Католик шіркеуіндегі пастырлық кеңес – діни басшыға кеңес беретін консультативтік орган. Құрамы 15 мүшеден тұрады, мақсаты – пастырлық мәселелерді зерттеу.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Католиктік консультативтік орган
Catholic consultative body
Пасторалдық кеңес – католик шіркеуінің дін аудандары мен приходтарында пасторлық мәселелер бойынша діни қызметкерге немесе епископқа кеңес беру үшін құрылған консультативтік орган. Кеңестің басты мақсаты – пасторлық мәселелерді зерттеп, талқылап, олар бойынша қорытынды жасау және қажет болған жағдайда діни қызметкерге немесе епископқа ұсыныстар беру болып табылады.
A pastoral council is a consultative body in dioceses and parishes of the Catholic Church that serves to advise the parish priest or bishop about pastoral issues. The council's main purpose is to investigate, reflect and reach conclusions about pastoral matters to recommend to the parish priest or bishop as appropriate.
Саны
2003 жылы АҚШ Католик епископтар конференциясы жүргізген сауалнамада АҚШ-тың жартылай епархиясы және үштен екі бөлігі приходтарында кеңестер бар екені анықталды. Кеңес ережелері кеңестің мөлшері туралы әртүрлі ұсыныстар ұсынады. Орташа алғанда, кеңесте 15 мүше болады.
A 2003 survey by the U. S. Conference of Catholic Bishops found half of U. S. dioceses and three quarters of U. S. parishes had councils. Council guidelines have different recommendations about the size of the council. The average is 15 members.
Қолданылу аясы
Епископтар мен ділдарлар практикалық мәселелер бойынша өз кеңестерімен ақылдасуы мүмкін. Діоцез деңгейінде бұл «диоцез ішіндегі миссионерлік, катехизистік және апостолдық бастамалар, доктриналық білім беруді және сенушілердің рухани өмірін дамытуға қатысты; ділдарларға диоцездің әртүрлі әлеуметтік және аумақтық аймақтарында көмектесу мақсатындағы пастырлық қызметтер; қазіргі заманда оңтайлы дами алатын шіркеуге қатысты мәселелер бойынша қоғамдық пікірді қалыптастыру және т.б.» қамтиды. ("Пасторальдық кеңестер туралы" (Omnes Christifideles) айналым хаты, 1973 ж. Діни қызметкерлер жөніндегі қасиетті Конгрегация жариялаған, № 9).
Bishops and priests may consult their councils about practical matters. On the diocesan level, this may include "missionary, catechetical and apostolic undertakings within the diocese, concerning the promotion of doctrinal formation and the sacramental life of the faithful; concerning pastoral activities to help the priests in the various social and territorial areas of the diocese; concerning public opinion on matters pertaining to the Church as it is more likely to be fostered in the present time; etc." ("Circular Letter on 'Pastoral Councils,'" (Omnes Christifideles) published in 1973 by the Sacred Congregation for the Clergy, no 9).
Қасиетті кітаптар
1983 жылғы Канондық заң кодексінің 511-каноны епархиялық пастырлық кеңестер туралы былай дейді: "Әрбір епархияда, пастырлық жағдайларға байланысты, епископтың басшылығымен пастырлық жұмыстарға қатысты барлық мәселелерді зерттеу, оларды қарастыру және олар бойынша практикалық қорытындылар ұсыну міндетімен пастырлық кеңес құрылуы тиіс". Бұл, ІІ Ватикан соборының Епископтар туралы Декретінің 27-тармағында алғаш рет сипатталған пастырлық кеңестің үш мақсатын көрсетеді. 1983 жылғы Кодекстің 536-каноны еншілес пастырлық кеңестер туралы заңдар белгілейді. Онда "§1. Епархиялық епископ діни қызметкерлер кеңесін тыңдағаннан кейін, осыны орынды деп тапса, әрбір приходта пастырлық кеңес құрылады, оған пастор төрағалық етеді және оның құрамында христиандар, сондай-ақ приходтағы қызметі арқылы пастырлық қамқорлыққа атсалысатын адамдар пастырлық қызметті дамытуға көмектеседі. §2. Пастырлық кеңестің дауысы тек кеңес беру мақсатында ғана есептеледі және ол епархиялық епископ белгілеген нормалармен басқарылады". Осылайша, еншілес пастырлық кеңестерді құру епархиялық епископтың шешіміне байланысты, алдымен ол өзінің діни қызметкерлер кеңесімен кеңескеннен кейін. Егер ол қажет деп тапса, өзінің епархиясының әрбір приходында пастырлық кеңес құрылады.
