Нацистік Германиядағы қыздар ұйымы: «Герман қыздарының лигасы»

Кіріспе

Нацистік партияның жастар қозғалысының қыздар қанаты

Неміс қыздары лигасы немесе неміс қыздары тобы (Bund Deutscher Mädel, қысқартылған BDM) – нацистік партияның жастар қозғалысының қыздар қанаты, Гитлер жастары. Бұл нацистік Германиядағы жастардың жалғыз заңды әйелдер ұйымы болды. Бастапқыда Лига екі бөлімнен тұрды: 10-14 жас аралығындағы қыздар үшін Jungmädelbund ("Жас қыздар лигасы") және 14-18 жас аралығындағы қыздар үшін Лига. 1938 жылы үшінші бөлім енгізілді – BDM Werk Glaube und Schönheit ("Сенім мен сұлулық қоғамы"), ол ерікті және 17 мен 21 жас аралығындағы қыздарға ашық болды. Нәсілдік себептермен шеттетілгендерден басқа, барлық жас әйелдердің міндетті түрде мүшелікке қабылдануына байланысты, Лига сол кездегі ең ірі әйелдер жастар ұйымына айналды, оның құрамында 4,5 миллионнан астам мүше болды. 1945 жылы нацистік Германияның капитуляциясымен ұйым де-факто таратылды. 1945 жылғы 10 қазанда Одақтас Бақылау Кеңесі оны басқа нацистік партия ұйымдарымен бірге заңсыз деп жариялады. Германия Қылмыстық кодексінің 86-бабына сәйкес, Гитлер жастары "конституцияға қайшы ұйым" болып табылады және оның рәміздерін білім беру немесе ғылыми зерттеу мақсатында пайдаланудан басқа, таратуға немесе жариялауға рұқсат етілмейді. ТОК

