Кіріспе
Француз ақыны Жорж Морис де Герин (4 тамыз 1810 – 19 шілде 1839) – француз ақыны. Оның туындылары табиғатқа деген ықыласқа толы, оның күші дерлік құдайға табыну деңгейіне жеткен және жазықсыңдық элементтермен байытылған. Сент-Бёвтің сөзімен айтқанда, Гериннен бұрын ешбір француз ақыны мен суретшісі "табиғатқа, нәрселердің бастауына және өмірдің жоғары қағидасына" деген сезімді осы деңгейде жеткізе алмады.
Georges Maurice de Guérin (4 August 181019 July 1839) was a French poet. His works were imbued with a passion for nature whose intensity reached almost to worship and was enriched by pagan elements. According to Sainte Beuve, no French poet or painter rendered "the feeling for nature, the feeling for the origin of things and the sovereign principle of life" as well as Guérin.
Өмірбаян
Асыл текті Морис де Герин Тарн облысының Андилак қаласындағы Ле Кайла сарайында дүниеге келді. Ол қатаң католик отбасында тәрбиеленіп, Тулузадағы діни семинарияда оқығаннан кейін Париждегі Станислас колледжіне түсті, онда өмір бойы досы болған Жюль Барбэ д’Оревиллимен танысты. 1831 жылы Станислас колледжін бітірген соң Герин дәстүрлі діни өмірден бас тартып, Хью Фелисити Роберт де Ламенна құрған радикалды христиандық социалистік қоғамға Бретаньға баруға шешім қабылдады. Алайда, 1833 жылы Ламеннаның Ватиканмен қақтығысы болды және қоғам таратылды, Ламенна мен Герин христиандықпен барлық байланыстарын үзіп тастады. Содан кейін Герин Парижге көшіп, онда өзінің екі маңызды туындысын – «Баканта» мен «Кентавр» шығармаларын жазды, бірақ 1837 жылы ауырып қалды. 1838 жылы ауруынан жартылай жазылып, сол жылдың қараша айында бай ақсүйек әйел Каролина де Гервенмен атастырылған некеге келісті. Бірақ көп ұзамай қайтадан ауырып, 1839 жылдың шілде айында 28 жасында туберкулезден көз жұмды. Оның ешбір шығармасы жарияланбады. Өлер алдында ол көптеген өлеңдерін жойды.
Тарату
Гюреннің қалған туындылары Францияның түкпір-түкпіріндегі туыстары мен таныстарына таратылды. Оның күнделігі достарының бірімен Луизиана және Алабама штатына жеткізіліп, кейіннен Канға қайтарылды, онда ол 1944 жылғы бомбалау кезінде сақталып қалды.