Canon 511 of the 1983 Code of Canon Law speaks about diocesan pastoral councils: "In each diocese, to the extent that pastoral circumstances recommend it, a pastoral council is to be established whose responsibility it is to investigate under the authority of the bishop all those things which pertain to pastoral works, to ponder them and to propose practical conclusions about them." This reflects the threefold purpose of the pastoral council as first described in the Vatican II Decree on Bishops at paragraph 27. Canon 536 of the 1983 Code legislates about parish pastoral councils. It states that "§1. If the diocesan bishop judges it opportune after he has heard the presbyteral council, a pastoral council is to be established in each parish, over which the pastor presides and in which the Christian faithful, together with those who share in pastoral care by virtue of their office in the parish, assist in fostering pastoral activity. §2. A pastoral council possesses a consultative vote only and is governed by the norms established by the diocesan bishop." Consequently, the establishment of parish pastoral councils depends upon the judgment of the diocesan bishop, after having consulted his presbyteral council. If he judges it appropriate, a pastoral council is established in each parish of his diocese.
Жақында жасалған құжаттар
Қасиетті діни жораның 536-бабында сипатталғандай, приходтық пасторальдық кеңестің мақсаты – приходтағы «пасторальдық қызметті» «дамыту». Пастор – приходтың толық құқықты басшысы болғандықтан, оның пасторальдық кеңесі тек консультативтік дауысқа ие. Шындығында, 1997 жылғы «Дінге бағышталмаған адалдардың қасиетті діни қызметтегі ынтымақтастығына қатысты белгілі бір сұрақтар туралы нұсқаулықта» былай делінген: «Паршиялық кеңестерде төрағалық ету – приходтық діни қызметкердің міндеті. Приходтық кеңесте (немесе қабылданған шешімдерде) оның төрағалығы болмаған немесе оның тілегіне қайшы келген кез келген мәжіліс жарамсыз, демек, күшін жойған болып есептеледі» (5-бап, § 3). «Преподобный, пастор және приход қауымының жетекшісі» деп аталатын, Діни қызметкерлердің қасиетті қауымының 2002 жылғы нұсқаулығында: «Мұндай кеңестің негізгі міндеті – институционалдық деңгейде адалдардың діни қызметкерлерге тән пасторальдық қызметті дамытудағы тәртіпті ынтымақтастығына қызмет ету. Осылайша, пасторальдық кеңес – консультативтік орган, онда адалдар, өздерінің крещениелік жауапкершілігін білдіре отырып, пасторлық мәселелер бойынша кеңес беру арқылы кеңеске төрағалық ететін приходтық діни қызметкерге көмектесе алады. Адалдар өздерінің апостолдық міндетінің ерекше мағынасына көз жеткізуі керек; сондықтан «приходтық пасторальдық кеңестерге» көбірек сенім, кең ауқымды және қатаң баға беру қажет. Бұған нақты себептер бар: қазіргі жағдайда адалдар көп нәрсе істей алады және, демек, миссионерлік құлшынысты ояту үшін, сенімінен айырылған немесе христиандық өмірінде әлсіреген сенушілерге және сенбеушілерге өздерінің шіркеулік қауымдастығын дамытуға көп нәрсе істеуі керек». «Барлық адалдардың шіркеудің игілігіне қатысты мәселелерде өз пікірлерін білдіруге құқығы, кейде тіпті міндеті бар. Бұл мақсатқа жету үшін құрылған институттар арқылы жүзеге асырылуы мүмкін: [ ]пасторальдық кеңес миссионерлік, катехизистік және апостолдық бастамаларға қатысты ұсыныстар мен кеңестер беру арқылы өте пайдалы көмек бола алады [ ], сондай-ақ адалдардың ілімдік білімін және құрметті өмірін дамыту; діни қызметкерлердің пастырлық жұмысына әртүрлі әлеуметтік және аумақтық жағдайларда көмек көрсету; қоғамдық пікірге қалай жақсы әсер ету керектігі және т.б. Пасторальдық кеңес приходтық діни қызметкер мен оның адалдары арасындағы өзара қызмет көрсету қарым-қатынасының аясында қарастырылуы керек. Сондықтан пасторальдық кеңесті приходтық діни қызметкердің приходты басқаруында оны алмастыратын орган ретінде немесе көпшілік дауыс негізінде приходтық діни қызметкерді приходты басқаруда материалдық түрде шектеу ретінде қарастырудың мәні жоқ».