Тарих

Bund Deutscher Mädel 1920 жылдардың басында алғашқы Mädchenschaften немесе Mädchengruppen, сондай-ақ Hitler Jugend-тің (Гитлер жастарының) қарындас ұйымдары (Schwesternschaften der Hitler Jugend) ретінде пайда болды. 1930 жылы БДМ құрылды, ал 1931 жылы ол Гитлер жастарының әйелдер тармағына айналды. Неміс қыздарының лигасы Swingjugend контрмәдени қозғалысы тарапынан "Неміс матрастарының лигасы" деп қынжылды, бұл өзін дәстүрлі және консервативті санайтын топтар арасындағы босқындыққа ишара жасады. Оның толық атауы – Hitler Jugend-тегі (Гитлер жасындағы) неміс қыздарының лигасы (Bund Deutscher Mädel in der Hitler Jugend) болды. 1932 жылғы сайлау кампаниясының соңғы кезеңінде Гитлер Лиганың қатысуымен жаппай митингімен ашты; сайлау алдында Лига мен Гитлер жастары "кешкі ойын-сауық" ұйымдастырды. Нацистер 1933 жылдың қаңтарында билікке келгенге дейін бұл ұйым кең қолдау таппады. 1933 жылдың 17 маусымында Рейхсюгендфюрер лауазымына тағайындалған Балдур фон Ширах қолданыстағы жастар ұйымдарын тоқтата тұрған немесе тыйым салған ("конкуренция") ережелер шығарды. Әйелдер жастар топтары Германиядағы қыздар үшін жалғыз заңды ұйым деп жарияланған БДМ-ге міндетті түрде енгізілді. Осыдан құтылу үшін көптеген ұйымдар таратылды. Бұл нацистік іс-қимылдар 1933 жылдан бастап Gleichschaltung (Бірыңғайлау) процесінің бір бөлігі болды. 1933 жылдың 20 шілдесінде Католик шіркеуі мен нацистік Германия арасындағы Рейхсконкордатқа қол қойылды, ол католик жастар қызметіне белгілі бір демеу берді, бірақ олар көп қорлауға ұшырады. 1936 жылдың 1 желтоқсанындағы Гитлер жастары туралы заң (Gesetz über die Hitlerjugend) барлық жарамды жасөспірімдерді HJ немесе БДМ мүшесі болуға міндеттеді. Олар неміс ұлтынан болуы керек, Германия азаматы болуы керек және тұқым қуалайтын аурулары болмауы керек. Бұл Лигаға қатысу үшін қыздар 10 жаста болуы керек еді. БДМ-ді 1934 жылға дейін Ширах тікелей басқарды, содан кейін бұрынғы пошта қызметкері Труда Мохр БДМ-нің Reichsreferentin немесе Ұлттық спикері лауазымына тағайындалды, ол тікелей Ширахқа есеп берді. Мохр 1937 жылы үйленгеннен кейін, ол лауазымынан кетуге міндетті болды (БДМ мүшелері басшылық лауазымдарда қалу үшін үйленбеген және баласыз болуы керек еді), және оның орнына Дюссельдорфтың психология ғылымдарының докторы Ютта Рюдигер келді, ол Мохрдан гөрі беделді көшбасшы болды, бірақ Ширахтың жақын одақтасы болды, сондай-ақ 1940 жылдан бастап HJ басшысы Артур Аксманның да одақтасы болды. Ол Ширахқа NS Frauenschaft (Нацистік әйелдер лигасы) басшысы Гертруд Шольц Клинктің БДМ-ді бақылауға талпынуына қарсы тұруға қосылды. Рюдигер БДМ-ді 1945 жылы тарағанға дейін басқарды. HJ-дегідей, БДМ-нің де қатысушылардың жасына сәйкес бөлімдері болды. 10-14 жас аралығындағы қыздар Жас қыздар лигасының (Jungmädelbund, JM) мүшелері, ал 14-18 жас аралығындағы қыздар Bund Deutscher Mädel (BDM) мүшелері болды. 1938 жылы үшінші бөлім қосылды, ол "Сенім мен сұлулық" (Glaube und Schönheit) деп аталды. Бұл бөлім 17 мен 21 жас аралығындағы қыздарға ерікті түрде ашық болды және оларды некеге, отбасылық өмірге және болашақ мансап мақсаттарына дайындауды көздеді. Қыздар жасқа жеткенде үйленіп, балалы болуы керек еді, бірақ жұмысқа орналасу мен білім алу да маңызды деп есептелді. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Ұлттық еңбек қызметі (Reichsarbeitsdienst; RAD) жас әйелдер үшін де міндетті болды. Ол жарты жыл бойы жалғасты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде көптеген жас әйелдер Blitzmädel (Wehrmachthelferin немесе әйелдер қарулы күштердің көмекшілері) болды. Бұл жас шектері жалпы ережелер болғанымен, "Untergau" ұйымдық деңгейінен бастап жоғары (жалақысы бар) басшылық лауазымдарды иеленген мүшелер үшін кейбір ерекшеліктер болды. Төменгі (қадірлі) лауазымдарға қатысты, тіпті JM мүшелері де мүше болғаннан кейін екі жыл өткен соң оларға үміткер бола алатын, содан кейін әдетте 13 жасында мұндай лауазымға ие болады. Жоғары басшылық 18 жастан асқан мүшелерден таңдалды және 10 жылдан аспайтын мерзімге жалақымен жұмыс істеуге және 30 жасқа дейін БДМ-ден кетуге міндетті болды. Жалпы ереже бойынша, мүшелер үйленгеннен кейін, әсіресе балалары болған кезде ұйымнан кетуге міндетті болды.

