәсіл тұтастай қарастырып, тәубе етушінің өмірін толық зерттейді. Жақсы амалдар құтқарылуға жеткізбейді, бірақ құтқарылу мен тазалықты сақтау үшін психотерапиялық емдеудің бір бөлігі болып табылады. Күнә – рухани ауру немесе жарақат, оны тек Иса Мәсіх арқылы емдеуге болады. Православтық сенім бойынша, Мықтауда жанның күнәкар жаралары «ашық ауада» (яғни, Құдайдың Рухында) ашылып, емделуі керек. Рух деген грек сөзі «қозғалатын ауа» немесе жел деп аударылуы мүмкін. Тәубе етуші дін қызметкердің ерікті түрде берген кеңесі мен кеңесін қабылдағаннан кейін, дін қызметкері эпитрахелионын тәубе етушінің басына жауып, кешірім дұғасын оқиды. Кешірім дұғасында дін қызметкері Құдайдан жасалған күнәларды кешіруді сұрайды. Содан кейін ол тәубе етушінің басына қолын қойып былай дейді: «Жоғары Ықылас Рухының рақымы, менің кемтарлығым арқылы, сізге босатылған және кешірілген». Қорыта айтқанда, дін қызметкері тәубе етушіге олардың Мықтау құпиясы арқылы екінші рет шомылдырылғанын және осы қалпына келтірілген тазалықты бұзбауға, жақсылық жасауға және псалмшінің сөзін тыңдауға тиісті екенін еске салады: «Жамандықтан бас тартып, жақсылық жаса» (Псалом 34:14). Ең бастысы, дін қызметкері тәубе етушіні күнәдан сақтануға және мүмкіндігінше жиі қатысуға шақырады. Содан кейін дін қызметкері тәубе етушіні аман-есен жібереді.

Англикандық

Жеке түрде дін қызметкеріне күнәні мойындау және одан кейін кешірім алу Әдеттегі дұғалар кітабында әрқашан көзделген. Мысалы, 1662 жылғы ағылшын дұға кітабының Қасиетті Тамақтану қызметінде былай делінген:

«Егер сіздердің араларында осы жолмен (яғни, жеке күнәні мойындау арқылы) өз санасын тыныштандыра алмай, одан әрі жұбаныш немесе кеңес қажет болған адам болса, ол маған немесе Құдай сөзіне қызмет ететін басқа да ақылды және білімді дін қызметкеріне келіп, қайғысын айтсын. Осылайша, Құдайдың қасиетті сөзі арқылы ол кешірімнің пайдасын, сонымен қатар рухани кеңес пен насаятты алып, санасын тыныштандырып, барлық күмәнділіктен және қысымнан сақталады». Күнә мойындаудың ерекше дос ретіндегі мәртебесі Англияның 39 бабы сияқты діни ережелерде айтылған. XXV бапта ол «әдетте бес түрлі деп аталатын қасиетті істердің» қатарына енгізілген, олар «Жақсы жаңалықтың қасиетті істері деп есептелмейді, себебі оларда Құдай белгілеген көзге көрінетін белгілер немесе рәсімдер жоқ». Алайда, «әдетте деп аталатын қасиетті істер» дегені «бұрыс деп аталатын қасиетті істер» дегенді білдірмейді; және бұл бап тек күнә мойындау мен басқа да рәсімдерді Жақсы жаңалықтың екі үлкен қасиетті ісінен ажыратады. 1970 жылдардағы дұға кітабының жаңартылуына және әртүрлі Англикандық провинцияларда Баламалы қызмет кітаптарының құрылуына дейін, өкініш рәсімі әрқашан үлкен қызметтердің бір бөлігі болды. Жаңартылуға дейін жеке мойындау науқастарға қызмет көрсету нысанына сәйкес болды. Науқастарды аралау туралы бұйрықта берілген кешірім нысаны былай делінген: «Біздің Иеміз Иса Мәсіх, шын жүректен өкінген және Оған сенген барлық күнәкарларды кешіру үшін шіркеуіне билік берді, Оның зор мейірімімен сенің қылмыстарыңды кешіреді. Менің арқама жүктелген Оның билігімен, мен сені барлық күнәларыңнан кешіремін, Әке, Ұл және Қасиетті Рухтың атынан. Әмин». Әдеттегі дұғалар кітабының әрбір басылымында жеке мойындауға рұқсат берілгеніне қарамастан, бұл практика он тоғызыншы ғасырдың соңындағы Ритуалист даулары кезінде жиі дауға түсті.

