Оттыз жылдық соғыстағы әскери қолбасшы Додо Книпхаузен
Dodo zu Innhausen und Knyphausen
Додо фон Книпхаузен (1583-1636) – неміс әскери қолбасшысы, Тридцати жылдық соғыста швед әскерінде генерал-фельдмаршал болған. Биографиясы, мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Додо Фрайхерр цу Иннхаузен унд Книпхаузен (кейде Книпхаузен немесе Книпхаузен; 2 шілде 1583 – 11 қаңтар 1636) – неміс кәсіби әскери қызметкері. Ол Отыз жылдық соғыста (1618–1648) кең ауқымды қызмет етті, 1633 жылы шведтік қызметте фельдмаршал шеніне дейін көтерілді.
Dodo Freiherr zu Innhausen und Knyphausen (sometimes Knijphausen or Kniphausen; 2 July 1583 – 11 January 1636) was a German professional soldier who saw extensive service in the Thirty Years' War (1618–1648), rising to the rank of Field Marshal in Swedish service in 1633.
Ерте мансап
Книфаузен Шығыс Фризияның Лютецбург қаласынан шыққан. Ол өзінің әскери шеберлігін голландтық Мауриц Оранскийдің қызметінде үйреніп, 1603 жылы капитан шеніне жетті. Кейіннен ол Ханза одағында, содан кейін протестанттық одақта қызмет етті. 1620 жылдары, Отыз жылдық соғыс протестанттарға қарсы бұрылған кезде, Книфаузен бірнеше рет жеңіліс тапты, Хохст шайқасында (1622) және Штудтлон шайқасында (1623) жеңіліске ұшырады. Соңғы шайқастан кейін ол мемлекетке опасыздық жасады деп айыпталды және тіпті өлім жазасына кесілді, бірақ ақталып шықты. Ол 1626 жылы Дессау көпірі шайқасында Эрнст фон Мансфельдтің басшылығымен шайқасты, бірақ тұтқынға түсті. 1628 жылы Ла-Рошельді қоршау кезінде ол ағылшын қызметіне өтіп, әскер жинады, гугеноттардың бекінісін азат етуге жасалған соңғы сәтсіз ағылшын тырабының кезінде.
Knyphausen was from Lütetsburg, East Frisia. He learnt his trade in Dutch service under Maurice of Orange, rising to the rank of captain by 1603. He later served the Hanseatic League, then the Protestant Union. In the 1620s, with the Thirty Years' War turning against the Protestants, Knyphausen had the misfortune to be repeatedly on the losing side, witnessing the defeats at the Battle of Höchst (1622) and the battle of Stadtlohn (1623). After the latter battle he was accused of treason and even sentenced to death, only to be exonerated. He fought under Ernst von Mansfeld at the Battle of Dessau Bridge in 1626, but was captured. In 1628 during the siege of La Rochelle, he went into English service and raised troops, during the final abortive English attempt to relieve the Huguenot stronghold.
Швед қызметі
Книфаузен 1630 жылы швед қызметіне кіріп, швед патшалығы үшін бірнеше неміс полкін құрды. Көп жылдық кәсіби тәжірибесінің арқасында ол Швеция королі Густав Адольфтың жоғары бағасына ие болды және оған көбінесе ең қиын міндеттер жүктелді, мысалы, 1631 жылы Нойбренденбургті қорғау (онда оны Тилли графы Иоганн Церклас әскері тұтқындады) және 1632 жылы Нюрнбергте Швецияның Германияның орталық бөлігіндегі ең маңызды әскери жабдықтау базасын басқару. 1632 жылы швед королі қаза тапқан Лютцен шайқасында Книфаузен генерал-майор шындығында швед армиясының үшінші қолбасшысы болды және екінші (резерв) шептің барлығына жауапты болды. Шайқас қызған шақта, швед армиясы корольдің қазасы мен швед жаяу әскері орталығының қирауы салдарынан үрейге түскен кезде, Книфаузен швед армиясын екі маңызды сағат бойы біріктіруде маңызды рөл атқарды. Швед королінің хатшысы Филипп Саттлер Книфаузеннің "шайқастың жалғасуына ең көп үлес қосқанын" айтып, соңғы жеңіске үлкен үлес қосқанын жазды. 1633 жылдың қаңтарында Лютцен шайқасындағы қызметі үшін сыйақы ретінде Книфаузен фельдмаршал және Төменгі Саксониядағы барлық швед күштерінің бас қолбасшысы болып тағайындалды, бұл Оңтүстік Германиядағы негізгі швед операцияларының маңызды бөлігі болды. Осы қызметінде ол 1633 жылы Ольдендорф шайқасында шведтердің үлкен жеңісіне қол жеткізді. 1633-1634 жылдары Хилдесхаймды қоршауға қатысты. 1636 жылдың басында Хазелюнне шайқасында қаза тапты. Оның алыс туысы, Эдцард цу Иннхаузен-ун-Книфаузен (1827-1908) белгілі саясаткер болды.
Knyphausen entered into Swedish service in 1630 and raised several German regiments for the Swedish crown. As a result of his many years of professional experience he was greatly valued by King Gustavus Adolphus of Sweden, and was often assigned the most critical tasks, such as the defence of Neubrandenburg in 1631 (where he was captured by the forces of Johann Tserclaes, Count of Tilly) and command of the Sweden's most important military supply base in central Germany at Nuremberg in 1632. At the 1632 Battle of Lützen, where the Swedish king was killed, Knyphausen, now holding the rank of Major General, was third in command of the Swedish army and responsible for the entire second (reserve) line. At the height of the battle, and with the Swedish army close to panic as a result of the king's death and destruction of the Swedish infantry centre, Knyphausen played a large part in holding the Swedish army together for two crucial hours. The Swedish royal secretary Philipp Sattler wrote that Knyphausen had contributed greatly to the final victory, having "done the most to sustain the wavering battleline". In January 1633, as a reward for his service at Lützen, Knyphausen was appointed Field Marshal and commander in chief of all Swedish forces operating in Lower Saxony, an important side theatre to the main Swedish operations in Southern Germany. In this role he served at the major Swedish victory at the Battle of Oldendorf in 1633. From 1633 to 1634 he participated in an unsuccessful Siege of Hildesheim. At the minor Battle of Haselünne in early 1636 he was killed. A distant relative, Edzard zu Innhausen und Knyphausen (1827–1908) was a noted politician.