The Bund Deutscher Mädel had its roots in the early 1920s, in the first Mädchenschaften or Mädchengruppen, also known as Schwesternschaften der Hitler Jugend (Sisterhood of the Hitler Youth). In 1930, the BDM was founded, and in 1931 it became the female branch of the Hitler Youth. The league of German Maidens was derogatorily nicknamed by the counter cultural Swingjugend "The League of German Mattresses", suggesting sexual promiscuity between the sex separated groups who claimed to be traditional and conservative. Its full title was Bund Deutscher Mädel in der Hitler Jugend (League of German Girls in the Hitler Youth). In the final electioneering campaigns of 1932, Hitler inaugurated it with a mass meeting featuring the League; on election eve, the League and Hitler Youth staged "evening of entertainment." It did not attract a mass following until the Nazis came to power in January 1933. Soon after taking office as Reichsjugendführer on 17 June 1933, Baldur von Schirach issued regulations that suspended or forbade existing youth organizations ('concurrence'). Female youth groups were compulsorily integrated into the BDM, which was declared to be the only legally permitted organization for girls in Germany. Many of the existing organizations closed down to avoid this. These Nazi activities were a part of the Gleichschaltung (Equalization) starting in 1933. The Reichskonkordat between the Catholic Church and Nazi Germany, signed on 20 July 1933, gave a certain shelter to the Catholic youth ministry, but they were the object of much bullying. The Gesetz über die Hitlerjugend (law concerning the Hitler Youth) dated 1 December 1936, forced all eligible juveniles to be a member of HJ or BDM. They had to be ethnic Germans, German citizens, and free of hereditary diseases. Girls had to be 10 years of age to enter this League. The BDM was run directly by Schirach until 1934, when Trude Mohr, a former postal worker, was appointed to the position of BDM Reichsreferentin, or National Speaker of the BDM, reporting directly to Schirach. After Mohr married in 1937, she was required to resign her position (the BDM required members to be unmarried and without children in order to remain in leadership positions), and was succeeded by Dr. Jutta Rüdiger, a doctor of psychology from Düsseldorf, who was a more assertive leader than Mohr but nevertheless a close ally of Schirach, and also of his successor from 1940 as HJ leader, Artur Axmann. She joined Schirach in resisting efforts by the head of the NS Frauenschaft (Nazi Woman's League), Gertrud Scholtz Klink, to gain control of the BDM. Rüdiger led the BDM until its dissolution in 1945. As in the HJ, separate sections of the BDM existed, according to the age of participants. Girls between the ages of 10 and 14 were members of the Young Girl's League (Jungmädelbund, JM), and girls between the ages of 14 and 18 were members of the Bund Deutscher Mädel (BDM) proper. In 1938, a third section was added, known as Faith and Beauty (Glaube und Schönheit), which was voluntary and open to girls between 17 and 21 and was intended to groom them for marriage, domestic life, and future career goals. Ideally, girls were to be married and have children once they were of age, but importance was also placed on job training and education. At the beginning of World War II, the Reichsarbeitsdienst (National Labour Service; RAD) became compulsory also for young women. It lasted half a year. Many young women became Blitzmädel (Wehrmachthelferin or female armed forces helpers) during World War II. While these ages are general guidelines, there were some exceptions for members holding higher (salaried) leadership positions, starting at the organizational level of "Untergau". As regards lower (honorary) positions, even members of the JM could apply for them after two years of membership and would then obtain such a position typically at the age of 13. The higher leadership was recruited from members over 18 and was expected to maintain salaried office for no more than 10 years, and to leave the BDM by the age of 30. As a general rule, members had to leave when they were married and especially when they had children.

Басшылар

Трюда Мохр 1934 жылғы маусымда алғашқы рейхс-референт болып тағайындалды. Оның басты бастамасы – неміс жастарының жаңа өмір салтын қалыптастыру болды: «Біздің халқымызға денесі де, жаны да сау, сенімді және шешімді, мақтанышпен және сеніммен алға қадам басатын, күнделікті өмірде лайықты орнын табатын, сезімталдық пен құштарлықтан ада, сондықтан да әйелдік сымбатымен ер адамның серігі болатын, оны құдайша емес, теңдес ретінде қарайтын қыздар қажет!». Мұндай қыздар ұлттық-социалистік идеалдарды келер ұрпаққа жеткізеді, олар халқымыздың рухани бекінісіне айналады. 1937 жылы оберштурмфюрер Вольф Бюркнерге үйленгеннен кейін жүкті болғандықтан, ол лауазымынан бас тартты. Ол 1933 жылы, 23 жасында және психология ғылымдарының докторын қорғағаннан кейін ғана БДМ-ға қосылды. 1933 және 1934 жылдың басында бірден құрметті лауазымдарға ие болды, 1935 жылғы маусымда алғашқы жалақылы лауазымына (Унтергау Рур Төменгі Рейнінің басшысы) көтерілді және 1937 жылғы қарашада (27 жасында) БДМ рейхс-референті (БДМ төрағасы) болып тағайындалды. Ол неміс жеңіліске ұшырағанға дейін, 34 жасқа дейін бұл лауазымды сақтап қалды. (1912–2008), графша және жоғары франк аристократиясының мүшесі, 1933 жылы 21 жасында Гау Унтерфранкеннің жетекшісі болып тағайындалды, бұл оның БДМ-ға қосылған жасы болған сияқты, себебі оның өтілімінде одан ертерек тіркелген деректер мен бұрынғы төменгі лауазымдар жоқ. 1938 жылғы қаңтарда, 26 жасқа толуына бірнеше күн қалғанда, «Иман және сұлулық» бөлімінің меңгерушісі болып тағайындалды. 1939 жылғы қыркүйекте Вильгельм «Уц» Утерманмен үйленгендіктен, 1939 жылғы қыркүйекте қызметтен босатылды. Оның орнына австриялық мүше Аннемари Каспар (т. 1917) келді, ол 1938 жылғы наурызда 20 жасында унтергауфюрер болып тағайындалды және 22 жасқа толуына екі апта қалғанда B&B бөлімінің басшысы болды. Ол да үйленді және 1941 жылғы мамырда қызметтен босатылды, ал оның орнына 1941 жылғы маусымда Марта Миддендорф (д. 1914) тағайындалды, ол тағайындалған кезде 27 жаста болды және 1942 жылғы ақпанда үйленгендіктен қызметтен босатылды. Осы уақыттан бастап, үйленуге ниеті жоқ, бірақ нацистік идеологияны қолдайтын Хеди Бёмермен өмір бойы серіктес болған Ютта Рюдигер тікелей БДМ-ді басқарды, осылайша 1945 жылға дейін екі басшылық лауазымды бірге атқарып жүрді.