Әдістемелік

Методист шіркеуінде, Англикан қауымындағыдай, күнәдан бас тарту «Дін мақалалары» бойынша «Жалпы түрде Таңдау деп аталатын, бірақ Ізгі хабардың Таңдауларына жатпайтын» рәсімдердің бірі ретінде анықталады, және ол «бес кіші таңдау» деп те аталады. Методист шіркеуінің негізін қалаушы Джон Уэсли «1662 жылғы «Ортақ дұғалар кітабында» көрсетілгендей, өз заманындағы Англикандық тәжірибенің жарамдылығын сақтады», осылай деп мәлімдеді: «Біз адамдарға мойындаудың көп жағдайларда пайдалы екенін мойындаймыз: қоғамдық жағдайда, қоғамдық ұят үшін; жеке, рухани жетекшіге жанды босату үшін және тәубеге көмектесу үшін». Сонымен қатар, Джон Уэслидің ұсынысы бойынша, методистердің сыныптық жиналыстары дәстүрлі түрде апта сайын жиналып, бір-біріне күнәларын мойындау үшін кездеседі. Біріккен методист шіркеуінің ғибадат кітабында жеке мойындау және кешірім алу рәсімі «Шипалау қызметі II» бөлімінде бар, онда дін қызметкері «Иса Мәсіхтің атынан, сен кешірілдің!» – деген сөздерді айтады. Кейбір методист шіркеулері аурикулярлық мойындау мен кешірімді үнемі жоспарлайды, ал басқалары оны сұраған кезде ұсынады. Методизм «барлық крещеніе алған адамдарға тиесілі» кілттердің кеңсесін ұстайды, сондықтан жеке мойындау міндетті түрде пасторға жасалуы қажет емес, сондықтан лайықты мойындауға рұқсат етіледі, бірақ бұл әдеттегі жағдай емес. Өлімге жақындаған кезде көптеген методистер күнәларын мойындап, майлаудан басқа, тағайындалған дін қызметкерінен кешірім алады. Методизмде дін қызметкері Конфессиялық мөрмен байланыстырылған, ал Тәртіп кітабында «Біріккен методист шіркеуінің барлық дін қызметкерлері барлық құпияларды, соның ішінде конфессиялық құпияларды бұзбауға міндетті» делінген; конфессияда ашылған ақпаратты жариялаған кез келген мойындаушы канондық заңға сәйкес шіркеуден қуілуға жазаланады. Лютерандық сияқты, методист дәстүрінде, бірлескен мойындау ең көп таралған практика болып табылады, методист литургиясына «мойындау, кепілдік беру және кешірім беру дұғалары» кіреді. Адамның күнәсін мойындауы Қасиетті Евхаристияны қабылдамас бұрын өте маңызды; Евхаристия туралы Біріккен методист шіркеуінің ресми басылымы «Бұл қасиетті құпия» деп аталады:

Біз үстелге шақыруға жауап ретінде жеке және бірлескен күнәларымызды дереу мойындап, «Егер біз күнәларымызды мойындасақ, Ол адал және әділ, сондықтан бізді күнәларымыздан кешіріп, барлық әділетсіздіктен тазартады» (1 Жохан 1:9) деп сеніп жауап береміз. Өкініш білдіруімізге жауап ретінде кешірім жарияланады: «Иса Мәсіхтің атынан, сен кешірілдің!» Көптеген методистер, басқа протестанттар сияқты, өз күнәларын Құдайға үнемі мойындап, «біз мойындағанда, Әкемен қарым-қатынасымыз қалпына келеді. Ол аталық кешірімді ұсынады. Ол бізді барлық әділетсіздіктен тазартады, бұрын мойындамаған күнәлардың салдарынан құтылдырады. Біз енді Оның өміріміз үшін ең жақсы жоспарын жүзеге асыруға қайта оралып келдік».

Лютерандық

Лютеран шіркеуі өкініштің екі маңызды бөлігін үйретеді: ізгілену және сенім. Күнәларын мойындап, кешірім алу алдында, адал жандар өз өмірін Он қағиданың тұрғысынан зерделеуі тиіс. Діни қызметкерлер жеке мойындау және кешірім беру кезінде естігендерін жария етуден тыйым салынған, және бұл ереже бұзылса, қауымнан қуылған жазаға тартылады. Лаестадиан лютерандығында, барлық сенушілердің рухани қызметкерлері туралы ілімге сәйкес, күнәлі жандар басқа шіркеу мүшелеріне өздерінің жасаған қателіктерін мойындап, олардың кешірімін сұрайды.

