Кіріспе
Президенттік кандидаттардың сайлау алдындағы ресми пікірталасы. АҚШ-та президент сайлау кампаниялары барысында кандидаттардың бірін немесе бірнеше пікірталасқа түсуі дәстүрге айналды. Пікірталаста талқыланатын мәселелер көбінесе сол кездегі ең күрделі мәселелер болып табылады, тіпті сайлау нәтижесі осы пікірталастарға байланысты шешілуі мүмкін. Кандидаттар арасындағы пікірталастар конституциялық талап емес, бірақ қазір сайлау процесінің маңызды бөлігі саналады. Пікірталастардың басты мақсаты – әлі шешімін бермеген, кез келген саяси идеологияға немесе партияға жақындық танытпайтын сайлаушыларға арналған. Президенттік пікірталастар сайлау циклының соңында, саяси партиялар кандидаттарын ұсынғаннан кейін өтеді. Үміткерлер үлкен залдарда, көбінесе университеттерде, азаматтар алдында кездеседі. Пікірталастардың форматы әртүрлі: кейде журналист-модераторлар сұрақ қояды, ал кейде аудитория мүшелері сұрақтар береді. 1988 жылдан 2000 жылға дейінгі сайлау кампанияларында қалыптасқан пікірталас форматтары екі басты кандидат арасындағы құпия меморандумдармен (MOU) реттелді. 2004 жылғы пікірталасқа қатысушылар бұрынғы келісімдерден өзгеше, MOU-ды бірлесіп жариялады. Пікірталастар тікелей эфирде телеарналар, радио және соңғы жылдары интернет арқылы көрсетіледі. 1960 жылғы сайлаудың алғашқы пікірталасын 179 миллион халқының ішінде 66 миллионнан астам адам тамашалады, бұл АҚШ теледидары тарихындағы ең көп көрегіштердің біріне айналдырды. 1980 жылғы пікірталастарды 226 миллион тұрғынның 80 миллионы көрді. Соңғы пікірталастардың көрермендері азайды, мысалы, 2000 жылғы алғашқы пікірталасты 46 миллион, ал 2012 жылғы алғашқы пікірталасты 67 миллионнан астам адам тамашалады. 2016 жылғы Дональд Трамп пен Хиллари Клинтон арасындағы алғашқы президенттік пікірталасты 84 миллионнан астам адам көрді, бұл көрсеткіш онлайн трансляцияларды қамтымайды.
During presidential election campaigns in the United States, it has become customary for the candidates to engage in one or more debates. The topics discussed in the debate are often the most controversial issues of the time, and arguably elections have been nearly decided by these debates. Candidate debates are not constitutionally mandated, but they are now considered an intrinsic part of the election process. The debates are targeted mainly at undecided voters; those who tend not to be partial to any political ideology or party. Presidential debates are held late in the election cycle, after the political parties have nominated their candidates. The candidates meet in a large hall, often at a university, before an audience of citizens. The formats of the debates have varied, with questions sometimes posed from one or more journalist moderators and in other cases members of the audience. The debate formats established during the 1988 through 2000 campaigns were governed in detail by secret memoranda of understanding (MOU) between the two major candidates; the MOU for the 2004 debates was, unlike the earlier agreements, jointly released to the public by the participants. Debates have been broadcast live on television, radio, and in recent years, the web. The first debate for the 1960 election drew over 66 million viewers out of a population of 179 million, making it one of the most watched broadcasts in U. S. television history. The 1980 debates drew 80 million viewers out of a population of 226 million. Recent debates have drawn smaller audiences, ranging from 46 million for the first 2000 debate to a high of over 67 million for the first debate in 2012. A record breaking audience of over 84 million people watched the first 2016 presidential debate between Donald Trump and Hillary Clinton, a number that does not reflect online streaming.
Өмірбаян
Алғашқы жалпы президенттік дебаттер 1960 жылға дейін өткізілмегенімен, президенттік дебаттерге дейінгі деп саналатын бірнеше басқа дебаттар да болған.