Trude Mohr was appointed the first Reichsreferentin in June 1934. Her main initiative was to nourish a new way of living for the German youth, stating: Our people need a generation of girls which is healthy in body and mind, sure and decisive, proudly and confidently going forward, one which assumes its place in everyday life with poise and discernment, one free of sentimental and rapturous emotions, and which, for precisely this reason, in sharply defined feminity, would be the comrade of a man, because she does not regard him as some sort of idol but rather as a companion! Such girls will then, by necessity, carry the values of National Socialism into the next generation as the mental bulwark of our people. In 1937, after marrying Obersturmführer Wolf Bürkner, she became pregnant and resigned her duties. She joined the BDM only in 1933, at the age of 23 and after having finished her doctorate in psychology. She obtained honorary positions instantly in 1933 and early 1934, was promoted to her first salaried position (leader of Untergau Ruhr Lower Rhine) in June 1935 and was appointed Reichsreferentin for the BDM (head of the BDM) in November 1937 (aged 27), succeeding Mohr, who had vacated the position on her marriage, as Nazi policy required. She kept this position even until the German defeat, when she reached the age of 34. (1912–2008), a countess and member of the higher Franconian aristocracy, was appointed leader of Gau Unterfranken in 1933, at the age of 21, which also seems to have been the age when she joined the BDM, as no earlier date of membership nor any previous lower positions are recorded in her case. She was appointed head of "Faith and Beauty" in January 1938, a few days before her 26th birthday, and was discharged in September 1939 because of her marriage with Wilhelm "Utz" Utermann in October 1939. She was followed by an Austrian member, Annemarie Kaspar (b. 1917), who had been appointed Untergauführerin at the age of 20 in March 1938 and became head of B&B two weeks before her 22nd birthday. She too married and was discharged in May 1941, to be replaced in June 1941 by Martha Middendorf (b. 1914), who was 27 at the time of her appointment and was discharged already in February 1942, as she too had married. From this time on, Jutta Rüdiger, who was no candidate for marriage but living in lifelong partnership with Hedy Böhmer, a fellow Nazi traveller, took over to lead the BDM directly, thus holding both leadership positions until 1945.

