Кіріспе
Maersk Air A/S 1969-2005 жылдар аралығында жұмыс істеген Даниялық әуе компаниясы болды. A. P. Møller–Mærsk Group-қа тиесілі, ол жолаушылар мен жүк тасымалын жоспарлы және чартерлік рейстермен қамтамасыз етті. Басты кеңсесі Драгорда орналасқан, оның негізгі операциялық базалары Копенгаген әуежайы, Биллунд әуежайы және Эсбьерг әуежайы болды. Авиакомпания 1975 жылдан 1999 жылға дейін теңіз платформаларына тікұшақ рейстерін жүргізді және үш еншілес әуе компаниясы болды: Maersk Air UK, Maersk Commuter және Star Air. Авиакомпания 1969 жылдың 21 ақпанында Falck Air сатып алынуының негізінде құрылды. Fokker F27 ұшақтары сатып алынды және Копенгагеннен Оденсе мен Стаунингке дейін ішкі рейстер басталды. 1971 жылдан 1995 жылға дейін Maersk Danair компаниясына қатысты, ол барлық ішкі рейстерде монополияны ұстады. Maersk Air 1970-ші жылдары Boeing 720B және 737 200 ұшақтарын пайдалану арқылы туристік сапарлар нарығына белсенді қатысты. 1981 жылдан бастап Maersk халықаралық рейстерді бастады, алдымен Биллундтан, ал 1990 жылдардан бастап Копенгагеннен. Maersk Air біртіндеп жаңа ұшақтарға инвестиция жасады, соның ішінде Fokker 50, Boeing 737 Classic және кейін 737 700. 1990 жылдары халықаралық рейстер саны артты, көбінесе шетелдік әуе компанияларымен кодты бөлісе отырып. 1995 жылы Дания әуе компаниялары либералданғаннан кейін Maersk алдымен Scandinavian Airlines компаниясымен бәсекелесуге тырысты. Кейіннен олар картель құрды. 2001 жылдан кейін әуе компаниясы құлдырап, ешқашан қалпына келмеген үлкен шығындарға ұшырады. Авиакомпания FL Group компаниясы сатып алды және 2005 жылы Sterling Airlines компаниясымен біріктірілді.
Құру
A. P. Moller Maersk Group авиация саласындағы алғашқы инвестициясын 1937 жылы сол кездегі ұлттық тасымалдаушы Danish Air Lines компаниясының үлесін сатып алу арқылы жасады. Келесі қадамы 1967 жылы корпоративтік әуе кеме ретінде Hawker Siddeley HS 125 3B ұшағын сатып алғанда жасалды. Ол кезде Даниялық әуе компаниялары үшін мүмкіндіктер шектеулі болды. Чартер нарығында Spies Rejser және Tjæreborgs Rejser компаниялары үстемдік құрды, олардың әрқайсысының өз әуе компаниялары – тиісінше Conair және Sterling болды. Scandinavian Airlines System (SAS) ұлттық тасымалдаушы болып табылды және халықаралық жоспарлы рейстерді жүргізуге жалғыз құқыққа ие болды, ал жүк чартерлері тек жүк жіберуші мен жүк алушы бір тұлға болған жағдайда ғана жүзеге асырылатын болды. Топ 1969 жылы әуе компаниясын құруға келісім берді. Әуе компаниясы 50 орындық ұшақтармен бір реттік чартер рейстерді ұйымдастыруды және кішкентай ішкі әуежайларға өңірлік жоспарлы рейстерді жүргізу құқығын алуды мақсат етті. Оденсе әуежайына рейстер 26 желтоқсанда басталды. Жаңа әуе компаниясы Maersk Air I/S 1970 жылдың 1 қаңтарында ресми түрде тіркелді. Сол күні ол Falk Air компаниясының активтерін, оның әуе операторының сертификатын, концессияларын және HS 125 ұшағының операциялық жауапкершілігін қабылдады. Норвегиялық-америкалық Финн Расмуссен Риссдал әуе компаниясының алғашқы директоры болып тағайындалды. Ол екі жыл бойы осы лауазымда болды, содан кейін Scanair компаниясының бұрынғы бас директоры Йохан Паус оны алмастырды. Құрылтайдың бір бөлігі ретінде Maersk саяхат агенттіктері саласына енді. Алғашқыда Maersk Air Rejsebureau деп аталған, кейіннен Maersk Travel деп өзгертілді.
