Кіріспе

Рим саясаткері Люций Кальпурний Писо Кезонин (б.з.д. 101 – б.з.д. 43 шамамен) – римдік сенатор және оның қызы Кальпурния арқылы Юлий Цезардың қайнағасы. Ол эпикурейшілдік мектептің жақтаушысы болған, бұл мектеп саясаткерлерге сәйкес ету үшін өзгертілген, себебі эпикурейшілдік өзі саяси іс-әрекеттен қашуға ұмтылған. Писо б.з.д. 58 жылы консул болды, оның әріптесі Аулус Габиний болды.

Өмірбаян

Цезарь өзінің "Commentarii de Bello Gallico" атты еңбегінде қайын атасын еске алады. Пизоның әкесі, сондай-ақ Луций Кальпурний Пизо Кезонин, б.з.д. 107 жылы Луций Кассий Лонгинмен бірге Цезардың консулдығы жылы жеңіп алған тигурин тайпасымен бірге қаза болды. Цезардың қайын атасы ретінде, Цицерон сол жылы кейіннен Катилиндік қастандыққа қатысқандарды ресми сотсыз өлім жазасына кесіп, Leges Clodiae заңдарын бұзғаны үшін жер аударылу қаупіне тап болғанда, Пизо Цицеронды жер аударылудан қорғаудан бас тартты, бұл оратордың наразылығына себеп болды. Оған жауап ретінде Цицерон Пизонға қарсы шабуыл жасады, тіпті ол б.з.д. 57 жылдан б.з.д. 55 жылдың басына дейін Македония провинциясын басқарған кезінде де. Марк Антоний мен Октавиан арасындағы шиеленіс күшейгенде, Пизо екі тарапқа да бейтарап қатысты, бірақ олардың арасында келісім табуға тырысты. Сенат отырысында 1 тамызда ол екі жақтың арасында келісімге келуді ұсынды, бірақ оны ешкім қолдамады. Екі тараптың әскерлері арасындағы қарулы қақтығыстар күшейгенде, Пизо бейбітшілік үшін жұмысын жалғастырды. Б.з.д. 43 жылы Сенат Антонийді мемлекет жауы деп жариялау туралы Цицеронның ұсынысын талқылағанда, Пизо мұндай әрекеттің заңдылығына қатысты екі рет сөз сөйлеп, келісімге келуді ұсынды. Бейбітшілікке үміттенген Пизо екі консулдық сенатор – Луций Марций Филипп пен Сервий Сулпиций Руфусқа қосылып, сол айдың соңында Мутинадағы Антонийдің лагеріне елшілік жасады. Пизон мен Филипп келесі айда қайтып оралды, бірақ Сулпиций жол жүрісінде қайтыс болды. Олар Антонийден келген талаптарды ұсынды, бұл Цицеронды ашуландырды. Антонийдің талаптары қабылданбады және Сенат соғыс жариялады. Алайда, алыс Шығыстағы оқиғалар Римдегілерді алаңдатты, және наурыз айында Антонийге екінші елшілік жіберілді, оның құрамында Пизо да болды. Одан кейін оның жайлы ештеңе естілмеді, және Сайм оның көп ұзамай қайтыс болғанын болжайды.

Қамқорлық

Рональд Саймның пікірінше, Пизо "римдік мінез-құлық стандарттарына адалдық пен Элладаның әдебиеті мен философиясын терең түсінуді үйлестірген".

Отбасы

Асконийдің айтуынша, Пизоның әйелі Рутилиус Нудустың қызы болған. Юлий Цезарьмен үйленген қызынан басқа, Пизоның Луций Кальпурний Пизон деген ұлы да болған, ол «Понтифекс» деп белгілі және б.з.д. 15 жылы консул болған.

Мұра

Fiat justitia ruat caelum ("әділет орындалсын, аспан құласа да") максимі, Лорд Мэнсфилд Сомерсет ісінде және Джон Уилкстің жазасыз қалдыруын жоюда, ал Фердинанд Габсбургтың Fiat iustitia, et pereat mundus түрінде қолданған. Бұл максим кейде Писо Кезонинге (көбінесе Гней Кальпурний Писоға) жатқызылады, бірақ бұл мәселе даулы.