Линкольн-Дугалз пікірталастары
1858 жылы Абрахам Линкольн мен сенатор Стивен А. Дуглас арасындағы жеті пікірталас нағыз бетпе-бет пікірталас болды, модератор болған жоқ; кандидаттар әр пікірталасты бір сағаттық сөзбен бастауға кезекпен түсті, содан кейін екінші кандидатқа бір жарым сағаттық жауап беруге мүмкіндік берілді, ал бірінші кандидат пікірталасты жарты сағаттық қорытынды сөзбен аяқтады. Кейін Дуглас Иллинойс штатының заң шығарушы органы тарапынан Сенатқа қайта сайланды. Линкольн мен Дуглас екеуі де 1860 жылы президенттікке кандидат болды (республикашылар және солтүстік демократтар тарапынан), ал олардың бұрынғы пікірталастары сол сайлауда олардың ұстанымдарын анықтауға көмектесті, бірақ сайлау науқаны барысында олар кездеспеді.
Алдын ала президенттік кандидаттар талқылаулары
Вендел Уилки 1940 жылы президент Франклин Д. Рузвельтпен жеке пікірсайысқа шақырып, 20 ғасырдың алғашқы президенттік үміткері болды, бірақ Рузвельт бас тартты. 1948 жылы президенттік үміткерлер арасындағы пікірсайыстар шындыққа айналды, Орегон штатында республикашыл Томас Э. Дьюи мен Гарольд Стассен арасында радиодебат өтті. Демократтар 1956 жылы Адлай Стивенсон мен Эстес Кефовердің арасында, ал 1960 жылы Джон Ф. Кеннеди мен Хьюберт Хамфридің арасында телеарнада президенттік алғашқы пікірсайыстар ұйымдастырды.
Президенттік пікірсайыстың тарихы
1956 жылы Мэриленд университетінің студенті Фред Кан екі маңызды президенттік үміткер – Демократтардың үміткері Адлай Стивенсон мен Республикашылдардың үміткері, Президент Дуайт Эйзенхауэрді дебаттар үшін кампусқа шақыруға бастама көтерді. Бұл ұсынысқа қызығушылық тудыру және қолдау жинау мақсатында түрлі газеттерге хабарласылып, көптеген хаттар жіберілді. Бұрынғы бірінші ханым Элеонора Рузвельт осындай хаттардың бірін алды. 2012 жылы NPR радиосындағы “All Things Considered” сұхбатында Фред Кан айтқандай, ол: «Мэриленд университетінің студенттері ғана емес, басқа да студенттердің қызығушылығын тудырады» деп жауап берді. Рузвельт сондай-ақ Канның хатын Адлай Стивенсоннің сайлауалды штабының жетекшісі Джеймс Финнеганға жібермек екенін мәлімдеді. Ақырында, дебаттар өткізілмеді. Дегенмен, Канның күш-жігері ұлттық баспасөзде жарияланды, соның арқасында төрт жыл өткен соң, 1960 жылғы президенттік сайлау кезінде Кеннеди мен Никсон арасындағы дебаттарға негіз қаланды. Бірінші дебаттан кейін жүргізілген сауалнамалар Кеннедидің Никсоннан аздап алға шыққанын көрсетті. Үміткерлер арасында тағы үш дебат өтті: 7 қазанда Вашингтондағы WRC TV NBC студиясында, Фрэнк МакГие төрағалық етіп, Пол Нивен (CBS), Эдвард П. Морган (ABC), Альвин Спивак (UPI) және Гарольд Р. Леви (Newsday) кіретін төрт журналисттен тұратын комиссиямен; 13 қазанда Никсон Лос-Анджелестегі ABC студиясында, ал Кеннеди Нью-Йорктегі ABC студиясында, Билл Шэдель төрағалық етіп, Лос-Анджелестегі басқа студияда төрт журналисттен тұратын комиссиямен; және 21 қазанда Нью-Йорктегі ABC студиясында, Квинси Хоу төрағалық етіп, Фрэнк Сингизер, Джон Эдвардс, Уолтер Кронайт және Джон Канцлер кіретін төрт адамнан тұратын комиссиямен. Никсон жоғалтқан салмағын қайта жинап, телевизиялық макияж жасады және алғашқы дебатқа қарағанда күштірек көрінді, екінші және үшінші дебаттарда жеңіске жетті, ал төртінші дебат тең аяқталды. Алайда, келесі дебаттардың көрермендері саны бірінші дебаттың көрсеткіштеріне жете алмады және соңында Никсонға сайлауда жеңіске жетуге көмектеспеді.
