Кіріспе

Византиялық монах, ғалым және антолог Максим Плануд (Máximos Planoúdēs; ) – Константинопольдегі византиялық грек монахы, ғалымы, антолог, аудармашы, математик, грамматик және теолог. Латын тілінен грек тіліне және грек тілінен латын тіліне жасаған аудармалары арқылы ол грек шығысы мен латын батысын бір-бірімен жақынырақ байланыстырды. Қазіргі таңда ол Грек антологиясын жинақтаушы ретінде ең жақсы танымал.

Өмірбаян

Максим Плануд Византия императорлары VIII Михаил мен II Андроник билігінде өмір сүрген. Ол 1260 жылы Вифиниядағы Никомедияда дүниеге келді, бірақ өмірінің көп бөлігін Константинопольде өткізді, онда монах ретінде зерттеу мен оқытуға берілді. Монастырға кірген соң ол өзінің бұрынғы есімі Мануэльді Максим деп өзгертті. Плануд латын тілін жақсы білген, ал сол кезде Рим мен Италияға Византия империясының гректері күдікпен қараған. Осы қабілетінің арқасында ол 1295-96 жылдары император Андроник II жіберген елшілердің бірі болып таңдалды, олар Константинополь маңындағы Галатадағы генуялық бекінісіне шабуыл жасағаны үшін венециялықтарға наразылық білдіру үшін барды. Оның маңызды нәтижесі – Планудтың, әсіресе аудармалары арқылы, Батыс Еуропада грек тілі мен әдебиетін зерттеуді қайта жаңғыртуға жол ашты. Ол көптеген еңбектердің авторы, соның ішінде: Мануэль Москопулдың «Эротематалары» сияқты, сұрақ-жауап түріндегі грек грамматикасы, «Саяси өлеңдер» деген қосымшасы бар; синтаксис туралы трактат; Эзоптың өмірбаяны және аңыздардың прозалық нұсқасы; кейбір грек авторларына жасалған түсіндірмелер (схолия); екі гексаметрлік өлең, бірі – Плануд латын тіліне аударған және географиясын қайта ашқан Клавдий Птолемейге арналған мақтау өлең, екіншісі – өгіздің кенеттен тышқанға айналуы туралы әңгіме; үндістерде қолданылған есептеу әдісі туралы трактат; және Диофанттың «Арифметикасының» алғашқы екі кітабына түсіндірмелер. Оның латын тілінен аударған көптеген еңбектерінің ішінде Цицеронның «Сципион арманы» (Somnium Scipionis) және Макробийдің түсіндірмесі; Овидийдің «Героидалары» мен «Метаморфозалары»; Боэцийдің «Философиялық тыныштық» (De consolatione philosophiae); және Августиннің «Үштік» (De trinitate) кітабы бар. Дәстүр бойынша, Юлий Цезардың «Галл соғысы» (De Bello Gallico) аудармасы Планудқа жатқызылады, бірақ бұл жиі қайталанатын қателік. Бұл аудармалар грек тілінде сөйлейтін адамдар үшін ғана емес, Батыс Еуропада грек тілін оқытуға арналған оқулықтар ретінде де кеңінен қолданылды. Алайда, ол грек антологиясын жинақтауымен ең танымал. Бұл жинақ, Плануд антологиясы немесе Планудеан антологиясы, Гейдельберг мәтінінен (Палатин антологиясы) қысқа, және оны көптеген жағдайларда жауып жатыр, бірақ онда Палатин антологиясында жоқ 380 эпиграмма бар, олар әдетте басқаларымен бірге он алтыншы кітап ретінде немесе қосымша ретінде жарияланады. Дж. В. Маккейл өзінің «Грек антологиясынан таңдамалы эпиграммалар» (Select Epigrams from the Greek Anthology) кітабында оны былай сипаттайды:

Оның еңбектерінің ішінде Августиннің «Құдай қаласы» (City of God) және Цезардың «Галлия соғысы» (Gallic War) грек тіліне аудармалары бар. Палеологтардың жаңадан қалпына келтірілген грек империясы тез күйреп бара жатқан кезде. Генуялық Пера колониясы Константинополь саудасын басып алып, тәуелсіз мемлекет сияқты әрекет етті. Планудтың Петрарканың замандасы болғанын еске алу бізді қазіргі заманға жақындатады. Ол «миллион» сөзін алғаш қолданған адамдардың бірі ретінде танылады.