Тамбақы піпелерінің құрылысы мен тарихы

Кіріспе

Темекі немесе басқа өнімдерді тартуға арналған құралдар. Темекі тартуға арналған құбырлар.

Темекі құбыры, көбінесе "түтік" деп аталады, темекі тарту үшін арнайы жасалған құрылғы. Ол темекі салынатын камерадан (таз) тұрады, одан жіңішке, қуыс сабақ (сабы) шығып, ауыздықпен аяқталады. Құбырлар өте қарапайым, машинамен жасалған шөптерден бастап, белгілі шеберлер қолмен жасаған, құнды қолөнер туындыларына дейін болады, олар көбінесе өте қымбат коллекциялық заттар саналады. Құбырмен тарту – темекі тартудың ең ежелгі, дәстүрлі түрі.

Тарих

Американың кейбір түпкі халықтарының мәдениеттері темекіні салтанаттық түтіктерде шегеді, және олар мұны еуропалықтар келгенге дейін көп бұрыннан жасап келген. Мысалы, Лакота халқы "чанумпа" деп аталатын салтанаттық түтік қолданады. Американың басқа да түпкі халықтары темекіні әлеуметтік тұрғыда шегеді. Темекі өсімдігі Оңтүстік Америкаға тән, бірақ еуропалықтар келгенге дейін Солтүстік Америкаға кеңінен тараған. 16 ғасырда Америкадан Еуропаға әкелінген темекі жылдам түрде бүкіл әлемге тарады. Темекі 16 ғасырға дейін Ескі әлемге таралмағандықтан, Америкадан тыс жерлердегі ескі түтіктер көбінесе басқа заттарды шегу үшін қолданылған, соның ішінде хашиш, ол Орта Шығыс, Орталық Азия және Үндістан аудандарынан тыс жерлерде сирек және қымбат зат болған, және сол жерлерде өндірілген.

Принцип

Құбырдың негізгі қызметі – темекі тартуға жарамды затты толық емес күйдіру үшін салыстырмалы түрде қауіпсіз, басқарылатын көлемді ұсыну. Әдетте, бұл отқа төзімді "құтыны" ("bowl") кейбір түріндегі "сабымен" ("stem") қосу арқылы іске асырылады, ол күйдірілген органикалық массадан өтетін түтін қоспасын созуға және салқындатуға мүмкіндік береді (төменде қараңыз).

Бөлшектері

Құбырдың жалпы анатомиясы көбінесе ыдыстан және саптан тұрады. Ыдыс (1) – сыртқы қабық сияқты, тостаған тәрізді бөлік, темекіні салу, ұстау және шегу кезінде қолмен ұсталатын, сондай-ақ, жақсырақ түтін шығуы үшін жоғарыдан төмен қарай соққыға түсіріліп, темекінің қалдықтарын босататын бөлік. Сап арқылы сорылғанда, түтін ыдыстан пайдаланушының аузына жеткізіледі. Ыдыстың ішінде темекі толтырылатын ішкі кеңістік (2) орналасқан. Осы ауа тесігі (3) арқылы ауа кеңістіктегі темекі арқылы өтіп, түтінді бірге алып, сапқа (4) көтеріледі. Саптың соңында құбырдың ұясы (5) мен тіреуіші (6) қосылысы екі бөлек бөліктің тығыз, қарапайым байланысын құрайды, мұнда ұя – тіреуішпен кездесетін тесік, ал саптың (7) басындағы тіреуіш тығыз орналасқан "тіл" болып табылады. Ішкі канал (10) деп аталатын осы екінші бөлімнің ішкі осі біркелкі болып қалады, ал сыртқы сап темекі шегушінің тістерімен ұсталатын ауыздыққа немесе бітке (8) қарай тарылады, содан кейін ыңғайлы болу үшін жұқаратын "ерінге" (9) дейін жетеді.

Материалдар

Темекі құбырларының ыдыстары көбінесе қылқан жапырақты ағаштан, көк шөптен, жүгері сабағынан, алмұрт ағаштан, гүлді ағаштан немесе саз балшықтан жасалады. Сирек кездесетін материалдарға вишня, зәйтүн, шаған, мескит, емен және батпақ ағашы сияқты тығыз түйірлі ағаштар жатады. Сондай-ақ, катлинит және сапун тасы сияқты минералдар да қолданылған. Ыдыстар кейде оюмен безендіріледі, ал құйма саз құбырлар көбінесе қалыпта қарапайым өрнектермен жасалады. Ерекше материалдарға лақтар (әсіресе, танымал кальваш құбыры) және пиролиттік графит жатады. Темекі құбырларында сирек қолданылатын металл мен шыны, басқа заттарға арналған құбырларда, мысалы, қанап үшін жиі қолданылады. Дұрыс сору үшін сабақта тұрақты орналасуы мен диаметрі бар ұзын арна болуы керек, бірақ сүзгілі құбырлардың диаметрі әртүрлі болуы мүмкін және оларды сүзгілер немесе адаптерлерсіз де сәтті соруға болады. Көптеген материалдардан жасалған құбырлардың сабақтары бөлек жасалып, алынып тасталады. Темекі құбырларының сабақтары мен ұштар әдетте эбонит, люцит, бакелит немесе жұмсақ пластик сияқты қалыптауға болатын материалдардан жасалады. Көбінесе қамыс, бамбук немесе ойылған ағаштан жасалған сабақтар да қолданылады. Бұрын қымбат құбырлардың сабақтарын құнардан жасаған, бірақ қазір мұндай құбырлар сирек кездеседі.

