Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Балық аулау техникасы
Fishing technique
Англинг (көне ағылшын тіліндегі angol сөзі, "ілгек" деген мағынаны білдіреді) – балықты ауызға ілгілеп, балық аулау желісімен байлап ұстауға арналған балық аулау техникасы. Балық аулау желісі көбінесе балық аулау таяғы арқылы басқарылады, бірақ таяқсыз техникалар да бар. Қазіргі заманғы балық аулау таяқтары көбінесе балық аулау катушкасымен жабдықталған, ол желіні сақтау, тартып алу және босату үшін қолданылады. Дегенмен, тенкара балық аулау және дәстүрлі бамбук таяқпен аулау сияқты екі таяқшалы балық аулау әдісі катушканы пайдаланбайды. Балық ілгегіне қосымша салмақ қосуға болады, ол суға батып кетуіне көмектеседі. Балықты қызықтыру және жұтуға итермелеу үшін дәмді жем (яғни, ілгекке ілінген жем) қолданылады, бірақ кейде жеуге жарамсыз, жалған жемдер (луерлер) қолданылады, олар бірнеше ілгектермен жабдықталған. Ілгектің су астындағы жағдайын балықшыға жеткізу және балықтың бар екенін хабарлау үшін иіс, қоңырау немесе ұшы қисайған таяқ сияқты индикаторлар қолданылады. Балық аулау кезінде балықшы (англингпен айналысатын адам) алдымен ілгекті (яғни, "лақтыру") таңдалған су аймағына (балық аулау орны) лақтырады, содан кейін балық жақындап, жемді жұтуын асыға күтеді. Балық аулаушы алдынан балықты тартып алу үшін, ілгекті лақтыру алдында, мақсатты аймаққа шашылған жемді (жер жемі) қолдануы да мүмкін. Егер балық жем салынған ілгекті жұтып алса ("тістесе" немесе "ұсталса"), ілгек ұшы балықтың жақ сүйегіне, жұтқыншағына немесе жеңіне еніп, берік бекітіледі. Балық ілгектелгеннен кейін ("балық бар!") кез келген күрес немесе қашу әрекеті желіні тартып, индикаторды сигналдайды, содан кейін балықшы таяқты кері тартып, ілгекті тереңдетеді ("ілгекті бекіту") және желіні тартып, балықты жақындатады. Желіні тартып алу кезінде балықшы жабдықтың жыртылуын болдырмау үшін желі мен таяқтың тартылуын мұқият бақылайды. Күшті балықтармен күресу үшін балықшы желіні уақытша тоқтатуы немесе кері тартып, балықты шаршатуы мүмкін ("балықты серуендету"), содан кейін оны судан шығаруға жеткілікті жақындатады ("қону"). Балықты жеңілдету үшін қол желісі (немесе "қону желісі") немесе ұзын сапты ілгек қолданылуы мүмкін. Англинг – демалыс балық аулаудың негізгі әдісі, бірақ коммерциялық балық шаруашылығы да ұзын желімен, тролльмен немесе аспаптық аулау сияқты англинг әдістерін қолданады. Көптеген елдерде балық аулауға лицензия алу және балықтың өлшеміне шектеулер қойылады, яғни заң бойынша белгілі бір өлшемнен кішкентай немесе үлкен балықтар ұсталғаннан кейін тірі босатылуы керек. Балықшылар аулайтын балық түрлері географиялық орналасуына байланысты өзгереді. Әлемде спорттық мақсатта ауланатын тұзды су балықтарының көптеген түрлерінің ішінде – қылыш балық, желкен балық, марлин, тунец, тревалли және групер, ал Еуропада балық және теңіз басы танымал нысаналар болып табылады. Солтүстік Америкада басс, шымкент/мүкселлунг, сойқы, форель және анадромалық somon, тилапия, канал сымбазы және crappie, күнбалық (мысалы, көк шұңқыр) және сары шұңқыр сияқты балықтар танымал. Еуропа, Азия және Австралияда балықшылар көбінесе карп, пик, брейм, тенк, руд, тарақан, еуропалық перч, сыртқы және барбел сияқты түрлерді аулайды, олардың көптеген түрлері Солтүстік Америкада жағымсыз "қоқыс балық" ретінде қарастырылады. Дамыған елдерде балықты сақтау және жергілікті балық шаруашылығының тұрақтылығын сақтау үшін балық аулаушылар көбінесе ауланған балықты тірі босатады. Балық аулауды балықты ұстаудың тағы бір әдісімен шатастыруға болмайды, ол желі мен ілгектерді қолданады. Екі техниканың негізгі айырмашылығы – балық аулау көбінесе өте кішкентай ілгектерді қолданады және балықтың аузына ішкі жағынан ілу үшін ілгекті өз еркімен жұтуға баланады, ал балықты ұстау үшін үлкен, өткір, көп тіктелген ілгектер қолданылады, олар балықтың денесіне немесе жеңіне тікелей кіріп, ілгекке ілінген жемді пайдаланбайды. Балықты ұстау балыққа көп зақым келтіреді және тірі босатылған жағдайда да жазылуы және тірі қалуы қиын.