Бастапқы операциялар
Ішкі бағыттарды бөлу саяси дау тудыратын мәселе болды. SAS қалаған бағытты бастау құқығына ие болды, бірақ кішкентай әуежайларға қызмет көрсетуге қабілетті аймақтық әуе компаниялары болмады. Сондықтан Дания билігі SAS, Maersk және Cimber әуе компанияларын келіссөздер жүргізуге шақырды. 1971 жылдың қараша айында келісімге қол жеткізілді, нәтижесінде Danair компаниясы құрылды. Thisted әуежайы 1971 жылы ашылды және Maersk оператор ретінде тағайындалды. Thisted және Stauning бағыттары 1976 жылы Cimber Air компаниясына берілді, бірақ Maersk кейбір бағыттардағы қызметін жалғастырды. Maersk инклюзивті турлардың чартерлік нарығына да қызмет көрсетуді көздеді. Нарыққа жақсы қол жеткізу үшін Maersk 1971 жылдың желтоқсанында екі саяхат агенттігін – Raffels Rejser және Bangs Rejser – сатып алды. Чартерлік нарықты жақсырақ қамту үшін Maersk Air 1973 жылы бес қолданылған Boeing 720B ұшағын сатып алды. 1974 жылы Unisol сатып алынды және үш компания бірігіп, Unisol брендімен және жылдық 120 000 сапармен жаңа агенттік құрды. 1979 жылы 100 миллион Дания кронасы (DKK) шығынға ұшырағаннан кейін Unison 1980 жылы Tjæreborg компаниясына сатылды. Мұның бір себебі – Unisol-дің екі жоғары беделі бар, бірақ қарама-қарсы иелері бар нарықта өзін таныта алмауы. Maersk Air 1976 жылы алғашқы екі Boeing 737 200 Advanced ұшағын алды. 1981 жылға қарай әуе компаниясы он төрт ұшақ алды. Олардың кейбіреулері Guyana Airways, Malaysia Airlines және Tunisair сияқты басқа әуе компанияларына жалға берілді. 1970 жылдардың екінші жартысында Maersk өз ұшақтарын интерконтиненталдік нарықта жалдауға баса назар аударды. Келісімдерге Мароккодан Меккеге және Скандинавиядан Солтүстік Америкаға паломниктік рейстер кірді. 737-200 ұшақтары ішкі рейстер үшін тым үлкен болып шықты. F27 ұшақтары сатылып кеткендіктен, әуе компаниясы жаңа турбовинтті ұшақтар сатып алу қажеттігіне келді. de Havilland Dash 7 ұшағын сатып алу туралы шешім қабылданды, бірақ осы уақыт аралығында әуе компаниясы 1980 жылдан 1981 жылға дейін үш HS 748 ұшағын жалға алды. Бірінші Dash 7 1981 жылдың 13 мамырында коммерциялық қызметке кірді. Maersk Air 1970 жылдардың соңында пайдасының төмендеуін бастан кешті. 1979 жылы 535 миллион DKK құраған кіріс 1981 жылы 454 миллион DKK-ға дейін төмендеді, 1981 жылы 29 миллион DKK рекордтық шығынға жетті. Компания өтімділік мәселесіне тап болды және 1981 жылы қызметкерлеріне жалақы төлей алмады. Сол жылы Бьярне Хансен бас директор болып тағайындалды. Чартерлік ұшақтарға арналған базалар саны қысқартылды, бұл персонал шығындарын азайтты. Екі Beechcraft және әуе компаниясының жиырма төрт ұшағының тоғызы сатылды. Бұл жоспардың маңызды бөлігі – ұшақтарды күндіз бос қалдырмау, осылайша кірісті максималды деңгейге жеткізу болды. Жұмысшылар саны 720-ден 480-ге дейін азайтылды. 1985 жылға қарай кіріс 898 миллион DKK-ға дейін өсті, бұл әуе компаниясына 1985 жылы 112 миллион DKK пайда табуға мүмкіндік берді. Danair 1982 жылдың 27 қыркүйегінде қайта ұйымдастырылды. SAS-тың Aalborg, Aarhus және Rønne бағыттары Danair жүйесіне қосылды. Maersk өз бағыттарындағы рейстер санын арттырды. Мақсаты – рентабельділікті арттыру. Бұл схема жолаушылар санын арттырса да, Maersk Air-дың ішкі нарықтағы қаржылық көрсеткіштерін жақсартпады. Stauning 1983 жылдың 1 қаңтарынан бастап Maersk және Danair компанияларының жоспарланған рейстерінен алынып тасталды. 1988 жылдан бастап Maersk Air Atlantic Airways компаниясының құрылуы арқасында Фарер аралдарына бағытталған жоспарлы рейстерінде бәсекелестікке тап болды.