1976 жылдан бастап
Кеннеди мен Никсонның дебаттарынан кейін 16 жыл өткен соң, президенттікке үміткерлер қайтадан бетпе-бет пікірсайыс өткізді. Осы аралықта 1968 жылғы Демократтардың праймеризінде Роберт Ф. Кеннеди мен Юджин Маккарти, ал 1972 жылғы Демократтардың праймеризінде Джордж Макговерн, Хьюберт Хамфри және басқалары арасында партия ішіндегі дебаттар өтті. Келесі президенттік кандидаттардың дебаттары 1976 жылғы науқанда болды, онда президент Никсон отставкаға кеткеннен кейін екі жыл бұрын тағайындалған президент Джеральд Форд өзінің Демократ қарсыласы Джимми Картермен үш дебатқа келісті. 1976 жылғы дебаттар (біреуі ішкі саясат, біреуі сыртқы саясат және біреуі кез келген тақырып бойынша) студиялық аудитория алдында өтті және 1960 жылғы дебаттар сияқты ұлттық телеарналарда көрсетілді. Дебаттарды Әйелдер сайлаушылар лигасы ұйымдастырды. Бұл Кеннеди мен Никсонның дебаттарынан өзгеше болды, оларды телеарналар өздері ұйымдастырған. Бірінші теледебаттың басталғанына шамамен бір сағат өткенде, Уолнат-стрит театрынан барлық арналарға берілген дыбыс күйісі бірден үзіліп, Картердің сөйлеген сәтінде үміткерлердің даусы естілмей қалды. Екі үміткер бастапқыда техникалық ақауды байқамады және теледидар көрермендері естімей отырғанда пікірсайысты жалғастырды. Олар бұл мәселе туралы көп ұзамай хабардар болды және шамамен 27 минут бойы үнсіз тұрып, лекторийлерінде күтті, проблема – жарылған конденсатор – табылып жөнделгенше, Картер аудио үзілгенде бастаған сөзін аяқтауға және екі үміткер де қорытынды сөздерін айтуға уақыт болды. Телевизиялық президенттік дебаттардың әсері 1976 жылғы Форд пен Картер арасындағы дебаттарда тағы да көрінді. Форд Картердің дауыс берудегі үлкен артықшылығын қысқартты және алғашқы дебатта ішкі саясат бойынша жеңіске жеткені айтылды. Осы алғашқы дебаттан кейін жарияланған сауалнамалар жарыс тең екенін көрсетті. Алайда, сыртқы саясат бойынша екінші дебатта Форд "Шығыс Еуропа кеңес үстемдігінде емес және Форд әкімшілігі кезінде де болмайды" деп айтып, үлкен қателік жасады. Осыдан кейін Фордтың қарқыны баяулады және Картер өте тартысты сайлауда жеңіске жетті. 1980 жылы дебаттар қайтадан маңызды фактор болды. Сайлау науқанының басында президент Картер өзінің қарсыластарынан айтарлықтай басымдыққа ие болды. Картер, Калифорнияның бұрынғы губернаторы Рональд Рейган және Иллинойс штатының конгрессмені Джон Б. Андерсон (өздігінен үміткер ретінде) арасындағы үш дебат жоспарланған, сондай-ақ қазіргі вице-президент Уолтер Мондейл, бұрынғы ЦРУ директоры Джордж Буш және Висконсин штатының бұрынғы губернаторы Патрик Джозеф Люси арасындағы бір вице-президенттік дебат өтуі керек еді. Картер Андерсон қатысса дебаттасудан бас тартты, ал Рейган Андерсонсыз дебаттасудан бас тартты, нәтижесінде алғашқы дебатта Рейган мен Андерсон ғана қатысты. Екінші дебат және вице-президенттік дебаттар да жойылды. Рейган ақырында Картердің талабына келісті және Картер мен Рейган ғана қатысқан бір дебат өтті. Камера алдындағы тәжірибесінің арқасында Рейган Картерден жақсы көрінді және сайлаушылар оның үлкен жеңіске жеткенін мойындады. Рейганның дебаттағы өнері оның жалпы сайлаудағы сәттілігіне көмектескен болуы мүмкін. Рейганның сайлау штабы Картерге арналған дебатқа дайындық материалдарына қол жеткізді, бұл 1983 жылы "Дебаттэйт" деп аталатын қоғамдық дау-дамалға әкелді. 