Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оуэн Холл, Лесли Стюарт және тағы да басқалардың эдвардтық музыкалық комедиясы. «Флородора» – эдвардтық дәуірдегі музыкалық комедия. Лондондағы ұзақ қойылымнан кейін ол 20-шы ғасырдың басындағы ең табысты Бродвей мюзиклдерінің біріне айналды. Либреттоны Джимми Дэвис «Оуэн Холл» псевдонимімен жазды, музыкасын Лесли Стюарт, ал қосымша әндерді Пол Рубенс жазды, ал ән сөздерін Эдвард Бойд Джонс, Джордж Артурс және Рубенс жазды. Алғашқы лондондық қойылым 1899 жылы ашылып, 455 рет көрсетілді. Келесі жылы Нью-Йорктегі қойылым одан да танымал болды, ол 552 рет сахналанды. Содан кейін бұл туынды ағылшын тілді әлемде және одан тыс жерлерде қойылды. Бұл қойылым екі секстетімен және «Флородора қыздары» хор тобымен танымал болды. Бұл туынды 1950 жылдарға дейін, әсіресе Ұлыбританиядағы әуесқой театр ұжымдарының арасында танымал болды.
Edwardian musical comedy by Owen Hall, Leslie Stuart, et al. Florodora is an Edwardian musical comedy. After its long run in London, it became one of the first successful Broadway musicals of the 20th century. The book was written by Jimmy Davis under the pseudonym Owen Hall, the music was by Leslie Stuart with additional songs by Paul Rubens, and the lyrics were by Edward Boyd Jones, George Arthurs and Rubens. The original London production opened in 1899 where it ran for a very successful 455 performances. The New York production, which opened the following year, was even more popular, running for 552 performances. After this, the piece was produced throughout the English speaking world and beyond. The show was famous for its double sextet and its chorus line of "Florodora Girls". The piece was popular with amateur theatre groups, particularly in Britain, into the 1950s.
Өмірбаян
Флородора Стюарттың "Күміс шұлық" (1901), "Мектеп қызы" (1903), "Мейфэрдің сұлуы" (1906) және "Хавана" (1908) сияқты бірқатар табысты мюзиклдерінің алғашқысы болды.
Florodora was the first of a series of successful musicals by Stuart, including The Silver Slipper (1901), The School Girl (1903), The Belle of Mayfair (1906), and Havana (1908).
Өндірістер
1899 жылы 11 қарашада Лондонның Лирик театрында алғашқы көрсетілімінде, басты рөлдерді Эви Грин, Уилли Эдуин және Ада Рив сомдады. Ол кезде 455 қойылым – бұл өте ұзақ мерзім еді, және 1901 жылдың наурыз айында жабылды. Бұл шоу британдық театрдың болашақ жұлдыздарына оқу ортасы болды. 1900 жылы 12 қарашада Бродвейдегі Казино театрында ашылғаннан кейін, 1901 жылы 14 қазанда Нью-Йорк театрына көшіріліп, 1902 жылы 25 қаңтарда 552 қойылыммен мәресіне жетті. Бұл лондондық қойылымның Бродвейде осыншалықты ұзақ сақталуының алғашқы мысалы және сол кезге дейін Бродвейдегі ең ұзақ сақталған үшінші қойылым болды. Кейіннен 1900 жылы Дж. С. Уильямсон Австралияда да осы шоуды қойды, онда ол тағы да ұзақ танылды. Мюзиклдің сәттілігінің көп бөлігі оның хор әртістеріне байланысты болды, партитурада олар "Англиялық қыздар" деп аталды, бірақ көп ұзамай "Флородора қыздары" деп танымал болды. Олар "қою қызғылт түсті серуендік киімдері, қара шляпалары және әсем қолшатырлары бар, биік бойлы, әдемі қыздардан тұратын секстет" еді, олар сахнаға шығып, тек өте әдемі болғандықтары үшін Нью-Йорқты баурап алды. Пьесаның алғашқы қойылымында әрқайсының бойы 5 фут 4 дюйм (шамамен 1,63 м) және салмағы 130 фунт (59 кг) болатын 70-тен астам әйел осы рөлдерді сомдады. Бұл әйелдерге де көптеген жанкүйерлер табылып, көптеген еркектер хор әртістерін шоу бизнесін тастап, отбасын құруға көндірді. В. А. Суонбергтің сөзіне сүйенсек: "Түпнұсқа секстеттің әрбір мүшесі миллионерге үйленді". Флородора қыздарының қатарында Эдна Гудрич, Эвелин Несбит және Кларита Видал болды. Ағылшын тілді әлемде және одан тыс жерлерде қойылған көптеген жергілікті қойылымдардың, тіпті оннан астам тілге аударылған қойылымдардың қатарында, шоу көптеген жергілікті ерекшеліктермен кеңінен гастрольдеді.