Халықаралық
Maersk халықаралық бағыттарда ұшу мүмкіндіктерін іздестіруді шешті. SAS-тан басқа алғашқы халықаралық концессия 1981 жылы Air Business компаниясына Esbjerg-тен Thistedt арқылы Норвегиядағы Sola әуежайына, Stavanger қаласына дейін, Embraer EMB 110 Bandeirante ұшағын пайдалана отырып берілді. Maersk Air компаниясын 1984 жылы сатып алды және екі Short 360 ұшағын сатып алды. Көп ұзамай концессияға өзгеріс енгізілді, бұл рейске Thistedt орнына Aalborg-тан ұшуға рұқсат берді, бұл жолаушылардың көбірек болуына мүмкіндік берді. Әуе компаниясы өңірлік еншілес компания ретінде сақталды және 1988 жылы Maersk Commuter деген атау алды. 1990 жылы таратылды. 1984 жылы Еуропалық қауымдастық ережелерін өзгерту кез келген тасымалдаушыға екі өңірлік әуежайларды байланыстыратын болса, Еуропалық бағыттарды пайдалануға мүмкіндік берді. Maersk Jütland аймағының орталық бөлігінде орналасқан және аймақтық әуежай ретінде саналатын Billund әуежайына назар аударды. Ол қазірдің өзінде чартерлік рейстер үшін танымал база болды. Лондон бағыты ең қолайлы болды, бірақ төрт негізгі әуежайдың барлығы да негізгі әуежайлар болып саналды. Жаңа ережелерді пайдалану үшін Maersk Лондонның Саутхенд әуежайын анықтады, ол екінші реттік әуежай ретінде жіктелді. Maersk маршрутты 1984 жылы 29 қарашада екі рет саяхаттады. Maersk Århus пен Billund-ты Jütland операцияларының негізі ретінде қарастырды және Billund-қа қоныстанды. Келесі халықаралық бағыт 1988 жылы Германияның Кёльн-Бонн әуежайына ашылды, ол Lufthansa компаниясымен бірлесіп жұмыс істеді. Ол әуе компаниясының жаңадан пайдаланған Fokker 50 ұшағымен ұшырылды. 1980 жылдардың соңында Maersk Air өзінің туристік агенттіктерін ішкі және сыртқы нарықта кеңейтті. 1993 жылдан бастап Boeing 727 100 ұшақтары флотын сатып алып, United Parcel Service компаниясына жүк таси бастады. Maersk Air компаниясы да Ұлыбритания нарығына кіруді шешті. Ол Plimsoll Line компаниясының бір бөлігін сатып алды, ол Birmingham Executive Airways (BEA) және Brymon Airways компаниясын сатып алды. Brymon European Airways компаниясына бірігуден кейін және кейіннен бөлінуден кейін Maersk Air UK компаниясы BEA негіздері негізінде құрылды. Ол Бірмингем әуежайынан халықаралық және ішкі қызметтердің сериясын жүргізді, бастапқыда үш Jetstream 31 және үш BAC One Elevens флотымен. Maersk франшизалық келісімге қол қойды, онда Maersk Air UK British Airways-пен ұшуды жүзеге асырады, бірақ өз қаражаты мен өз ұшақтары мен экипажымен. 1996 жылы 111 ұшақтары Boeing 737 500 ұшақтарымен ауыстырылды. Bombardier CRJ200 ұшақтары екі жылдан кейін пайда болды. Maersk сонымен қатар Эстондық әуе компаниясының 49 пайыздық үлесін иеленді, ол SAS-ті жекешелендіру тендерінде жеңіп алғаннан кейін. Maersk Air компаниясының екі Fokker 50 ұшағы Estonian Air компаниясына жалға берілді, олар екі 737 500 ұшағын да қабылдады, олар ескі совет флотын алмастырды. Бір жылдан кейін ол Копенгагеннен Кристиансандқа ұшуды бастады. Келесі реттемеден шығу үшін Maersk 1993 жылы флоттың ірі қайта құруын жүзеге асырды. Авиакомпания Fokker 50 