Католицизм

Католик шіркеуі "айып тарту" терминін бірнеше бөлек, бірақ байланысты жағдайларда қолданады: (а) моральдық қасиет ретінде, (б) құдайлық іс-қимыл ретінде, (с) өтеу актілері ретінде және (d) құдайлық іс-қимыл аясында мойынсұнушыға сыр тартушы берген нақты өтеу актілері ретінде. Олардың ортақ түсінігі – күнә жасаған адам өкініп, мүмкіндігі шегінде Құдайдың әділдігін қалпына келтіруі керек.

Адептілік

Өкініш – күнә жасаған адамның күнәсін Құдайға жасалған құлық ретінде жек көруге және оны түзетуге, толық өтеу беруге бейімдейтін рухани қасиет. Осы қасиетті іске асырудың басты әрекеті – өзінің күнәсін жек көру. Осы жек көрудің себебі – күнә Құдайды ренжітеді. Теологтар, Томас Аквиннің (Summa III, Q. lxxxv, a. 1) ізбасарлары, өкінішті шын мәнінде ізгілік деп есептейді, бірақ оның ізгіліктер арасындағы орны туралы пікірлер әртүрлі. Кейбіреулер оны қайырымдылық қасиетімен, ал басқалары дін қасиетімен байланыстырса, Бонавентура оны әділдік қасиетінің бір бөлігі деп қарастырған. Кейетан оны үш қасиеттің де құрамына жатқызуға тырысқан; алайда, көптеген теологтар Аквинмен келісіп, өкінішті ерекше ізгілік (virtus specialis) деп санайды. Өкініш күнәлі әдеттерді жеңуге көмектеседі және жомарттық, қарапайымдылық және сабырлылықты дамытады.

Күнәнің құрметіне

Католик катехизисінде айтылғандай, "өкіну және қайта оралу процесі Исаның адасқан ұлы туралы параболасында сипатталған". Католик шіркеуінде, күнә тазару ырызы (сондай-ақ, татуласу, кешірім, мойындау және тобалау деп те аталады) – емдеудің екі ырызының бірі: Иса Мәсіх осы арқылы шіркеудің Киелі Рухтың күшімен оның емдеу және құтқару жұмысын жалғастыруын қалады. Құдаймен татуласу – осы ырыздың мақсаты да, нәтижесі де. Діни қызметкер, өз атынан емес, Құдайдың атынан әрекет ете отырып, күнәні мойындау Құдайға жасалады және Құдайдан кешірім алынады. Осы ырызда, күнәкар адам, Құдайдың мейірімді сот алдында тұрып, белгілі бір дәрежеде, жердегі өмірінің соңында басынан өтетін сотқа дайындалады. Тобалаушының ішінде өкіну ең бірінші орында тұрады. Ауыр күнәлар (өлшімді күнәлар) бір жыл ішінде және әрқашан қасиетті тамақ алу алдында мойындалуы керек, ал жеңіл күнәларды мойындау да ұсынылады.

Тағайындалған өкіну

Діни қызметкердің тазару немесе өтеу әрекеті мойынсұнушыға өзімшілдікті жеңуге, қасиетті өмір сүруге құштар болуға, Исаға жақындауға және басқаларға Исаның махаббаты мен мейірімділігін көрсетуге көмектеседі. Бұл – құтқарылу шарасының әкелетін емнің бір бөлігі: «Күнә жасаған адамға күнә зиян келтіреді және оны әлсіретеді, сондай-ақ Құдаймен және жақындарымен арақатынасын нашарлатады. Күнә кешіріледі, бірақ күнә салдарынан туған барлық бұзылыстарды жоймейді. Күнәден арылғаннан кейін, күнәні өтеу үшін тағы бір амал жасау арқылы рухани денсаулығын толыққанды қалпына келтіруі керек: ол күнәсін «өтеуі» немесе «кәффарат етеуі» тиіс». Бұл дұға, қайырымдылық немесе христиандық зәһиліктің амалдары арқылы іске асырылады. Шараның талаптарына сәйкес, «өтеудің түрі мен мөлшері әрбір мойынсұнушының жеке жағдайын ескеруі керек, осылайша әрқайсысы өзі бұзған тәртіпті қалпына келтіріп, тиісті ем арқылы аурудан айығуы мүмкін». Тазару дұға ету, игілік жасау, жақындарға қызмет ету, ерікті түрде өзінен бас тарту, құрбандықтар шалу және, ең бастысы, «баршамыз көтеруге тиіс айқышқа шыдамдылықпен мойынсұнудан тұрады. Мұндай тазарулар Мәсіхке ұқсатуға көмектеседі, Ол біздің күнәларымызды біржола кешірді».