Оқу және іс-шаралар

БДМ отбасылық романтиканы, жазғы лагерьлерді, фольклорды, дәстүрді және спортты қыздарды нацистік идеологияға баулу және оларды неміс қоғамындағы рөлдеріне – әйел, ана және үй шаруасымен айналысушы ретінде тәрбиелеу үшін пайдаланды. Олар үй кештерінде үй шаруашылығына қатысты жаттығулар жасаса, сенбі күндері ауыр дене шынықтыру мен физикалық дайындықпен айналысты. Бұл іс-шаралардың мақсаты – олардың денсаулығын нығайту, соның арқасында халықтары мен елдеріне қызмет етуге мүмкіндік беру еді. "Үй кештері" – әсіресе арнайы салынған үйлерде өткізілетін – дүниетанымын қалыптастырумен қатар тарих сабақтарын да қамтыды. Бұл сабақтарға Хорст Вессел әнін, нацистік мерекелерді, Гитлер жастарының шейіттері туралы әңгімелерді, жерлері, неміс мәдениеті мен тарихы туралы мәліметтерді оқу кірді. Дене шынықтыруға жүгіру, қашықтыққа секіру, гимнастика (мысалы, айналу және арқанмен жүру), маршпен жүру және жүзу сияқты спорт түрлері енді. Сондай-ақ, мүшелерге нацистік партияның нәсілдік идеялары үйретілді. Лига қыздарды нәсілдік тазалықты сақтауға, нәсілдік бұзылысқа жол бермеуге үйреткені үшін ерекше маңызға ие болды, бұл жас әйелдер үшін аса маңызды мәселе еді. HJ және BDM ұсынған демалыс сапарлары – мысалы, қыста шаңғы тебу, жазда шатырларда кемпинг жасау – қолжетімді болды; кедей отбасылардың балаларына жәрдемақы берілді. Бұл ұсыныстар көпшілікке ұнады. Лига ата-аналарға қарсы бүлік шығаруға шақырып отырды. "Улы саңырауқұрақ" (Der Giftpilz) кітабында неміс қызына анасының яһуди дәрігеріне баруын бұйырғаны туралы үгіт-насихат келтірілді; қыз BDM-де алған біліміне сүйене отырып наразылық білдірді және кеңседе дәрігердің зорлық-зомбылығынан құтылу үшін алдын ала ескертулерді еске түсірді. Содан кейін ол анасының BDM-нің дұрыс болғанын мойындауын талап етті. Осы және басқа да мінез-құлықтарды үйрету ата-аналардың билігіне нұқсан келтіріп, шағымдануларына себеп болды. 1944 жылы бір топ ата-аналар Лига басшыларының қыздарына заңсыз бала тууға ашық түрде шақырып отырғанын сотқа шағымдады. Қоғамдық пікір мүшелердің жыныстық еркіндігіне байланысты үлкен жеңілдіктер берілгенін айтты. Қыздар мен ұлдарды дайындау лагерлері ("Landdienst" – жер қызметі) бір-біріне жақын орналасқан. 1936 жылы Нюрнбергте өткен Рейхспартеигаға қатысқан 900 қыз жүкті болды. 1937 жылы BDM-ға кемпинг жасауға тыйым салатын жарлық шығарылды. Jungmädel тек оқытылатын, ал BDM қоғамдық қызметке, саяси және сол кезде пайдалы деп саналған басқа да іс-шараларға қатысты. Кез келген мамандыққа немесе жоғары оқу орнына түсуден бұрын қыздар, Гитлер жастарының жігіттері сияқты, бір жылдық жер қызметін ("Landfrauenjahr") аяқтауы керек болды. Фермада жұмыс істеу жалғыз рұқсат етілген қызмет түрі болмаса да, ол кең таралған; мақсат – жастарды қалалардан ауылға көшіру, содан кейін олар нацистік қан мен топырақ идеологиясына қызмет ету үшін "жерде" қалады деген үмітте. Қызмет көрсетудің тағы бір түрі – көп балалы отбасында үй шаруасын жүргізу еді. "Иман және сұлулық" ұйымдары қыздарға өздерін қызықтыратын салаларда білім алуға және оқытуды жалғастыруға мүмкіндік беретін топтар ұсынды. Жұмыс топтарының кейбір түрлері өнер және мүсін жасау, киім дизайны және тігіс, жалпы үй шаруашылығы және музыка болды.