ұшақтарын сатып, жалға берді. Осы арада ол 1996 жылы жеткізілген алты Boeing 737 500 сатып алды. Danair компаниясының құлдырауынан кейін Maersk Air халықаралық байланыстарды жақсартуға көңіл бөлді. Оның негізгі стратегиясы - Еуропаның ірі әуе компанияларымен кодтасу келісімдері арқылы Биллундтен Еуропаға бағыттарды құру. Бірте-бірте қызмет Fokker 50-ден 737 500-ге дейін жаңартылды. Danair 1995 жылы 1 қазанда Данияның ішкі әуе қатынастары реттемеден босатылған кезде таратылды. Maersk-тің Jütland-тағы табысын SAS байқады, ол 1996 жылдың қазан айында Биллундтен Франкфуртқа алғашқы қызметін ашты. Бұл екі әуе компаниясы бір-біріне қарсы шыққан алғашқы бағыт болды. Осыған жауап ретінде Maersk Air келесі жылы SAS-тің Копенгаген әуежайынан Милан, Женева және Стокгольмге рейстерін бастады. 1997 жылы Биллундтен қосымша бағыттар қосылды, Maersk Air Еуропалық клиенті болды. Maersk Air компаниясы күніне сегіз рет рейс жасаса, Копенгаген мен Стокгольм арасындағы рейстер нарығының 10%-ын ғана иеленіп, одан ақша жоғалтады. Сондықтан Maersk British Airways және KLM авиакомпанияларымен келіссөздер бастады, олар әуе компанияларының альянсына кіре ала ма екендігін қарастырды. Олар Oneworld-ке айналатын компаниямен тығыз келіссөздер жүргізді, бірақ соңғы минутта кері шегінді. 1998 жылдың 14 маусымында Ұлы белдеудің тұрақты байланысы ашылғаннан кейін, автомобиль, автобус және темір жол көлігі бір жағынан Jütland пен Fün аралығында, екінші жағынан Zealand аралығында жылдамдады, бұл жол жүру уақытын бір сағатқа қысқартты. Сол жылы үкімет барлық ішкі рейстерге 150 DKK мөлшерінде ішкі әуе салығын енгізді, бұл ішкі жолаушылардың төмендеуіне ықпал етті. Maersk Air айтарлықтай төмендеуді күткендіктен, қызметтерді 737 500-ден Fokker 50-ге дейін қысқартты. Дегенмен жолаушылар саны үш есеге азайды және қызмет 1998 жылдың 13 маусымында тоқтатылды. Ole Dietz 1999 жылдың 1 наурызында басқарушы директор болып тағайындалды. Oneworld келіссөздері сәтсіз аяқталғаннан кейін Maersk Air ынтымақтастық бастау үшін SAS-ке жүгінді. Келіссөздер 1997 жылдың басында басталды, ал келісім 1998 жылдың 8 қазанында жарияланды және 1999 жылдың 28 наурызында күшіне енді. Maersk EuroBonus қабылдайды және ішкі рейстердің барлығына, Копенгагеннен рейстерге және таңдалған Биллунд қызметтеріне кодтасады. Жарияланған шарттарға қоса, келісімде бірқатар заңсыз келісімдер де болды. Maersk пен SAS нарықты бөлісті, сондықтан олар бәсекелес бағыттарда ұшпайды. Бұл Maersk Air-дың Стокгольм және Женеваға Копенгаген қызметтерін тоқтатуын білдірді. Maersk Air сондай-ақ SAS-тен басқа әуе компанияларымен жасасқан кодтасу келісімдерінен күдік тудырмас үшін біртіндеп шығуға келісті. Бұл мәселе ЕО Комиссиясы және Дания билігі тарапынан қадағаланды, олар 15 маусымда күтпеген тексеру жүргізді. Maersk Air-ға 17,5 миллион еуро айып салынды, ал SAS-қа 43,75 миллион еуро айып салынды. Салдарынан Dietz CEO лауазымынан кетті, ал төраға болып тағайындалған Hansen де қызметтен шеттеді. Flemming Ipsen жаңа CEO болып тағайындалды, ал Troels Dilling төраға болып тағайындалды.