Құбыр пішіндері

Алма. Кіші түрлері: Apple, Author, Diplomat, Egg, Hawkbill, Prince, Tomatoe (Ball). Бильярд. Кіші түрлері: Бильярд, Brandy, Chimney, Panel, Oom Paul, Pot, Nose Warmer. Бұлдог. Кіші түрлері: Bulldog, Bull Moose, Bullcap, Rhodesian, Ukulele. Калабаш. Кіші түрлері: Calabash, Reverse Calabash. Канадалық. Кіші түрлері: Canadian, Liverpool, Lovat, Lumberman. Кавальер. Кіші түрлері: Cavalier, Pseudo cavalier. Чиркварден (оқу түтігі). – Ұзын сабақты түтін. Дублин. Кіші түрлері: Dublin, Acorn (Pear), Cutty, Devil Anse, Zulu. Еркін үлгі. Кіші түрлері: Freehand, Blowfish, Horn, Nautilus, Tomahawk, Volcano. Отырғыш. Кіші түрлері: Sitter, Cherrywood, Duke (Don), (Stand Up) Poker, Tankard. Тирольдік түтін. Кішкентай қалта түтіні.

Қалбақ

Калабаш лақтары (әдетте, ішіне көпір немесе фарфор ыдыс орнатылған) бұрыннан бағалы құбырлар жасау үшін қолданылып келді, бірақ оларды жасау еңбекті қажет етеді және қазіргі кезде қымбатқа соғады. Осы себепті, лақтың орнына әдетте махоган ағашынан жасалған, бірақ сол классикалық пішіндегі құбырлар кальбаш ретінде сатылады. Ағаштан және лақтан жасалған құбырлардың функционалдық тұрғыдан айырмашылығы жоқ (бірақ кептірілген лақтың әдетте жеңіл болуы ауызға қолайлырақ сезіледі). Олар төмен қарай иілген және ыдыс орналасқан жерде жоғары қарай иілген пішінге ие. Ыдыстың астында түтінді салқындатып, кептіріп, жұмсартатын ауа камерасы орналасқан. Бұтадан жасалған құбырлар да кальбаш ретінде сатылады. Мұндай құбырларда ауа камерасы болмайды және олар сыртқы пішініне байланысты осылай аталады. Калабаш құбыры үлкен және сахнадағы драмалық қойылымдарда қолданылғанда оны құбыр деп тану оңай. 1900 жылдардың басындағы британдық газет карикатурасында британдық актер Х.А. Сентсбери Ұлы детектив ретінде кальбаш құбырын шегуі бейнеленген, бірақ оның Шерлок Холмспен байланыстырылуы әлі де құпия болып табылады. Кейбір сарапшылар кальбашты детективтің бейнесін жасаған алғашқы актер Уильям Жилетпен байланыстырады. Жилет Холмс үшін иілген құбырды енгізді, бірақ оның құбыры әшекейленген бұтадан жасалған. Жилет сызықтарды оқу кезінде тістерімен ұстауға ыңғайлы иілген құбырды таңдады. Холмс ретінде Базил Ратбоунның кальбаш құбырын шегетін жарнамалық суреттері де бар, әсіресе радиошоуында. 20th Century Fox компаниясы түсірген және Виктория дәуірінде өтетін Холмс туралы алғашқы екі фильмде Ратбоун сол кездегі ең жақсы құбырларды жасаған Dunhill компаниясы жасаған алма пішіндес, жартылай иілген қара бұтадан жасалған құбырды шекті. Universal Studios компаниясы түсірген келесі он фильмде Холмс пен Уотсон 1940 жылдарға дейін жаңартылды, Ратбоун бильярд пішіндес ыдысы бар, әлдеқайда арзан Peterson жартылай иілген құбырын шегеді. "Ауылжан" романында кальбаш пайда болады, бірақ Холмс оны қолданбайды. Бастапқы хроникаларда, мысалы, "Күміс балшықтар оқиғасында" Шерлок Холмс "дауласуға, емес, ойға далуға бейім болған кезде" ұнатып шегетін ұзын сапталған вишня ағашынан жасалған құбыр туралы айтылады. Холмс кейде ескі бұтақ тамырлы құбырды, мысалы, "Төрт белгісінде" және бірнеше әңгімелердегі "Қызыл бас лигасында" "жағымсыз" және "күнәлі" қара және майлы саз құбырды шегеді. Доктор Уотсон оны детективтің сүйікті құбыры деп жариялайды: "Ол оған кеңесші болды" ("А Case of Identity"), "оның ең терең ойларының серігі" ("The Valley of Fear").