The purpose of the parish pastoral council, as described in Canon 536, is the "fostering" of "pastoral activity" in the parish. Because the pastor is the proper shepherd of the parish, it follows that his pastoral council possesses a consultative vote only. In fact, the 1997 Instruction on Certain Questions Regarding the Collaboration of the Non Ordained Faithful in the Sacred Ministry of Priest states that, "It is for the Parish Priest to preside at parochial councils. They are to be considered invalid, and hence null and void, any deliberations entered into, (or decisions taken), by a parochial council which has not been presided over by the Parish Priest or which has assembled contrary to his wishes" (Article 5, § 3). According to The Priest, Pastor and Leader of the Parish Community, the 2002 Instruction of the Sacred Congregation for the Clergy, "The basic task of such a council is to serve, at institutional level, the orderly collaboration of the faithful in the development of pastoral activity which is proper to priests. The pastoral council is thus a consultative organ in which the faithful, expressing their baptismal responsibility, can assist the parish priest, who presides at the council, by offering their advice on pastoral matters. The lay faithful ought to be ever more convinced of the special meaning that their commitment to the apostolate takes on in their parish; hence it is necessary to have a more convinced, extensive and decided appreciation for 'Parish Pastoral Councils'. There are clear reasons for such: In the present circumstances the lay faithful have the ability to do very much and, therefore, ought to do very much towards the growth of an authentic ecclesial communion in their parishes in order to reawaken missionary zeal towards nonbelievers and believers themselves who have abandoned the faith or grown lax in the Christian life". "All of the faithful have the right, sometimes even the duty, to make their opinions known on matters concerning the good of the Church. This can happen through institutions which have been established to facilitate that purpose: [ ]the pastoral council can be a most useful aid providing proposals and suggestions on missionary, catechetical and apostolic initiatives [ ] as well as on the promotion of doctrinal formation and the sacramental life of the faithful; on the assistance to be given to the pastoral work of priests in various social and territorial situations; on how better to influence public opinion etc. The pastoral council is to be seen in relation to the context of the relationship of mutual service that exists between a parish priest and his faithful. It would therefore be senseless to consider the pastoral council as an organ replacing the parish priest in his government of the parish, or as one which, on the basis of a majority vote, materially constrains the parish priest in his direction of the parish."
Америка Құрама Штаттары
Америкалық Рим-католик шіркеулерінде шіркеу кеңесі ІІ Ватикан соборынан кейін, шіркеу басқаруына мирянның қатысуы жаңа дәуірінде пайда болды. Бұл, Ватикан ІІ соборының «Мирян апостолаты туралы» жарғысына (Apostolicam actuositatem, 26-параграф) жауап болды. 1965 жылы жарияланған бұл жарлық, Католик шіркеуінің барлық деңгейлерінде (соның ішінде шіркеулерде) кеңестер құруды ұсынды, мақсаты – шіркеудің «апостолаты» немесе миссиясына көмектесу. Жарлықта сондай-ақ, мұндай апостолдық кеңестер, егер олар басқа бастамалардың тәуелсіздігіне кедергі келтірмесе, «мирян бастамаларын үйлестіре алады» делінген. Әлемдегі көптеген католиктер бұл жарлықты шіркеу комитеттері мен комиссияларын үйлестіретін шіркеу кеңестерін құруға шақыру деп түсіндірді. Осылайша «шіркеу кеңесі» пайда болды.
