Кіріспе

Кристина форты (сондай-ақ Альтена форты деп те аталады) Солтүстік Америкадағы алғашқы шведтік қоныс және Жаңа Швеция колониясының басты қонысы болды. 1638 жылы салынған және Швеция королевасы Кристинаның құрметіне аталған, ол қазіргі Уилмингтон қаласынан шамамен 1 миль (1,6 км) шығысқа қарай, Брэндивайн және Кристина өзендерінің қосылған жерінде, Делавэр өзеніне құятын Кристина өзенінің сағасынан шамамен 2 миль (3 км) жоғары орналасқан.

Тарих

Швеция патшасы Густав Адольфтың Солтүстік Америкада швед колониясын құру жоспарларын іске асыру мақсатында, шведтер 1638 жылғы 29 наурызда «Кальмар Найкель» және «Фогель Грип» кемелерімен Делавэр шығанағына (Форт Кристина) келді. Олар Кристина өзенінің жағасындағы, «Тастар» деп аталатын табиғи кемежай құраған тасқа қонды. Питер Минуит жергілікті ленапе тайпасымен бобёр терісін саудалау үшін Делавэр өзенінің жанындағы Кристина өзеніндегі жерді ең қолайлы деп таңдады. Ол бұл жерді қорғануға да ыңғайлы деп санады және «Тастардың» айналына жер үйір салуға бұйрық берді. Ол кезде голландтар Делавэр өзеніне (кейін «Оңтүстік өзен» деп аталған) солтүстікке қарайғы аймақты иеленді. Шведтер Делавэрдің оңтүстік жағында Швеция патшалығы үшін аумақты талап етті, ол қазіргі АҚШ-тың Делавэр штатының көп бөлігін қамтыды, сондай-ақ қазіргі оңтүстік-шығыс Пенсильвания және Нью-Джерсидің солтүстік жағындағы аймақтарды да қамтыды. 1640 жылы губернатор Питер Холландер Риддер форттың жер үйірлерін голландтар немесе үндістердің шабуылдарынан қорғану үшін нығайтты. Швециядан келген қоныс аударушылардың саны артып, форттың сыртында үйлер мен шаруашылықтар салына бастады. 1647 жылы форт толығымен қайта жаңартылды. Жаңа Швеция колониясы голландтармен үнемі шиеленіс күйінде болды. 1651 жылы Петер Стьювесант басқаруымен голландтар қазіргі Нью-Касл қаласында Казимир фортын салды, ол Форт Кристинадан небәрі 12 шақырым (7 миль) оңтүстікте орналасқан еді. 1654 жылы губернатор Йохан Рисингтің бұйрығымен шведтер Казимир фортын басып алды. Рисинг қарсы шаралардан қорқып, Форт Кристинаның қорғанысын нығайтып, жер үйірлердің айналына ағаш қоршау салды. 1655 жылы Стьювесант басқаруымен голландтар күшпен оралып, Форт Кристинаны қоршауға алды. Форттың он күннен кейін тапсырылуы Солтүстік Америкадағы шведтердің ресми отарлаушылық қатысуын аяқтады, бірақ көптеген қоныс аударушылар қалды және голландтар оларға тілдік және діни тәжірибелерін жалғастыруға рұқсат берді. Стьювесант Форт Кристинаны Форт Альтена деп атады. Қазіргі оқырманға белгілі болғандай, Форт Кристина және Форт Казимир үшін болған күрес жүздеген жалдамалы әскерлер мен кемелерді қамтыды және оны жеке Стьювесант басқарды, бірақ сол кезде бұл Голландия Республикасы мен Швеция Корольдігі арасындағы соғыс ретінде қарастырылмады. Бұл Голланд Вест-Индия компаниясы мен Швеция Вест-Индия компаниясы арасындағы күрес болды. 1664 жылы ағылшын флоты бұл аймақты басып алғанға дейін бұл жер Жаңа Нидерландтың бір бөлігі болып қала берді. Ағылшыз билігі кезінде «Тастар» маңындағы швед бекіністері бұзылып, ақырында толығымен жойылды. Революциялық кезеңде американдықтар сол жерде жаңа бекіністер салды және 1812 жылғы соғыс кезінде мұнда Форт Юнионды құрды. Форттың қорғанысына қатысқандардың арасында Цезарь Август Родни және Джеймс А. Байард ағасы болды. Тоғызыншы ғасырда форт тұрған түбекте өнеркәсіп дамыды, Джексон мен Шарп компаниясы және Мингус темір зауытының фабрикалары салынды.