Maersk considered both Århus and Billund as the base for their Jutland operations, and settled for Billund. The next international route to inaugurate was to Cologne Bonn Airport in Germany in 1988, in cooperation with Lufthansa. It was flown with the Fokker 50, which had just entered into service with the airline. During the late 1980s Maersk Air started an expansion of its travel agencies, both domestically and abroad. From 1993 it acquired a fleet of Boeing 727 100s and started hauling for United Parcel Service. Maersk Air also decided to enter the British market. It bought part of the Plimsoll Line, which again bought Birmingham Executive Airways (BEA) and Brymon Airways. After a merger into Brymon European Airways and subsequent demerger, Maersk Air UK was founded on the foundations of BEA. It operated a series of international and domestic services out of Birmingham Airport, initially with a fleet of three Jetstream 31 and three BAC One Elevens. Maersk signed a franchise agreement in which Maersk Air UK would fly with British Airways livery and flight codes, but at their own expense and their own aircraft and crew. The 1 11s were replaced with Boeing 737 500s in 1996. Bombardier CRJ200s were introduced two years later. Maersk also secured a 49 percent stake in Estonian Air, after having beaten SAS in a privatization tender. Two of Maersk Air's Fokker 50s were leased to Estonian Air, who also took delivery of two 737 500s, replacing the older Soviet fleet. and a year later it started flights from Copenhagen to Kristiansand. To meet the upcoming deregulation, Maersk carried out a major fleet rearrangement in 1993. The airline sold its Fokker 50s and leased them back. Meanwhile, it procured six Boeing 737 500s, which were delivered in 1996. With the demise of Danair, Maersk Air focused on improving its international connections. Its primary strategy was to establish routes from Billund to European destinations with codeshare agreements with major European airlines. Gradually the services were upgraded from Fokker 50 to 737 500s. Danair was dissolved on 1 October 1995, when the domestic airline industry in Denmark was deregulated. Maersk's success in Jutland was noticed by SAS, who in October 1996 opened its first service out of Billund, to Frankfurt. This was the first route in which the two airlines competed for head to head. In response, Maersk Air commenced services out of SAS' stronghold at Copenhagen Airport to Milan, Geneva and Stockholm the following year. Additional routes out of Billund were added in 1997. with Maersk Air being the European launch customer. With its eight daily round trips, Maersk Air only captured ten percent of the market on the Copenhagen–Stockholm route, losing money on it. Maersk, therefore, started negotiations with British Airways and KLM to see if they could become part of an airline alliance. They were in close negotiations with what would become Oneworld, but pulled out in the last minute. With the 14 June 1998 opening of the Great Belt Fixed Link, car, coach and rail transport became faster between Jutland and Funen on the one hand, and Zealand on the other, cutting travel time by an hour. The same year the government introduced a domestic air tax of DKK 150 on all domestic flights, which further contributed to the fall in domestic ridership. Maersk Air anticipated a significant drop and reduced services from a 737 500 to a Fokker 50. Yet passenger numbers dropped to a third and the service was terminated on 13 June 1998. Ole Dietz took over as managing director on 1 March 1999. After the Oneworld negotiations failed, Maersk Air turned to SAS in an attempt to initiate a cooperation. Negotiations commenced in early 1997, and the deal was announced on 8 October 1998, and took effect 28 March 1999. Maersk would adopt EuroBonus and codeshare all domestic flights, flights out of Copenhagen and select Billund services. In addition to the publicly stated clauses, the agreement also contained a series of illegal collusions. Maersk and SAS split up the market between them, so they no longer would fly on competing routes. This involved that Maersk Air would withdraw from its Copenhagen services to Stockholm and Geneva. Maersk Air also agreed to—gradually so to not awake suspicion—withdraw from its various codeshare agreements with other airlines than SAS. The case was followed up by the EU Commission and the Danish authorities, who carried out a dawn raid on 15 June 2000. Maersk Air was sentenced to a fine of €17.5 million, while SAS was fined €43.75 million. As a consequence, Dietz resigned as CEO and Hansen, who had been appointed chairman, also withdrew. Flemming Ipsen was hired as a new CEO, while Troels Dilling was hired as chairman.