Calabash gourds (usually with meerschaum or porcelain bowls set inside them) have long made prized pipes, but they are labour intensive and, today, quite expensive. Because of this expense, pipes with bodies made of wood (usually mahogany) instead of gourd, but with the same classic shape, are sold as calabashes. Both wood and gourd pipes are functionally the same (with the important exception that the dried gourd, usually being noticeably lighter, sits more comfortably in the mouth). They consist of a downward curve that ends with an upcurve where the bowl sits. Beneath the bowl is an air chamber which serves to cool, dry, and mellow the smoke. There are also briar pipes being sold as calabashes. These typically do not have an air chamber and are so named only because of their external shape. A calabash pipe is rather large and easy to recognize as a pipe when used on a stage in dramatic productions. Although a British newspaper cartoon of the early 1900s depicts the British actor H. A. Saintsbury as the Great Detective smoking what may be a calabash pipe, its now stereotypical identification with Sherlock Holmes remains a mystery. Some commentators have erroneously associated the calabash with William Gillette, the first actor to become universally recognized as the embodiment of the detective. Gillette actually introduced the curving or bent pipe for use by Holmes, but his pipe was an ornate briar. Gillette chose a bent pipe, more easily clenched in the teeth when delivering lines. While there are promotional stills of Basil Rathbone smoking calabash pipes as Holmes for other projects, most notably his radio show, in his first two outings as Holmes produced by 20th Century Fox as taking place in the Victorian era, Rathbone smoked an apple bowled, black briar with a half bend, made by Dunhill, the company known for making the best pipes at that time. In the next dozen films, the series produced by Universal Studios, with Holmes and Watson updated to the 1940s, Rathbone smokes a much less expensive Peterson half bend with a billiard shaped bowl. A calabash is introduced in The Spider Woman but Holmes does not smoke it. In the original chronicles, such as "The Adventure of the Copper Beeches", Sherlock Holmes is described as smoking a long stemmed cherrywood, which he favored "when in a disputatious, rather than a meditative mood." Holmes smokes an old briar root pipe on occasion, for example in The Sign of the Four, and an "unsavory" and "disreputable" black and oily clay pipe in several stories, notably in "The Red Headed League". Dr Watson declares it to be the detective's preferred pipe: "It was to him as a counsellor" (A Case of Identity), the "companion of his deepest meditations" (The Valley of Fear)

Алып тасталатын ыдысы бар құбырлар

Шылым шегушілерге әртүрлі ерекшеліктерді сынап көруге немесе нақты бір тамақыға арналған ыдыстарды пайдалануға мүмкіндік беру үшін ыдыстар әртүрлі пішіндер мен материалдардан жасалады. Әртүрлі өндірушілердің ыдыстары бір-бірімен алмастырылмайды.

Кальян

Құлақ, гельян немесе наргиль – Ближний Шығыс су құбыры, ол түтінді су камерасы арқылы сүзіп, салқындатады. Көбінесе суға мұз, жөтелге арналған дәмділер, сүт немесе жеміс шырыны қосылады. Дәстүр бойынша, темекіге бал немесе меласса сияқты тәтті заттар қосылады. Жеміс дәмдері де танымал. Қазіргі кезде құлақ шегушілер, әсіресе АҚШ-та, "ме'ассел", "моассел", "меласса" немесе "шиша" деп аталатын темекіні шегеді – бұл атаулардың бәрі темекі, меласса/бал, глицерин және көбінесе хош иістендіргіштер қосылған ылғалды қоспаны білдіреді. Бұл түріндегі темекі ыдысқа фольга немесе экран (металл немесе шыны) жабылып, сонда түтілгендігі. Көне түрдегі темекілер – "томбиек" (дәмсіз құрғақ темекі, оны қолданушы суға ылғалдап, артық суын сығып алып, үстіне тікелей көмір қояды) немесе "джарак" (жеміс қосылып, түтінге дәм беру үшін жасалған темекі пастасы).