Angling (from Old English angol, meaning "hook") is a fishing technique that uses a fish hook attached to a fishing line to tether individual fish in the mouth. The fishing line is usually manipulated via a fishing rod, although rodless techniques such as handlining also exist. Modern angling rods are usually fitted with a fishing reel that functions as a cranking device for storing, retrieving and releasing out the line, although Tenkara fishing and traditional cane pole fishing are two rod angling methods that do not use any reel. The fish hook itself can be additionally weighted with a denser tackle called a sinker, and is typically dressed with an appetizing bait (i. e. hookbait) to attract and entice the fish into swallowing the hook, but sometimes an inedible fake/imitation bait with multiple attached hooks (known as a lure) is used instead of a single hook with edible bait. Some type of bite indicator, such as a float, a bell or a quiver tip, is often used to relay underwater status of the hook to the surface and alert the angler of a fish's presence. When angling, the fisherman (known as the angler) will first throw the hook (i. e. "cast") to a chosen area of water (i. e. fishing ground), and then patiently wait for fish to approach and devour the hookbait. It is also not uncommon for the angler to scatter some loose bait (groundbait) around the target area before even casting the hook, to better attract distant fish with scents. If a fish has succumbed to its own feeding instinct and swallowed the baited hook (i. e. "bite" or "strike"), the hook point will likely pierce into and anchor itself inside the fish jaw, gullet or gill, and the fish in turn becomes firmly tethered by the fishing line. Once the fish is hooked (often colloquially called "fish on"), any struggles and attempts to escape will pull along the line, causing the bite indicator to signal the angler, who jerks the fishing rod back to further deepen the hook anchorage (i. e. "setting the hook") and then tries to retrieve the line back, pulling the fish closer in the process. During the line retrieval, the angler will carefully monitor the line and rod tension to avoid equipment breaking. With stronger and feistier fish, the angler might need to temporarily halt or even reverse the line retrieval to prolong the struggle time and tire out the fish (i. e. "walking" the fish), before dragging it near enough to eventually lift it out of the water (known as "landing") for a successful catch. Sometimes a hand net (or "landing net") or a long handled hook is used to make fetching the fish easier. Angling is the principal method of recreational fishing, but commercial fisheries also use angling methods such as longlining, trotlining or trolling. In many parts of the world, a fishing licence is mandated for angling and size limits apply to certain species, meaning by law, fish below and/or above a certain size range must be released alive after capture. The popular fish species pursued by anglers, collectively known as game fish, vary with geography. Among the many species of saltwater fish that are angled for sport globally are billfish (swordfish, sailfish and marlin), tuna, trevally and grouper, while cod and sea bass are popular targets in Europe. In North America, the popular freshwater fish species include bass, northern pike/muskellunge, walleye, trout and anadromous salmon, tilapia, channel catfish and panfishes such as crappie, sunfish (e. g. bluegill) and yellow perch. In Europe, Asia and Australasia, freshwater anglers often pursue species such as carp, pike, bream, tench, rudd, roach, European perch, catfish and barbel, many of which are regarded as undesirable "rough fish" in North America. In developed countries, catch and release angling is increasingly practiced by sport fishermen in recent years to conserve the fish stocks and help maintain sustainability of the local fisheries. Angling is not to be confused with snagging, another fishing technique that also uses line and hook to catch fish. The principal differences between the two techniques are that angling often uses very small hooks and relies on the target fish itself to voluntarily swallow the hook to pierce internally into the fish's mouth; while snagging uses very large, sharp, multi pointed grappling hooks that actively "claw" and pierce externally into the body/gill of the fish, and hardly ever involves any hookbait. Snagging also inflicts far more mutilating injuries to the fish and makes it very difficult to heal and survive even if the fish is released alive or manages to escape the snag.
Қалқа
Балық аулаудағы ілгектердің пайдалануы тарихи тұрғыдан алғанда, қазіргі кезде "жорға" деп аталатын нәрседен бастау алады. Бұл контексте "жорға" сөзі француз тілінен аударғанда "жұтқыншақ" деген мағынаны білдіреді. Ежелгі халықтар жорғаларды балық, ителгі, морж және құстар сияқты жануарларды аулау үшін пайдаланған. Жорға – ортасынан жіңішке жіпке бекітілген ұзын, жұқа сүйек немесе тас болатын. Жорғаға жем салынып, жіп бойымен параллель жатқан күйде орналастырылатын. Ауланатын жануар жемді жұтқанда, жіпті тарту арқылы жорға жіпке тік бұрышпен бағытталып, балық немесе жануардың жұтқыншағына немесе тамағына ілінетін. Жорғалар қазіргі заманғы балық аулау ілгегіне айналды, ол бір жағынан иілген, екінші жағынан өткір ұшы және бір шетінен ілмегі бар J пішіндес. Көптеген ілгектерде ұшын жақсырақ бекіту үшін және балықты қайта орағанда ілгектен шығып кетпеуі үшін ұшына жақын тікенек болады. Кейбір заңдар мен ережелер ілгектердің тікенексіз болуын талап етеді, әдетте, балықты ұстап, қайта жіберуді жеңілдету үшін. Бұл ереже әдетте белгілі бір түрлердің популяциясын қорғау үшін қолданылады, себебі тікенді ілгек балықты тірі жібергеннен кейін де, әсіресе желбезекке енген жағдайда, ауыр зақымдар (жарақаттар) келтіріп, оның өліміне себеп болуы мүмкін.
The use of the hook in angling is descended, historically, from what would today be called a gorge. The word "gorge", in this context, comes from the French word meaning "throat". Gorges were used by ancient peoples to capture fish and animals like seal, walrus and birds. A gorge was a long, thin piece of bone or stone attached by its midpoint to a thin line. The gorge would be baited so that it would rest parallel to the lay of the line. When the game would swallow the bait, a tug on the line would cause the gorge to orient itself at right angles to the line, thereby sticking in the fish or animal's throat or gullet. Gorges evolved into the modern fishing hook which is J shaped with a loop on one end and a sharp point on the other. Most hooks have a barb near the point to better anchor the point and prevent a fish from unhooking itself while being reeled in. Some laws and regulations require hooks to be barbless, typically to facilitate catch and release. This rule is commonly implemented to protect populations of certain species, as a barbed hook could cause significant collateral lacerations (especially when it penetrates the gill) that can kill a fish even after released alive.
Сызық
Балық аулау желілері – ұзын, өте жұқа, иілгіш арқандар, олар монофиламент немесе тоқылған көп жіпті формаларда кездеседі. Дәстүрлі балық аулау желілері жібектен жасалған, ал қазіргі заманғы балық аулау желілерінің көпшілігі нейлон, полиэтилен, поливинилиден фторид ("фторкарбон") немесе сополимер материалдары сияқты синтетикалық полимерлерден жасалады. Балық аулау желісінің маңызды сипаттамалары – оның материалы мен түрі, сынақ салмағы, диаметрі, серпімділігі, пішімді сақтау қабілеті, тозуға төзімділігі, ультракүлгін сәулелерге төзімділігі, сондай-ақ шағылыстыру және/немесе жарық сыну арқылы көрінуі.
Fishing lines are long, ultra thin, flexible cords that may come in monofilament or braided multifilament forms. Traditional fishing lines are made of silk, while most modern fishing lines are made from synthetic polymers such as nylon, polyethylene, polyvinylidene fluoride ("fluorocarbon") or copolymer materials. Important specifications for a fishing line include its material and forms, test weight, diameter, stretch, memory, abrasion resistance, UV resistance, and reflective and/or refractive visibility.
Сабақ
Балық аулау таяғы – ұзын, жұқа таяқ/құбыр, ол созылған рычаг ретінде әрекет етеді және балық аулаушыға балықты әртүрлі әдістермен сүйреп, тартып жатқанда желі қозғалыстарын күшейтеді. Сонымен қатар, ол адам қолымен салыстырғанда тербеліс радиусын ұзарту арқылы және жеңілдеткіш құралдардың (ілмек, жем/құра және басқа да бірге қолданылатын бөлшектер, мысалы, иілгіш және салмақ/қоректендіргіш) ұшыру жылдамдығын арттыру арқылы лақтыру қашықтығын ұзартады. Дәстүрлі балық аулау таяқтары бір бөлік қатты ағаштан (мысалы, емен және хиккори) немесе бамбуктан жасалса, заманауи таяқтар көбінесе қорытпалардан (мысалы, алюминийден) немесе көбінесе шыны талшығы немесе карбон талшығы сияқты жоғары кернеулі композиттік материалдардан жасалады. Жаңа таяқ конструкциялары көбінесе арнайы беріктігін арттыру және жалпы салмақты азайту үшін ішкі қуыс кеңістіктерден құрастырылады. Заманауи таяқтар көп бөліктен тұратын немесе телескоптық түрде де болуы мүмкін, бұл оларды тасымалдауға және сақтауға қолайлы етеді.