The BDM used campfire romanticism, summer camps, folklorism, tradition, and sports to indoctrinate girls within the Nazi belief system, and to train them for their roles in German society: wife, mother, and homemaker. Their home evenings revolved around domestic training, but Saturdays involved strenuous outdoor exercise and physical training. The purpose of these activities was to promote good health, which would enable them to serve their people and their country. The "home evenings"—ideally to be conducted in specially built homes—also included world view training, with instruction in history. This instruction would include learning the Horst Wessel song, the Nazi holidays, stories about Hitler Youth martyrs, and facts about their locality and German culture and history. Physical education included track and field sports like running and the long jump, gymnastics (e. g. somersaulting and tightrope walking), route marching, and swimming. Members were also taught the Nazi Party's racial ideas. The League was particularly regarded as instructing girls to avoid Rassenschande or racial defilement, which was treated with particular importance for young females. Holiday trips offered by HJ and BDM – for example, skiing in winter and tent camps in summer – were affordable; children from poor families got subsidies. These offers were popular. The League encouraged rebellion against parents. Der Giftpilz presented the propaganda of a German girl being ordered to visit a Jewish doctor by her mother; the girl protested on the grounds of what she had learned at BDM meetings, and while at the office, remembered the warnings in time to escape being molested by the doctor. She then insisted that her mother admit that the BDM had clearly been in the right. These and other behaviors taught led to parents complaining that their authority was being undermined. In 1944, a group of parents complained to the court that the leaders of the League were openly telling their daughters to have illegitimate children. Public opinion attributed a great deal of sexual laxity to the members. The preparation camps for the 'Landdienst' (land service) of girls and boys often lay adjacent to each other. 900 of the girls participating in the 1936 Reichsparteitag in Nürnberg became pregnant. In 1937, a prohibition came out saying that camping was forbidden to the BDM. The Jungmädel were only taught, while the BDM was involved in community service, political activities and other activities considered useful at that time. Before entering any occupation or advanced studies, the girls, like the boys in Hitler Youth, had to complete a year of land service ("Landfrauenjahr"). Although working on a farm was not the only approved form of service, it was a common one; the aim was to bring young people back from the cities, in the hope that they would then stay "on the land" in service of Nazi blood and soil beliefs. Another form of service was as a domestic work in a family with many children. The 'Faith and Beauty' organizations offered groups where girls could receive further education and training in fields that interested them. Some of the works groups that were available were arts and sculpture, clothing design and sewing, general home economics, and music.

Соғыс уақытындағы қызмет

Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін, БДМ-нің рөлі өзгерді, бірақ бұл өзгеріс HJ-дегі жігіттердің рөліне қарағанда азырақ болды, олар 18 жасқа толғанда неміс Вермахтына (қарулы күштерге) қосылуға тиіс еді. Польшаға басып кірген кезде, олардың басшылары БДМ-ге поляктардың "жек көруге лайық, шынайы төмен тұрған, үстем нәсілдің билігіне бағынуға лайық" екенін айтты. БДМ соғысқа түрлі жағынан көмектесті. Кіші қыздар ақша, киім-кешек, ескі газеттер сияқты заттарды жинап, оларды "Қысқы көмек" және басқа да нацистік қайырымдылық ұйымдарына тапсырды. Көптеген топтар, әсіресе БДМ хорлары мен музыкалық үйірмелері, ауруханалардағы жарақат алған сарбаздарға барып, немесе фронтқа көмек жұмсады. Қыздар шұлық тігіп, бау-бақша өсіріп, осы сияқты жұмыстармен айналысты. 1943 жылы "Das deutsche Mädel" газеті жаңа ғана Юнгмэдельбундқа қосылған он жасар қыздарға: "Фюрер енді сіздермен, қазір қоғамға қосылып жатқан он жасар қыздармен де сөйлескендей. Осы күннен бастап, сіздердің шағын күшіңіз де соғысты жеңіп, үлкен және әдемі Рейх құруға үлес қосады" деді. Қыздар Францияның де-факто капитуляциясынан кейін мерекелік шараларды ұйымдастыруға көмектесті (22 маусым 1940 жылғы Компиеньдегі екінші келісімді қараңыз). Үлкен қыздар ауруханаларда медбикелердің көмекшілері ретінде немесе жарақат алған сарбаздар мен босқындарға көмек қажет болған теміржол станцияларында ерікті болып жұмыс істеді. 1943 жылдан кейін, одақтастардың Германия қалаларына жасаған әуе шабуылдары күшейгенде, көптеген БДМ қыздары жарымәскери және әскери қызметке (Вермахтсхельферин) қабылданып, Flak көмекшілері, байланыс көмекшілері, іздеу шамдарының операторлары және кеңсе қызметкерлері болып қызмет етті. Еркектер HJ-ден айырмашылығы, БДМ қыздары тікелей ұрысқа қатыспады немесе қару-жарақпен жұмыс істемеді, бірақ кейбір Flak Helferinnen зениттік артиллерияны басқарды. Көптеген үлкен қыздар Гитлер жастарымен бірге германизация шараларының бір бөлігі ретінде Польшаға жіберілді. Бұл қыздар Гитлер жастарымен бірге поляктарды үйлерінен шығаруды бақылады, жаңа қоныстанғандарға орын босатып, олардың жиһаздары сияқты заттарды қалдыруын қамтамасыз етті. Олар сондай-ақ жастарды Лигаға ұйымдастыруға және шаруа қожалығы мен үй шаруасында көмектесуге тиіс болды. Олар жаңа қоныстанғандардың көңілін көтеру үшін ән кештері сияқты түрлі шаралар ұйымдастырды. Кейбір мүшелері газ маскалары мен қарулы күзетпен бірге осындай жұмыстар үшін Хегевальд колониясына жіберілді. Керісінше, "жасампаздық қасиеттері" үшін таңдалып, Германияға германизацияға жіберілген жас поляк қыздары Германия Лигасына германизацияның бір бөлігі ретінде мүше болып қабылданды. 1944 жылға қарай, жігіттердің әскери қызметке шақырылуы "жер қызметіне" көмектесудің көп бөлігін қамтамасыз етті, ал егін жинау жұмысын қыздар орындады. Кейбір БДМ қыздары одақтастар басып алған аймақтарда партизан соғысын жүргізу мақсатында құрылған Вервольф топтарына қабылданып, қатысты.

