Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қаз түрлері
Species of goose
Мысыр қазы (Alopochen aegyptiaca) – қаздар, үйректер және аққуларды қамтитын анатидалар тұқымдасының африкалық өкілі. Көбінесе әсемдік құсы ретінде танымал болғандықтан, бұл түр Еуропаға, АҚШ-қа және табиғи ареалынан тыс басқа да аймақтарға таратылған.
The Egyptian goose (Alopochen aegyptiaca) is an African member of the Anatidae family including ducks, geese, and swans. Because of their popularity chiefly as an ornamental bird, the species has also been introduced to Europe, the United States and elsewhere outside their natural range.
Таксономия
Мысырлық қаздар қаздар (Tadorna туысы) және олардың туыстарымен ең жақын байланысты деп саналады және олармен бірге Тадорналар кіші тұқымдасына жатады. Ол Alopochen туысының қазіргі уақытта тірі қалған жалғыз өкілі, бұл туысқа жақын туысқан, ежелгі және жақында жойылған түрлер де кіреді. mtDNA цитохром b тізбегінің мәліметтері Alopochen мен Tadorna арасындағы қарым-қатынасты одан әрі зерттеу қажеттігін көрсетеді.
The Egyptian goose is believed to be most closely related to the shelducks (genus Tadorna) and their relatives, and is placed with them in the subfamily Tadorninae. It is the only extant member of the genus Alopochen, which also contains closely related prehistoric and recently extinct species. mtDNA cytochrome b sequence data suggest that the relationships of Alopochen to Tadorna need further investigation.
Сипаттама
Ол жақсы жүзеді және ұшқанда ауыр сезіледі, үйрекке қарағанда қазға көбірек ұқсайды, сондықтан ағылшын тіліндегі аты осылай. Еркектер мен ұрғашылардың дауыстары мен дыбысталулары әртүрлі: еркектердің дауысы қарлыға ұқсас, ыңғайсыз, жайсыз үйрек дауысынан сирек естіледі, әсіресе олар қозғанда, сондай-ақ, жылдам тізбекпен берілетін, бу машинасының дыбысына ұқсайтын, күшті әрі демді шақыру бар. Ұрғашысының дауысы әлдеқайда шулы, қарқыраған үйрек дауысынан жиі естіледі, әсіресе балаларын күтіп жатқанда агрессивтілік танытады. Дегенмен, бұл түр Солтүстік Ніл аңғарында сирек кездеседі. Ол ашық немесе жартылай ашық ортада, әдетте тұщы су көздеріне жақын, жазықтардан бастап Эфиопияның жоталарындағы теңіз деңгейінен биік жерлерге дейін таралған, ал тығыз орман мен шөлдерде көрінбейді.
It swims well and appears heavy in flight, more like a goose than a duck, hence the English name. The voices and vocalisations of the sexes differ, the male having a hoarse, subdued duck like quack which seldom sounds unless it is aroused, as well as a louder, breathy call which is performed in a rapid sequence, sounding somewhat like a steam engine. The female has a far noisier raucous quack that frequently sounds in aggression when tending her young. though it has become scarce in the northern Nile Valley. It is found in open or semi open habitats, typically near fresh water, ranging from lowlands to above sea level in the Ethiopian Highlands, and largely absent from dense forests and deserts.
Ұлыбритания
Мысырлық қаздың британдық популяциясы 17 ғасырда олардың егістіктер мен саябақтарға әкелінуімен басталады. Олар ашық суы бар, қысқа шөбі өскен және ұя салуға қолайлы жерлерде (аралдар, ескі ағаштардағы қуыстар немесе ескі ағаштардың эпикормдық бұтақтары арасында) көбейеді. Қыс айларында олар өзен аңғарларында кеңінен таралып, қысқа шөп пен астық тұқымдас дақылдармен қоректенеді. Осы екі елден бастап, түрдің көршілес елдерге салыстырмалы түрде жылдам таралуы байқалды – алдымен 1980 жылдардың ортасында Германия мен Францияға (мүмкін, жергілікті қашқандардың да әсері болды), содан кейін 2000 жылдардың басында Чехия, Дания, Люксембург және Швейцарияға тарады. Австрия, Италия, Польша, Испания, Швеция және Еуропаның басқа да аймақтарында одан әрі байқаулар жасалды, кейде оқшауланған көбейту деректері де тіркелді, бірақ бұл елдерде түр әлі орныққан жоқ. Осыған байланысты, бұл түрді импорттауға, өсіруге, тасымалдауға, сатуға, пайдалануға, алмасуға немесе табиғатқа қасақана жіберуге тыйым салынады, ал мүше мемлекеттер түрді жоюға күш салуға міндетті.
The British populations of the Egyptian goose date back to the 17th century when it was introduced to estates and parks, where it breeds at sites with open water, short grass and suitable nesting locations (either islands, holes in old trees or amongst epicormic shoots on old trees). During the winter, they are widely dispersed within river valleys, where they feed on short grass and cereals. From these two countries, the species has experienced a relatively fast range expansion into adjacent countries, first spreading into Germany and France (where possibly supplemented by local escapees) in the mid 1980s, and then to the Czech Republic, Denmark, Luxembourg and Switzerland in the early 2000s. Further observations, sometimes also involving isolated cases of breeding, have been made in Austria, Italy, Poland, Spain, Sweden and elsewhere in mainland Europe, but it is not yet known to have become established in those countries. This implies that this species cannot be imported, bred, transported, commercialized, used, exchanged or intentionally released into the environment and member states are obliged to try to eradicate the species.
Басқа жерлер
Еуропадан басқа, мысырлық қаз Маврикий, Израиль, Біріккен Араб Әмірліктері және АҚШ-та бекініп, көбейіп өсіп, тұрақты популяциялар құрды. Австралия мен Жаңа Зеландияға әкелінгенімен, олар бұл елдерде кеңінен таралған жоқ. Арыстан, гепард, гиена, крокодил және Ескі әлемнің құстар-сұңқарлары.
In addition to Europe, the Egyptian goose has been introduced and established breeding populations in Mauritius, Israel, the United Arab Emirates and the United States. Although the Egyptian goose was introduced to Australia and New Zealand, it did not become established in these countries. lions, cheetahs, hyenas, crocodiles and Old World vultures.