A fishing rod is a long, thin stick/pole that acts as an extended lever and allows the angler to amplify line movements while luring and pulling the fish. It also enhances casting distance by lengthening the swing radius (compared to that of a human arm) and increasing the launch speed of the terminal tackles (the hook, bait/lure, and other co launched attachments such as float and sinker/feeder). Traditional fishing rods are made from single piece of hardwood (e. g. ash and hickory) or bamboo, while contemporary rods are usually made from alloys (e. g. aluminium) or more often high tensile composite materials such as fibreglass or carbon fiber, and newer rod designs are often constructed from hollow blanks to increase the specific strength and reduce the overall weight. Modern rods also may come in multi piece or telescoping forms, which are more portable and storage friendly.
Шүлгі
Балық аулау катушкасы – әдетте балық аулау таяғына бекітілетін, ұзаққа лақтыру немесе ұзаққа кері тарту қажет болғанда балық аулау желісін орап, сақтауға арналған қолмен айналдырылатын құрал. Дәстүрлі балық аулау катушкалары негізінен "тікелей жетекті" конструкциясы бар шағын арқан көтеру құрылғысы, ал өнеркәсіп революциясынан бергі заманауи катушкалар әдетте "көбейткіш" катушкалар болып табылады, олар ішкі беріліс қатарын пайдаланып жоғары айналу жылдамдығына қол жеткізеді. 20-шы ғасырдың екінші жартысынан бастап жасалған көптеген катушкаларда тегіс желі бағыттағыштары, кері айналуды болдырмайтын құрылымдар, берілісті ажырату механизмдері және күрделі созылу мен тежеу реттегіштері болады, бұл қашықтықты арттырып, лақтыруды дәл және сенімді етуге, сондай-ақ желіні кері тартып алу кезінде оңтайлы тартым күшін қамтамасыз етуге көмектеседі.
Fishing reels are manually cranked reels typically mounted onto a fishing rod, used to wind and stow fishing line when a long casting distance or a prolonged retrieval is expected. Traditional fishing reels are essentially compact windlasses with a "direct drive" design, while modern reels since the Industrial Revolution typically are "multiplier" reels that use internal gear trains to gain a higher rotational speed. Most reels made from the latter half of the 20th century onwards have smoother line guides, anti reverse designs, gear disengagement mechanisms and sophisticated drag and braking adjustments to help casting farther, more accurately and reliably, and to provide optimal pulling forces when retrieving the line.
Табиғи жемдер
Табиғи жемдер – бұл нысана балықтың табиғи рационында кездесетін тағамдық заттар, олар әдетте тамақ тізбегіндегі төменгі трофикалық деңгейдегі жануарлар болып табылады. Табиғи жем қолданушы балықшы, көбінесе, нысана балықтың табиғи жемі болып табылатын түрді жем ретінде пайдаланады. Қолданылатын табиғи жем тірі (тірі жем деп аталады) немесе өлексе (яғни, өлген жем) болуы мүмкін, ал өлген жануардың (мысалы, балық басының) ірі бөліктерінен жасалған жем – кескіш жем деп аталады. Тұщы және тұзды суда балық аулау үшін кең таралған табиғи жемдерге құрттар, кесірткелер, жәндіктер мен дернәсілдері, шабақ, кальмар, креветка, рактер, тіпті крабтар, бақалар мен саламандралар жатады. Табиғи жемдер ұсынылатын жемнің нақты текстурасы, иісі және қозғалысының арқасында тиімді. Жалпы құрттар тұщы суда балық аулау үшін әмбебап тірі жем болып табылады, ал форель аулау кезінде құрттар мен дернәсілдер де өте жақсы жем. Аңшылдар, саранчалар, балықшалар және тіпті құмырсқалар да өз маусымында форель үшін жем ретінде қолданылады, бірақ көптеген балықшылар форель немесе лосось уылдырығы басқа кез келген жемнен артық деп санайды. Әртүрлі сүйекті балықтардың жемі болып табылатын рактер де тірі күйінде немесе тек құйрық етімен жем ретінде қолданылады. Олар шабақ, ірі ауызды басс, кішкентай ауызды басс, жолақты басс, шұбар және тұрақ басын ұстау үшін танымал. Алайда, зерттеулер көрсеткендей, рактерді олардың табиғи ареалынан тыс жерге әкелу олардың инвазивті түрге айналуына және түрлі экологиялық проблемаларға әкелуі мүмкін. Рактерді тірі жем ретінде тасымалдау, Еуропа мен Солтүстік Американың су жолдарында зебра мидиясының таралуына да ықпал етті, себебі олар рактерге жабысады.
Natural baits are food items that are present within the target fish's natural diet, which are usually animals at a lower trophic level in the food web. A natural bait angler, with few exceptions, will use a common prey species of the target fish as a bait. The natural bait used may be live food (known as a live bait) or carcass (i. e. dead bait), and a bait improvised from grossly intact portions of a dead animal (e. g. fish head) is known as a cutbait. Common natural baits for both fresh and saltwater fishing include earthworm, leech, insects and larvae, minnow, squid, prawn, crayfish, and even crabs, frogs and salamanders. Natural baits are effective due to the real texture, odour and movements of the bait presented. The common earthworm is a universal live bait for freshwater angling, and grubs and maggots are also excellent bait when trout fishing. Grasshoppers, crickets, eels and even ants are also used as bait for trout in their season, although many anglers believe that trout or salmon roe is superior to any other bait. Crayfish, which are preyed upon by a variety of ray finned fishes, are also commonly used as bait, either live or with only the tail meat. They are popular for catching catfish, largemouth bass, smallmouth bass, striped bass, perch and pike. However, studies had confirmed that introducing crayfish outside of their home range has led to various ecological problems of them becoming invasive species. Transporting crayfish as live bait has also contributed to the spread of zebra mussels, which are known to attach themselves onto crayfish, in various waterways throughout Europe and North America.
