Алтын бес фунттық монета тарихы

Кіріспе

Алтын бес фунт монетасы 1820 жылдан бастап қазіргі уақытқа дейін мерзімді түрде шығарылатын алтын бес фунт монета. Бес фунт стерлинг номиналды құны бар британдық алтын монета, сондай-ақ "бес еселік суверенит" деп те аталады. Ол 1820 жылдан бері үзіліс-үзіліс соғылып келеді, бірақ 1887, 1893 және 1902 жылдары ғана айналымға монета ретінде шығарылды. Тарихының көп бөлігінде монетаның сыртқы жағында Бенедетто Пиструччи салған Святой Георгий мен Аждаһа бейнесі сомдалған, бұл суверенит немесе бір фунттық алтын монетада дәстүрлі түрде қолданылады. Бес фунт монета 1816 жылғы Ұлы қайта соғудың бір бөлігі ретінде бекітілген алтын монеталардың бастапқы номиналдарының бірі болды. Ол 1820 жылға дейін соғылмады, содан кейін тек үлгілік монета ретінде ғана жасалды. 1826, 1829 және 1839 жылдары шағын көлемде қайтадан шығарылды, соңғысында Уильям Уайонның Уна мен Арыстан бейнесі қолданылды, ол өте жақсы бағаланды. Уна монетасы Корольдік монетаханада жарты ғасырға жуық уақыт бойы сатылып келгенімен, шамамен 400 дана ғана соғылған деп есептеледі. 1887 жылы ол алғаш рет айналымға шығарылды, сондай-ақ 1893 және 1902 жылдары да шығарылды, бірақ олардың көп бөлігі айналымға түспеді. 1911 жылы соғылған монеталар тек жинақ ретінде қолжетімді болды. 1887 және 1902 жылдары Сидней монетаханасында өте аз санда соғылды, олардың үстінде S таңбасы бар. Эдуард VIII монетасын дайындау үшін жасалған монеталар өте құнды; 2021 жылы біреуі 1,654,000 фунт стерлингке сатылды, бұл британдық монета үшін төленген ең жоғары баға. 1980 жылдан бері бес фунттық алтын монета Корольдік монетаханасы коллекционерлерге және алтын қоймасына иеленушілерге сату үшін көптеген жылдар бойы соғылып келеді. Көбінесе Пиструччидің дизайны қолданылса да, 2022 жылы Елизавета II-нің қазасына орай оның ұлы және мұрагері Карл III-нің бейнесі салынған естелік нұсқалары шығарылды.

Алғашқы басылымдар

Бес фунт номиналы алғаш рет 1820 жылы Георг III-нің суреті бар үлгілік монета ретінде соғылды. Аверсте патшаның оң бетінен жасалған бюсті, аңыз («Георг III, Құдайдың рақымымен Ұлыбританияның королі, сенімнің қорғаушысы») және дата көрсетілген, ал кері жағында Пиструччидің Георгий мен аждаһар дизайны, аңыз немесе датасыз бейнеленген. Бұл дизайн алғаш рет 1817 жылы «монархтың киімінде» пайда болды. Дизайнның төменгі сол жағында Пиструччидің тегі, ал сынған сүйектің жанында Монетахана шебері Уильям Уэлсли Поулдың инициалдары жазылған. Лобель 1820 жылғы бес фунттық монетаны сипаттап, Г.Ф. Кроутердің 1887 жылғы «Ағылшыс үлгілік монеталарына нұсқаулық» кітабының бір данасы, баспагердің құрметімен белгісіз біреуге сыйланған, 1820 жылғы монетаның жұмысы Георг III-нің қайтыс болуынан бірнеше күн бұрын аяқталғанын, ал Пиструччи патшаның қайтыс болған күні үйіне қайтып келе жатқанда шіркеу қоңырауларының патшаның өлімін жариялағанын естігенін айтқан. Ол дереу Корольдік монетаханаға оралып, ертесіне таңертең бес фунттық монеталар соғылуын бұйырған. Лобель бұл оқиғаны «нумизматика тарихының қызықты бір эпизоды» деп сипаттады. 1850 жылы жазған нумизмат Эдвард Хокинс патшаның қайтыс болуынан бұрын екі мәрте монархтық және бес фунттық монеталардың соғылғанын қамтамасыз ету үшін жасалған батыл әрекеттерді драмалық түрде сипаттады, бірақ Уильям Джон Хокинг және басқалар бұл мәселені зерттеп, монета қалыптары 29 қаңтарда патшаның қайтыс болуынан кейін ғана аяқталғанын анықтады. Шамамен 25 дана Корольдік монетахана қызметкерлеріне, танымал нумизматтарға және сол кездегі басқа да маңызды тұлғаларға таратылды, сондай-ақ Корольдік монетахана мен Британ мұражайына берілді. Олардың бірі 2021 жылдың қазан айында шамамен 635 000 фунт стерлингке сатылды. Бұл номиналдың келесі пайда болуы Георг IV патшалығында, 1826 жылы, сол жылғы сынақ жинағында тіркелді. 1829 жылғы бір монета белгілі. Аверсте патшаның сол бетінен жасалған бюсті және аңыз («Құдайдың рақымымен Георг IV») бейнеленген, ал кері жағында мантиямен жабылған тәжді қалқан және аңыз («Ұлыбританияның королі, сенімнің қорғаушысы») көрсетілген. 1826 жылғы монетаның шетінде «Сәндеме және сақтау; патшалықтың жетінші жылы» деген жазу бар, ал 1829 жылғы монетаның шеті тегіс. Вильгельм IV патшалығында бес фунттық монеталар шығарылмады.

