Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эшби-де-ла-Зуш каналы – Англиядағы 50 шақырымдық канал. Ол Лестерширдегі Эшби-де-ла-Зуш қаласының жанындағы Мойра аймағындағы кен өндіру ауданын Уорвикширдегі Бедворттағы Ковентри каналымен байланыстырды. Канал 1804 жылы ашылды, ал оның солтүстік жағында көмір шахталарына қызмет көрсету үшін бірнеше трамвай жолдары салынды. 1846 жылы каналды Мидленд темір жолы басқарды, бірақ 1890 жылдарға дейін пайдалы болды, содан кейін қарқынды түрде құлдырады. Лестерширдің көмір кенінен шамамен 14 шақырым өтті және жер бетіне шөгуге ұшырады, нәтижесінде Мойрадан оңтүстікке қарай Снарестоунға дейінгі бөлігі 1944, 1957 және 1966 жылдары жабылды, 35 шақырым кеме жүретін канал қалды. Қолданыстан шығарылған бөлік қайта жаңарту жобасының нысаны болып табылады және 1992 жылғы Көлік және жұмыс актісі бойынша жаңа бөлігіне рұқсат берілген алғашқы канал болды. Көлік және жұмысқа қатысты бұйрық Лестершир округі кеңесінен алынды, өйткені бастапқы бағыттың бір бөлігі толтырылып, қайта салынған, сондықтан қайта жаңарту Мешам орталығы арқылы жаңа бағыт құрылысын қамтыды. Каналдың соңғы 2 шақырымын қоспағанда, барлық бөлігі қайта ашылатыны күтілуде. Мойра пешінің және Ұлттық орманның келушілер орталығының жанындағы оқшауланған бөлігі 1999-2005 жылдар аралығында ашылды және жыл сайынғы қайық фестивалінің орны болып табылады.
The Ashby de la Zouch Canal is a 31 mile (50 km) long canal in England which connected the mining district around Moira, just outside the town of Ashby de la Zouch in Leicestershire, with the Coventry Canal at Bedworth in Warwickshire. It was opened in 1804, and a number of tramways were constructed at its northern end, to service collieries. The canal was taken over by the Midland Railway in 1846, but remained profitable until the 1890s, after which it steadily declined. Around 9 mile (14 km) passed through the Leicestershire coal field, and was heavily affected by subsidence, with the result that this section from Moira, southwards to Snarestone, was progressively closed in 1944, 1957 and 1966, leaving 22 mile (35 km) of navigable canal. The abandoned section is the subject of a restoration project and was the first canal where a new section had been authorised under the Transport and Works Act 1992. The Transport and Works Order was obtained by Leicestershire County Council, as some of the original route had been infilled and built over, and restoration therefore involved construction on a new route through the centre of Measham. It is hoped that all but the final 1 mile (2 km) section of the canal can be re opened. An isolated section near Moira Furnace and the National Forest visitor centre was opened between 1999 and 2005, and is the location for an annual trailboat festival.
Бағыт
Канал Бедворттың сыртында Ковентри каналымен қиылысып басталып, Хинкли қаласы арқылы шамамен 11 шақырымға (7 миль) солтүстік-шығысқа қарай созылады. Одан кейін ол шамамен 24 шақырымға (15 миль) ауылдық және көлемі жөнінен шалғай жатқан аймақтардан солтүстікке қарай жалғасады, соңында Снарстонға жетеді. Саттон Чейни Уорфқа жақын жерде, ол Босворт шайқасы болған Амбион төбесінің етегінен өтеді. Шакерстоуннан өтетін жерінде Battlefield Line теміржолының бас кеңсесі орналасқан станция бар.
The canal starts at a junction with the Coventry Canal just outside Bedworth and travels north east for about 7 miles (11 km) through the town of Hinckley. It then continues to run north through largely rural and remote countryside for another 15 miles (24 km) until reaching its terminus at Snarestone. Near Sutton Cheney Wharf, it passes the foot of Ambion Hill, the site of the Battle of Bosworth Field. At Shackerstone, it passes the station that is the headquarters of the Battlefield Line Railway.