Аурудың таралуы
Балықты ұстау, тасымалдау және өсіру зиянды организмдерді экожүйелер арасында таратып, оларды қауіпке тікелей ұшыратады. 2007 жылы бірнеше американдық штат балық аулау арқылы балық ауруларының, соның ішінде вирустық геморрагиялық септицемияның таралуын тежеуге бағытталған ережелерді қабылдады. Myxobolus cerebralis (бұралаң ауру) жұқтыру қаупі болғандықтан, форель және лососьті жем ретінде пайдалануға болмайды. Балықшылар балық аулау орындарына жемді құйып тастау арқылы немесе жемді дұрыс жинамай немесе қолданбай, ластану мүмкіндігін арттыруы мүмкін. Балықты бір жерден екінші жерге тасымалдау заңға қайшы келеді және экожүйе үшін жат балықтардың енгізілуіне әкелуі мүмкін.
The capture, transportation and culture of bait fish can spread damaging organisms between ecosystems, endangering them. In 2007 several American states enacted regulations designed to slow the spread of fish diseases, including viral hemorrhagic septicemia, by bait fish. Because of the risk of transmitting Myxobolus cerebralis (whirling disease), trout and salmon should not be used as bait. Anglers may increase the possibility of contamination by emptying bait buckets into fishing venues and collecting or using bait improperly. The transportation of fish from one location to another can break the law and cause the introduction of fish alien to the ecosystem.
Жасанды жемдер
Жасанды жемдер – табиғи жолмен тікелей алынбайтын, бірақ басқа тағамдық материалдардан жасанды өңдеу арқылы жасалатын жеуге жарамды жемдер. Бұл үйде жасалған (мысалы, кептірілген тағам пастасы) немесе саудада сатып алынған (мысалы, бойлилер және жемшөптік гранулалар) немесе дайындалған/өңделген тағамдар, мысалы, кескіш, ішек-қарғы, қабығынан ажыратылған дәнділер (мысалы, бұршақ және жүгері), сүт өнімдері (ірімшік және айран), әртүрлі ингредиенттер қоспасынан жасалған нан немесе қамыр (мысалы, күріш, манка, жүгері ұны, нан ұнтағы және балық ұны т.б.), олардың көмегімен барлық түрлі тамақтанатын, тіпті шөп жейтін балықтарды тартуға болады. Флорида сияқты оңтүстік аймақтардағы көлдерде күнбалық сияқты панфиш балықтары тіпті үйден қалған бидай нанын немесе үй жануарларының жемін де жем ретінде пайдаланады. Мұндай наннан жасалған жемдер аз мөлшерде наннан дайындалады, көбінесе сілекеймен ылғалдандырылып, жұмсақ етіп содан кейін шағын балықтың шағып алатын көлеміне сай шарға айналдырылады.
Artificial baits are edible baits that are not directly acquired via natural means, but are made from other food materials via some kind of artificial processing. These can be fish food that are either homemade (e. g. dried food paste) or commercially purchased (e. g. boilies and feed pellets), or prepared/processed food such as cutlets, offals, dehulled kernels (e. g. peas and corns), dairy products (cheese and curd), bread or doughballs made from various ingredient mixtures (e. g. rice, semolina, cornmeal, bread crumbs, and fishmeal, etc. ), which can be used to attract omnivorous or even herbivorous fish. In lakes in southern climates such as Florida, panfish such as sunfish will even take household wheat bread or pet food as bait. These bread bait is prepared from a small amount of bread, often moistened and softened by saliva, then squeezed into a ball of the bite size of small fish.
Бауыздар
Кейбір жалқаулар нақты тағам емес, тек жеуге болмайтын материалдардан жасалған "көшірме" тағамдар (мысалы, ағаш, металл, силикон резеңке, пластик сияқты) және хищник балықтарды шабуылға тарту үшін жасалған. Бұл жеуге болмайтын көшірме жалқаулар әдетте жалқаулар емес, ал жалқаулар деп аталады, бірақ "айналыстар", "қос жалқаулар", "қырқырағыштар" және "шатырлар" сияқты сөздер жалқаулардың нақты түрлерін сипаттағанда қолданылады. Қалыпты жалқаулардан айырмашылығы, жалқаулар әдетте ешқандай иіс шығармайды және балықтарды тарту үшін тек сыртқы түріне және дыбыстарға/дірілдерге сенеді, бірақ кейде химиялық тартымды заттар (мысалы, диметил β пропиотетин) қолайлы иіс беру үшін немесе жағымсыз пластик иісін жасыру үшін де қолданылады. Көптеген балық аулаушылар тек жалқауларды пайдалануды қалайды, себебі олар балықтарды сәтті тарту үшін балық аулаушының құрал-жабдығының әрекеттеріне көбірек тәуелді және жиі лақтыруды және желіні кері тартуды қажет етеді, сондықтан олар көбірек әрекетті және қызықты болады. Жалқауларды жалпы түрде қатты денелі және жұмсақ денелі жалқауларға бөлуге болады, бірақ қатты және жұмсақ бөліктері бар гибридтік жалқаулар да жиі кездеседі. Жұмсақ денелі жалқаулар суда сүйрегенде көбірек икемді және шынайы "жүзу" позасын береді, ал қатты денелі жалқаулар көбінесе көбірек шу мен маңғаюды тудырады. Дегенмен, кейбір жаңа қатты денелі жалқаулардың дизайны көп буынды болып келеді және динамикасы бойынша жұмсақ денелі жалқауларға ұқсайды. Жұмсақ денелі жалқаулар әдетте бір кәдімгі балық ілгішімен немесе джиг баспен біріктіріледі, ал қатты денелі жалқауларда көбінесе бірнеше ілгіш болады (көбінесе үштік ілгіштер). Егер жалқаулар басқа құралдармен (қалқымалар, салмақтар, бұрылыстар және т.б.) бірге күрделі көрсетулер жасау үшін қолданылса, онда жалқаулардың барлық жиынтығы "риг" деп аталады. Жұмсақ пластик жалқаулармен қолданылатын ең көп таралған ригтер – Техас ригі немесе Каролина ригі. Кейбір балық аулау жалқаулары (мысалы, қасықтар және айналыстар) тіпті олжаға ұқсамауы мүмкін және мақсатты балыққа тартымды көрсету үшін шеберлікпен құралды қозғау қажет болуы мүмкін, мысалы, джигтеу және беттік балық аулау кезінде. Балық аулауда қолданылатын кейбір жалқаулар, мысалы, шырыштар өте жеңіл және дұрыс лақтыру үшін арнайы құралдар мен техникалар қажет болуы мүмкін. Қазіргі заманда LED шамдармен балықтарды оптикалық түрде тартатын жалқаулар, сондай-ақ балық аулау желісімен сүйреусіз жүзе алатын, негізінен, примитивті робот балықтар сияқты батареямен жұмыс істейтін "биондық" жалқаулар да бар.