The first striking of the five pound denomination after the coinage reform was in 1820 as a pattern coin, depicting George III The obverse shows the right facing bust of the king with the legend (George III by the grace of God king of the Britains, defender of the faith) and the date, while the reverse shows Pistrucci's George and dragon design with no legend or date. This design had first appeared on the sovereign in 1817, surrounded by a Garter. The design has Pistrucci's surname at the lower left, with the initials of the master of the Mint, William Wellesley Pole, near the broken spear. Lobel, in describing the 1820 five pound piece, noted that on a copy of G. F. Crowther's 1887 book, A Guide to English Pattern Coins presented to an unknown person with the publisher's compliments, there is a pencil notation that work on the 1820 piece was completed a few days before George III's death, and after Pistrucci, walking home on the day the king died, heard church bells announcing the demise. He then returned to the Royal Mint and instructed that some five pound coins be struck the next morning. Lobel described this as a "fascinating episode of numismatic history". The numismatist Edward Hawkins, writing in 1850, also wrote dramatically, describing what he deemed heroic efforts to ensure that the pattern double sovereigns and five pound coins were actually struck before the king died, but William John Hocking and others have since studied the matter, concluding the coinage dies were not completed until after the king's death on 29 January. The approximately 25 specimens were distributed among Royal Mint officials, prominent numismatists and other important people of the day, as well as given to the Royal Mint and British Museum. One sold in October 2021 for about £635,000. The next appearance of the denomination was in the reign of George IV , in 1826, included in the proof set of that year. One piece is known dated 1829. The obverse shows the left facing bust of the king with the legend (George IV by the grace of God ) while the reverse shows a crowned shield within a mantle cape with the legend (King of the Britains, defender of the faith). The 1826 coin has the edge inscription (An ornament and a safeguard; seventh year of the reign), while the 1829 coin has a plain edge. No five pound coins were issued during the reign of William IV .