Құлдырау
Maersk 1998 және 1999 жылдары бірқатар еңбек дауларына тап болды. Ғасырдың басында Maersk Air компаниясы қаржылық қиындыққа ұшырады. 2001 жылғы авиациялық дағдарыс әуе компаниясына ауыр соққы берді, нәтижесінде ол жылы 341 млн. даттық крона шығынға ұшырады. 2002 жылы жолаушылар саны арзан билеттер сатылымының өсуіне байланысты көбейді. Сондықтан Maersk Air негізгі емес қызметтерін сатуға көшті. 2003 жылы Estonian Air SAS компаниясына сатылды. Картельдік іс қарастырылғаннан кейін, әуе компаниясының басқарушылық құрамының басым бөлігі ауыстырылды. Жаңа басшылықтың көп бөлігі авиация саласында тәжірибесіз болды. 2003 жылдың 1 қарашасында Ипсеннің орнына Финн Оэлунд бас директор болып тағайындалды, ол бұрын Air Greenland компаниясында осындай лауазымды атқарған. Ол ұшақтарды жиірек рейстерге шығарып, күні бойы ұшу арқылы компанияның ұшақ паркін тиімдірек пайдалануға бағытталған жаңа стратегия әзірледі. Ол сондай-ақ Maersk Air жаңа стратегиямен консорциумнан гөрі төмен шығындармен жұмыс істей алатынына сенгендіктен, SAS компаниясымен тікелей бәсекелесуді ұсынды. Ұшақтардың сыртына жаңа ақ және қою көк түс жағылды, бұл бұрынғы ақшыл көк Maersk түсін алмастырды. Әуе компаниясы «қалағаныңызша ұшыңыз» деген ұранды қабылдады және бағыттарын әдеттегі демалыс орындары мен арзан тарифтерге бағыттады. 2002 жылдан бастап Maersk жоспарлы рейстер нарығында Жерорта теңізінің демалыс нарығына бағытталған, төмен бағалы тасымалдаушы ретінде қайта ұйымдастырылған Sterling компаниясымен бәсекелестікке тап болды. 2005 жылы Fred. Olsen & Co. әуе компаниясын FL Group компаниясына сатты. Maersk тобы 2005 жылғы 30 маусымда Maersk Air компаниясын Sterling компаниясына сататынын хабарлады. Maersk Air-дің сату бағасы жарияланбады.
Операциялар
Maersk Air I/S 1996 жылға дейін серіктестік (interessentskab) ретінде ұйымдастырылды, ол Maersk Group-тың екі еншілес компаниясына тиесілі болды. Бұл компанияға есеп беруді толыққанды жүргізуге мүмкіндік берді және бәсекелестерге компанияның экономикалық жағдайы туралы толыққанды мәлімет алуға кедергі келтірді. Maersk Air I/S 1996 жылы қайта ұйымдастырылды. Серіктестік моделінен бас тартылып, әуе компаниясы тікелей бас компанияның қарамағындағы акционерлік қоғамға (aktieselskab) айналды. Star Air компаниясы Maersk Air компаниясының еншілес компаниясы болды. Maersk Air компаниясы барлық қызметкерлік кезеңі бойында Maersk Group компаниясы үшін корпоративтік әуе кемесін пайдаланды. Бес түрлі әуе кемесі кезегімен қолданылды, алғашқысы екі Hawker Siddeley HS 125 болды. Олардың барлығы Jette Maersk деп аталды және екі мақсатқа қызмет етті. Біріншіден, олар басшыларды тасымалдау үшін пайдаланылды. Екіншіден, Maersk Line компаниясының және топқа кіретін басқа да компаниялардың кемелеріне механиктер мен қосалқы бөлшектерді жіберу үшін қолданылды. Бұл механикалық бұзылуларға байланысты жұмыстың тоқтауын азайтуға мүмкіндік бергендіктен, бұл өте табысты жоба болып шықты.
Жер бетіндегі қызмет көрсету
Бастапқыда Maersk және басқа да ірі даниялық әуе компаниялары Copenhagen Air Services атты ортақ жердегі қызмет көрсету компаниясына ие болды, ол сол аттас әуежайда орналасқан. 1994 жылы Maersk Air компаниясы Copenhagen Air Services-тің қалған иелерін сатып алды. Үш жыл ішінде ол 401 миллион даттық крона кірістен 46 миллион даттық крона пайда тапты. 1998 жылы Maersk компаниясы оны шведтік Азаматтық авиация басқармасына тиесілі жердегі қызмет көрсету компаниясымен біріктіріп, Novia құрды. Novia Копенгаген, Стокгольм Арланда және Гетеборг Ландветтер әуежайларында жердегі қызмет көрсету қызметтерін жүзеге асырды. 1999 жылдан бастап қызмет көрсету нарығының либерализациясымен байланысты, төмен құнға баса назар аудару нарықтың маңызды бөлігін иеленді. Novia пайдасын сақтап қала алмады және 1999-2001 жылдар аралығында 80 миллион даттық крона зиянға ұшырады. Азаматтық авиация басқармасы 2001 жылы Aviapartner-ге сатты, бірақ ынтымақтастық нашар болды. Maersk Air компаниясы ақырында компанияның банкротқа өтініш беруіне жол берді.