Some baits are not actual food items but rather just "fake" replicas of food made of inedible materials (e. g. wood, metal, silicone rubber, plastics, etc), and are designed to entice predatory fish to strike by imitating the appearance and motions of real prey (shad, worm, frog, insect, crayfish, etc.). These inedible, replica baits are typically called lures instead of baits, although expressions such as "swimbaits", "crankbaits", "jerkbaits", "spinnerbaits" and "chatterbaits" are still used when describing specific types of lures. Unlike conventional baits, lures typically do not release any scents and rely solely on looks and sounds/vibrations to attract fish, although occasionally chemical attractants (e. g. dimethyl β propiothetin) are still used in addition either to impregnate favorable smells or to mask away unwanted plastic smells. Many anglers prefer to fish solely using lures, as these rely more on the user's rod and reel actions to successfully attract fish, and requires frequent casting and retrieving the line, and are thus more interactive and exciting. Lures can be broadly categorized into hard body and soft body lures, although hybrid lures with both hard and soft components are also common. Soft body lures tend to give a more flexible and realistic "swimming" posture when towed through the water, while hard body lures usually rely on stirring up more noise and turbulences. Some newer hard lure designs, however, are multi jointed and can resemble soft lures in dynamics. Soft lures are typically coupled with a single conventional fish hook or a jighead, while hard lures commonly have more than one hooks (which are often treble hooks). When lures are used in combination with other terminal tackles (floats, sinkers, swivels, etc.) to produce sophisticated presentations, the entire lure package is known as a rig. Common rigs with a soft plastic lure are the Texas Rig or the Carolina Rig. Some fishing lures (e. g. spoons and spinnerbaits) may not even resemble any prey in looks, and may require skilled rod movements to impart an enticing presentation to the target fish, for example in jigging and topwater fishing. Some lures, such as the flies used in fly fishing, are ultralight and even require specialized gears and techniques to be cast properly. In modern times, there are also lures that photically attract fish with LED illuminiation, as well as battery powered "bionic" lures that are essentially primitive robot fish that can swim around without needing to be towed by a fishing line.
Балық аулау
Деңгейлік балық аулаудың көбісі балық аулау жолдарының қозғалысын басқаруға және әртүрлі жемдерді/қарғыларды қашыққа лақтыруға мүмкіндік беретін балық аулау таяқтарын қолдануды қамтиды. Негізгі таяқпен балық аулау әдістері – қалқымалы балық аулау, төменгі балық аулау, қарғымен балық аулау және троллинг. Алғашқы екеуі көбінесе дәстүрлі жеуге жарамды жемдерді ғана қолдануы себепті "жеммен балық аулау" деп біріктіріледі.
Almost all recreational angling activities involve the use of fishing rods, which is used to manipulate the movements of fishing lines and to allow farther casting of baits/lures. The main rod fishing techniques are float fishing, bottom fishing, lure fishing and trolling, while the former two are often collectively known as "bait fishing" due to the exclusive use of conventional edible baits.
Балық аулау
Float fishing – балық аулаудың ең көп таралған әдісі, балық аулау желісіне бекітілген шағын, жеңіл буйды – float (немесе АҚШ-та "bobber" деп аталады) – тістеуді анықтау құралы ретінде пайдалану арқылы сипатталады. Өтімділік қасиетінің арқасында, float су бетінде қалады және әзірленген тереңдікте балыққа арналған ілмекті ұстап тұрады. Сондай-ақ, ол ағыммен қозғалып, ілмекті құю арқылы ғана қолжетімді емес су алаптарына жеткізе алады. Балық ілмекті шағып, жұтқанда, float оның астындағы жетекші сызыққа түсетін күшті көру арқылы көрсетеді, балықшы оны суға тартылып немесе жаңға тартылып бара жатқанын байқай алады. Бұл аңшылардың түйреу құрылымын қолдануына ұқсас.
Float fishing is the most common method of angling, defined by the use of a compact light buoy attached to fishing line – known as a float (or "bobber" in the United States) — as the bite indicator. Due to buoyancy, the float remains at the water surface and suspends the baited hook at a predetermined depth. It can also drift in the prevailing current and carry the hook to areas of water otherwise inaccessible by casting alone. When the fish bites and swallows the hook, the float visually signals any forces exerted on the leader line below it, as the fisherman can then see it being pulled underwater and/or sideways. similar to the use of a snare trap by hunters.
Ұзын қазықпен аулау
Ұзын жіппен аулау – жүздеген, тіпті мыңдаған жемделген ілгектері бар, ауыр ұзын жіпті пайдаланатын коммерциялық балық аулау тәсілі. Ілгектер негізгі жіптен «сноуд» деп аталатын тармақ жіптер арқылы ілінеді. Ұзын жіптер көбінесе арнайы «лонлайнер» деп аталатын қайықтардан жұмыс істейді, олар жіпті тарту үшін арнайы лебёдканы қолданады және қылыш балығы, тунец, палтус және сабель балығы сияқты пелагикалық түрлерді ұстау үшін терең суларда жұмыс істей алады.
Longlining is a commercial fishing technique that uses a long heavy line with a series of hundreds or even thousands of baited hooks hanging from the main line via branch lines called snoods. Longlines are usually operated from specialised boats called longliners, which use a special winch to haul in the line and can operate in deeper waters targeting pelagic species such as swordfish, tuna, halibut and sablefish.
Тікұшақ
Дроплиндинг – суға бірнеше ілмектелген жемді ілгектері бар ұзын сызықты тік түсіру (ұзын сызықтар сияқты көлденеңінен емес). Дроплиндингтің төменгі жағы салмақпен, ал жоғарғы жағы иінтірекпен жабдықталады. Олар әдетте ұзын сызықтардан қысқарақ болады, ілгектері де аз, және көбінесе қозғалмайды.
Droplining involves setting a longline vertically down into the water (instead of being more horizontally deployed like longlining) with a series of baited hooks. Droplines are weighted at the bottom and have a float at the top. They are not usually as long as longlines and have fewer hooks, and tend to be stationary.
Тротлин
Тролльдік желі – бір ұшы ғана су бетіне бекітілмей, екі ұшы да су бетінде немесе оған жақын бекітілген, ал негізгі желі бойымен тік төмен ілгектері бар желілер. Тролльдік желілер, әсіресе өзендерде, крабтарды немесе балықтарды (мысалы, сомды) аулауға қолданылады. Оларды әртүрлі тәсілдермен орнатуға болады, мысалы, әр ұшын бекітілген нысанға байлап, екі ұш арасын бум сияқты созуға және желінің қалған бөлігін салмақтар мен иінтіректермен реттеуге болады.