In American Roman Catholic parishes, the parish council arose after Vatican II in the new era of lay participation in parish decision making. It was a response to the Vatican II Decree on the Apostolate of Lay People (Apostolicam actuositatem, par. 26). This decree, published in 1965, recommended the establishment of councils at all levels of the Catholic Church (including the parish) with one purpose, namely, to assist in the Church's "apostolate" or mission. The decree also said that such apostolic councils "may coordinate" lay initiatives, so long as they do not interfere with the autonomy of such initiatives. Many Catholics throughout the world interpreted the decree as calling for parish councils that would coordinate parish committees or commissions. This was the genesis of the "parish council".
Пасторальдық кеңестерге айналу
1983 жылы қайта қаралып жаңартылған Канондық құқық кодексі жарияланды. Ол, «Лейктер туралы» жарлықтың 26-тармағына сілтеме жасамады, сондай-ақ «апостолдық» кеңестер немесе тікелей «парихиялық кеңестер» туралы да ештеңе айтпады. Оның орнына, 536-канонында, «пасторалдық» кеңестерді (бірақ міндетті емес) парихия деңгейінде ұсыну ұйғарылды [«пасторалдық» кеңестер туралы мақаланы қараңыз]. «Пасторалдық» кеңес идеясы 1965 жылғы Ватикан II-нің Епископтар туралы жарлығында (Christus Dominus, 27-тармақ) пайда болды. Бұл жарлық епархия деңгейіндегі (бірақ парихия деңгейінде емес) «пасторалдық» кеңестерді ұсынды. 536-канон «пасторалдық» кеңес идеясын парихияларға қатысты қолданды. «Пасторалдық» кеңес (жарлыққа сәйкес) үш мақсатты қамтиды: ол (1) пасторлық мәселелерді зерттейді, (2) олар туралы ой жүгіртеді немесе тереңінен қарастырады және (3) пасторға ұсынылатын қорытындыларға келеді. Жаңа кодекс жарияланғанда, бұрын «парихиялық» кеңестер деп аталған ұйымдардың мәні нақтыланды. Бұл кеңестер енді тек кеңес беру құқығы бар «парихиялық пасторалдық» кеңестер болып саналды.
In 1983, the revised Code of Canon Law was published. It did not refer to par. 26 of the Decree on the Laity, nor did it speak of "apostolic" councils or "parish councils" per se. Instead, in canon 536, it recommended (but did not mandate) "pastoral" councils at the parish level [see the article on "pastoral" councils]. The idea of the "pastoral" council had its genesis in the 1965 Vatican II Decree on Bishops (Christus Dominus, par. 27). This decree recommended "pastoral" councils at the diocesan level (but not at the parish level). Canon 536 applied the "pastoral" council idea to parishes. The "pastoral" council (according to the decree) has a threefold purpose. It (1) investigates pastoral matters, (2) ponders or reflects on them, and (3) reaches conclusions, conclusions that are recommended to the pastor. When the new Code was promulgated, it clarified the identity of what had hitherto been called the "parish" councils. These councils were now "parish pastoral" councils with a "consultative only" vote.