Шығу тегі
XVIII ғасырдың соңғы жартысында Ашби Вулдс аймағындағы көмір қоры мен Ашби де ла Зухтың солтүстігіндегі карьерлерден алынатын әк тасын пайдалану үшін көліктік қажеттілік артып кетті. Алғашқы ұсыныс – Бёртон-он-Тренттен, Жоғарғы Трент өзенінен басталып, Кавендри каналындағы Марстонға дейінгі канал салу болды. Екінші ұсыныс Ашби Вулдстан Кавендри каналындағы Гриффке дейінгі канал салуды көздеді. Екі ұсыныс та 1781 жылдың желтоқсан айында жасалды. Кавендри компаниясы бірінші ұсынысқа қарсы болды, ал екіншісіне қарсылық білдірмеді. Роберт Уитворт жобаның құнын 46 396 фунт стерлинг деп бағалаған, бірақ бір жылдан кейін жоспардан бас тартылды. 1787 жылы Уильям Джессоп Бридон мен Трент арасында канал мен трамвай салуды ұсынды, ол Трент және Мерси каналымен байланысатын еді. 1790 жылы ұсынылған жобаға сол кезде жақсы қабылданды, бірақ кейіннен туған қарсылық Парламентке заң жобасын ұсынуға кедергі келтірді. 1791 және 1793 жылдар аралығында Бертондағы Трентке қарай солтүстікке қарай канал салу туралы тағы бір ұсыныс белсенді талқыланды. 1792 жылы Гриффке канал салуға кең қолдау көрсетілді, бірақ жергілікті жер иесі және Парламент депутаты Пенн Ашетон Керзонның ыңғайсыз қолдауы жобаны тоқтатуға әкелді. 1792 жылдың қазан айында Роберт Уитворт 1781 жылғы жоспарын қайта қарады. Ұсыныста Нюнетон қаласына жақын орналасқан Гриффтен Ашби Вулдсқа дейінгі тегіс канал қарастырылды, оның құны 63 402 фунт стерлинг болатын. Одан канал 139 фут (42 метр) биіктікке көтеріліп, бу машинасымен сумен жабдықталар еді. Тағы 5 миль (8 км) жүргеннен кейін каналдың биіктігі 84 фут (26 метр) төмендеп, Тикналл, Коулортон, Клауд Хилл, Бридон-он-Хилл және Стаунтон Харольд маңындағы көмір шахталарына қызмет ететін тармақтарға жалғасатын еді. Бұл бөлімнің құны 82 143 фунт стерлинг болар еді. Жоспарлар Джессоппен тексерілді және 150 000 фунт стерлинг капитал жинауға өкілеттік беру туралы заң жобасының негізін құрады. Керзонмен және Кавендри каналымен қиын келіссөздер жүргізілді, оның барысында Кавендри каналымен қосылыс Гриффтен Марстонға көшірілді, бірақ заң жобасы ақыры 1794 жылдың мамырында Парламент актісіне айналды. Шілде айында Уитворт пен оның ұлы, сондай-ақ Роберт инженерлер болып тағайындалды және құрылыс басталды. (Роберт Уитворт есімі кейіннен 2002 жылы Ашби каналына көрініс беретін Хинклидегі жаңа Джордж Уимпей құрылысындағы Уитворт даңғылының атымен мәңгіленді).
In the last half of the eighteenth century there had been an increasing need for transport to exploit the coal reserves at Ashby Wolds and lime from the quarries north of Ashby de la Zouch. The first proposal was for a canal running from Burton on Trent on the upper River Trent to Marston on the Coventry Canal. A second suggestion was for a canal from Ashby Wolds to the Coventry Canal at Griff. Both proposals were made in December 1781. The first was opposed by the Coventry company, though the second was not. Robert Whitworth had estimated the cost of the project at £46,396, but the scheme was dropped a year later. William Jessop proposed a canal and tramway between Breedon and the Trent, with a connecting link to the Trent and Mersey Canal in 1787, which also came to nothing. A proposal in 1790 was well received at the time, but opposition afterwards prevented a bill being submitted to Parliament. Another proposal for a canal northwards to the Trent at Burton was actively discussed between 1791 and 1793. There was wide support for a canal to Griff in 1792, but the muted support of Penn Assheton Curzon, a local landowner and Member of Parliament, led to it being dropped. In October 1792, Robert Whitworth revised his plan from 1781. The proposal featured a level canal from Griff, near Nuneaton, to Ashby Wolds, which would cost £63,402. From there it would climb 139 feet (42 m) to a summit which would be supplied with water by a steam pumping engine. After a further 5 mile (8 km), the summit level would descend through 84 feet (26 m) to level branches, which would serve collieries at Ticknall, Coleorton, Cloud Hill, near Breedon on the Hill, and Staunton Harold. The cost of this section would be £82,143. The plans were checked by Jessop, and formed the basis for a bill to authorise a company with powers to raise £150,000 of capital. Hard negotiation with Curzon and the Coventry Canal was required, during which the junction with the Coventry Canal was moved from Griff to Marston, but the bill finally became an Act of Parliament in May 1794. Whitworth and his son, also called Robert, were appointed as engineers in July, and construction began. (Robert Whitworth was later remembered with the naming in 2002 of Whitworth Avenue on the new George Wimpey development in Hinckley, which overlooks the Ashby Canal).