Trotlining uses a longline that, instead of being tethered to the water surface only at one end, are fixed at/near the surface at both ends of the longline, with hooked snood lines hanging vertically down along the main line. Trotlines are used for catching crabs or fish (e. g. catfish), particularly across rivers. They can be physically set in many ways, such as tying each end to a fixed structure and span the line across the water in between like a boom, and adjusting rest of the line with weights and floats.
Қалқыту
Слаббинг – джиггінгке ұқсас балық аулау техникасы. Ол балық іздегіште анықталған, белсенді жем жеп жүрген балықтар тобы арқылы, әдетте 1-2,5 унция салмақтағы, жем балыққа ұқсатып боялған қорғасыннан жасалған жалпақ әрекетті қайта-қайта көтеріп, түсіруді қамтиды. Бұл техника АҚШ-тың оңтүстігіндегі су қоймаларында ақ және жолақты бастарды аулау үшін қолданылады.
Slabbing is a bass fishing technique that resembles jigging, and involves repetitively lifting and dropping a flat lure, usually made of 1 to 2.5 oz of lead painted to look like a baitfish (or heavy slabs of metal), through a school of actively feeding fish that the angler has located on a fishfinder. It is used on white and striped bass in the reservoirs of the southern US.
Тролльдеу
Таяқсыз троллинг көбінесе коммерциялық балық аулауда қолданылады, онда бір немесе бірнеше жемделген желілер баяу қозғалатын балық аулау қайығының артынан су арқылы тартылады, ол әдетте аутриггерлермен, даунриггерлермен және троллинг моторларымен жабдықталады. Троллинг макрель және кингфиш сияқты экономикалық пелагикалық балықтарды аулау үшін қолданылады. Пахила (сөзбе-сөз "тартылған" дегенді білдіреді) – филиппиннің дәстүрлі жағалау троллингі, ол палиау деп аталатын бүйірінен жалпақталған жүзгішке байланған жемделген сылғыштарды қолданумен ерекшеленеді, ол кішкентай катер, катамаран немесе балық пішінді болады. Ұзын желі жүзгішке бекітіліп, жағаға дейін суға жіберіліп, жағалаумен жүгіріп немесе серуендеп бара жатқан адаммен сүйреледі. Судың қарсылығы мен диагональдық күштердің үйлесімі жүзгішті желкендей терең суға қарай итеріп шығарады. Желі ең ұзын ұзындығына жеткеннен кейін, жағада оны тартқан адамға параллель жылдам қозғалып, уақыт-уақыт аулауды тексеру үшін жағаға тартылады. Бұл басқа филиппин тілдерінде hilada және басқа да атаулармен белгілі.
Rodless trolling is typically used in commercial fishing, with one or more baited lines drawn through the water behind a slow moving fishing boat that is usually equipped with outriggers, downriggers and trolling motors. Trolling is used to catch economic pelagic fish such as mackerel and kingfish. Pahila (literally meaning "pulled") is a Filipino traditional shoreline trolling, uniquely using baited hooks tied to a laterally flattened float called palyaw, which is shaped like a small outrigger boat, a catamaran or a fish. A longline is attached to the float, and set unto the water's edge and dragged by someone running or walking along the beach. The combination of the water resistance and the diagonal pull forces the float outwards into deeper waters, like a kite. Once the line reaches its maximum line length, it moves rapidly parallel to the person pulling it along the beach, and is pulled back to the shore intermittently to check for catches. It is also called italic=no, italic=no, italic=no, italic=no, hilada, or italic=no, among other names, in other Philippine languages.
Заңдар мен ережелер
Балық аулауды реттейтін заңдар мен ережелер елдер ішінде, көбінесе аймақтық деңгейде кеңінен өзгереді. Оларға әдетте рұқсаттар (лицензиялар), белгілі бір түрлерді аулауға тыйым салынған жабық мерзімдер (маусымдар), қолданылатын құрал-жабдықтарға шектеулер және квоталар кіреді. Заңдар, әдетте, балықты ауыздан басқа жерден ілгекпен ұстауға (яғни, "талап ету", "бұрыс ілгекпен ұстау" және "жарақаттау") немесе ауланған балықты көтеруге көмек ретінде қолданылмаса, аулар мен қол ілгектерін пайдалануға тыйым салады. Кейбір түрлер, мысалы, тірі балықтар, тормен ұсталуы мүмкін, ал кейбіреулері тағам ретінде қолданылуы мүмкін. Кейде, спорттық балық емес балықтардың құндылығы төмен деп есептелінеді және оларды садақ-жебемен немесе найзамен ұстау сияқты әдістермен ұстауға рұқсат етілуі мүмкін, бұл әдістер ілгек пен желіні пайдаланбағандықтан балық аулау анықтамасына жатпайды.
Laws and regulations managing angling vary greatly, often regionally, within countries. These commonly include permits (licences), closed periods (seasons) where specific species are unavailable for harvest, restrictions on gear types, and quotas. Laws generally prohibit catching fish with hooks other than in the mouth (i. e. snagging, or "foul hooking" and "jagging") or the use of nets and hand hooks other than as an aid in landing a captured fish. Some species, such as bait fish, may be taken with nets, and a few for food. Sometimes, non sport fish are considered of lesser value and it may be permissible to take them by methods like snagging, bow and arrow or spearing, none of which fall under the definition of angling since they do not rely upon the use of a hook and line.
Слоттардың шектері
Шлюздік шектеулер балықтың өлшенген ұзындығының (мұрын ұшынан құйрық қанатының соңына дейін) қорғалған интервалға түсуі жағдайында оны аулауға тыйым салады. Бұл шара белгілі бір аймақтағы нақты балық түрлерін (әдетте жас балықтарды) қорғау мақсатында қолданылады. Олар, әдетте, балықшылардан белгілі бір мөлшерлік диапазонға сәйкес келген балықты босатуды талап етеді, соның арқасында балықшылар не кішкентай (бірақ сирек), не үлкен балықтарды ұстауға мүмкіндік алады. Әр су айдыны үшін шлюздік шектеулер жергілікті билік органдарының балық популяциясын басқарудың ең тиімді жолы туралы пікіріне байланысты өзгеріп отырады. Жеке балық аулау квотасы (IFQ), сондай-ақ жеке ауыстырылатын квота (ITQ) деп те аталады, – бұл белгілі бір уақыт кезеңіндегі жалпы рұқсат етілген аулау көлемін (TAC) белгілейтін аулау үлесі. TAC-тың белгілі бір бөлігі (квоталық үлес деп аталады) жеке балықшыларға бөлінеді және көбінесе ауыстырылуға жатады (яғни сатып алуға, сатуға немесе жалға беруге болады). 2008 жылғы мәліметтер бойынша, әлемдегі 148 ірі балық шаруашылығы (әдетте, бір балық аулау алабындағы бір түр) осы тәсілдің қандай да бір түрін қабылдаған, ал жеке елдерде шамамен 100 шағын балық шаруашылығы қолданылып келді. 2008 жылға қарай, теңізден алынатын балықтың шамамен 10%-ы ITQ арқылы басқарылды. Жеке балық аулау квоталарын алғаш рет 1970 жылдардың соңында Нидерланды, Исландия және Канада енгізген, ал соңғысы – 2010 жылы АҚШ-тың "Шеллопа" жалпы санаттағы IFQ бағдарламасы. Ұлттық саясат ретінде жеке ауыстырылатын квоталарды алғаш рет 1986 жылы Жаңа Зеландия қабылдаған.