Викторияның бес фунттық монеталары

Осы құндылықтағы келесі монета патшайым Викторияның билік басында ғана пайда болды, сол кезде Лобель барлық британдық монеталардың ең танымал және тартымдыларының бірі деп есептейді. Уна мен Арыстан Эдмунд Спенсердің 16 ғасырдағы «Фейри Квин» дастанында кездеседі. Монетаның беткі жағында патшайымның жас басы сол жаққа қарап тұр, айналасында жазу (Виктория, Құдайдың рақымымен Британия патшайымы, сенімнің қорғаушысы), ал артқы жағында ол Арыстанды сол жаққа жетектеп бара жатқан Уна бейнесінде, астында жазу (Жаратқан Ием қадамдарымды тураласын), бірақ кейбір монеталарда «Жаратқан Ием қадамдарымды бағыттайды» деп жазылған. Монета шетінде «әшекей және қорғау; билік еткенінің үшінші жылы» деген жазу немесе тегіс болуы мүмкін. Бұл монеталар тапсырыс бойынша соғылып, 1886 жылға дейін Корольдік монета соғу орталығымен сатылды; олардың бірнеше түрі бар және барлығы 400-ге жуық соғылған. 2021 жылы ерекше жағдайда сақталған бір данасы 1,44 миллион АҚШ долларына (£1,04 миллион) сатылды. Пиструччидің Георгий мен аждаһа бейнесі 1887 жылы мерейтойлық монеталардың бір бөлігі ретінде бес фунт монетаға қайта оралды, ал монетаның беткі жағын Джозеф Боем салған. Жаңа монетада «Виктория, Құдайдың рақымымен Британия патшайымы, сенімнің қорғаушысы» деген жазу бар. Britanniarum сөзінің қысқартылған түрі бір «Т» емес, «Т» деп жазылған: классикалық ғалым және саясаткер Глэдстон латынша көпшелік есімнің қысқартылуы екі дауыссыз әріппен аяқталуы керек екенін көрсеткен. 1887 жылғы бес фунт монета алғаш рет номиналды құнымен халыққа қолжетімді болды; бұрынғы монеталар үлгілік немесе сынақ монеталары болған. 1887 жылғы сынақ жиынтығының құрамында номиналды бағамен сатып алуға болатын монеталардан басқа, сынақ монеталары да соғылды. Бес фунт пен екі фунт монеталар көп таралған жоқ, олар негізінен естелік ретінде сақталды. Дегенмен, 1887 жылғы шығарылым бес фунт монетаны Ұлыбританиядағы ең жоғары номиналды монета етті. 1887 жылғы бес фунт монеталардың бір бөлігі Сидней монета соғу орталығында соғылып, артқы жағында S монета белгісі бар. Бұл өте сирек кездесетін монета, жеке қолында тек екі данасы ғана белгілі – біреуі 2021 жылы 660 000 АҚШ долларына (£480 000) сатылды. Пиструччинің артқы жағы 1893 жылы қайтадан қолданылды, ал монетаның беткі жағында патшайымның «Ескі бас» немесе «Жамылғы бас» бейнесі, айналасында жазу (Виктория, Құдайдың рақымымен Британия патшайымы, сенімнің қорғаушысы, Үндістан императоршасы) және жиегі, Юбилейлік шығарылымдағыдай, тісті болып келді. Виктория 1888 жылдан бері өзінің «Үндістан императоршасы» атағының, 1876 жылғы Корольдік титулдар туралы заңмен берілгенін, монетаға енгізуді талап етіп келді. 1892 жылдың 12 ақпанында Премьер-министр лорд Солсбери оған былай деп жазды: «Сіздің Мажестіріңіздің қызметкерлері Сіздің Мажестіріңіздің көптеген поддандыларына қатысты екенін көрсететін Үндістан императоршасы атағы монетада «Ind Imp» немесе «I. I.» немесе осыған ұқсас қысқартулар түрінде көрсетілуі керек деп санайды». Осылайша, «Үндістан императоршасы» деген қысқартылған атауы 1893 жылғы шығарылымда қолданылды, ол номиналды құнымен де, сынақ жиынтығының бөлігі ретінде де қолжетімді болды.