Құрылыс
1796 жылдың қазан айына қарай құрылыс шығындарының күрт төмен бағаланғаны анық болды. Сонымен қатар, акционерлердің шамамен төрттен бірі өз міндеттемелерін орындамады, нәтижесінде компанияның күткеннен кем капиталы болды. Компанияның пікірінше, жалғыз шешім – филиалдық каналдарды трамвай жолдарымен алмастыру болатын. 1797 жылдың басында компания қысқа мерзімге каналды Бёртон-он-Тренттегі Трент өзеніне дейін ұзарту және карьерлерден өзенге дейін трамвай жолдары салу мүмкіндігін қарастырды. Трент навигациясымен бірігу де қарастырылды, бірақ капиталдың жетіспеуіне байланысты жоспарлар іске аспады. 1797 жылдың мамырында Роберт Уитворт кіші ауырып қалды, ал Уитворттардың орнына Томас Ньюболд келді. Сол кезде Ашби Волдстағы кен орындарының жағдайына қатысты жүргізілген тексеру көрсетті, канал ашылған кезде олардың көмір өндіруі екіталай. Келесі жылдың наурызына қарай Ашби Волдстан Маркет Босвортқа дейінгі жоғарғы бөлігі пайдалануға берілді. Компания 1793 жылдан бері трамвай жолдары салу мүмкіндігін қарастырып, ақырында 1798 жылдың маусымында Ньюболдтан Ашби Волдстағы каналға қызмет ететін теміржол желілерінің мүмкін болатын бағыттарын зерттеуін сұрады. Содан кейін олар Бенджамин Оутрамнан кеңес алды, ол қыркүйекте есеп берді. Ол Уилсли бассейніне қарай жүргізуге кеңес берді, себебі бұл бағыт 8000 фунт стерлингке дейін арзанға түсер еді. Салынған желілер бассейннен Ашби арқылы Олд Паркстағы түйіскен жерге дейін созылды, онда бір тармақ Лоунт арқылы Клауд Хиллге дейін жетіп, жоспарланған каналды және оның Коулертон арқылы жасалған бұрылысын алмастырды. Екінші тармақ Олд Паркстен Тикналлға дейін, ал Калк Абби мен Стаунтон Гарольд арасындағы карьерлерге дейін созылды. Желілердің жалпы ұзындығы шамамен 20 шақырымды құрады. 1799 жылы Оутрам компаниямен трамвай жолдарының ені туралы пікірталас жүргізді және Кричтегі және Дерби каналындағы желілер 3 фут 6 дюйм енде болса да, ол бірнеше жылдың ішінде теміржол тауарлар тасымалының басты түріне айналады деп болжап, енін 4 фут 2 дюймға дейін кеңейтуді ұсынды. Енін кеңейту туннельдер мен көпірлердің құнын арттырады, бірақ соңғы келісімшарт бағасы 29 500 фунт стерлинг болғанда, ол тек 785 фунт стерлингке ғана көтеріледі. Оның ұсынысы қабылданды, бірақ Оутрамның келісімшартқа қол қою туралы бірнеше рет жасаған өтініші қарастырылмады. Оутрамның бұл жобадағы инженеры Джон Ходжкинсон болды, ол бұл жұмыста тәжірибелі еді, бірақ комитет желінің барлық бөлімдерінде бір уақытта жұмыс істеуді талап еткендіктен қиындықтар туындады, бұл бақылауды қиындатты. Сонымен қатар, үнемі ақша тапшылығы болғандықтан, олар шешімдер қабылдау және қаражат бөлуде кешікті, бұл Оутрамның Баттерли жұмыстарында қиындықтар тудырды, себебі ол каналға материал жеткізуге дайын болу үшін келісімшарттардан бас тартуға мәжбүр болды. Осы кешігу кезеңінде еңбекақысы мен темірдің бағасы да өсті. Оутрамның канал иелері тарапынан өзіне жасалған қарым-қатынасы оның желілерді аяқтағаннан кейінгі қанағаттануын жойған болса да, олар болашақтағы теміржолдар үшін маңызды жетістік және үлгі болды.
By October 1796, it had become obvious that the costs of construction had been seriously underestimated. In addition, around one quarter of the shareholders had not honoured their pledges, and so the company had less capital than expected. The company decided that the only solution was to replace the branch canals with tramways. For a brief time at the start of 1797, the company investigated the possibility of extending the canal to the River Trent at Burton on Trent, and building tramways from the quarries to the river. Amalgamation with the Trent Navigation was considered, but the plans failed due to the lack of capital. In May 1797, Robert Whitworth Jr. became ill, and the Whitworths were replaced by Thomas Newbold. An investigation at that time into the state of the collieries at Ashby Wolds revealed that they were unlikely to be producing coal by the time the canal opened. By March the following year, the top section from Ashby Wolds to Market Bosworth was operational. The company had been considering the option of building tramways since 1793, and finally asked Newbold to investigate the possible lines for railways which would serve the canal at Ashby Wolds in June 1798. They then asked Benjamin Outram to advise, and he reported in September. He suggested running the lines to Willesley Basin rather than Ashby Wolds, as this route would cost over £8,000 less. The lines as built ran from the basin through Ashby to a junction at Old Parks, where one branch ran through Lount to Cloud Hill, replacing the proposed canal and its diversion through Coleorton. The other branch led from Old Parks to Ticknall, with branches to the quarries between Calke Abbey and Staunton Harold. The total length of the lines was around 12.5 mile (20 km). In 1799, Outram had discussions with the company about the gauge of the tramways, and although lines at Crich and for the Derby Canal used a gauge of 3ft6in, he recommended that it should be made wider, at 4ft2in, forecasting that, within a few years, railways would be the principal mode of transport for merchandise. The wider gauge would increase the cost of tunnels and bridges, but only by £785 on a final contract price of £29,500. His quotation was accepted, although repeated requests by Outram for his contract to be signed were ignored. Outram's engineer for the line was John Hodgkinson who was experienced in the work, but problems arose because the committee insisted that it should proceed on all sections of the line simultaneously, which made supervision difficult. Moreover, perennially short of money, they were dilatory in making decisions and providing funds, which caused Outram problems at his Butterley Works as he was having to refuse contracts, so that he could be ready to provide the canal with material, as and when it was authorised. During this period of delay, the labour costs and the price of iron also rose. Even though Outram's experience of his treatment by the canal proprietors must have spoilt his satisfaction on the completion of the lines, they were arguably a major achievement and a model for railways in the future.