Upon opening in London on 11 November 1899 at the Lyric Theatre, the show starred Evie Greene, Willie Edouin and Ada Reeve. Its original run of 455 performances was unusually long for the time, and it closed in March 1901. The show would prove a training ground for numerous rising stars of the British theatre. After opening at the Casino Theatre on Broadway on 12 November 1900, it moved to the New York Theatre on 14 October 1901 and finally closed on 25 January 1902, a run of 552 performances – the first instance of a London production achieving such a Broadway run, and the third longest run on Broadway of any theatre piece up to that time. The show was subsequently mounted in Australia in 1900 by J. C. Williamson, where it enjoyed another long run. A good part of the success of the musical was attributed to its chorines, called "the English Girls" in the score, but soon popularly dubbed the "Florodora Girls". They consisted of a "sextette of tall, gorgeous damsels, clad in pink walking costumes, black picture hats and carrying frilly parasols [who] swished onto the stage and captivated New York for no other reason than they were utterly stunning." More than 70 women, each 5 ft. 4 in. (about 1.63 m) tall and weighing 130 lb (59 kg), played these roles in the first run of the play. These women were also the object of a great deal of popular adoration, and many male admirers persuaded chorines to leave show business and settle down. According to W. A. Swanberg: "Each member of its original sextette married a millionaire." The Florodora Girls included Edna Goodrich, Evelyn Nesbit and Clarita Vidal. In addition to the numerous local productions mounted throughout the English speaking world and beyond, including productions translated into more than a dozen languages, the show toured extensively with numerous local touches.
Бірінші акт
Филиппиндегі Флородора деген кішкентай аралда "Флородора" атты хош иіс Флородора гүлінің эссенциясынан жасалады. Хош иіс зауыты, аралдың өзімен бірге, Сайрус У. Гилфайнге тиесілі, ол америкалық, ол Долорес отбасынан бизнесті әділсіз жолмен тартып алды және қазір аралдың билеушісі әрі жалғыз жұмыс берушісі. Долорес енді Гилфайнға жұмыс істеуге мәжбүр болғанымен, ол үмітін жоймайды. Фрэнк Аберкод, ішкі бетте Лорд Аберкод, Гилфайнның менеджері ретінде аралға келді. Ол бірден Долореске ғашық болады, және ол да оған. Флородора портына тоқтаған кемеде Гилфайнның ұсынысымен күйеу іздеу үшін келген, бірақ қаражаты жоқ леди Холируд бар. Оған Гилфайн, оның қызы Анжела, леди Холирудтың інісі капитан Артур Донегал және Анжеланың бірнеше достары ("Ағылшын қыздары") ілеседі, олар Гилфайнның кеңсе қызметкерлерін қызықтырады. Кемеде сондай-ақ Энтони Твидлпанч та бар, ол хош иіс бизнесінің заңды иесін іздеп жүрген детектив. Ол аралға саяхатшы, френолог, гипнотизер және жұлдыжол баюшы болып киініп келеді. Гилфайн Фрэнк пен Долорес бір-біріне ғашық болғанын біледі. Флородора байлығына Долорес мұрагерлік құқығын жоққа шығару үшін Гилфайн оны өзіне үйлендіруді жоспарлайды. Ол актер деп ойлаған Твидлпанчты Долорес пен Фрэнк арасындағы махаббатты бұзу үшін жалдайды, соның арқасында Фрэнк Анжелаға үйленуге болады. Твидлпаншты жоғары санатты френолог ретінде таныстыра отырып, Гилфайн кеңсе қызметкерлерін Флородора фермаларының басшыларына (барлығы жас арал қыздары) үйлендіруді көздейді, осылайша аралды толық бақылауға алады. Твидлпанш әркімнің махаббатқа байланысты бас сүйектерінің дөңгелектерін тексеріп, дұрыс жұптарды анықтайды. Фрэнк Анжелаға үйленуден бас тартады, ал Гилфайн оны жұмыстан шығарып жібереді. Гилфайн Твидлпанштың жалған айғақтарына сүйене отырып, кеңсе қызметкерлері арал қыздарына үйленуге немесе жұмыстан босатылуға тиіс деген шешім қабылдайды. Барлығының көңілі қалған. Фрэнк енді Англияға қайтуы керек, ол Долореске кетуге мәжбүр екенін, бірақ ол шыдамдылықпен күтсе, оның үшін қайтып келеді дейді. Барлығы Фрэнкты шығарып салу үшін докқа жиналады.