The next coin of this value did not appear until early in the reign of Queen Victoria , when what Lobel deems one of the most famous and attractive of all British coins was produced. This piece, known as the Una and the Lion coin, is described by him as having "cult status". Una and the Lion appear in Edmund Spenser's 16th century epic The Faerie Queene. The obverse shows the young head of the queen, facing left with the legend (Victoria by the grace of God queen of the Britains, defender of the faith), while the reverse shows her as Una leading the lion to the left, with the legend (May the Lord direct my steps), though some coins say , thus "The Lord directs my steps" – with the date MDCCCXXXIX (1839) in the exergue under the lion. The edge may either have the inscription (an ornament and a safeguard; in the third year of the reign) or be plain. These coins were struck on demand and were sold by the Royal Mint until 1886; there are a number of varieties and a total mintage of perhaps 400. A specimen in exceptional condition sold in 2021 for US$1.44 million (£1.04 million). Pistrucci's George and dragon depiction returned to the five pound coin in 1887, as part of the Jubilee coinage, with an obverse by Joseph Boehm. The new coin bears the wording (Victoria by the grace of God queen of the Britains, defender of the faith). The abbreviated form of Britanniarum is rendered as rather than with a single "T": Gladstone, a classical scholar as well as a politician, had pointed out that the abbreviation of a Latin plural noun should end with a doubled consonant. The 1887 five pound coin marked the first time that the denomination was available to the public at its face value; previous issues had been pattern or proof coins. In addition to those available for purchase at face value, proof coins were struck as part of the 1887 proof set. The five pound and two pound pieces did not circulate to any great extent, and were kept primarily as souvenirs. Nevertheless, the 1887 issue made the five pound piece the highest denomination circulating coin in Britain. A few of the 1887 five pound coins were struck at the Sydney Mint and bear its mint mark S on the reverse. This is an extreme rarity, with only two being known in private hands—one sold in 2021 for US$660,000 (£480,000). The Pistrucci reverse was used again in 1893, when the obverse used the "Old Head" or "Veil Head" of the queen, with the legend (Victoria, by the grace of God queen of the Britains, defender of the faith, empress of India), and the edge, like that of the Jubilee issue, is milled. Victoria had been lobbying since 1888 for her title as empress of India, granted by the Royal Titles Act 1876, to be included on the coinage, and on 12 February 1892, the Prime Minister, Lord Salisbury, wrote to her, "Your Majesty's Servants are of opinion that the title of Empress of India, indicating, as it does, Your Majesty's relation to far the larger portion of Your subjects, ought to appear on the coin, in the shape of the letters 'Ind Imp' or 'I. I.' or some such abbreviation." , short for or "empress of India", thus appears on the 1893 issue, which was available both at face value and as part of a proof set.

ХХ ғасырдың басындағы бес фунттық монеталар

1901 жылғы қаңтарда Виктория патшайымы қайтыс болғаннан кейін, оның ұлы және мұрагері Эдуард VII-нің монетасын дайындау жұмыстары басталды. 1902 жылғы 1 қаңтарда Джордж Уильям де Соуллз салған суреті бар бес фунттық монета жарияланды. Корольдік монета жасау отауы король Эдуардтың монетасына мүмкіндігінше аз өзгеріс енгізуді шешті, ал алтын монеталар үшін Пиструччидің кері жағы қолданыла берді. Бес фунттық монеталар Эдуард VII-нің тәж кию рәсімін еске алу үшін, сондай-ақ құрметті жинақтармен бірге шығарылды. Монетаның алдыңғы жағында: «Эдуард VII, Құдайдың рақымымен барлық британдықтардың патшасы, сенімнің қорғаушысы, Үндістан императоры» деген жазу бар. «Omnium» (латынша «барлығының») деген сөз Бур соғысы кезінде империяның көрсеткен көмегіне деген құрмет ретінде қосылды, және бұл сөз 1953 жылға дейін британдық монеталарда кездеспеді. Эдуардтың билігі тұсында бес фунттық монеталар тек 1902 жылы ғана соғылды. 1902 жылы Сиднейде «S» белгісі қойылған шағын көлемде монеталар соғылды, олар өте сирек кездеседі. 1911 жылы бес фунттық монеталар сол жылы Георг V-тің тәж кию рәсіміне арналған сынама жинақтың бір бөлігі ретінде соғылды, бірақ белгісіз себептерге байланысты, қарапайым, сынама емес монеталар жасалмады. Бұл сол патшалықтың кезеңінде бес фунттық монеталардың жалғыз шығарылымы болды. Бұл монеталарда Бертрам Маккеннал салған Георг патшаның кескіні, Пиструччидің кері жағы және патшаның атын ауыстырудан басқа өзгеріссіз жазу бар. 1936 жылы Георг патшаның қайтыс болуына байланысты, оның ұлы және мұрагері Эдуард VIII-нің монетасын дайындау жұмыстары басталды. Жаңа патша өзінің бейнесінің жаңа монетада сол жаққа қарауына тілек білдірді, бұл оның әкесі сияқты, 1660 жылдан бері жаңа билік басталғанда бейненің бағытын өзгерту дәстүрін бұзуға әкеп соқты. Патша мен қазынашылық канцлері Невилл Чемберлен арасындағы кең ауқымды хат алмасудан кейін Эдуард өз ниетіне жетті, және Томас Хамфри Пейджет салған патшаның сол жаққа қараған кескіні бар сынама монеталар соғылды. Пиструччидің кері жағы қолданылды, бірақ 1936 жылдың желтоқсанында патшаның тақтан бас тартуы дайындық жұмыстарын тоқтатты. Кейін Эдуард өзіне дайындалған сынама монеталардың жинағын сұрады, бірақ оның інісі және мұрагері Георг VI одан бас тартты. Эдуардтың бес фунттық монетасы өте сирек, оның тек екеуі жеке қолында бар екені белгілі, олардың біреуі 2021 жылы 2 280 000 АҚШ долларына (1 654 000 фунт стерлинг) сатылды, бұл британдық монета үшін рекордтық көрсеткіш. Эдуардтың бес фунттық монетасындағы жазу алдыңғы патшалық кезеңдегімен бірдей болды, тек аты мен күні өзгертілді; Георг VI үшін де ұқсас өзгеріс жасалды, оның бес фунттық монетасында Пейджет салған сол жаққа қараған кескін және Пиструччидің кері жағы бар. Бұл 1937 жылы ғана, тәж кию рәсіміне арналған сынама жинақтың бір бөлігі ретінде, жай жиекпен соғылды. Алайда, алтын монеталар жиыны 20 жыл бұрын Британияда айналымнан шығып кеткен еді.