Кейінгі тарих
Трамвай жолдары 1802 жылдың соңында аяқталды, ал каналдың Марстоннан Мойраға дейінгі тегіс бөлігі 19 сәуірде 1804 жылы ашылды. Су ресурстарын қорғау үшін Марстондағы жалғыз шлюз тоқтату шлюзі болды. Осы кезде қаржылық жағдай жақсы емес еді, себебі акционерлердің үлеске талаптарды орындамауы компанияның жұмысты аяқтау үшін 21 539 фунт стерлинг қарыз алуына әкелді, ал шахталар әлі де каналды тиімді етуге жеткілікті көмір өндірмейтін еді. Құрылыстың жалпы құны шамамен 184 070 фунт стерлингке жетті. Негізгі тасымалдау көлемі Мойрадағы шахталардан жүзеге асырылды, олар 1820 жылдары тұрақты түрде кеңейді, бұл 1820 мен 1827 жылдар аралығында қарыздарды өтеуге және 1828 жылы алғашқы дивидендтерді төлеуге мүмкіндік берді. 1819 жылы компания мен Ковентри каналы екі канал арасындағы тоқтату шлюзін тек тар қайықтарға жарамды етуге келісті және олар жаңарту шығындарын бөлісті. Бұл шешімнің себептері белгісіз, өйткені кең денелі қайықтар каналда жұмыс істей берді, бірақ одан әрі қарай жүре алмады. Компания 1822 жылы өз инженері Кросслиді жергілікті каналдарды зерттеуге жібергеннен кейін тиімділік артты. Ол көмірге арналған баж салығын және олардың кейбіреулері қолданған жеңілдіктер жүйесін зерттеді. Осындай жүйе Эшбиде енгізілді, онда каналдың барлық ұзындығы бойынша тасылатын көмірге баж салығының қайтарылуы немесе жеңілдігі қарастырылды. Бұл дереу нәтиже берді, 1824 және 1828 жылдар аралығында жеңілдікке ие болатын көмірдің көлемі бес есеге өсті, 4 367 тоннадан 22 011 тоннаға дейін, ал 1837 жылы 37 316 тоннаға жетті. 1823 жылы каналдың бастауынан Свадлинкот пен Черч Греслиге дейін трамвай салу туралы ұсыныстар түсті. Комиссияға бұл мәселені қарастыруға екі жарым жыл уақыт кетті, содан кейін 1827 жылдың 21 шілдесінде 5 шақырымдық Свадлинкот темір жолы ашылды. Ол екі рельстік жолмен салынды және Уилсли жүйесінің L тәрізді трамвай тақталарына қарағанда қазіргі темір жолдарға ұқсас шеттік рельстерді пайдаланды. Құрылыс құны 4 262 фунт стерлинг болды және ол ипотекалық несие арқылы қаржыландырылды, ол ашылғаннан кейін бір жыл ішінде өтелді. Тикналл тармағы 1829 жылы кеңейтілді, одан Димсдейлге дейінгі желі құрылысы мақұлданды және салынды. Coleorton темір жолы, тәуелсіз компаниямен басқарылды және 1833 жылы ашылды. Екі компания арасындағы келіссөздер нәтижесінде Клауд Хилл мен Уортингтон Раф арасындағы байланыс желісі салынды, онда Outram-ның L тәрізді рельсінің тік қабырғасы кеңейтілген "қабырғалы рельс" деп аталатын рельс түрі қолданылды, бұл флангілі доңғалақтары бар вагондарға оны шеттік рельс ретінде пайдалануға мүмкіндік берді. 1837 жылы Эшби инженерінен бүкіл Уилсли жүйесін қабырғалы рельстерге ауыстыруға баға ұсынысын дайындау сұралды, бірақ бұл жұмыстың орындалғаны туралы ешқандай мәлімет жоқ.
The tramways were completed towards the end of 1802, and the level section of the canal from Marston to Moira was opened on 19 April 1804. The only lock was a stop lock at Marston, to protect the water supplies. By this time, the finances were not in good shape, as failures of the shareholders to honour calls on the shares had resulted in the company borrowing £21,539 to complete the work, and the mines were still not producing coal at a rate which would have made the canal profitable. The final cost of construction was around £184,070. The main source of traffic was from the pits at Moira, which steadily expanded, particularly in the 1820s, enabling the loans to be paid off between 1820 and 1827, and the first dividend to be paid in 1828. In 1819, the company and the Coventry Canal agreed to convert the stop lock between the canals so that it was only suitable for narrow boats, and they shared the cost of conversion. The reasons for this are unclear, since wide beamed boats continued to operate on the canal, but could not move further afield. Profitability was improved after the company sent Crossley, their engineer, on a fact finding tour of local canals in 1822. He investigated tolls for coal, and the system of drawbacks which some of them used. Such a system was them implemented on the Ashby, whereby coal travelling the whole length of the canal was subject to a refund or drawback on the tolls. The effect was immediate, with the amount of coal qualifying for the drawback rising five fold between 1824 and 1828, from 4,367 to 22,011 tons, and reaching 37,316 tons in 1837. In 1823, there were calls for tramways to be built from the head of the canal to Swadlincote and Church Gresley. It took the committee two and a half years to decide to proceed, and the 3 mile (5 km) Swadlincote Railway was opened on 21 July 1827. It was built with double tracks, and used edge rails, similar to modern railways, rather than the L shaped tram plates of the Willesley system. The cost of £4,262 was financed by a mortgage, which was paid off less than a year after opening. The Ticknall branch was extended in 1829, when a line from it to Dimsdale was authorised and built. The Coleorton Railway, which was run by an independent company, and used edge rails, opened in 1833. Negotiations between the two companies resulted in a connecting line being built between Cloud Hill and Worthington Rough, which used a type of rail called a "rib rail", where the vertical flange of Outram's L shaped rail was made much wider, so that wagons with flanged wheels could use it as an edge rail. The Ashby engineer was asked to prepare a quotation for the conversion of the entire Willesley system to rib rails in 1837, but there is no record as to whether this work was carried out.
