Уильям Гепуорт Томпсон: Кембридж қаласының классика ғалымы және Тринити колледжінің магистрі
William Hepworth Thompson
Уильям Гепворт Томпсон (1810-1886) – ағылшын классик ғалымы, Тринити колледжінің магистрі. Өмірі, білімі, мансабы туралы ақпарат. Классикалық білім беру.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Хепворт Томпсон (27 наурыз 1810 – 1 қазан 1886) – ағылшын классикалық ғалымы және Кембридж университетінің Троицкий колледжінің магистрі.
English classical scholar
William Hepworth Thompson (27 March 18101 October 1886) was an English classical scholar and Master of Trinity College, Cambridge.
Ерте өмір
Томпсон Йорк қаласында туды, содан кейін 1828 жылы Кембридж университетінің Тринити колледжіне түсуге дейін Букингемширде жеке оқыды.
Thompson was born at York and was privately educated in Buckinghamshire before entering Trinity College, Cambridge in 1828.
Мансап
1832 жылы 4-ші дәрежеде BA бітірген ол 1834 жылы Тринити колледжінің мүшесі болды. 1853 жылы ол грек тілінің профессоры болып тағайындалды (сол кезде Ели соборының канониясы алғаш рет осы лауазыммен байланысты болды), ал 1866 жылы Тринити колледжінің магистрі болды. Сондай-ақ 1866 жылы ол Уильям Селвиннің қызы, Джордж Пикоктің жесірі Франсис Элизабетке үйленді. 1836 жылы Лестердегі жаңа құрылған мектептің директоры болып жұмыс істеген жылды есептемегенде, оның өмірі Кембридж мен Эли қалалары арасында өтті. Томпсон Кембриджде, Мастер лоджасында, магистр болып тағайындалғаннан кейін жиырма жыл өткен соң қайтыс болды. Томпсон Уильям Уивеллдің орнын басып, лайықты ізбасар екенін көрсетті; оның магистрлік қызмет еткен жиырма жылы прогресс жылдары болды, және ол өзі тесттерді жоюға (әсіресе міндетті діни тесттерді) және университет оқуларын, сондай-ақ колледж жарғыларын реформалауға белсенді қатысты. Тринити колледжінің тарихи очеркінде Г.М. Тревелян былай деп жазды:
Graduating BA as 4th classic in 1832, he became a Fellow of Trinity in 1834. In 1853 he was appointed Professor of Greek (to which a canonry in Ely Cathedral was then for the first time attached), and in 1866 Master of Trinity College. Also in 1866, he married Frances Elizabeth, daughter of William Selwyn, widow of George Peacock. With the exception of the year 1836, when he acted as headmaster of a newly established school in Leicester, his life was divided between Cambridge and Ely. Thompson died in Cambridge, at the Master's Lodge, twenty years after being appointed Master. Thompson had succeeded William Whewell as Master and proved a worthy successor; the twenty years of his mastership were years of progress, and he himself took an active part in the abolition of tests (in particular the compulsory religious tests) and the reform of university studies and of the college statutes. In Trinity College An Historical Sketch, G. M. Trevelyan notes:
Бірақ Томпсон және ол басқарған қоғам (1866–1886) өздерінің алдыңғыларына қарағанда ұзақ күтілген өзгерістерді қабылдауға және тіпті қолдауға көбірек дайын болды. Тринити колледжінің студенттері енді Кембридждегі реформа қозғалысының алдыңғы қатарында болды, бұрынғысы сияқты Парламенттің көмегін жоққа шығармай, керісінше құптады, осылайша ескірген дәуірдің шектеулерін алып тастады. Томпсон және басқалардың күш-жігері Тринити колледжі мен Кембридж университетін меритократиялық институттарға айналдыруда маңызды рөл атқарды. Ғалым ретінде Томпсон өзінің назарын толығымен Платонға шолуға арнады; оның «Федр» (1868) және «Горгий» (1871) еңбектері, әсіресе құнды кіріспелерімен, осы екі диалогтың стандартты ағылшын тіліндегі басылымдары болып қырық жылдан астам уақыт бойы сақталды. «Біздің ешқайсымыз қатесіз емеспіз, тіпті ең жасымыз да емес» деген сөз Томпсонға жатқызылады және Джордж В.Э. Расселдің «Жинақтар мен естеліктер» (1898) және Г.М. Тревелянның «Тринити колледжінің тарихи очеркі» (1943) еңбектерінде жазылған. Томпсон бұл сөзді Тринитидің магистрі болып қызмет еткен кезеңде, 1878 жылдың 30 наурызындағы Колледждің отырысында айтқан. Жоғарыда айтылғандай, бұл Колледж ішінде үлкен реформалар жүріп жатқан кез еді, және Томпсон оны ынталы түрде қолдады. Ол кезде Колледждің кіші мүшесі, кейін саясаткер және Ирландияның бас хатшысы болған Джеральд Балфур Колледж жарғыларын қайта қарауды ұсынды. Тревелян айтқандай, бұл сөз «жас стипендиаттардың реформалық құлшынысына мейірімділікпен айтылған». Айтқанда, бұл ұсынысты Колледждің ең үлкен мүшесінің бірі, Коутс Троттер де қолдады.
But Thompson and the society over which he presided (1866–1886) were more ready than their predecessors to accept and even to promote changes long overdue. Trinity men were now in the forefront of the reform movement in Cambridge, no longer deprecating but welcoming the help of Parliament to remove from the living academic body the shackles of an age out worn. The efforts Thompson and others played an important role in transforming Trinity College and Cambridge University into more meritocratic institutions. As a scholar Thompson devoted his attention almost entirely to Plato; and his Phaedrus (1868) and Gorgias (1871), with especially valuable introductions, remained as the standard English editions of these two dialogues for over forty years. The quote "We are none of us infallible, not even the youngest of us" is attributed to Thompson and is recorded in Collections and Recollections by George W. E. Russell (1898) and also in Trinity College An Historical Sketch by G. M. Trevelyan (1943). Thompson uttered these words while Master of Trinity at a College Meeting of the Fellowship on 30 March 1878. As noted above, this was a time of great reformation within the College, willingly supported by Thompson. Gerald Balfour, then a junior Fellow of the College, later politician and Chief Secretary for Ireland, proposed a revision of the College Statutes. The quote was, as Trevelyan puts it, "directed in a kindly spirit at the reforming zeal of a group of junior Fellows". Incidentally, the motion was seconded by Coutts Trotter, one of the most senior Fellows.