The outbreak of World War II altered the role of the BDM, though not as radically as it did the role of the boys in the HJ, who were to be fed into the German Wehrmacht (armed forces) when they turned 18. The BDM were told by their leaders during the invasion of Poland that the Poles were a people "worthy of disgust, genuine sub humans, who deserved to be ruled by a master race." The BDM helped the war effort in many ways. Younger girls collected donations of money, as well as goods such as clothing or old newspapers for the Winter Relief and other Nazi charitable organizations. Many groups, particularly BDM choirs and musical groups, visited wounded soldiers at hospitals or sent care packages to the front. Girls knitted socks, grew gardens, and engaged in similar tasks. In 1943, Das deutsche Mädel urged on the ten year olds just joining the Jungmädelbund that "It is as if the Führer had spoken to you ten year old girls as well, who are now joining the community. From this day on, your small strength, too, will contribute to winning the war and building a greater and more beautiful Reich." Girls also helped stage the celebrations after the de facto capitulation of France (see Second Armistice at Compiègne, 22 June 1940). The older girls volunteered as nurses' aides at hospitals, or to help at train stations where wounded soldiers or refugees needed aid. After 1943, as Allied air attacks on German cities increased, many BDM girls went into paramilitary and military services (Wehrmachtshelferin), where they served as Flak Helpers, signals auxiliaries, searchlight operators, and office staff. Unlike male HJs, BDM girls took little part in the actual fighting or operation of weaponry, although some Flak Helferinnen operated anti aircraft guns. Many older girls, with Hitler Youth were sent to Poland as part of the Germanisation efforts. These girls, along with Hitler Youth, were first to oversee the eviction of Poles to make room for new settlers and ensure they did not take much from their homes, as furniture and the like were to be left there for the settlers. They also had to organize the younger ones into the League. They were also to provide help on the farm and in the household. and they put on various entertainments such as songfests to encourage the down spirited new settlers. Some members were sent to the colony of Hegewald for such efforts even when they had to receive gas masks and soldier escorts. Conversely, the young Polish girls who were selected for "racially valuable traits" and sent to Germany for Germanization were made to join the League as part of the Germanization. By 1944, the drafting of boys resulted in most of the "land service" help, with the harvest being performed by girls.</blockquote>Some BDM girls were recruited into the Werwolf groups which were intended to wage guerrilla war in Allied occupied areas.

Тарату

'Kontrollratsgesetz Nr. 2' (1945 жылғы 10 қазанда қабылданған) одақтас бақылау кеңесі НСДАП-ты және оның барлық астық ұйымдарын, соның ішінде БДМ-ді тыйым салды. Олардың мүліктері тәркіленді.