Темір жолдың меншік құқығы
1845 жылы Мидленд темір жолы Атерстон, Эшби-де-ла-Зуш және Бертон-он-Трент темір жолын салуды жоспарлап, каналды 110 000 фунт стерлингке сатып алуды ұсынды. Олар темір жол салынғанға дейін каналды күтіп ұстауға келісті, бірақ оның болашағы туралы ұзақ мерзімді келісім болған жоқ. Канал арқылы тасылатын көмірдің көп бөлігі Ковентри және Оксфорд каналдары арқылы өтетін болғандықтан, бұл компаниялар жол төлемінен түсетін кірістің күрт төмендеуіне тап болды және Мидленд темір жолының заң жобасын өзгерту үшін күшпен күресті. Каналды күтіп ұстау міндеттемесімен қатар, Ковентри каналына жөндеу жұмыстарын жүргізуге және темір жол компаниясы өз міндеттемелерін орындамаған жағдайда, бұл жұмыстар үшін темір жолдан ақы алуға рұқсат беретін тармақ қосылды. 1846 жылы парламент актісі қабылданды, ол сатып алуға рұқсат берді, бірақ жоспарланған темір жол желісі салынбады. Шамамен 30 жыл өткен соң, 1873 жылы Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолы мен Мидленд темір жолы бірлесіп Оверсилден Нюнетонға дейінгі Эшби және Нюнетон бірлескен темір жолын ашқанда, темір жол бәсекелестігі күшейді. Келесі жылы Мидленд Ашбиден Уортингтонға дейінгі трамвайдың бөлігін қайта пайдаланды, Олд Паркс туннелін кеңейтіп, Мельбурннан Дербиге дейінгі желіге қосты. Трамвай желілерінің қалған бөлігі жергілікті пайдалану үшін сақталды, ал Тикналлға дейінгі тармақ 1915 жылы жабылды. Канал 1862 жылы 138 117 тоннадан 1882 жылы 113 659 тоннаға дейін біртіндеп азайған, бірақ маңызды көлемде тауар тасымалдауын жалғастырды. Содан кейін төмендеу қарқыны артты, 1893 жылы 33 329 тоннаға дейін төмендеді. Мешамнан Снарестонға дейінгі бөлік 1966 жылы, тіпті көмір үнемі жүктелсе де жабылды. Ескі темір жолдың іздері әлі де көрінеді, әсіресе Тикналлға қарай. Төменгі жартас, әлі де кейбір тас тіреу бұрыштарымен, даладан өтеді, ал Калке аббаттығына баратын жолдың астында туннель салынған. Тикналл ауылында желі карьерлерге кіретін аркалы көпір де бар.
In 1845, the Midland Railway were planning to build the Atherstone, Ashby de la Zouch and Burton on Trent railway, and offered to buy the canal for £110,000. They agreed to maintain the canal until the railway was built, but there was no longer term agreement on its future. Since most of the coal which used the canal travelled onwards via the Coventry Canal and the Oxford Canal, these companies faced a big drop in toll revenues, and fought hard to get the Midland Railway's bill amended. As well as a commitment to maintaining the canal, they also had a clause added which allowed the Coventry Canal to undertake maintenance and charge the railway for the work if the railway company failed in their obligations. An Act of Parliament was passed in 1846, which authorised the takeover, but the railway line as envisioned was not built. It was nearly 30 years later that serious railway competition arrived, when the London and North Western Railway and the Midland Railway jointly opened the Ashby and Nuneaton Joint Railway from Overseal to Nuneaton in 1873. The following year, the Midland reused the section of tramway from Ashby to Worthington, Leicestershire, enlarging the Old Parks tunnel, as part of a line that ran through Melbourne to Derby. The remainder of the tramway lines were kept for local use, with the branch to Ticknall closing in 1915. The canal continued to carry significant tonnages, which gradually decreased, from 138,117 tons in 1862 to 113,659 tons in 1882. After that, the decline was more rapid, dropping to 33,329 tons by 1893. and the Measham to Snarestone section was closed in 1966, even though coal was regularly loaded there. Traces of the old railway can still be seen, particularly towards Ticknall. A low embankment, still with some stone sleeper blocks crosses a field and a tunnel passes under the drive to Calke Abbey. There is also an arch bridge in Ticknall village where the line ran into the quarries.
