Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Теріс эмоция
Negative emotion
Қайғы – бұл кемдік, жоғалту, үмітсіздік, қайғыру, көмексіздік, көңілі тоңу және күйдіру сезімдерімен байланысты немесе сипатталатын эмоционалдық азабы. Қайғыны бастан өткерген адам тыныш немесе шаршаған болуы мүмкін, және басқалардан шегініп қалуы мүмкін. Қайғының ауыр түрі – депрессия, ол үлкен депрессивтік бұзылыс немесе тұрақты депрессивтік бұзылыс салдарынан туындауы мүмкін. Жылау – қайғының белгісі болуы мүмкін. Қайғы – Пауль Экман сипаттаған алты негізгі эмоцияның бірі, олардың қатарында бақыт, ашу, таңқалу, қорқу және жиркәулік бар.
Sadness is an emotional pain associated with, or characterized by, feelings of disadvantage, loss, despair, grief, helplessness, disappointment and sorrow. An individual experiencing sadness may become quiet or lethargic, and withdraw themselves from others. An example of severe sadness is depression, a mood which can be brought on by major depressive disorder or persistent depressive disorder. Crying can be an indication of sadness. Sadness is one of the six basic emotions described by Paul Ekman, along with happiness, anger, surprise, fear, and disgust.
Балалық шақ
Балалық шақтағы қасірет – жиі кездесетін жағдай. Кейде қасірет депрессияға алып келуі мүмкін. Кейбір отбасыларда (саналы немесе санасыз) қасіретке "жол жоқ" деген ереже болуы мүмкін, бірақ Робин Скиннер мұның қиындықтар тудыруы мүмкін деп санайды, қасіретті "жасыру" арқылы адамдар бетке шығармайтын және маниялық болуы мүмкін дейді. Педиатр Т. Берри Бразельтон қасіретті мойындау отбасыларға ауыр эмоционалдық мәселелерді шешуді жеңілдетуге көмектеседі деп ұсынады. Қасірет – баланың анасымен ертедегі байланыстан бөлініп, тәуелсіздікке қадам басқандағы қалыпты процесс. Бала әр бөлінген сайын, ол кішкентай жоғалтуға төзе білуі керек. Егер анасы осы азғылыққа төзбесе, бала өзі қасіретпен қалай күресуді ешқашан үйренбейді. Маргарет Малер де қасіретті сезіну қабілетін эмоционалды жетістік деп қарастырды, мысалы, оны тыныштандырудың орнына, шаршағыш белсенділік арқылы жоюға қарағанда. Д. Уинникотт сондай-ақ қасіретті жылаудың кейінгі өмірдегі құнды музыкалық тәжірибелердің психологиялық түбірін көрді.
Sadness is a common experience in childhood. Sometimes, sadness can lead to depression. Some families may have a (conscious or unconscious) rule that sadness is "not allowed", but Robin Skynner has suggested that this may cause problems, arguing that with sadness "screened off", people can become shallow and manic. Pediatrician T. Berry Brazelton suggests that acknowledging sadness can make it easier for families to address more serious emotional problems. Sadness is part of the normal process of the child separating from an early symbiosis with the mother and becoming more independent. Every time a child separates a little more, he or she will have to cope with a small loss. If the mother cannot allow the minor distress involved, the child may never learn how to deal with sadness by themselves. Margaret Mahler also saw the ability to feel sadness as an emotional achievement, as opposed for example to warding it off through restless hyperactivity. D. W. Winnicott similarly saw in sad crying the psychological root of valuable musical experiences in later life.
Нейроанатомия
Көптеген зерттеулер қайғының нейробиологиясы бойынша жүргізілді. Американдық Психиатрия Журналында жарияланғандай, қайғы "ортаңғы және артқы уақытша ми қабығының, бүйірлік мишықтың, мишық құртшасының, мидың ортаңғы бөлігінің, тұмсықты қабықтың және құртшаның маңындағы екі жақты белсенділіктің күшеюімен" байланысты екені анықталды. Хосе В. Пардо медицина және философия докторы және когнитивтік нейробиологиялық зерттеулер бағдарламасын басқарады. Пардо және оның әріптестері позитрон-эмиссиялық томография (ПЭТ) қолданып, жеті ер және әйел адамға қайғылы жағдайды тудыра алды, оларға қайғылы ойлар туралы ойлауды сұрап. Олар екі жақты төменгі және орбитофронтальді қабықта ми белсенділігінің артуын байқады. Эмоционалды фильмдер көрсету арқылы зерттелушілерде қайғыны шақырған зерттеуде, бұл сезім мидың аймақтық белсенділігінің айтарлықтай артуымен байланысты болды, әсіресе префронтальді қабықта, Бродманның 9-аймағы деп аталатын аймақта және таламуста. Екі жақты алдыңғы уақытша құрылымдарда да белсенділіктің айтарлықтай артуы байқалды.
A large amount of research has been conducted on the neuroscience of sadness. According to the American Journal of Psychiatry, sadness has been found to be associated with "increases in bilateral activity within the vicinity of the middle and posterior temporal cortex, lateral cerebellum, cerebellar vermis, midbrain, putamen, and caudate." Jose V. Pardo has his M. D and Ph. D and leads a research program in cognitive neuroscience. Using positron emission tomography (PET) Pardo and his colleagues were able to provoke sadness among seven normal men and women by asking them to think about sad things. They observed increased brain activity in the bilateral inferior and orbitofrontal cortex. In a study that induced sadness in subjects by showing emotional film clips, the feeling was correlated with significant increases in regional brain activity, especially in the prefrontal cortex, in the region called Brodmann's area 9, and the thalamus. A significant increase in activity was also observed in the bilateral anterior temporal structures.