In Florodora, a small island in the Philippines, the popular fragrance "Florodora" is manufactured from the essence of the Florodora flower. The perfume factory, along with the island itself, is owned by Cyrus W. Gilfain, an American who finagled the business away from Dolores's family and is now the island's reigning sovereign and sole employer. Although Dolores is now forced to work for Gilfain, she remains optimistic. Frank Abercoed, who is really Lord Abercoed in disguise, has arrived on the island to act as Gilfain's manager. He is immediately smitten with Dolores, and she with him. Aboard a ship docked at the Florodora harbor are Lady Holyrood, titled but penniless, who has come to Florodora at Gilfain's suggestion to find a husband – specifically, Frank. She is accompanied by Gilfain, his daughter Angela, who is betrothed to Captain Arthur Donegal, Lady Holyrood's brother, and several of Angela's friends (the "English Girls"), who intrigue Gilfain's clerks. Also aboard the ship is Anthony Tweedlepunch, a detective who is searching for the girl who rightfully owns the perfume business. He comes to the island disguised as a traveling showman, phrenologist, hypnotist, and palmist. Gilfain discovers that Frank and Dolores have fallen in love. In an effort to thwart Dolores' rightful claim to the Florodora fortune, Gilfain plans to marry her himself. He hires Tweedlepunch, who he thinks is an actor, to break up the love affair between Dolores and Frank, thereby making Frank available to marry Angela. By presenting Tweedlepunch as a highly respected phrenologist, Gilfain plots to marry off his clerks to the heads of the Florodora farms (all young island girls), thereby attaining even more control of the island. Tweedlepunch plays along, duly examining everyone's cranial bumps of love to pronounce the proper marriage couples. Frank refuses to marry Angela, and Gilfain discharges him. Gilfain, based on the fraudulent pronouncements of Tweedlepunch, has decreed that the clerks will wed the island girls or be discharged. Everyone is upset. Frank must now return to England, and he tells Dolores he must go but will return for her if she waits patiently. Everyone meets at the dock to see Frank off.