Қалқан

Бүгінде сатылатын құбырлардың көпшілігі, қолмен жасалған немесе машинамен жасалған, қайрағайдан жасалады. Қайрағай құбыр жасауға өте қолайлы ағаш, себебі бірнеше себеп бар. Бірінші және ең маңызды қасиеті – оның отқа табиғи төзімділігі. Екіншісі – ылғалды сіңіру қабілеті. Қайрағайдың түбірі құрғақ кезде ағашқа су жеткізу үшін табиғатта суды сіңіреді, сондай-ақ жану процесінен пайда болатын ылғалды да сіңіреді. Қайрағай Жерорта теңізі аймағының тасты және құмды топырақтарында өсетін эрика ағашының (Erica arborea) түбірінен алынады. Қайрағай түбірлері екі түрге бөлінеді: эбаушон және плато. Эбаушон түбірдің ортасынан, ал плато – сыртқы бөлігінен алынады. Екі түрлі блоктан да жоғары сапалы құбырлар жасауға болады, бірақ көптеген шеберлер платоны оның жоғары сапалы талшықты құрылымы үшін артық көреді.

Саз балшық

Құралған, содан кейін отталған саз балшықтан жасалған керамикалық түтіктерді еуропалықтар 16-шы ғасырда темекі таныстырылғаннан бастап, 19-шы ғасырдың соңында арзан темекілер пайда болғанға дейін дерлік барлық жерде қолданды. Англияда саз түтіктер ондаған немесе жиырмадан тұратын топтамалармен сатылатын, көбінесе темекі сатылатын таверналарда тегін берілетін. Түтік жасау процесінде оларды қалыпқа құю және сабақтың ішінен майланған сым өткізу арқылы тесігі жасалатын. Ең қолайлы материал – түтік балшығы немесе «темекі түтік балшығы», ол ақ түске дейін күйіп, тек белгілі бір жерлерде ғана табылады. Солтүстік Америкада көптеген саз түтіктер тарихи тұрғыдан терракота түсті саздан жасалған. 1869 жылы бір британ жазушысының айтуынша, француздықтар ескі түтіктерді, ал ағылшындар жаңаларын ұнатқан, орта тап ұзын сабақты, ал жұмысшы табы қысқа сабақты түтіктерді таңдаған. Кейде Англияда «кескіш» немесе «мұрын жылытқыш» деп аталатын қысқа сабақты түтіктерді қолмен жұмыс істейтін жұмысшылар ұнатқан, себебі оларды тістерінің арасына қысып алып, екі қолын бос ұстай алатын. Кейінірек, төмен сапалы саз түтіктер қалыпқа құю арқылы жасалған. Жоғары сапалы түтіктер еңбекке толы қолмен пішіндеу арқылы жасалады. Дәстүр бойынша, саз түтіктер жылтыратылмайды. Саз балшық басқа түтік түрлерімен салыстырғанда «қатты» жағады, сондықтан көптеген түтін шегушілер үшін оларды пайдалану қиын. Оларды жақтаушылар басқа материалдардан айырмашылығы, жақсы жасалған саз түтік «таза» түтін береді және түтік ыдысынан қосымша дәм қоспайды деп мәлімдейді. Әуесқойлармен қатар, кейбір тарихи реконструкторлар тарихи саз түтіктердің көшірмелерін пайдаланады. Бұрын саз түтіктер Ирландияда өте танымал болған, онда оларды dudeens деп атаған. Саз түтіктердің сынған бөліктері археологтар үшін мерзімді анықтау үшін пайдалы ақпараттар бере алады. Ағылшын мамандары түтікті шамамен 20 жылдық кезеңге дейін анықтай алады. 1950 жылдары американдық археолог Дж.К. Харрингтон түтік сабағының тесігі уақыт өте келе кішірейетінін атап өтті, сондықтан 16-шы ғасырдың соңы мен 17-шы ғасырдың басындағы түтіктің сабағының диаметрі шамамен 0,6 мм болса, 18-шы ғасырдың соңындағы түтіктің сабағының диаметрі шамамен 0,6 мм болады. Темекі арзандаған сайын ыдыстардың көлемі де уақыт өте келе үлкейді, ал кейінгі түтіктер көбінесе әсемделіп жасалған.