1984 жылы бұрынғы вице-президент Уолтер Мондейл президент Рональд Рейганнан бірінші дебатта жеңіске жетіп, Мондейлдің қаржы тапшылығын жоюға қажетті қаржылай көмектерді жинады. Екінші президенттік дебат 1984 жылдың 21 қазанында өтті, онда Рональд Рейган: "Мен бұл науқанда жасқа қатысты мәселелерді көтермеймін. Мен қарсыласымның жастығы мен тәжірибесіздігін саяси мақсаттар үшін пайдаланбаймын" деген әзіл айтты, бұл Мондейлдің қарқынын тоқтатты. 1976 жылдан бері әр президенттік сайлауда президенттік дебаттар сериясы өткізілуде. Вице-президенттік дебаттар 1984 жылдан бері тұрақты түрде өткізілуде. Вице-президенттік дебаттар көбінесе оқиғасыз болып өтеді және тарихи тұрғыдан сайлауға әсері аз. 1988 жылғы вице-президенттік дебатта республикалық Дэйн Куэйл мен демократ Ллойд Бентсен арасындағы дебаттағы ең есте қаларлық сәт болды. Куэйлдің қазіргі вице-президент және республикалық президенттік үміткер Джордж Буш тағайындауына көп сын айтылды, себебі оның тәжірибесі жеткіліксіз болды. Дебатта Куэйл бұл қорқынышты сейілтуге тырысып, 1960 жылы президенттікке үміткер болған Джон Ф. Кеннедидей тәжірибесі бар екенін айтты. Демократ Бентсен оған "Сенатор, мен Джек Кеннедимен бірге қызмет еттім. Мен Джек Кеннедиді білдім. Джек Кеннеди менің досым болды. Сенатор, сіз Джек Кеннеди емессіз" деп жауап берді. 1992 жылы екі үлкен партияның үміткерлері мен үшінші партияның үміткері, миллиардер Росс Перо президент Бушқа және Демократ үміткері губернатор Билл Клинтонға қарсы дебатқа қатысты. Осы жылы президент Буш дебаттарға кешігіп келгеніне сынға ұшырады, ал кейбіреулер оны "қоян" деп сипаттады. Сонымен қатар, ол көмекшілерінің бастапқыда басқа үміткерлердің уақытын бақылау үшін сағатын қарағанын айтқан, бірақ кейін президент дебатта қалған уақытын тексергені анықталды. Ұлттық телеарналардағы президенттік дебаттарды модерациялағандардың қатарында Бернард Шоу, Билл Мойерс, Джим Лехер және Барбара Уолтерс бар. Сент-Ансельм колледжі 2004 және 2008 жылдары төрт праймери дебатын өткізді, өйткені колледждің Нью-Гэмпшир штатындағы праймеридегі тарихының арқасында ол науқан тоқтаулары мен ұлттық дебаттар үшін таңдаулы орын болып табылады. Алайда, Вашингтон университеті Сент-Луисте (1992, 2000 және 2004 жылдары) президенттік дебаттарды (Президенттік дебаттар комиссиясы ұйымдастырған) үш рет өткізді, бұл 2016 жылға дейін кез келген басқа орыннан көп. Ол 2016 жылғы дебаттардың бірін де өткізді. Университет 1996 жылы дебат өткізуге жоспарланған, бірақ екі президенттік үміткер дебаттар санын үштен екіге дейін азайту үшін келісімге келді. Университет 2008 жылғы вице-президенттік дебатты да өткізді. Хофстра университеті бастапқыда балама орын болды, бірақ Райт штаты университеті дебаттан бас тартқаннан кейін 2016 жылғы алғашқы президенттік дебатты өткізуге тағайындалды. Бұл Хофстраны үш сайлау циклының ішінде президенттік дебаттарды өткізген жалғыз университет етіп белгіледі. Президенттік/вице-президенттік дебаттардың көпшілігін ABC, CBS, CNN, FOX, NBC және/немесе PBS модерациялады. Қазіргі уақытта PBS 16 дебатпен рекордты иеленеді.