Үш мақсатты
536-шы канон (паришалық пасторальдық кеңестерді ұсынады) кеңестердің мақсатын өте қысқаша түсіндіреді. Онда олар «қауымдық қызметті дамытуға көмектеседі» делінген. 536-шы канон пасторлық кеңестің зерттеу, терең ойлау және қорытынды жасау – үш негізгі міндетін атап көрсетпейді, бірақ 511-ші канон (епархиялық пасторлық кеңестер туралы айта отырып) осы міндеттерді атайды. Ватиканның тағы төрт құжаты осы үш міндет арқылы «пасторлық» кеңестерді анықтайды (Пауль VI, «Ecclesiae Sanctae I», № 16; 1971 жылғы Епископтар Синодының «Қызметші діни қызмет», 2-бап, II, 3-тармақ; 1973 жылғы «Епископтардың пасторлық қызметі жөніндегі нұсқаулық», № 204; және 1973 жылғы «Пасторлық кеңестер туралы» діни қызметкерлер жөніндегі қасиетті жиналыстың айналыс хаты, № 9). Егер біреу 536-шы канонды ғана оқып, «пасторлық» кеңес туралы айтатын басқа Ватикан құжаттарына жүгінбесе, онда зерттеу, терең ойлау және қорытынды жасаудың пасторлық кеңестің ең маңызды белгісі екенін түсінбеуі мүмкін.
Canon 536 (which recommends parish pastoral councils) defines the purpose of councils in an extremely brief way. It says that they "give their help in fostering parish activity." Canon 536 does not mention the threefold task of the pastoral council – the task of investigating, reflecting, and reaching conclusions – but canon 511 does (in a reference to diocesan pastoral councils). Four other Vatican documents define the "pastoral" councils in terms of this threefold task (Paul VI, "Ecclesiae Sanctae I," no. 16; the 1971 Synod of Bishops' "The Ministerial Priesthood," art 2, II, section 3; the 1973 "Directory on the Pastoral Ministry of Bishops," no. 204; and the 1973 "Circular Letter on 'Pastoral Councils'" by the Sacred Congregation for the Clergy, no 9). Those who read canon 536 without referring to these other Vatican documents that speak of the "pastoral" council may not realize that investigating, pondering, and reaching conclusions is precisely what defines the pastoral council.
"Пасторальдық" кеңестермен шатасу
Кейде, шіркеу кеңестері пасторальдық шіркеу кеңестерінен жаңылысып ажыратылады, олар екі бөлек шіркеулік құрылым екендігі сезімі тудырады. Алғашқы шіркеу кеңестері, дұрысырақ айтқанда, Лаиктер жөніндегі Декретте 26-параграфта ұсынылған сияқты "апостольдық" кеңестер болды. Канондық құқық кодексі жаңартылғанда, ол апостольдық кеңестерге сіңіп, пасторальдық кеңестерді талап етті. Ватиканның 1971, 1973 және 1984 жылдардағы құжаттарындағы "пасторальдық" кеңес идеясының қалыптасуын білмейтіндер, Ватикан II-ден кейін пайда болған "пархиялық" кеңестер пасторальдық кеңестерден бөлек деп жаңылысуы мүмкін. Олар "пархиялық" кеңестер пастордан тәуелсіз, бюрократиялық шешім қабылдайтын органдар екенін, жылдық жоспар, кесте және бюджет, капиталдық жөндеулер және басқа да шіркеу мәселелерін қадағалайтынын дұрыс емес түсінуі мүмкін. Бірақ кеңестер пастордан тәуелсіз шешім қабылдамайды және тек кеңес беруге құқылы.
Parish councils are sometimes mistakenly distinguished from parish pastoral councils, as if the two were separate parish entities. The first parish councils were, properly speaking, "apostolate" councils of the type recommended in the Decree on Laity, par. 26. When the Code of Canon Law was revised, it did not refer to apostolate councils, but called for pastoral councils. Those who do not know about the development of the "pastoral" council idea in the Vatican documents of 1971, 1973, and 1984 may mistakenly believe that the "parish" councils that emerged immediately after Vatican II are separate from pastoral councils. They may wrongly suppose that "parish" councils are bureaucratically structured decision making bodies, independent of the pastor, that oversee such parish matters as the annual plan, schedule and budget, capital improvements, and the like. But councils do not make decisions independently of the pastor and have a consultative vote only.