Following the death of Queen Victoria in January 1901, preparations began for the coinage of her son and successor, Edward VII , and a five pound coin, with an obverse by George William de Saulles, was made current by proclamation dated 1 January 1902. The Royal Mint had decided to make as few changes as possible for King Edward's coinage, and the Pistrucci reverse continued for the gold coins. Five pound coins were issued both at face value and in the proof sets issued to commemorate the coronation of Edward VII. The legend on the obverse reads (Edward VII, by the grace of God king of all the Britains, defender of the faith, emperor of India). The word (short for omnium, meaning "of all"), was added after in recognition of the empire's assistance during the Boer War, these words last appeared on British coinage in 1953. During Edward's reign, five pound coins were only struck in 1902. A small number of coins, with the mint mark "S", were struck in 1902 at Sydney, and are extremely rare. Five pound coins dated 1911 were struck as part of the coronation proof sets that year for George V , but for uncertain reasons, no ordinary, non proof specimens were coined. This was the only issuance of five pound coins during that reign. These coins featured a bust of King George by Bertram Mackennal, Pistrucci's reverse and a legend that was unaltered except to substitute the name of the king, rendered as
Following the death of King George in 1936, preparations began for the coinage of his son and successor, Edward VIII The new king wanted his profile to face left on the new coinage, the same way as his father, which would break a tradition to reverse the direction on the commencement of a new reign which dated back to 1660. Following extensive correspondence between the king and the chancellor of the exchequer, Neville Chamberlain, Edward got his way, and pattern coins bearing a left facing bust of the king by Thomas Humphrey Paget were struck. The Pistrucci reverse was used, but the king's abdication in December 1936 ended the preparations. Edward later requested a set of the pattern coins prepared for him, but was refused by his brother and successor, George VI Edward's five pound coin is extremely rare, with only two known to be in private hands, of which one sold in 2021 for US$2,280,000 (£1,654,000), a record for a British coin. The legend on Edward's five pound piece was identical to that of the previous reign but for the name and date; only a similar change was made for George VI, whose five pound coin features a left facing bust by Paget and the Pistrucci reverse. This was only struck in 1937, with a plain edge, as part of the coronation proof sets. None were issued for general circulation; but gold had vanished from circulation in Britain twenty years previously.