Ережелер мен форматы
Кейбір пікірталастарда үміткерлер подиумның артында тұруы немесе модератор қарсы жақта отырған конференц-үстелдің басында болуы мүмкін. Келісілген форматқа байланысты, сұрақтарды модератор немесе көрермендер қоюы мүмкін. Әдетте, ашылу сөздері болмайды, тек қорытынды сөздер айтылады. Бірінші сұраққа кім жауап беретіні және кім бірінші қорытынды сөзді айтатыны монета тастау арқылы шешіледі. Әр үміткер кезекпен жауап береді. Сұрақ қойылғаннан кейін үміткерге жауап беруге 2 минут беріледі. Содан кейін, қарсы үміткердің жауап беруіне және пікірлерін жолдауға шамамен 1 минуты бар. Модератордың қалауымен, сұрақ талқылауы әр үміткер үшін 30 секундқа ұзартылуы мүмкін. Жақындағы пікірталастарда кандидатқа қалған уақытын көрсету үшін жол белгілеріне ұқсас түрлі-түсті шамдар орнатылды: жасыл – 30 секунд, сары – 15 секунд және қызыл – 5 секунд қалғанын білдіреді. Қажет болған жағдайда, дабыл немесе мата қолданылуы мүмкін.
Демеушілер, орын, модераторлар, панельшілер және көрермендер
Сайлау талқылауы Спонсор Орналасқан жері Модераторлар Көрермендер саны 1960 Жылғы бірінші талқылау ABC, CBS және NBC WBBM телестудиялары Чикаго, Иллинойс Говард К. Смит (CBS) 66.4 миллион Екінші талқылау WRC телестудиялары Вашингтон, Колумбия округі Фрэнк МакГи (NBC) 61.9 миллион Үшінші талқылау Никсон мен сарапшылар Лос-Анджелестегі ABC студиясында, ал Кеннеди Нью-Йорктегі ABC студиясында бөлінген экранда Билл Шейдел (ABC) 63.7 миллион Төртінші талқылау ABC студиялары Нью-Йорк қаласы, Нью-Йорк Куинси Хоу (ABC) 60.4 миллион 1976 Жылғы бірінші талқылау Әйелдер сайлаушылар лигасы Уолнат Стрит театры Филадельфия, Пенсильвания Эдвин Ньюман (NBC) 69.7 миллион Екінші талқылау Сан-Францискодағы Көркем өнер сарайы Полине Фредерик (NPR) 63.9 миллион Үшінші талқылау Вирджиния штатындағы Вильямс және Мэри колледжінің Бета Каппа мемориалдық залы Барбара Уолтерс (ABC) 62.7 миллион Вице-президенттік талқылау Хьюстон, Техас Джеймс Ходж (Chicago Sun Times) 43.2 миллион 1980 Жылғы бірінші талқылау Балтимор конгресс орталығы Балтимор, Мэриленд Билл Мойерс (PBS) Екінші талқылау Кливленд, Огайодағы Публикалық музыка залы Говард К. Смит (ABC) 80.6 миллион 1984 Жылғы бірінші талқылау Кентукки штатындағы Луисвиллдегі Өнер орындары орталығы Барбара Уолтерс (ABC) 65.1 миллион Екінші талқылау Миссури штатындағы Канзас-Ситидегі Музыка залы, қалалық аудитория Эдвин Ньюман 67.3 миллион Вице-президенттік талқылау Филадельфия конгресс залы және азаматтық орталығы Филадельфия, Пенсильвания Сандер Ванокур (ABC) 56.7 миллион 1988 Жылғы бірінші талқылау Президенттік талқылау комиссиясы Уэйк Форест университетінің Уэйтс-Чэппел Уинстон-Салем, Солтүстік Каролина Джим Лехер (PBS) 65.1 миллион Вице-президенттік талқылау Омаха азаматтық аудиториясы Омаха, Небраска Джуди Вудруфф (PBS) 46.9 миллион Екінші талқылау Калифорния штатындағы Лос-Анджелестегі UCLA Паули павильоны Бернард Шоу (CNN) 67.3 миллион 1992 Жылғы бірінші талқылау Вашингтон университетінің Филд Хаусы Сент-Луис, Миссури Джим Лехер (PBS) 62.4 миллион Вице-президенттік талқылау Джорджия Технологиялық институтындағы Өнер театры Атланта, Джорджия Хал Бруно (ABC) 51.2 миллион Екінші талқылау Ричмонд университетінің Робинс орталығы Ричмонд, Вирджиния Кэрол Симпсон (ABC) 69.9 миллион Үшінші талқылау