Ceramic pipes, made of moulded and then fired clay, were used almost universally by Europeans between the introduction of tobacco in the 16th century, and the introduction of cheap cigarettes at the end of the nineteenth. In England clay pipes were sold in bundles of dozens or twenties, and were often free in taverns, where the tobacco was sold. Forming the pipe involved making them in moulds with the bore created by pushing an oiled wire inside the stem. The preferred material was pipeclay or "tobacco pipe clay", which fires to a white colour and is found in only certain locations. In North America, many clay pipes were historically made from more typical terracotta coloured clays. According to one British writer in 1869, the French preferred old pipes and the English new, the middle class preferred long stems and the working class preferred short. Short stemmed pipes, sometimes called cuttys or nose warmers in England, were preferred by manual laborers as they could be gripped between the teeth, leaving both of the smoker's hands free. Later low quality clay pipes were made by slip casting in a mould. Higher quality pipes are made in a labour intensive hand shaping process. Traditionally, clay pipes are unglazed. Clays burn "hot" in comparison to other types of pipes, so they are often difficult for most pipe smokers to use. Their proponents claim that, unlike other materials, a well made clay pipe gives a "pure" smoke with no flavour addition from the pipe bowl. In addition to aficionados, reproductions of historical clay styles are used by some historical re enactors. Clay pipes were once very popular in Ireland, where they were called
dudeens. Broken fragments of clay pipe can be useful as dating evidence for archaeologists. English specialists can date a pipe to around a 20 year period. In the 1950s, the American archaeologist J. C. Harrington noted that the bore of pipe stems decreased over time, so a late sixteenth or early seventeenth centuries pipe would have a stem bore diameter of around , but a late eighteenth century pipe would have a bore diameter of around The size of bowls also increased over time as tobacco became a cheaper commodity, and later pipes tend to be more decorated.

Жүгері сабағы

Америкаға тән жүгеріден жасалған құбырлар арзан әрі тиімді, бірақ кейбіреулер оларды әсем емес деп санайды. Екі жыл бойы кептірілгеннен кейін, жүгерінің қабығы ыдыс пішіндес етіп ойылып, сыр немесе лакпен сырланады, немесе гипсті қоспаға мақтандырылады. Содан кейін қайың ағашынан жасалған сабықтар осы ыдысқа орнатылады. Әлемдегі ең көне және ірі жүгеріден жасалған құбырлар өндірушісі – Миссури штатындағы Вашингтон қаласында орналасқан «Миссури Мэрсшаум» компаниясы. Олар 1869 жылдан бері құбырлар жасап келеді. Генерал Дуглас Макартур және Марк Твен, әлде кем емес, жүгеріден жасалған құбырды темекілеген ең танымал тұлғалардың қатарында болды. Сонымен қатар, Попай мен Фрости қар адам сияқты ойдан туған мультфильм кейіпкерлері де осы құбырды қолданған. Жүгеріден жасалған құбырлардың танымал болуының себебі – олардың төмен бағасы және бұталы құбырлар сияқты «ішкі қабықшаны жабу» қажеттілігінің болмауы. Осы факторларға байланысты, жүгеріден жасалған құбырлар көбінесе «жаңадан бастаушыларға арналған» деп ұсынылады. Бұған қоса, әртүрлі темекілерді және қоспаларды сынап көргісі келетін темекі шегушілер, жаңа дәмдерді бұрын қолданылған құбырдың әсерінен сақтап, немесе жаман дәмді темекінің қымбат немесе сүйікті құбырға дәмін беруіне жол бермеу үшін жүгеріден жасалған құбырларды қолында ұстайды.

Меерс-көбік

Меерсшум (гидратацияланған магний силикаты) – негізінен Түркияның орталық бөлігіндегі Эскишехир қаласының маңындағы шағын, беткі кен орындарында кездесетін минерал. Оны мұқият әшекейлік және бейнелі пішіндерге қашауға мүмкіндік беретін қасиеттері үшін бағалайды. Ол 17 ғасырдан бері қолданылып келеді және қыш құбырлармен бірге 19 ғасырда таңдаулы материал ретінде қамыс енгізілгенге дейін құбырлар жасау үшін ең көп қолданылатын материал болды. "Меерсшум" сөзі неміс тілінде "теңіз көбігі" дегенді білдіреді, бұл оның табиғи ақ түсі мен таңқаларлық жеңіл салмағына сілтеме жасайды. Меерсшум – темекі тарту процесінде темекінің құрамындағы элементтерді сіңіретін, сондықтан түсі біртіндеп алтын қоңырға айналатын өте кеуекті минерал. Ескі, жақсы пайдаланылған меерсшум құбырларын коллекционерлер ерекше түсі үшін бағалайды. Меерсшум құбырларын меерсшум блогынан қашап жасауға болады, немесе қашау кезінде жиналған меерсшум ұнтағынан, байланыстырғыш заттар қосылып, құбыр пішініне сығымдап жасауға болады. Екіншісі аз сіңіретін, дақтанған түсі бар және блоктан қашалған құбырдың темекі тарту сапасына жете алмайды.