Қалпына келтіру
1966 жылы Снарестондан солтүстікке қарай каналдың жабылуы Ашби каналы қауымдастығының құрылуына себеп болды, оның мақсаты – одан әрі жабылудың алдын алу және солтүстік бөлігін қайта ашуға жұмыс істеу болды. 1992 жылы инженерлік кеңесшілер В. С. Аткинс Снарестон мен Мойра арасындағы каналды қалпына келтірудің мүмкіндігін зерттеді, нәтижесінде еңбекке кедерес келтіретін ешқандай мәселе жоқ екені анықталды. Сондай-ақ, олар қайта құрылымды 2 метрлік тар қайықтардың орнына кең қайықтарға бейімдеуді ұсынды, себебі бұл экологиялық артықшылықтар берер еді. 1997 жылы Лестершир округі кеңесі маршруттың көп бөлігін сатып алды және 1 миллион фунт стерлингтен астам қаржыландыру пакетін анықтады. Бірақ, олар бір жер иесімен жер учаскесін сатып алу туралы келісімге келе алмады және мерзімдер орындалмағандықтан, қаржыландыру жоғалды. Сондықтан, олар 1992 жылғы «Көлік және жұмыс туралы» заң бойынша бұйрық алуға шешім қабылдады, бұл қажет болған жағдайда міндетті түрде сатып алу құқықтарын пайдалануға мүмкіндік береді. Снарестондан солтүстікке қарай каналды қалпына келтіруді ілгерілету және қолдау мақсатында 2000 жылы Эшби каналы қоры құрылды. Бұл – Ашби каналы қауымдастығы, Canal & River Trust, Хинкли және Босворт муниципалитеті, Ішкі су жолдары қауымдастығы, Лестершир округі кеңесі және Солтүстік-Батыс Лестершир аудандық кеңесінің өкілдерінен тұратын директорлар кеңесі бар, шектеулі серіктестік. Аймақтағы кен өнеркәсібі тоқтағаннан бері, шөгуге байланысты мәселелер азайды, ал қазіргі жоспарлар каналды Ұлттық орманның келушілер орталығына, Мойраға қайта ашуды қарастырады, ол бастапқы аяқталу орны – Спринг Коттеджге дейін шамамен 1.6 шақырымдай жетпейді. 1999-2005 жылдар аралығында Мойра маңындағы каналдың бір бөлігі қалпына келтіріліп, сумен толтырылды, тарихи Мойра пешінен өтті, бұл 19 ғасырға жататын домендік пеш, ол қазірде қолөнер орталығы, мұражай және кафе сияқты келушілерге арналған нысандарды ұсынады. Қалпына келтірілген бөліктің ұзындығы шамамен 2.4 шақырымды құрайды және кен орнының шөгуінен туындаған мәселелерді шешу үшін салынған жаңа шлюзді қамтиды. Қалпына келтірілген бөлімнен төмен, А42 тас жолының құрылысы каналдың трассасын тосқан. 2004 жылдың қараша айында Көлік және жұмысқа қатысты бұйрық беру туралы қоғамдық тыңдау өтті. Көптеген наразылықтар алынып тасталды, біреуі ғана Англия табиғатынан қалды, ол желіден тыс табиғи резерваттарды қосатын ережелерді енгізу арқылы шешілді, ал бұйрық 2005 жылдың қазан айында бекітілді. Бұйрық Лестершир округі кеңесіне жер сатып алуға және Снарестоуннан Мишамға дейін 4 шақырымдық каналды салуға мүмкіндік береді. Бастапқыда бұл маршрут бастапқы бағытты ұстанса, Мишам маңында пайдаланылмаған темір жолдың трассасын пайдалану үшін ауысатын еді. Жаңа канал Мишам стансасынан өтіп, су құбыры арқылы қаланың басты көшесін кесіп өтетін еді. «Көлік және жұмыс туралы» заң жобасы 1992 жылы Ұлыбритания Парламентімен темір жол және канал жобалары, сондай-ақ кеме жүру құқықтарына кедерес келтіретін жұмыстар үшін құқықтық процедураларды жеңілдету мақсатында ұсынылды. Осы заңнама бойынша бұрын бірнеше темір жол жобаларына рұқсат берілсе де, Лестершир округі кеңесі алған Эшби каналы бұйрығы канал құрылысына рұқсат берудің алғашқы тәжірибесі болды. Снарестоун мен Мишам арасындағы жерді сатып алу 2010 жылы аяқталды. East Midlands Development Agency гранты қолданысқа енгізілгеннен кейін, 2009 жылдың 26 ақпанында сумен толтырылған бөлікті қайта құру жұмыстары басталды. £0.5 миллиондық жобаға тоқтату шлюзі, жаңа құлама, жақсартылған бұрылыс алаңы және каналға параллель және оған қосылған ылғалды жерді табиғи резерваты кірді. Тоқтату шлюзінің камерасы Canal & River Trust иелігіндегі канал бөлігі мен Лестершир округі кеңесіне тиесілі бөлік арасындағы шекараны белгілейді, бірақ камерадан тыс каналдың ұзындығы қысқа болғандықтан қақпалар орнатылмады.
