Кіріспе

Генрих II (951 – 28 тамыз 995), таласқор немесе ұрысқақ (Heinrich der Zänker) аталған, неміс патшалық Оттон әулетінің мүшесі, 955 жылдан 976 жылға дейін Бавария герцогы және 985 жылдан 995 жылға дейін, сондай-ақ 989 жылдан 995 жылға дейін Каринтия герцогы болды.

Өмір

Ол Баварияның герцогы Генрих I-нің ұлы болды, (өз кезегінде Германия королі Отто I-нің (962 жылдан император) кіші інісі) және Генрих ағаның әйелі Юдиттің. Генрих төрт жасында әкесінен кейін таққа отырды, анасының қамқорлығында болды. Оның қарындасы Хадвиг 954 жылы Швабия герцогы Бурхард III-ке тұрмысқа шықты. 972 жылы Генрих Бургундиялық Гизела ханшайымына үйленді, ол императрица Аделаиданың немересі еді. 973 жылы император Отто I қайтыс болғаннан кейін Генрих Швабия және Баварияның оңтүстік германдық герцогтіктерімен, сондай-ақ көршілес Бургундия патшалығымен байланыстарын пайдалана алды. Ол өзінің туысы Генриді Аугсбург епископы етіп тағайындады, император Отто I-нің ұлы және мұрагері Отто II-нің билік беру құқығын жоққа шығарды. Генрихтің өзіне тиесілі емес герцогтікте епископ тағайындауы және императорлық басшылықты ескермеуі Отто II және Бурхард III-пен қақтығысқа әкелді. Азамат соғысын қаламаған Отто II, 973 жылдың 22 қыркүйегінде Генрихтің үміткерін епископ етіп бекітті. Оның күйеу ағасы герцог Бурхард III мұрагерсіз қайтыс болғаннан кейін, ол Швабия герцогтігіне талап қойды. Бірақ Отто II өзінің туысы Отто Швабиялықты Бурхардтың жесірі Хадвигтің қарсылығына қарамастан тағайындады. 974 жылы герцог Генрих Отто II-ді тақтан құлатуға шешім қабылдады. Қарындасы Хадвигтің қолдауымен ол Бавария және Саксония ақсүйектерімен, сондай-ақ Богемия герцогы Болеслав II және Польша герцогы Мешко I-мен одақ құрды. Отто II Генриді Ингельхаймда тұтқынға алды, бірақ Хенаут графтығындағы және Камбре епископтығындағы бүлікші ақсүйектермен, сондай-ақ Дания королі Харальд Блутустың Хольштейндегі шабуылдарымен де күресуге тура келді. 976 жылы Генрих қашып құтылуға үлгерді және Баварияда көтеріліс ұйымдастырды, бірақ Отто II Регенсбургті басып алып, Генрихті герцогтықтан айырған кезде жеңілді. Ол Каринтия герцогтігін және Австрия маркграфтығын Бавария жерінен бөлді және оларды өзінің жақтастары Генрих Кішіге (кейін жақын уақытта жағын өзгертті) және Леопольд Бабенбергке берді. Баварияның кіші герцогтігі Генрихтің қарсыласы, Швабия герцогы Оттоға берілді. 977/78 жылдары Үш Генрих соғысынан кейін, биліктен шеттетілген герцог Утрехт епискобы Фолькмардың қамқорлығына алынды. 983 жылы Отто II Римде безгекке шалып кенеттен қайтыс болғаннан кейін Генрих тұтқыннан босатылды. Ол тағы да Германия тағын басып алуға тырысты, сәби Отто III-ті ұрлап, ортағасырлық Мерзебургтік Титмардың айтуынша, император Отто I мен король Генрих Құшқардың Магдебург пен Кведлинбургтегі қабірлерінде өзін римдік король деп жариялады. Бірақ ол неміс герцогтарының қолдауын жоғалтты және герцог Генрих Кішіні Бавариядан ығыстыра алмады. Майнц архиепискобы Виллигис арқылы Генрих 985 жылы Рорда өткен Хофтаг жиналысында император Феофанға және оның анасы Аделаидаға мойынсұнды. Германияны басып алуға жасаған әрекеті сәтсіз болғанымен, ол Баварияны қайта иеленді және 989 жылы Каринтия герцогтігін де алды.