Кіріспе
1827-1828 жылдар аралығында Ұлыбританияның премьер-министрі болған Фредерик Джон Робинсон, 1-ші Рипон графы (1 қараша 1782 – 28 қаңтар 1859), 1827 жылға дейін «Құрметті Ф. Дж. Робинсон» деп аталып, 1827-1833 жылдар аралығында «Виконт Годерих» (/ˈɡoʊdərɪtʃ/ GOHdritch) деп белгілі болды – ол тарихқа осы атпен ең көп танымал, британдық саясаткер және 1827-1828 жылдар аралығында Ұлыбританияның премьер-министрі қызметін атқарды. Ауылдық жер иелері аристократиясының өкілі Робинсон отбасылық байланыстар арқылы саясатқа қатысты. 1818 жылы ол Сауда кеңесінің президенті болып, кабинеттік лауазымға жетті. 1823 жылы ол төрт жылға Қазынашылық канцлері болып тағайындалды. 1827 жылы ол пэрлікке көтеріліп, Лордтар палатасында Палата басшысы және Соғыс және колониялар жөніндегі мемлекеттік хатшы болды. 1827 жылы премьер-министр Джордж Кэннинг билікке келгеннен кейін 119 күн өткен соң қайтыс болды, ал Годерих оның орнын басты. Алайда, ол Кэннингтің орташа торилер мен вигтерден құралған нәзік коалициясын ұстап тұра алмады және өзі 144 күннен кейін отставкаға кетті. Кэннинг пен Годерих британ тарихындағы ең аз уақыт билік еткен премьер-министрлер болды, 2022 жылы Лиз Трассқа дейін. Премьер-министрлік қызметтен кейін Годерих оның екі ізбасары – граф Грей және сэр Роберт Пилдің кабинеттерінде қызмет етті.
Frederick John Robinson, 1st Earl of Ripon, (1 November 1782 – 28 January 1859), styled The Honourable F. J. Robinson until 1827 and known between 1827 and 1833 as The Viscount Goderich (pronounced '/g//oʊ//d//r//ɪ//tʃ/ GOHdritch), the name by which he is best known to history, was a British politician who served as Prime Minister of the United Kingdom from 1827 to 1828. A member of the rural landowning aristocracy, Robinson entered politics through family connections. In the House of Commons, he rose through junior ministerial ranks, achieving cabinet office in 1818 as President of the Board of Trade. In 1823, he was appointed Chancellor of the Exchequer, a post he held for four years. In 1827, he was raised to the peerage, and in the House of Lords was Leader of the House and Secretary of State for War and the Colonies. In 1827, Prime Minister George Canning died after only 119 days in office, and Goderich succeeded him. However, he was unable to hold together Canning's fragile coalition of moderate Tories and Whigs, and he himself resigned after only 144 days. Canning and Goderich were the two shortest ruling Prime Ministers in British history, until Liz Truss in 2022. After leaving the premiership Goderich served in the cabinets of two of his successors, the Earl Grey and Sir Robert Peel.
Ерте жылдары: 17821804
Робинсон Йоркширдегі Ньюби-Холлде, Томас Робинсонның екінші ұлы, 2-ші барон Грантемнің әйелі леди Мэри Йорктан, 2-ші Хардвик графы Филип Йорктің қызы болды. Ол Темзадағы Санберидегі дайындық мектебінде білім алып, 1796 жылдан 1799 жылға дейін Харроу мектебінде, ал 1799 жылдан 1802 жылға дейін Кембридждегі Сент-Джон колледжінде оқыды. Уильям Питт-кіші Кембридж университетінің парламент мүшесі болды, сол кезде "Таймс" газетінің мәлімдемесінше, "осыған байланысты, сол кездегі көптеген жас тори саясаткерлері осы университетке бағытталды". Робинсон талантты классик болды және 1801 жылы ең үздік латын өлеңі үшін сэр Уильям Браун медалін жеңіп алды. Наполеон соғыстары кезеңінде Робинсон әскери қызметін капитан (1803), соңынан майор (1814–1817) шенімен Солтүстік полкте, Батыс Райдинг атты әскерінде атқарды.
Парламент мүшесі, 18041812
Робинсон отбасылық байланыс арқылы саясатқа қатысты. Оның анасының туысы, Хардвикктің үшінші графы, Ирландияның Лорд-лейтенанты, 1804 жылы оны жеке хатшысы етіп тағайындады. Екі жыл өткен соң Хардвикке оған Дублинге жақын орналасқан Карлоу округінің парламенттік мандатын қамтамасыз етті. 1807 жылы Робинсон осы мандаттан бас тартып, Йоркширдегі, отбасылық үйіне жақын Рипон округінен депутат болып сайланды.