The closure of the canal north of Snarestone in 1966 led to the formation of the Ashby Canal Association, to ensure that no more was closed and to work towards the reopening of the northern section. In 1992, the engineering consultants W. S. Atkins produced a feasibility study for the restoration of the canal between Snarestone and Moira, which concluded that there were no obstacles which could not be resolved. They also recommended that the reconstruction should be suitable for broad beam boats, rather than 7 feet (2 m) narrow boats, as this would have ecological advantages. By 1997, Leicestershire County Council had bought much of the route, and had located two funding packages worth over £1 million. However, they failed to reach agreement with one landowner over the purchase of a parcel of land, and because the deadlines were not met, the funding was lost. They therefore resolved to obtain an order under the Transport and Works Act 1992, which would allow them to use compulsory purchase powers if necessary. In order to promote and assist the restoration of the canal north of Snarestone, the Ashby Canal Trust was set up in 2000. It is a limited company, with directors representing the Ashby Canal Association, the Canal & River Trust, Hinckley and Bosworth Borough Council, the Inland Waterways Association, Leicestershire County Council and North West Leicestershire District Council. Since the mining industry in the area has ceased, there have been fewer problems with subsidence, and the current plans are to re open the canal to the National Forest visitor centre at Moira, about 1 mile (2 km) short of its original terminus at Spring Cottage. Between 1999 and 2005, a stretch of the canal near Moira was restored and re filled with water, passing the historic Moira Furnace, a blast furnace from the 19th century which has been converted to provide visitor facilities including a craft centre, museum and cafe. The restored stretch is some 1.5 mile (2 km) long, and includes a new lock built to overcome the problems caused by mining subsidence. Below the restored section, the way forward has been blocked by the construction of the A42 main road across the canal's formation. In November 2004, a public enquiry was held in connection with the application for a Transport and Works Order. Most objections were withdrawn, leaving one from English Nature, which was accommodated by including a provision for off line nature reserves, and the Order was granted in October 2005. The Order allows Leicestershire County Council to purchase land and construct 2.5 mile (4 km) of canal from Snarestone to Measham. Initially, this would follow the original route, but would diverge near Measham, to use the track of a redundant railway. The new canal would pass through Measham Station and cross the High Street on an aqueduct. The Transport and Works Act Order was introduced by the British Parliament in 1992 as a way of simplifying the legal processes for railway and canal projects, and works which interfere with navigation rights. Although a number of railway projects had previously been authorised under this legislation, the Ashby Canal Order obtained by Leicestershire County Council was the first time that construction of a canal had been authorised in this way. Purchase of the land between Snarestone and Measham had been completed by 2010. Re construction of the first of the infilled section began on 26 February 2009, after a grant from the East Midlands Development Agency was secured. The £0.5 million project involved the provision of a stop lock, a new slipway, an improved winding hole and a wetland nature reserve, running parallel to the canal and connected to it. The stop lock chamber marks the division between the part of the canal owned by the Canal & River Trust, and that owned by Leicestershire County Council, although no gates have been fitted while the length of canal beyond the chamber is short.
Алға қарай
2011 жылдың 23 маусымында Лестершир округінің кеңесі UK Coal компаниясымен келісімге келді, олар Меашам маңындағы Minorca Opencast алаңында көмір және оттас шығаруға келісім берді. Жоспарлаудың нәтижесі ретінде UK Coal жаңа каналдың астынан өтуіне мүмкіндік беру үшін Gallows Lane-ді өзгертеді, су сақтау көлін құрылыспен қамтамасыз етеді, келесі кезеңнің құнын 1 миллион фунт стерлингке дейін төмендетіп, Снарестондан солтүстікке қарайғы бөлігін қайта құруды қаржыландыру үшін 1,28 миллион фунт стерлинг жұмсайды. Жаңа су жолының бөлігін сумен толтыруға жарамды балшық болса, оны да қолжеткілі етеді. Меашамға қарайғы кеңейту жұмыстарын мердігерлер мен еріктілер, оның ішінде Су жолдарын қалпына келтіру тобының мүшелері жүзеге асырды. 2015 жылы бұрын Faulks Bridge деп аталған 62-ші көпір қайта орнатылып, одан сәл әріде 15 метрлік бұрылыс жасауға арналған алаң салынды, бұл кемелерге жаңа бөлімді пайдалануға мүмкіндік берді. Көпір Гилвискиу акведугінің орналасқан жерінен шамамен 0,25 миль (0 км) қашықтықта орналасқан, ол келесі кезекте қалпына келтірілетін маңызды құрылым болады. 2013 жылы Лондонды Бирмингем, Манчестер және Йоркпен байланыстыратын жоғары жылдамдықты темір жол желісі High Speed 2 (HS2) бағытының жоспарлары жарияланғанда, қалпына келтіру жұмыстарының бір бөлігіне қауіп төнді. Жаңа желі Меашамның ортасынан өтіп, 450 үйден тұратын ірі құрылыс, сондай-ақ каналдың бастапқы бағытының 0,5 милі (1 км) және канал алабының құрылысы тоқтап қалды. 2016 жылдың 15 қарашасында жарияланған түзетілген жоспарлар темір жолды шығысқа қарай бағыттап, каналдың жолынан виадук арқылы өтетіндей етіп жасады. Осының нәтижесінде Эшби каналы қауымдастығының төрағасы Питер Окден 2017 жылдың жазында құрылыс жұмыстары басталады деп күтті және Меашам Wharf дамуымен байланыстыратын каналдың кеңейтілуі 2021 жылға дейін аяқталады деп үміттенді, темір жол құрылысы басталмас бұрын. Алайда 2017 жылдың 17 шілдесінде Мемлекеттік хатшы HS2 жобасының түзетілген бағытын қабылдамады және 2013 жылғы бастапқы ұсынысқа сәйкес жаңа түпкілікті бағыт бекітілді. Бұл бағыт 450 үйдің жоспарланған аумағынан өтетіндіктен, құрылыс салушылар жобаны тоқтатуға мәжбүр болды, демек Меашамдағы каналды қалпына келтіру мүмкін емес болды. Бірақ, HS2 жобасының Меашам арқылы өтетін соңғы бағыты және A42 қос жолдың орналасуын өзгерту, HS2 жобасы есебінен қаржыландырылатын көпірлерді салуға мүмкіндік береді, бұл каналды Меашам мен Мойра арасында HS2 және A42 жолдарының астынан өткізуге мүмкіндік береді. 2020 жылы Лестершир округінің кеңесінен Ашби каналы қауымдастығына Көлік және жұмыстар туралы бұйрықты беру процесі COVID-19 пандемиясының басталуына байланысты тоқтап қалды. Бұйрық толыққаннан кейін қауымдастық каналды қалпына келтіру жұмыстарын жалғастыра алады.