Өкініш актілері

1966 жылғы Паенитемини апостолдық конституциясында Папа Павел VI былай деді: «Демек, пенітенция – Ескі Ғидатта да болған – діни, жеке акт, оның мақсаты Құдайға сүйіспеншілік пен бағыну: Құдай үшін ораза ұстау, өзің үшін емес. [Шіркеу] пенітенцияның діни және табиғаттан тыс құндылықтарының басымдығын қайта бекітеді (бұл құндылықтар бүгінгі әлемге Құдайдың бар екендігі және Оның адамдар үстінен билігі, сондай-ақ Мәсіх пен Оның құтқаруы туралы сезімді қайтаруға өте ыңғайлы). Паенитеминиде «барлық сенушілер пенітенция жасауға міндетті» деп айтылған. «Күнә жасағандықтан біз, христиандар, ешқандай ерекшелік талап ете алмаймыз, сондықтан пенітенция жасау міндетінен де босануға тырыспауымыз керек». Дидахенің 8-тарауы христиандарға әр сәрсенбі және жұма күндері ораза ұстауды бұйырған. Жүрек өзгерісін көптеген жолдармен білдіруге болады. «Киелі кітаптар мен Әулиелер ең бастысы үш түрге тоқталады: ораза, дұға және қайырымдылық, олар өзіңе, Құдайға және басқаларға қатысты өзгерісті білдіреді». Сонымен қатар, 1 Петір 4:8-де айтылғандай, «көп күнәларды жабатын» қайырымдылықпен бірге, көршіңмен татуласуға жасалған күш-жігер де айтылған. «Күн сайын өз айқыш ағашыңды көтеріп, Исаны іздеу – пенітенцияның ең сенімді жолы». Литургиялық жылда Ұлы Жылдыз және Ораза айлары ерікті түрде өзін-өзі шектеу және бауырластықпен бөлісу сияқты пенітенциялық жаттығулар үшін ерекше қолайлы. 1253-канонда былай делінген: «Епископтар кеңесі ораза мен бас тартуды нақтырақ анықтай алады, сондай-ақ басқа пенітенция түрлерін, әсіресе қайырымдылық істерін және ізгіліктерді, толығымен немесе ішінара ораза мен бас тартудың орнына қоя алады». 2001 жылы АҚШ Католик Епископтар Конференциясы «Қазіргі католиктер үшін пенітенциялық амалдар» атты құжатта АҚШ католиктеріне Оразадан басқа жұма күндері ет жеуден бас тартудың орнына басқа пенітенция түрін таңдауға рұқсат беру туралы шешімін қайталады. Құжатта ұсынылған пенітенциялық амалдардың тізімі бар, бірақ жұма күнгі пенітенцияны таңдау жеке адамның қалауына қалдырылады. 2011 жылы Англия мен Уэльстегі католик епископтары католиктерге жұма күні ет жеуден бас тартудан басқа пенітенция жасауға рұқсат беру туралы бұрынғы шешімдерін кері қайтарды. Олар былай деді: «Епископтар сенушілердің өмірінде жұма күнгі пенітенцияны олардың католиктік ерекшелігінің айқын және ерекше белгісі ретінде қайта орнатуды қалайды. [ ] Барлық сенушілердің жұма күнгі пенітенцияны бірлесіп тойлауы маңызды». Егер ораза адал түрде адамға міндетті жұмыстарын орындауға мүмкіндік бермесе, ораза ұстау қайырымдылық емес және ораза заңы қолданылмайды деп есептеледі. Көптеген пенітенциялық амалдар кешірімге ие, оны қайтыс болған жандар үшін қолдануға болады. Құдай ғана толықтай кешірілмеген нәрсені біледі. Шіркеу тірілерге кешірім беру арқылы өзінің билігін жүзеге асырады; өлгендерге қатысты оның билігі жоқ, сондықтан олар үшін кешірімділікпен қамтамасыз етеді (per modum suffragii), яғни ол Құдайдан осы қанағаттандыру жұмыстарын қабылдауын және осыған орай тазару орнындағы жандардың азаптарын жеңілдетуін немесе қысқартуын сұрайды.

Ирвингтік

Ирвингтік шіркеулерде, мысалы, Жаңа апостолдық шіркеуде, адамдар өз күнәларын елшіге айтуы мүмкін. Күнәһардан кешірім алу үшін құлаққа сыр беру міндетті емес, бірақ сенуші жүрегі ауыр болса, оған тыныштық сыйлауы мүмкін.