Мичиган штатындағы Ист Лансингтегі Мичиган мемлекеттік университетінің Уортон сахналық өнер орталығы Джим Лехер (PBS) 66.9 миллион 1996 Жылғы бірінші талқылау Коннектикут штатындағы Хартфордтағы Бушнелл сахналық өнер орталығында Мортенсен залы Джим Лехер (PBS) 46.1 миллион Вице-президенттік талқылау Флорида штатындағы Сент-Петербургтегі Махаффи театры 26.6 миллион Екінші талқылау Сан-Диего университетінің Шили театры Сан-Диего, Калифорния 36.3 миллион 2000 Жылғы бірінші талқылау Массачусетс университетінің Кларк атлетика орталығы Бостон, Массачусетс Джим Лехер (PBS) 46.6 миллион Вице-президенттік талқылау Кентукки штатындағы Данвиллдегі Центр колледжінің Нортон өнер орталығы Бернард Шоу (CNN) 28.5 миллион Екінші талқылау Солтүстік Каролина штатындағы Уинстон-Салемдегі Уэйк Форест университетінің Уэйтс-Чэппел Джим Лехер (PBS) 37.5 миллион Үшінші талқылау Миссури штатындағы Сент-Луистегі Вашингтон университетінің Филд Хаусы 37.7 миллион 2004 Жылғы бірінші талқылау Флорида штатындағы Корал Гейблстегі Майами университетінің Конвокация орталығы Джим Лехер (PBS) 62.4 миллион Вице-президенттік талқылау Огайо штатындағы Кливлендтегі Кейс Вестерн Резерв университетінің Вил орталығы Гвен Ифилл (PBS) 43.5 миллион Екінші талқылау Миссури штатындағы Сент-Луистегі Вашингтон университеті Чарльз Гибсон (ABC) 46.7 миллион Үшінші талқылау Аризона штатындағы Темпедегі Аризона штаты университетінің Грэди Гаммадж мемориалдық аудиториясы Боб Шиффер (CBS) 51.1 миллион 2008 Жылғы бірінші талқылау Миссисипи университеті Оксфорд, Миссисипи Джим Лехер (PBS) 52.4 миллион Вице-президенттік талқылау Миссури штатындағы Сент-Луистегі Вашингтон университеті Гвен Ифилл (PBS) 69.9 миллион Екінші талқылау Теннесси штатындағы Нэшвиллдегі Белмонт университеті Том Брокау (NBC) 63.2 миллион Үшінші талқылау Нью-Йорк штатындағы Хемпстедтегі Хофстра университеті Боб Шиффер (CBS) 56.5 миллион 2012 Жылғы бірінші талқылау Колорадо штатындағы Денвер университеті Джим Лехер (PBS) 67.2 миллион Вице-президенттік талқылау Кентукки штатындағы Данвиллдегі Центр колледжі Марта Раддатц (ABC) 51.4 миллион Екінші талқылау Нью-Йорк штатындағы Хемпстедтегі Хофстра университеті Кэнди Краули (CNN) 65.6 миллион Үшінші талқылау Флорида штатындағы Бока-Ратон қаласындағы Линн университетінің Уолд сахналық өнер орталығы Боб Шиффер (CBS) 59.2 миллион 2016 Жылғы бірінші талқылау Нью-Йорк штатындағы Хемпстедтегі Хофстра университеті Лестер Холт (NBC) 84 миллион Вице-президенттік талқылау Вирджиния штатындағы Фармвиллдегі Лонгвуд университеті Элейн Кихано (CBS) 36 миллион Екінші талқылау Миссури штатындағы Сент-Луистегі Вашингтон университеті Андерсон Купер (CNN) Марта Раддатц (ABC) 66.5 миллион Үшінші талқылау Невада штатындағы Парадайздағы UNLV-дегі Томас және Мак орталығы Крис Уоллес (FOX) 71.6 миллион 2020 Жылғы бірінші талқылау Огайо штатындағы Кливлендтегі денсаулық сақтау білім орталығы Самсон павильоны Крис Уоллес (FOX) 73.1 миллион Вице-президенттік талқылау Юта штатындағы Солт-Лейк-Ситидегі Юта университетінің Кингсбери залы Сьюзан Пейдж (USA Today) 57.9 миллион Екінші талқылау Флорида штатындағы Майамидегі Аршт орталығы Стив Скулли (C-SPAN) Талқылау жойылды Үшінші талқылау Теннесси штатындағы Нэшвиллдегі Белмонт университеті Кристен Велкер (NBC) 63 миллион