Желідегі қиындықтарды жеңу тетіктері
Адамдар қайғыны әртүрлі тәсілдермен бастан кешіреді, және ол маңызды сезім, себебі ол жағдайды шешуге адамдарды ынталандырады. Кейбір қабылдау механизмдері: әлеуметтік қолдау алу және/немесе үй жануарымен уақыт өткізу, тізім жасау, немесе қайғыны білдіру үшін қандай да бір іс-әрекетпен айналысу. Кейбір адамдар қайғыға батқанда, жағдайдан жазылу үшін әлеуметтік ортадан шеттеуі мүмкін. Қайғы - адамдардың ең көп құтылуды қалайтын көңіл күйі болғанымен, кейде оны жеңу үшін таңдалған стратегиялар, мысалы, ойға шолу, "қайғыны ұмыту" немесе өзін толығымен оқшаулау арқылы оның күшеюіне себеп болуы мүмкін. Ал, эмоционалдық қолдау көрсету адамдарға қайғымен бірге болуға көмектеседі.
People deal with sadness in different ways, and it is an important emotion because it helps to motivate people to deal with their situation. Some coping mechanisms include: getting social support and/or spending time with a pet, creating a list, or engaging in some activity to express sadness. Some individuals, when feeling sad, may exclude themselves from a social setting, so as to take the time to recover from the feeling. While being one of the moods people most want to shake, sadness can sometimes be perpetuated by the very coping strategies chosen, such as ruminating, "drowning one's sorrows", or permanently isolating oneself. while emotional support to help people stay with their sadness can be further helpful.
Шәкірттер арасында эмпатия
Көздің қарайысының мөлшері қайғының белгісі болуы мүмкін. Кішкентай қарайысы бар қайғылы бет-әлпет, қарайысы кішірейген сайын, терең қайғылы деп бағаланады. Адамның өзінің қарайысы да осыны көрсетеді және кішкентай қарайысы бар қайғылы бетке қарағанда кішірейеді. Адамдар бейтарап, қуанышты немесе ашулы мінез-қалпына қарағанда мұндай әсер байқалмайды. Аутизм және психопатия сияқты ауруларда қайғыны көрсететін бет-әлпеттер айқын болмауы мүмкін, бұл олардың эмпатия деңгейіне әсер ету үшін сөзбен айтылмаған жағдайдың қажеттілігін көрсетеді. Қайғы – "қазіргі сөздік диалог және өңдеу жүйелерімен анықталатын" сезім. Ол негізінен негізгі жиіліктің (f0) орташа және өзгеруін төмендету арқылы беріледі, сондай-ақ төмен дауыс күшімен және уақыт өте келе f0 төмендеуімен байланысты. Йохар "адам қайғылы болғанда, баяу, төмен дауыспен, нашар жоғары жиілікті дыбыс энергиясы пайда болады" деп мәлімдейді. Сол сияқты, "қайғының төмен энергиялық күйі баяу темпке, төмен сөйлеу жылдамдығына және орташа дыбысқа тән".
Pupil size may be an indicator of sadness. A sad facial expression with small pupils is judged to be more intensely sad as the pupil size decreases. A person's own pupil size also mirrors this and becomes smaller when viewing sad faces with small pupils. No parallel effect exists when people look at neutral, happy or angry expressions. In disorders such as autism and psychopathy, facial expressions that represent sadness may be subtle, which may show a need for a more non linguistic situation to affect their level of empathy. sadness is an emotion "identified by current speech dialogue and processing systems". It is communicated mostly by lowering the mean and variability of the fundamental frequency (f0), besides being associated with lower vocal intensity, and with decreases in f0 over time. Johar argues that, "when someone is sad, slow, low pitched speech with weak high audio frequency energy is produced". Likewise, "low energy state of sadness attributes to slow tempo, lower speech rate and mean pitch".
Мәдениетті зерттеу
Ренессанс дәуірінде Эдмунд Спенсер "Фейри Квин" поэмасында қайғыны рухани міндеттемелердің белгісі ретінде қолдады. "Сақиналар мырзасы" шығармасында қайғы, бақытсыздықтан ажыратылып, Ж.Р.Р. Толкиннің үмітсіздік немесе шамалы үміт сияқты оның ойынша, бетке жығыларлық құштарлықтарға қарағанда, қайғылы, бірақ бекінген нық қадамды ұнатуын көрсетеді. Юлия Кристева "көңіл күйінің алуан түрлілігі, қайғының сан алуандығы, күйзеліс пен жоқтаудың күрделілігі – бұл жеңіске жетпеген, бірақ нәзік, күреске дайын және шығармашылық адамзаттың іздері" деп санайды.
During the Renaissance, Edmund Spenser in The Faerie Queene endorsed sadness as a marker of spiritual commitment. In The Lord of the Rings, sadness is distinguished from unhappiness, to exemplify J. R. R. Tolkien's preference for a sad, but settled determination, as opposed to what he saw as the shallower temptations of either despair or hope. Julia Kristeva considered that "a diversification of moods, variety in sadness, refinement in sorrow or mourning are the imprint of a humanity that is surely not triumphant but subtle, ready to fight and creative".