Елизавета II және Карл III

Елизавета II патшалық құрған кезде алтын монеталар шығарудың қалыпты тәжірибесінен ауытқу болды, онда алтын монеталардың төрт номиналы (жартылай суверен, суверен, қос суверен және бес фунт) таққа отыру жылында халыққа қолжетімді болды. Серияның сабақтастығын қамтамасыз ету үшін 1953 жылы, Елизаветаның таққа отырған жылы, және 1957 жылы, Мэри Гилликтің Елизаветаны бейнелейтін аверсі мен Пиструччидің кері жағы бар, аз ғана алтын £5 монетасы соғылды, бірақ бұл соғылған монеталардың ешқайсысы көпшілікке таратылған жоқ. 1953 жылғы соғылған монеталардың аверсінде «Елизавета II, Құдайдың рақымымен барлық британдықтардың патшасы, сенімнің қорғаушысы» деген жазу болды, бірақ 1957 жылы ол «барлық британдықтардың» деген сөздері алынып өзгертілді. Бұл өзгеріс сол кездегі кейбір республикаларды қамтитын, дамып келе жатқан Британ достастығын мойындау үшін жасалды. Соның нәтижесінде пайда болған жазу Елизаветаның монеталарында әртүрлі қысқартулармен қолданыла берді. 5 фунттық алтын монеталар 1980 жылға дейін, ондық жүйеге көшуден кейін тоғыз жыл бойы соғылмады. Корольдік монета соғу зауыты суверен монеталарына сұраныс бар екенін түсінді және оларды коллекционерлерге номиналды құнынан немесе алтын бағасынан әлдеқайда жоғары бағамен сата бастады. 1980 жылдан бастап, 1983 жылды қоспағанда, әр жыл сайын бес фунттық алтын монеталар сатылды, кейде жартылай суверен, суверен және қос сувереннен тұратын төрт монетадан тұратын жиынтықпен, ал кейде жеке-жеке сатылды. Жеке сатылатын монеталар айналымға түспеген, сынақтан өтпеген жағдайда болды және күнінің сол жағында шеңберленген әріп «U» белгісімен безендірілген. 1984 жылға дейінгі монеталарда Арнольд Мачиннің Елизаветаның портреті, ал 1997 жылға дейінгі монеталарда Рафаэль Маклуфтың портреті қолданылды. 1989 жылғы шығарылымда Бернард Синдалл монетаның 500 жылдығына арналған арнайы дизайнды қолданды. 1998 жылдан бастап, Иан Ранк Бродлидің Елизаветаның жаңа портреті бес фунттық монетада қолданылды. Бұл 2015 жылға дейін қолданылды. Пиструччи дизайны кері жағында сақталды, 2002, 2005 және 2012 жылдардан басқа, олардың орнына естелік дизайндар қолданылды. Пиструччидің орнына қойылған кері жақтың арнайы дизайндары 2002 жылы Елизавета II-нің Алтын юбилейіне арналған (Тимоти Ноадтың қолымен, гүлдесте ішіндегі тәжді қалқан бейнеленген), 2005 жылы (Джордж пен айдаһардың көбірек заманауи түсіндірмесі, сондай-ақ Ноадтың жұмысы) және 2012 жылы Елизавета II-нің Алмаз юбилейіне арналған (Джордж пен айдаһардың тағы бір заманауи түсіндірмесі, Пол Дэйдің жұмысы) болды. 2009 жылдан бастап бес фунттық монетаның Пиструччи дизайны монетаның 1820 жылғы түпнұсқа үлгісіне ұқсас етіп қайта қарастырылды, дизайнердің тегі күнінің сол жағында толық жазылып, монетаның жиегі кеңейтілді. 2015 жылғы кейбір шығарылымдардан бастап Джоди Кларктың Елизаветаның портреті қолданылды, бірақ 2016 жылы кейбір монеталарда Джеймс Батлердің патшайымның басқа суреті болды. 2017 жылы 1817 жылғы түпнұсқа дизайны бар нұсқасы соғылды. Бұл қазіргі заманғы сувереннің 200 жылдығына арналған шара болды. 2022 жылы Корольдік монета соғу зауыты Noad-тың дизайнымен Корольдік қару-жарақтың түсіндіруін көрсететін бес фунттық монетаны соқты. Бұл дизайн Елизавета II-нің платиналық юбилейін атап өту үшін қолданылды. Сол жылы Елизавета II қайтыс болғаннан кейін Корольдік монета соғу зауыты ескерткіш монеталар шығарды, оның ішінде бес фунттық монетасы, кері жағында Кларктың Корольдік гербінің түсіндіруі, ал аверсінде Елизаветаның мұрагері Карл III-нің алғашқы портреті Мартин Дженнингстің жұмысы болды. Аверсте солға қараған Карл бюстімен қатар «Құдайдың рақымымен Карл III, патша, сенімнің қорғаушысы» деген жазу да болды. 2023 жылы Карл III-нің таққа отыруын еске түсіретін бес фунттық монета соғылды, аверсінде Дженнингстің корольдің портреті, ал кері жағында Пиструччидің Георгий мен айдаһар бейнеленген. 2024 жылы Дженнингстің корольдің тәжсіз портреті Пиструччидің кері жағымен бірге төртінші сувереннен бес фунттық монетаға дейінгі бес сувереннің әрқайсысында қолданылды.