Slot limits prohibit the harvest of fish where the measured lengths (from the snout to the end of the tail fin) fall within a protected interval. These are put in action to help protect certain fish (usually juvenile) in a given area. They generally require anglers to release captured fish if they fall within a given size range, allowing anglers to keep only smaller (though rare) or larger fish. Slot limits vary from water to water depending on what local officials believe would produce the best outcome for managing fish populations. Individual fishing quota (IFQ), also known as individual transferable quota (ITQ), is a kind of catch share that sets a species specific total allowable catch (TAC), typically by weight and for a given time period. A dedicated portion of the TAC (called "quota share") is then allocated to individual fishermen, and can typically be transferable (i. e. bought, sold or leased). As of 2008, 148 major fisheries (generally, a single species in a single fishing ground) around the world had adopted some variant of this approach, along with approximately 100 smaller fisheries in individual countries. Approximately 10% of the marine harvest was managed by ITQs as of 2008. The first countries to adopt individual fishing quotas were the Netherlands, Iceland and Canada in the late 1970s, and the most recent is the United States Scallop General Category IFQ Program in 2010 The first country to adopt individual transferable quotas as a national policy was New Zealand in 1986.
Ең төменгі түсіру өлшемі
Ең кіші рұқсат етілген өлшем (MLS) – балықшының аулаған балықты сақтап қалуға заңмен рұқсат етілген ең кішкентай мөлшері. MLS балық түріне байланысты, ал рұқсат етілген өлшемдер әлемнің әртүрлі аймақтарында өзгеріп отырады, себебі олар жергілікті басқару органымен белгіленген заңдық анықтамалар. Осы шектеудің мақсаты – тек ересек, жетілген балықтарды аулау, жас балықтарды өсіп-дамуына және көбеюіне мүмкіндік беру. Дегенмен, осы заңдық талапқа қарсы пікірлер де бар, себебі ол балық популяциясына жасанды таңдау қысымын түсіреді (Балық шаруашылығының эволюциясын қараңыз), егер балықшылар өз еркімен балықты өлшемін қарамай, ұстап-босатпаса. Популяциядан ірі балықтар (өмір сүруде сәтті болғандары) алынып тасталғанда, ірі өлшемге жауапты гендер азаяды немесе ген қорынан жоғалады, ал кішкентай өлшемде жетілетін балықтар ұзақ өмір сүріп, көбеюді жалғастырады, нәтижесінде балық қорының орташа мөлшері уақыт өте келе төмендейді. Бұл кейбір балық аулау аймақтарында ауланатын балықтардың мөлшерінің азаюына алып келді.
The minimum landing size (MLS) is the smallest fish measurement at which it is legal for the fisherman to keep a captured fish. The MLS depends on the species of fish, and allowed sizes also vary around the world, as they are legal definitions which are defined by the local regulatory authority. The idea behind this limitation is that only the older, more mature adult fish get taken, leaving growing juveniles behind to continue breeding and propagating their species. There is some criticism of this legal requirement, however, as it applies artificial selection pressure to the fish population (see Fisheries induced evolution) unless the anglers voluntarily practise catch and release indiscriminate of sizes. As larger fish (whose survival has been more successful so far) get taken out of the population, the genes for larger size are reduced or removed from the gene pool, while fish that mature at a smaller size survive longer to continue breeding, and the average size of fish stock shrinks over time. This has led to a collapse in the amount of catchable fish in some fisheries.
Ұшып әкелу және босату
Балықшылардың көпшілігі аулауын тұтыну үшін ұстаса да, аулап босату әдісі, әсіресе, ұшқышпен аулаушылар арасында жиі қолданылады. Балықтарды босату олардың тірі қалуына мүмкіндік береді, осылайша популяцияның жойылуына жол берілмейді. Марлин, мускальунге және бас сияқты түрлерді балықшылар тамақ ретінде алуға қарсы мәдени көзқарас қалыптасқан. Әлемнің көптеген аймақтарында белгілі бір түрлерге өлшем шектеулері қойылады, яғни, белгілі бір өлшемнен кішкентай балықтар заң бойынша босатылуға тиіс. Жалпы, үлкен балықтардың көбейіп-өсу мүмкіндігі жоғары деп есептеледі. Кейбір балық шаруашылықтарында кішкентай және үлкен балықтарды алуға рұқсат беретін, бірақ орташа өлшемдегі балықтарды босатуды талап ететін «өлшем аралығы» шегі бар. Осы тәсіл балық шаруашылығында ірі, құнды балықтардың қалыптасуына көмектеседі. Кішкентай және қарқынды ауланатын балық шаруашылықтарында аулап босату – жыл сайын ауланатын балықтың болуын қамтамасыз етудің жалғыз жолы. Кейбір адамдар аулап босатуды этикалық емес деп сынап, балықты спорт үшін ауыртуды жақтырмайды. Балық аулауға қарсы шығушылардың кейбіреулері балықты тамақ үшін өлтіруге қарсы емес. Аулап босатуды қолдаушылар бұл айыптаманы жоққа шығарып, балықтардың әдетте қатты және тікенді жемдермен қоректенетінін, сондықтан олардың аузының мықты болатынын, сондай-ақ кейбір балықтардың жаңа ғана ілінген жемді қайтадан ұстауға тырысатынын, ал ілмек ауыртса мұндай әрекет мүмкін емес екенін көрсетеді. Аулап босатуға қарсылар балық аулауды тоқтатуды немесе қатаң шектеуді ұсынады. Ал, қолдаушылар балық шаруашылығының тұрақты болуы үшін аулап босатудың қажеттілігін, оның жоғары тірі қалу деңгейін және балық аулауға тыйым салудың орынды немесе қажетті емес екенін айтады. Кейбір елдерде, мысалы, Канаданың Манитоба провинциясында, бұлақ форелі сияқты түрлер үшін аулап босату міндетті. Спорттық балықтарды тірідей босатуды талап ететін көптеген елдер балықтарға зиян келтіру мүмкіндігін азайту үшін жасанды жемдер мен тіксіз ілмектерді пайдалануды талап етеді. Ирландия Республикасында да міндетті аулап босату жүзеге асырылуда, ол кейбір өзендерде Атлантикалық лососьтың азаюын болдырмау үшін сақтау шарасы ретінде енгізілді. Швейцарияда аулап босатуды адамгершілікке жат деп санайды және 2008 жылдың қыркүйегінде оған тыйым салынды. Балықшылар кейде тіксіз ілмектерді пайдалануға қарсы болады, себебі олар балықтың қашу мүмкіндігінің артуына байланысты балықтардың санын азайтуы мүмкін деп санайды. Тіксіз ілмектермен жұмыс істеу уақыты қысқарады, осылайша тірі қалу мүмкіндігі артады. Балықпен күрескенде желіні тартып ұстауға назар аудару, жемдерге қайырылған ұштар немесе «үш ұстау» стиліндегі ілмектерді пайдалану және оларды бөлінген сақиналармен жабдықтамайтын жемдерді пайдалану балықтың қашуын едәуір азайтуға көмектеседі.