Алғашқы саяси тағайындалу: 18071812
Парламенттегі алғашқы жылдары Робинсон Премьер-министрдің қарсыласы Портленд герцогы Хардвиккеге деген құрметтің жолымен төменгі министрлік лауазымдардан бас тартты. Миссия сәтсіз аяқталды, бірақ Робинсонның беделіне ешқандай нұқсан келмеді, және оның өмірбаяушысы Э. Ройстон Пайк айтқандай, "жақсы тори болғандықтан [оған] бірнеше үкіметте бірнеше шағын қызметтер берілді". Оның саяси ой-өрісіне Каннинг зор ықпал етті, бірақ ол Каннингтің қарсыласы лорд Кастлерегтің қолдауына ілесіп, 1809 жылдың мамыр айында оны Соғыс кеңсесінің хатшысы етіп тағайындады. Кастлерег қазан айында үкіметтен кеткен кезде, жаңа Премьер-министр Спенсер Персевалдың басшылығымен қызмет етуге келмейтіндігіне байланысты, Робинсон да онымен бірге қызметтен кетті.
Неке
1814 жылы Робинсон Леди Сара Альбиния Луиза Хобартқа (1793–1867) үйленді, ол Бэкингемширдің 4-ші графының қызы және Кастлерехтің әйелінің туысы болды. Некеде үш бала дүниеге келді, олардың тек біреуі ересек жасқа жетті: ал 1813 және 1817 жылдар аралығында әскердің бірлескен төлемшісі қызметін атқарып, осы лауазымда 1815 жылғы Астық заңдарын қолдады. Тарихшы Грегор Даллас былай деп жазады:
Робинсонның заң жобасы еркін сауда мен қорғау туралы отыз жылға созылатын және Ұлыбританияның саяси ландшафтын өзгертетін пікірталасты бастады. 1815 жылдың ақпан және наурыз айларында жағдай белгілі болды, ал осы ғасырдың ең қызыл даулы саяси күресінің бірі басталды. Ол ашуланған азаматтардың жиі шабуылына ұшырады; бір шабуылда үйдің алдындағы қоршаулар жыртылып, есік қиратылды, картиналар жыртылды және жиһаз терезеден лақтырылды. Тағы бір шабуылда екі адам атылып, біреуі қаза тапты. Одақтар палатасында осы оқиғаны баяндағанда Робинсон көздерінен жас шықты, биограф П. Дж. Джупп айтқандай, "бұл оған бірнеше лақап аттардың біріншісін, осы жағдайда Blubberer (Жылауқор)" аттарын әкелді.
Robinson's Bill began a debate on free trade and protection that would last for thirty years and would change the political landscape of Britain. Battle lines were drawn up in February and March, 1815, and the first shots fired in what would become one of the most furious political struggles of the century. was frequently attacked by angry citizens; in one such attack the railings outside the house were ripped out, the front door smashed open, paintings ripped, and furniture thrown out of the window. In another attack two people were shot, one of them fatally. While describing the incident to the House of Commons, Robinson was moved to tears, showing, as the biographer P. J. Jupp put it, "a propensity under stress which was to earn him the first of several nicknames, in this case the Blubberer".|
Қаржы министрі: 18221827
Робинсон төрт жыл бойы канцлер қызметін атқарды және бұл лауазымда табысқа жеткені үшін құрметке ие болды. Ол салықтарды төмендетіп, Британ мұражайында Король кітапханасын орналастыруға, сондай-ақ Ұлттық галерея үшін Ангерштейн коллекциясын сатып алуға гранттар берді. Джупп былай деп жазады: "Бұл жетістіктері, католиктік көмек және құлдықты жоюға қолдауы оны үкіметтің ең либералды мүшелерінің бірі деп тануға және тағы екі лақап атқа ие болуға әкелді – 'Гүлденген Робинсон' және 'Жақсы жігіт'". Робинсонның құлдырауға қатысы болған жоқ, бірақ дағдарысты жеңілдету үшін қабылданған шаралары жеткілікті емес деп есептелді. Бірақ Ливерпуль кабинетін қайта құруға үлкермеді, өйткені 1827 жылдың ақпан айында ауырып, премьер-министрліктен кетті. Ливерпульдің орнын Кеннинг басты, оның тағайындалуы сол кездегі саяси топтардағы жағдайды түбегейлі өзгертті. Торилердің қатарында төрт топ пайда болды, олардың арасындағы ерекшелік католиктік эмансипацияға деген көзқарастарында болды. Кеннинг және оның жақтастары бұл мәселеде либералды болды; Робинсон Кеннингті қолдауға дайын орташа топқа жатты; Веллингтон герцогы мен Роберт Пиль басқаратын топ эмансипацияға қарсы болды; ал ультраторилер кез келген либералды реформаға қарсы тұрды. Белгілі вигтің сөзінде: "Құдай бізге қарсы шықты. Ол торилерді қолдайды, мен патшадан да қорқамын, ол одан да жаман". Алайда, король ұзақ жылдар бойы вигтерге қарағанда торилерді артық көретін болса да, Веллингтон мен Пильдің Кеннинг кабинетіне қосылудан бас тартуына ашуланды. Көпшілік күткендей (мүмкін Веллингтонның өзі де солай ойлаған), король Веллингтонды шақырады деген үміт ақталмады.