Синтетикалық

Құбырлар үшін тағы да басқа материалдар қолданылуы мүмкін. "Редманол" корпорациясы 1920 жылдары мөлдір сабы бар құбырлар жасады, ал 1965 жылдан 1975 жылға дейін Сан-Франциско қаласындағы "Тар Гард" (кейін "Вентури") корпорациясы құбырлар сериясын өндіріп, таратып келді. "Құбыр", "Түтін" және "Вентури" аттарымен сатылған олар пиролиттік графит, фенол шайыры, нейлон, бакелит және басқа да синтетикалық материалдарды пайдаланды, бұл ыдыстағы температураны көтеруге, шайырды азайтуға, сондай-ақ түс пен стильдің эстетикалық әртүрлілігіне мүмкіндік берді. "Вентури" құбыр жасауды тоқтатқаннан кейін, бірнеше компаниялар бұтаның орнына арзан балама ретінде нейлон мен ағаш ұнынан жасалған "Брайлон" құбырларын жасауды жалғастырды.

Камера түрлері

Маңыздысы – өлшемі, диаметрі және тереңдігі. Камера басқа материалмен, әдетте, меерсфом немесе металлмен қапталуы мүмкін.

Қолдану

Пайп тарту үшін темекі немесе тіпті сигар тартуға қарағанда көбірек құрал-жабдық пен техника қажет. Пайп тартқыштарға, әдетте, пайптың өзінен және тұспалда немесе пайп жаққышынан басқа, темекіні ыдысқа салу, реттеу және босату үшін пайп құралы, сондай-ақ пайп тазалағыштардың үздіксіз қоры керек. 18 ғасырдағы Солтүстік Америка материалдық мәдениетінде темекі ыдыстың камерасына "темекі тығыны" арқылы басылып, ол көбінесе еркек жынысты егершектің сүйегінен жасалған.

Темекі

Құбырға салынатын темекілер көбінесе басқа темекі өнімдерінде кездеспейтін дәмдік нюанстарға қол жеткізу үшін мұқият өңделіп, араластырылады. Олардың көпшілігі – әртүрлі дәмдеуіштермен күшейтілген, әртүрлі өңделген Burley және Virginia темекілерінің негізгі құрауыштардан тұратын қоспалар. Олардың ішінде шығыс немесе Балқандық сорттары, Латакия (Сирияда өндірілген, бірақ қазір Кипр мен Ливан сияқты басқа аймақтарда да жасалатын отпен кептірілген дәмдеуіш темекі), Перике (Луизиана штатының Сент-Джеймс округінде өсіріледі, сонымен қатар ферментацияның көне әдісі) және Африка, Үндістан немесе Оңтүстік Америкадан алынған Virginia және Burley темекілерінің қоспалары бар. Дәстүрлі түрде, көптеген АҚШ қоспалары американдық Burley темекісінен жасалады, оған «ароматты» дәм беру үшін тәттілендіргіштер мен дәмдеуіштер қосылады, ал «ағылшын» қоспалары Virginia темекісінің табиғи сорттарына негізделген, олар шығыс және басқа да табиғи темекілермен күшейтіледі. «Табиғи» темекілерге деген қызығушылық артып келеді, олардың хош иісі тек таңдалған дәмдеуіштермен және мұқият, көбінесе тарихи негіздегі кептіру процестерімен араластыру арқылы пайда болады. Құбыр темекісі бірнеше түрде сатылады, олар дәм талғауына (көптеген қоспаларға және темекі шегушілерге өз қоспаларын жасауға мүмкіндік береді) және темекінің қаншалықты ұсақталғанына байланысты әртүрлі болады. Көптеген құбыр темекілері сигарет темекісінен гөрі жұмсақ, ылғалды және ірі кесілген болады. Тым ұсақ кесілген темекі құбыр арқылы жеткілікті ауа ағынын қамтамасыз етпейді, ал тым құрғақ темекі аз дәммен тез жанып кетеді. Құбыр темекісін құрғап кетпеуі үшін герметикалық жабылатын ыдыста, мысалы, банкада немесе металл қорапта сақтау керек. Кейбір құбыр темекілері ұзын, жіңішке жолақтарға кесіледі. Ал кейбіреулері жалпақ тығындарға сығылып, одан ұсақ-түйектер кесіледі. Тағы бір бөлігі ұзын арқандарға оралып, содан кейін дискілерге кесіледі. Тығын темекісі қысылған күйде сақталады және кішкентай блоктарда сатылады. Темекі шегуші тығынды жұқа қабаттарға бөліп, содан кейін табақшаларға ұқсас әдіспен дайындайды. Тығын темекісі ұсақталған немесе табақша тәрізді темекіге қарағанда дәмін жақсы сақтайды деп есептеледі. Табақша темекісін (кесілген торттар немесе арқандар) бірнеше тәсілмен дайындауға болады. Әдетте, оны саусақтармен және алақандармен ыдыратып, құбырға салуға жеткілікті босаңсытады. Оны ұсақтап немесе жай ғана бүгіп құбырға тығып тастауға болады. Кейбір адамдар өте ірі темекіні қолданар алдында турап, орауды жеңілдетеді.