Although most anglers keep their catch for consumption, catch and release fishing is increasingly practiced, especially by fly anglers. The general principle is that releasing fish allows them to survive, thus avoiding unintended depletion of the population. For species such as marlin, muskellunge, and bass, there is a cultural taboo among anglers against taking them for food. In many parts of the world, size limits apply to certain species, meaning fish below a certain size must, by law, be released. It is generally believed that larger fish have a greater breeding potential. Some fisheries have a slot limit that allows the taking of smaller and larger fish, but requiring that intermediate sized fish be released. It is generally accepted that this management approach will help the fishery create a number of large, trophy sized fish. In smaller fisheries that are heavily fished, catch and release is the only way to ensure that catchable fish will be available from year to year. The practice of catch and release is criticised by some who consider it unethical to inflict pain upon a fish for purposes of sport. Some of those who object to releasing fish do not object to killing fish for food. Adherents of catch and release dispute this charge, pointing out that fish commonly feed on hard and spiky prey items, and as such can be expected to have tough mouths, and also that some fish will re take a lure they have just been hooked on, a behaviour that is unlikely if hooking were painful. Opponents of catch and release fishing would find it preferable to ban or to severely restrict angling. On the other hand, proponents state that catch and release is necessary for many fisheries to remain sustainable, is a practice that generally has high survival rates, and consider the banning of angling as not reasonable or necessary. In some jurisdictions, in the Canadian province of Manitoba, for example, catch and release is mandatory for some species such as brook trout. Many of the jurisdictions which mandate the live release of sport fish also require the use of artificial lures and barbless hooks to minimise the chance of injury to fish. Mandatory catch and release also exists in the Republic of Ireland where it was introduced as a conservation measure to prevent the decline of Atlantic salmon stocks on some rivers. In Switzerland, catch and release fishing is considered inhumane and was banned in September 2008. Barbless hooks, which can be created from a standard hook by removing the barb with pliers or can be bought, are sometimes resisted by anglers because they believe that increased fish escapes. Barbless hooks reduce handling time, thereby increasing survival. Concentrating on keeping the line taut while fighting fish, using recurved point or "triple grip" style hooks on lures, and equipping lures that do not have them with split rings can significantly reduce escapement.
Турнирлер мен дербилер
Кейде кең аулау санатына жататын жарыстарда қатысушылар белгілі бір уақыт ішінде ауланған балықтың жалпы ұзындығы немесе салмағы бойынша жүлделер үшін бәсекелеседі, әдетте алдын ала белгіленген түрге жататын балықтар ауланады (балық аулау турнирлері). Мұндай жарыстар жергілікті балық аулау жарыстарынан басталып, кәсіби балықшылар коммерциялық демеушілік алатын ірі бәсекелестік жүйелерге дейін жетті. Кәсіби балықшылар коммерциялық балық аулаумен айналыспайды, тіпті олар экономикалық пайда тапса да. Әуесқойлар деңгейінде де ұқсас бәсекелестік балық аулау жарыстары – дербилер болады. Жалпы алғанда, дербилер турнирлерден өзгеше: дербилерде әдетте балықтарды өлтіру қажет, ал турнирлерде тірі қалпында босатылмаған балық үшін ұпайлар қысқартылады.
Sometimes considered within the broad category of angling is where contestants compete for prizes based on the total length or weight of a fish, usually of a pre determined species, caught within a specified time (fishing tournaments). Such contests have evolved from local fishing contests into large competitive circuits, where professional anglers are supported by commercial endorsements. Professional anglers are not engaged in commercial fishing, even though they gain an economic reward. Similar competitive fishing exists at the amateur level with fishing derbies. In general, derbies are distinguished from tournaments; derbies normally require fish to be killed. Tournaments normally deduct points if fish can not be released alive.
Мотивация
АҚШ балық аулау клубтарының мүшелері арасында 1997 жылы аяқталған он жылдық сауалнама, демалыс, табиғатта сергіп жүру, табиғатты зерттеу және балық аулаудың қуанышы сияқты балық аулауға деген ынтаның отбасымен бірге уақыт өткізу және балық аулау арқылы әлеуметтік байланыс орнатуға қарай өзгергенін көрсетті. Әлдеқандай табысы жоғары балықшылар балық аулауға жиі баратын және балықты тамақ ретінде алуға аса мән бермейтін. Неміс ғалымдары жүргізген зерттеу балық аулаудан алынатын қанағаттың нақты балыққа емес, балықшының осы оқиғадан күтетін нәрселеріне байланысты екенін көрсетті. Луизиана штатының жабайы табиғат және балық шаруашылығы департаменті 2006 жылы Қызыл өзенде балық аулаушылардың қозғаушы күштерін зерттеді. Ең көп айтылған жауаптардың қатарында балық аулаудың қызықтылығы, алынған тәжірибе, көп балық немесе өте ірі балық аулау, сонымен қатар қиындықтар мен жаңалықтарды іздеу болды. Балықты тамақ ретінде пайдалануға қатысты мәселелер зерттелген жоқ.
A ten year long survey of US fishing club members, completed in 1997, indicated that motivations for recreational angling have shifted from personal leisure, outdoor exercise, experiencing nature and thrill of the catch, to the importance of family time and social bonding via recreational fishing. Anglers with higher family incomes went fishing more frequently and were less concerned about obtaining fish as food. A German study indicated that satisfaction derived from angling was not dependent on the actual catch, but depended more on the angler's expectations of the experience. A 2006 study by the Louisiana Department of Wildlife and Fisheries tracked the motivations of anglers on the Red River. Among the most often stated responses were the fun of catching fish, the experience, to catch a lot of fish or a very large fish, for challenge, and adventure. Use as food was not investigated as a motive.