Үкімет дағдарысы
Годерих өзінің кабинетінің құрамы туралы патша мен вигтердің қарама-қайшы талаптарын теңестіруде бірден қиындықтарға тап болды. Джордж вигтердің иеленген үш министрлік лауазымы жеткілікті деп есептеді; вигтер төртінші, Лорд Холландты Сыртқы істер министрі ретінде қосу үшін қатты талап етті. Патша мен вигтерден түскен қарама-қайшылықтардан өзге, Годерих әйелінің ауыр психикалық сырқатымен де күресуге мәжбүр болды. Желтоқсан айында Хаскиссон былай деп жазды:
blockquote|Кешірімді Годерих толыққанды күйзеліске ұшыраған, өте қиын жағдайда. Осы бақытсыздықтың көп бөлігі, әлдебір оның мінезінің табиғи салдары, бірақ қазіргі жағдайда, оның ақыл-есі дұрыс емес әйелінің үнемі мазалауымен және оның жақсы мінезі (немесе тіпті әлсіздігі) оған толық билік беруімен одан әрі ушықты. 1828 жылдың қаңтарына қарай патша коалицияны сақтап беру мүмкін емес деген қорытындыға келді және Веллингтон басқаратын тори үкіметі тиімдірек болар еді. Годерих патшаға отставка туралы хат жазған, бірақ оны әлі жібермеген еді, сол кезде Виндзорға шақырылды. Ол өзінің басқарушы құрылымының ыдырап бара жатқанын сипаттады; патша одан Лорд-канцлерді шақыруын өтінді, ол өз кезегінде Веллингтонды үкімет құру үшін патшаның тапсырмасын алуға шақыруды сұрады. Голланд суретшісі Питер Кристоффель Вондердің «Суретшінің лондондық резиденциясының баспалдағы» картинасындағы «Шляпа киген адам» – Годерих. 2014 жылы голланд студенті картинаны зерттеп, оның 1828 жылғы қаңтарда премьер-министр Фредерик Джон Робинсонның отставкаға кетуін бейнелейтінін анықтады.
blockquote|Poor Goderich is quite unnerved, and in a most pitiful state. Much of this misfortune is perhaps the natural effect of his character, but it is, in the present instance, greatly aggravated by the constant worry in which he has been kept by his all but crazy wife, and by the entire ascendancy which his good nature (not to say his weakness) has allowed her to assume. and by January 1828 the King had concluded that the coalition could not continue and that a Tory ministry under Wellington would be preferable. Goderich had already written a letter of resignation to the King, but had not yet sent it, when he was summoned to Windsor. He described the disintegrating state of his administration; the King asked him to send for the Lord Chancellor, who was in turn bidden to summon Wellington to receive the King's commission to form a government. Goderich is 'the man with the hat' in the painting "The Staircase of the London Residence of the Painter" by the Dutch painter Pieter Christoffel Wonder. In 2014 a Dutch art student did research on the painting and discovered that it depicts the resignation of Prime Minister Frederick John Robinson in January 1828.
Кейінгі министрлік лауазымдары, 18301846
1830 жылы Годерих Уигтер партиясына өтті және Лорд Грейдің кабинетіне Колония хатшысы ретінде кірді. Ол өмірі бойы моральдық және экономикалық себептермен құлдыққа қарсы күресті және 1830 жылдары Британ империясының барлық құлдарын азат ету үшін көп еңбек етті. Оның жұмысын Колония хатшысы қызметін мұрагерлік еткен Лорд Стэнли жалғастырды, ал Годерих Лордтар палатасында құлдықты жоюға бағытталған заңдарын қабылдады. Ол жұрлық дәрежеде жоғарылауға ұмтылмады, бірақ корольдің Гартер орденін қабылдағысы келді, өйткені сол кезде виконт титулы жеткіліксіз деп есептелді. Алайда, келесі жылы Годерих пен Стэнли Ирландия шіркеуінің орнықты статусына және 1834-1845 жылдар аралығында Корольдік әдеби қоғамға төнді деп санайтын қауіпке байланысты Уигтермен арадағы байланысты үзді. Ол 1859 жылдың қаңтар айында 76 жасында қайтыс болды. Ол премьер-министрлік қызметін атқарған бес әріптесінен де ұзақ өмір сүрді.
Өлім
Рипон 1859 жылғы қаңтарда 76 жасында Лондонның Путни-Хит аймағында қайтыс болды.