On 23 June 2011, Leicestershire County Council reached agreement with UK Coal for them to extract coal and fireclay at their Minorca Opencast site near Measham. As part of the planning gain, UK Coal will alter Gallows Lane to allow the new canal to pass under it, will provide a water storage lake, reducing the cost of the next phase by £1 million, and will provide £1.28 million to fund the reconstruction of the section north of Snarestone. They will also make available any clay removed from the site which is suitable for puddling the new section of waterway. Work on the extension towards Measham has been undertaken by contractors and volunteers, including members of the Waterway Recovery Group. In 2015, bridge 62, once known as Faulks Bridge, was reinstated, and a 50 feet (15 m) winding hole was constructed just beyond it, enabling boats to use the new section. The bridge is located about 0.25 mile (0 km) from the site of Gilwiskaw Aqueduct, which will be the next major structure to reinstate. In 2013, parts of the restoration were threatened when the plans for the route of High Speed 2 (HS2), a high speed rail link which would connect London to Birmingham, Manchester and York, were published. The new line would have cut through the middle of Measham, where a major development consisting of 450 houses, together with restoration of 0.5 mile (1 km) of the original route of the canal and the construction of a canal basin, was put on hold. Revised plans, published on 15 November 2016, routed the railway further to the east, crossing the line of the canal on a viaduct. As a result, the chairman of the Ashby Canal Association, Peter Oakden, expected work on the development to start in the summer of 2017, and was hopeful that the extension of the canal to link up with the Measham Wharf development could be completed by 2021, before any work on the rail link was likely to begin. However on 17 July 2017 the revised route of HS2 was rejected by the Secretary of State and a new final route within of the original 2013 proposal was confirmed. This route runs through the planned area for the 450 houses, causing the developers to cancel the development, and therefore the canal reinstatement in Measham, as unviable. In the longer term however, the latest HS2 route through Measham and the consequential moving of the A42 dual carriageway, should allow bridges to be built, funded by the HS2 project, for the canal to cross under both HS2 and the A42 when reinstated between Measham and Moira. In 2020, the process of transferring the Transport and Works Order from Leicestershire County Council to the Ashby Canal Association was almost complete when it was interrupted by the onset of the covid 19 pandemic. Once the transfer is completed, the association can proceed with further restoration work.
Ерекше ғылыми қызығушылыққа ие жер
Маркет Босворттың солтүстігіндегі Карлтон көпірі мен Снарестоннің солтүстігіндегі Терновер көпірі арасындағы 6 мильдік (10 км) учаске 1989 жылы Лестерширде ерекше ғылыми қызығушылық тудыратын биологиялық нысан ретінде белгіленген. Бұл жерде әртүрлі су флорасы мен омыртқасыз жануарлар кездеседі, ал су астындағы өсімдіктер ерекше қызығушылық тудырады. Оларға атқұйрық, тік жапырақты мильфойл және жапырақты су өсімдігі жатады. Тоғыз түрлі стрекоза тіркелген, сондай-ақ сулы құсбегіштер және жалпыға білінетін сирек кездесетін сулық қоңызы Haliplus mucronatus та бар. 2013 жылы Canal and River Trust Natural England-тен шамамен 20 000 фунт стерлинг көлемінде грант алды, бұл оларға норка, террапин, зандр, жапон түйеқұйрығы және алып шошқақұйрық сияқты инвазивті түрлермен күресуге мүмкіндік берді.
The 6 mile (10 km) stretch between Carlton Bridge, north of Market Bosworth, and Turnover Bridge, north of Snarestone is a biological Site of Special Scientific Interest in Leicestershire, designated in 1989. The site has diverse aquatic flora and invertebrates, and the submerged plants are of particular interest. These include mare's tail, spiked water milfoil and perfoliate pondweed. Nine species of dragonfly have been recorded, and there are also water shrews and the nationally rare water beetle Haliplus mucronatus. In 2013, the Canal and River Trust received a grant of nearly £20,000 from Natural England to enable them to tackle invasive species such as mink, terrapins, zander, Japanese knotweed and giant hogweed.