Tobaccos for smoking in pipes are often carefully treated and blended to achieve flavour nuances not available in other tobacco products. Many of these are blends using staple ingredients of variously cured Burley and Virginia tobaccos which are enhanced by spice tobaccos, among them many Oriental or Balkan varietals, Latakia (a fire cured spice tobacco of Syrian origin, but now made in other regions, such as, Cyprus and Lebanon ), Perique (uniquely grown in St. James Parish, Louisiana) which is also an old method of fermentation, or blends of Virginia and Burley tobaccos of African, Indian, or South American origins. Traditionally, many U. S. blends are made of American Burley with sweeteners and flavorings added to create an "aromatic" flavor, whereas "English" blends are based on natural Virginia tobaccos enhanced with Oriental and other natural tobaccos. There is a growing tendency towards "natural" tobaccos which derive their aromas from artful blending with selected spice tobaccos only and careful, often historically based, curing processes. Pipe tobacco can be purchased in several forms, which vary both in flavour (leading to many blends and opportunities for smokers to blend their own tobaccos) and in the physical shape and size to which the tobacco has been reduced. Most pipe tobaccos are less mild than cigarette tobacco, substantially more moist and cut much more coarsely. Too finely cut tobacco does not allow enough air to flow through the pipe, and overly dry tobacco burns too quickly with little flavour. Pipe tobacco must be kept in an airtight container, such as a canning jar or sealed tin, to keep from drying out. Some pipe tobaccos are cut into long narrow ribbons. Some are pressed into flat plugs which are sliced into flakes. Others are tightly wound into long ropes, then sliced into discs. Plug tobacco is maintained in its pressed block form and sold in small blocks. The plug will be sliced into thin flakes by the smoker and then prepared in a similar fashion to flake tobacco. It is considered that plug tobacco holds its flavor better than rubbed or flake tobacco. Flake tobacco (sliced cakes or ropes) may be prepared in several ways. Generally it is rubbed out with the fingers and palms until it is loose enough to pack. It can also be crumbled or simply folded and stuffed into a pipe. Some people also prefer to dice up very coarse tobaccos before using them, making them easier to pack.

Қаптау

Құбырды толтырудың ең көп таралған тәсілі – темекіні құбырдың ыдысына бірнеше бөліктеп салу, әрқайсысын біркелкі тығыздыққа ие болғанша басу, бұл ауа ағынын жақсартады (тәжірибесіз анықтау қиын). Мұны саусақпен немесе бас бармақпен жасауға болады, бірақ темекіні кейін қайта толтыру қажет болса, ол жанып тұрғанда құбыр құралындағы тығыздағыш қолданылады. Егер оны босату керек болса, ремерді немесе осыған ұқсас ұзын шұқаны пайдалануға болады. Құбырды салудың дәстүрлі жолы – ыдысты толтырып, содан кейін оны 1/3-ке дейін жеңілдетіп басу, қайтадан толтырып, 2/3-ке дейін сәл тығыздап басу, содан кейін толық толтырып, жақсырақ тығыздау. Фрэнк әдісі деп аталатын тағы бір тәсілде темекі құбырға жеңілдетіп салынады, сосын үлкен тығын бірден ыдысқа итеріледі.

Жарықтандыру

Қамыр немесе жеке-жеке жақылған ағаш тілімдері, жану температурасы төмен болғандықтан, көбінесе тұмаршақтардан артық деп саналады. Құбырларға арналған бутан тұмаршақтары отты ыдысқа бағыттауды жеңілдету үшін бүйірден немесе бұрышпен шығарады. Құбырды жағу үшін жалынды тұмаршақтарды ешқашан қолдануға болмайды, себебі олардың жалыны тым ыстық және құбыр ыдысының жиегін күйдіріп жіберуі мүмкін. Қамырдың ұшындағы күкірт толығымен жанып, қамыр толық жалынға дейін жететініне көз жеткізу үшін, оны бірнеше секунд бойы жандыру керек. Сондай-ақ, темекінің дәмін бұзбайтын, артық майлы буларды кетіру үшін маймен жұмыс істейтін тұмаршақты да бірнеше секунд жандыру қажет. Жалын пайда болғаннан кейін, темекі шегуші темекіге от қою үшін жалынды ыдыс жиегінің үстінен айналдыра жылжытып, сорып алады. Темекіні қалай жинау және оның ылғалдылығы, құбырды қанша рет қайтадан жағу керектігіне әсер етеді.

