Кездесулерді тиімді ұйымдастыру және келісімге қол жеткізу жолдары
Facilitation (organisational)
Кездесулерді тиімді ұйымдастыру, келісімге келу және дамыту жолдары. Фасилитация – мақсатқа жетуге көмектесетін бейтарап әдіс. Бизнес пен ұйымдастыруға арналған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бизнесте жеңілдету, ұйымдық даму (ҰД) және консенсус негізінде шешім қабылдау – бұл кездесуді алдын ала келісілген талаптар жиынтығы бойынша жоспарлау және өткізу процесін білдіреді. Жеңілдету кездесу иесі немесе тапсырыс беруші алдын ала анықтаған келісілген мақсаттар мен нәтижелерді көрсететін, өнімді және бейтарап кездесу нәтижесіне жету үшін қажетті барлық міндеттермен айналысады.
Facilitation in business, organizational development (OD) and consensus decision making refers to the process of designing and running a meeting according to a previously agreed set of requirements. Facilitation concerns itself with all the tasks needed to reach a productive and impartial meeting outcome that reflects the agreed objectives and deliverables defined upfront by the meeting owner or client.
Қолданылу салалары
Жеңілдету – "жұмыс орындары, бос уақыт және денсаулық сақтау, ұйымдық жоспарлау және қоғамдық дамуды қоса алғанда, кең ауқымдағы жағдайлар мен кәсіптерде қолданылады". Жеңілдету кез келген топтың ортақ мақсатпен жиналатын қажеттіліктерін қамтамасыз етеді, мақсаты шешім қабылдау, мәселені шешу немесе жай ғана идеялар мен ақпарат алмасу болсын. Ол топқа жетекшілік етпейді, сондай-ақ оны алаңдатуға немесе көңіл көтеруге тырыспайды. Сәл өзгеше түсіндірме тәжірибелік оқумен айналысатын топқа көбірек назар аударады. Бұл, әсіресе, белсенді оқу және қамқоршылық билік концепцияларымен байланысты. Бұл мәселе Суррей университетіндегі Джон Херонның және Халықаралық ынтымақтастық зерттеулер орталығының зерттеу жұмысында жан-жақты қарастырылған.
Facilitation is "used in a wide range of situations and occupations, including workplaces, leisure and health activities, organizational planning and community development". Facilitation serves the needs of any group who are meeting with a common purpose, whether it be making a decision, solving a problem, or simply exchanging ideas and information. It does not lead the group, nor does it try to distract or to entertain. A slightly different interpretation focuses more specifically on a group that is engaged in experiential learning. In particular this is associated with active learning and concepts of tutelary authority. This is covered in depth in the research work of John Heron at the University of Surrey and the International Centre for Co operative Inquiry.
Жеңілдіктер құзыреті
Фасилитатордың рөлі (төменде қараңыз). Фасилитатордың рөлі жеке дағдылар жиынтығы ретінде 1980 жылдары ғана пайда болды. Ол, әдеттегі жиналыстағы төраға немесе хатшы рөліне ұқсас болғанымен, топты консенсусқа жеткізу үшін белсенді қатысып, оны бағыттап, олардан өзгеше. Халықаралық фасилитаторлар қауымдастығы 6 негізгі құзырет пен фасилитацияның әртүрлі аспектілерін құрайтын бірнеше қосалқы құзыреттерді қамтитын, негізгі құзыреттердің жиынтығын анықтады.
The role of the facilitator (see below) The role of a facilitator only emerged as a separate set of skills in the 1980s. It has similarities to the traditional Chair or secretary roles in a meeting but goes beyond them to actively participate and guide the group towards consensus. The International Association of Facilitators has defined a range of core competencies compiled into a Core Facilitator Competencies framework that includes 6 mains competencies and several sub competencies that underpin a wide range of facilitation dynamics.