ІІ акт
Алты айдан кейін Гилфен Уэльстегі Франктің ата-бабаларының үйі – Аберкод қамалының иесі атанды, және барлығы сонда жиналды. Гилфайнның кеңсе қызметкерлері, аралдық қыздарға үйленбей босатылғаннан кейін, ақыры Анжеланың достары – ағылшын қыздарымен кездеседі. Твиддлпанч, соңында, Долорес Флородораның заңды мұрагері екенін түсінеді. Ол оған әкесі оның жалғыз досы болғанын және отбасылық бизнесін қайтаруға көмектесетінін айтады. Олар Аберкод қамалына тығылып кіреді, бірақ оларды кім екенін сұрап, лордтар мен ханымдардың тобы күтіп алады. Сарапсыздықтан олар өзінің кешкі ойын-сауық екенін әңгімелеп көндіруге тырысады. Болашақ күйеулері жоқ Леди Холируд, Гилфайнды келесі күйеуі деп шешеді. Гилфайн қамалға кіруіне рұқсат бермеген Франк, бұйрыққа бағынбай, аулаға жол табады. Ол аралдан кеткеннен бері Долоресті алғаш рет көреді. Біраз шатасудан кейін Фрэнк Долореске өзінің іс жүзінде Аберкод лорды екенін, ал Гилфайнның ата-бабаларының үйін иеленуіне кедергі келтіруге тырысқандықтан Флородораға қайта алмағанын айтады. Твиддлпанч, соңында, Гилфайнмен бетпе-бет келіп, Гилфайнды иіссу бизнесін ұрлағанын мойындатуға қорқытатын керемет әңгіме айтады. Гилфайн Долорес пен Фрэнктан алған мүлкін қайтарады. Фрэнк Долореске, Гилфайн Леди Холирудқа, ал Анжела капитан Донегалға үйленеді.
Six months later, Gilfain has managed to become the owner of Abercoed Castle, Frank's ancestral home in Wales, and everyone has travelled there. Gilfain's clerks, having been discharged rather than marry the island girls, finally meet up with their English girls (Angela's friends). Tweedlepunch has finally realized that Dolores is the rightful heir to the Florodora fortune. He tells her that her father was his only friend, and that he will help her retrieve her family business. They break into the Abercoed castle but are surprised by a chorus of lords and ladies who demand to know who they are. In desperation they try to convince everyone that they are the evening's entertainment. Lady Holyrood, with no prospective husbands in sight, decides that Gilfain will become her next husband. Frank, who has been refused entrance to the castle by Gilfain, defies orders and maneuvers his way inside the courtyard. There he sees Dolores for the first time since he left the island. After some confusion, Frank tells Dolores that he is really Lord Abercoed and was unable to return to her in Florodora because he was trying to keep Gilfain from acquiring his ancestral home. Tweedlepunch finally confronts Gilfain and spins a wild ghost yarn that terrifies Gilfain into admitting that he has stolen the perfume business. Gilfain returns the properties he has taken from Dolores and Frank. Frank marries Dolores; Gilfain marries Lady Holyrood; and Angela marries Captain Donegal.
Танымал мәдениетте
"I Was a Florodora Baby" – Гарри Кэрроллдың музыкасымен және Баллард Макдональдтың сөзімен 1920 жылы жазылған ән. "Флородора қызы" (1930) музыкалық фильмінде Марион Дэвис Флородораның Бродвейдегі түпнұсқалық қойылымындағы ағылшын қыздарының бірін сомдайтын хор қызы рөлінде ойнайды. "Біздің топтың ақымақтықтары" (Our Gang) фильмінің 1936 жылғы "Фоллиз" бөлімінде "Флори Дори Сикстет" атты арнайы нөмір және олардың "Басқалардың" ревюіне қатыспауы төңірегінде оқиға өрбиді. "On the Town" фильмінде Чип (Фрэнк Синатра) ескі нұсқадағы жол көрсеткіштен көруге тиіс жерлерді таңдайды және "Come Up to My Place" әнінде "Flora Dora Girl" деп аталатын "қыздар шоуын" көргісі келетінін айтады. "Флорадора" коктейлі осы мюзиклдің құрметіне аталған.
"I Was a Florodora Baby" was a 1920 song with music by Harry Carroll and lyrics by Ballard MacDonald introduced by Fanny Brice in the Ziegfeld Follies. The musical film The Florodora Girl (1930) stars Marion Davies as a chorus girl playing one of the English girls in the original Broadway production of Florodora. A subplot in the Little Rascals film Our Gang Follies of 1936 revolves around the specialty act "The Flory Dory Sixtet" , and their failure to appear at the revue that the Little Rascals present. In the film On the Town, Chip (Frank Sinatra) is picking sights to see from an out of date guidebook and sings, in "Come Up to My Place", that he wants to see a "girly show" called the "Flora Dora Girl". The Floradora cocktail is named after the musical.