The reign of Queen Elizabeth II saw a departure from the normal practice in issuing gold coinage, in which the four denominations of gold coins (the half sovereign, sovereign, double sovereign and five pound piece) were available to the public in the coronation year. A small number of gold £5 pieces were struck in 1953, the year of Elizabeth's coronation, in order to provide continuity of the series, and again in 1957, with an obverse depicting Elizabeth by Mary Gillick and the Pistrucci reverse, but neither of these strikings were released to the public. The 1953 strikings bore an obverse legend of (Elizabeth II by the grace of God queen of all the Britains, defender of the faith) but this was changed for 1957, removing (of all the Britains). This change was made to acknowledge the evolving British Commonwealth, which by then contained some republics. The resulting wording continued to be used on Elizabeth's coinage, with variations in the abbreviations. No further £5 gold pieces were struck until 1980, nine years after decimalisation. The Royal Mint realised there was a market for sovereign coins, and began to sell them to collectors at well over face or bullion value. Beginning in 1980, five pound gold coins were sold every year, except 1983, sometimes in a four piece proof set with the half sovereign, sovereign and double sovereign, and sometimes sold individually. The pieces sold individually were in uncirculated, rather than proof, condition, and display an encircled U to the left of the date. Pieces up to 1984 used an obverse portrait of Elizabeth by Arnold Machin, and later ones up to 1997 by Raphael Maklouf, excepting the 1989 issue, which featured special designs by Bernard Sindall in honour of the 500th anniversary of the sovereign coin. From 1998, a new obverse portrait of Elizabeth by Ian Rank Broadley was used on the five pound piece. This was used up to 2015. The Pistrucci design continued on the reverse, except in 2002, 2005 and 2012, when commemorative designs were used instead. The special designs for the reverse which were substituted for Pistrucci's were for Elizabeth II's Golden Jubilee in 2002 (by Timothy Noad, depicting a crowned shield within a wreath), in 2005 (a more modern interpretation of the George and dragon, also by Noad) and in 2012 for Elizabeth II's Diamond Jubilee (another modern interpretation of the George and dragon, by Paul Day). Beginning in 2009, the Pistrucci reverse for the five pound coin was revised to closely resemble the denomination's original 1820 pattern coin, with the designer's last name in full to the left of the date, and a broader rim to the coin. Beginning with some 2015 issues, an obverse portrait of Elizabeth by Jody Clark was used, though in 2016, some coins bore a different portrait of the queen by James Butler. In 2017, a version with the original, 1817 sovereign design was struck. This was for the 200th anniversary of the modern sovereign. In 2022, the Royal Mint struck five pound coins with a reverse design by Noad showing an interpretation of the Royal Arms. This design, used for the sovereign and its multiples and fractions, was to mark the Platinum Jubilee of Elizabeth II. Later in the year, following the death of Elizabeth II, the Royal Mint issued memorial coins in the sovereign range, including the five pound coin, featuring an interpretation of the Royal Arms by Clark as the reverse, and for the obverse, the first coinage portrait of Elizabeth's successor, Charles III , by Martin Jennings. In addition to a left facing bust of Charles, the obverse carried the wording (Charles III by the grace of God king, defender of the faith). In 2023, a five pound piece commemorating the coronation of Charles III was struck, with the obverse a crowned portrait of the king by Jennings and the reverse the Pistrucci George and dragon. For 2024, Jennings' uncrowned portrait of Charles was paired with Pistrucci's reverse on each of the five sovereign denominations struck in proof, from the quarter sovereign to the five pound piece.