Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз заңгері және ғалымы (1539–1596)
French lawyer and scholar (1539 1596)
Пьер Питхоу (1 қараша 1539 – 1 қараша 1596) – француз заңгері және ғалымы. Ол Петрус Питхоус деген атпен де белгілі.
Pierre Pithou (1 November 1539 – 1 November 1596) was a French lawyer and scholar. He is also known as Petrus Pithoeus.
Өмір
Ол Труада дүниеге келген. Бала кезінен әдебиетті жақсы көріп, әкесі Пьер осы қызығушылығын қолдаған. Жас Питу 1560 жылы Париж адвокатурасына қабылданды. 1567 жылы екінші дін соғысы басталғанда, кальвинист болған Питу Седанға, Францияға, содан кейін Базельге кетіп, Францияға эдикт жарияланғаннан кейін оралды. Ұзақ өтпей ол герцог де Монморенсиді Англияға жасаған елшілік сапарында бірге жетектеді және Санкт-Бартоломей қырғынынан шамалы бұрын қайтып келді, онда өмірінен аман қалды. Келесі жылы Францияның болашақ Генрих IV-нің үлгісімен, протестанттық дінінен бас тартты. Генрих таққа отырғаннан кейін көп ұзамай Питудың қабілетін және қызметін мойындап, оған түрлі заңдық қызметтерге тағайындады. Ол Католик лигасына көп зиян келтірген "Мениппе сатирасының" (1593) жариялануына көмектесті; Sieur d'Aubray-дың сөйлеуі көбінесе Питуға жатқызылады. Питу көптеген заң және тарихи кітаптар жазды, сонымен қатар бірнеше ежелгі авторлардың басылымдарын дайындады. Оның ең алғашқы жарияланымдарының бірі – Adversariorum subsectorum lib. II. (1565). 1569 жылы ол Ландольф Сагакстың "Рим тарихы" еңбегін алғаш жариялады, ол "Historia Miscella" деген атаумен кеңінен танылды. Оның Leges Visigothorum (1579) басылымы тарихи ғылымға ең бағалы үлесі болды; ол осы бағытта 1588 жылы Шарлеман, Иса пайғамбар және Шарль Бальдтың Капитулаларын редакциялады; ол ағасы Франсуаға Corpus juris canonici (1687) дайындауға көмектесті. Пьердің "Галикан шіркеуінің бостандықтары" (1594) еңбегі "Opera sacra juridica historica miscellanea collecta" (1609) жинағында қайта басылды. Классикалық әдебиетте ол әлемді Федрдың аңыздарымен (1596) алғаш таныстырды. Ол Ноген-сюр-Сенде қайтыс болды. Оның құнды кітапханасы, әсіресе қолжазбаларға бай, көбінесе қазіргі Париждегі Ұлттық кітапханаға өткізілді.
He was born at Troyes. From childhood he loved literature, and his father Pierre encouraged this interest. Young Pithou was called to the Paris bar in 1560. On the outbreak of the second war of religion in 1567, Pithou, who was a Calvinist, withdrew to Sedan, France and afterwards to Basel, returning to France on the publication of the edict of pacification. Soon afterwards he accompanied the duc de Montmorency on his embassy to England, returning shortly before the massacre of St Bartholomew, in which he narrowly escaped with his life. Next year he followed the example of the future Henry IV of France by abjuring the Protestant faith. Henry, shortly after his accession to the throne, recognized Pithou's talents and services by giving him various legal appointments. He co operated in publishing the Satire Ménippée (1593), which did much to damage the cause of the Catholic League; the harangue of the Sieur d'Aubray is usually attributed to Pithou. Pithou wrote many legal and historical books, besides preparing editions of several ancient writers. His earliest publication was Adversariorum subsectorum lib. II. (1565). In 1569, he became the first to publish Landolfus Sagax' Historia Romana, and under the name by which it became better known: Historia Miscella. Perhaps his edition of the Leges Visigothorum (1579) was his most valuable contribution to historical science; in the same line he edited the Capitula of Charlemagne, Louis the Pious, and Charles the Bald in 1588; he assisted his brother François in preparing the Corpus juris canonici (1687). Pierre's Libertés de l'église gallicane (1594) is reprinted in his Opera sacra juridica his orica miscellanea collecta (1609). In classical literature he was the first who made the world acquainted with the Fables of Phaedrus (1596). He died at Nogent sur Seine. His valuable library, specially rich in manuscripts, was for the most part transferred to what is now the Bibliothèque Nationale in Paris.
Отбасы
Пьер Питудың үш бауыры заңгер ретінде көзге түсті: Николас, егіз інісі Жанмен бірлесіп «Христиандық неке институты» атты еңбекті жазды. Франсуа Питхоу, ең кішісі, «Глоссарий ad libros capitularium» (1588) және «Экскоммуникация және интердикт туралы трактат» (1587) сияқты еңбектерді жазды.
Three of Pierre Pithou's brothers acquired distinction as jurists: Nicolas, with his twin, Jean co authored the treatise, Institution du mariage chrétien. François Pithou, the youngest, wrote Glossarium ad libros capitularium (1588) and Traité de l'excommunication et de l'interdit, etc. (1587).
Шығармалары
Шарль Ұлы – Батыс императоры. Тройе және Меолкс, Шампан мен Бридің мұрагерлік графтарының генеалогиясы, сондай-ақ Наварра корольдері болғандар. Тройе епископтарының қысқаша жинағы. (П. Питоус қолтаңбасы [1572]). Мениппей сатирасы, 1593 ж. Мениппей сатирасы: Испания Католиктерінің құдіреті және Париж штаттарының мәжілісі, Шарль Лабит басылған, Œuvres & Valsery, Ressouvenances, 1841; 1997. Испания Католиктерінің құдіреті және Париж штаттарының мәжілісі Мениппей сатирасы, Марсиал Мартиннің сындық басылымы, Париж, H. Champion, 2007, «Ренессанс мәтіндері», № 117.
Charlemagne empereur d'Occident. Généalogie des comtes héréditaires de Troyes et de Meaulx, ou de Champaigne et Brie, qui furent aussi Roys de Navarre. Bref recueil des évêques de Troyes. (Signé : P. Pithoeus [1572].). Satire Ménippée, 1593. Satyre Ménippée : de la vertu du Catholicon d'Espagne et de la tenue des estats de Paris, Éd. Charles Labitte, Œuvres & Valsery, Ressouvenances, 1841 ; 1997 Satyre Menippee de la Vertu du Catholicon d'Espagne et de la tenue des Estats de Paris, éd. critique de Martial Martin, Paris, H. Champion, 2007, « Textes de la Renaissance », n° 117, .