Жалынның алдын алу

Қамқорлықпен, бұта құбыры ұзақ уақыт бойы күйіп кетпейді. Дегенмен, агрессивті (қатты) темекі шегу немесе ағаштағы кемшіліктерге байланысты, құбырдың темекі камерасында тесік пайда болуы мүмкін. Ағаш құбырдың күюіне жол бермеу үшін бірнеше әдіс бар. Бұл әдетте камераны түрлі заттармен жабуды, немесе қабырғаларында қабықша (күл, күймеген темекі, майлар, қанттар және басқа қалдықтардың қоспасы) жинақтау үшін жаңа құбырды ақырын темекілеуді қамтиды. Мұндай жабындарға бал мен су, қант ұнтағы мен су, сигара күлі мен су, қышқыл май, айран және белсендірілген көмір және тағы да көптеген нәрселер жатуы мүмкін. Көптеген қазіргі заманғы бұта құбырлары өндірушілермен күюге қарсы өңделеді. Егер дұрыс темекіленсе, қабықша өздігінен қалыптасады. Тағы бір тәсіл – құбырды алғашқы бірнеше рет пайдаланғанда жартылай толтырып, толық толтырып темекілеуді ауыстыру, осылай тегіс қабықша жасауға болады. Жаңа құбырға қабықша жасауға көмектесу үшін көбінесе Бөрлей темекісі ұсынылады. Бұта ағашынан жасалған құбырдың түбі немесе қабырғалары күюіне қарсы қорғау үшін пайдаланатын қабықша қабаты, басқа құбырларды, мысалы, көбік тас немесе саз құбырларын зақымдауы мүмкін. Қабықша қабаты қызғанда кеңейіп, бұта емес құбырларда жарықтар немесе сынықтар тудыруы мүмкін.

Темекі шегу

Құбырдың түтіні, сигара түтіні сияқты, көбінесе ішке тартылмайды. Ол жай ғана ауызға алынып, ауыз және мұрын қуыстарында айдаланып, никотиннің шырыш қабықтар арқылы миға сіңуіне мүмкіндік береді де, содан кейін шығарылады. Құбырды уақыт-уақыт қайтадан жағу қажет. Егер оны тым баяу тартсаңыз, мұндай жағдай жиі қайталанады. Ал егер тым жылдам тартсаңыз, артық ылғал пайда болып, құбырда көпіршік атқандай дыбыс шығып, тілде ыңғайсыздық сезімі тууы мүмкін ("құбыр тілі" немесе көбінесе "тіл шағу" деп аталады). Құбыр тазалағышпен ыдысты кептіруге болады, ал ішкі каналды спиртпен ылғалдандыруға болады. Құбырдың ыдысы материалға және темекі шегу жылдамдығына байланысты тым ыстық болуы мүмкін. Сондықтан, әсіресе саз құбырлар көбінесе сабынан ұсталады. Меерсфум құбырларын материалдың тегіс түске енуін болдырмау үшін шамыстың шаршысымен, қолғаппен немесе сабынан ұстау керек.

Тазалау

Күл мен жақпаған темекінің соңғы қалдықтары, "дөтел" деп аталатын, тиісті құралмен тазалануы керек. Содан кейін, құбырдың ішкі ауа жолдарындағы ылғалды, күлді және басқа да қалдықтарды кетіру үшін, қатты спиртпен ылғалдандырылған жұмсақ немесе қылшықты құбыр тазалағышпен жуу керек, ал құбырды кептіруге рұқсат етіледі. Құбырдың бұрылып кетпеуі үшін, тұтқасын алып тастамас бұрын оны салқындату керек. Уақыт өте келе, ыдыстың ішінде күл қабаты жиналады. Бұл әдетте жалпы жылуды реттеу үшін қажетті деп есептеледі. Дегенмен, егер ол тым қалың болса, қызған кезде құбырдың ыдысынан жылдам кеңейіп, ыдысты жарылуы мүмкін. Осыған жетпес бұрын, оны резеңкемен сызып тастау қажет. Теңіз көбігінен жасалған құбырларда күл қабатының болуы ұнамсыз, себебі ол ыдысты оңай сындыруы немесе минералдың табиғи тесіктілігіне кедергі келтіруі мүмкін. Теңіз көбігі қызғанда жұмсарады, сондықтан оны тазартудан бұрын салқындатуға рұқсат ету ұсынылады, өйткені кейбір адамдар жылытылған құбырдың қабырғалары арқылы құбыр тазалағыштарын итеріп жіберген жағдайлар болған. Кез келген түтіннен кейін тазаланбаса да, уақыт өте келе, ыдыста күл және құбырдың ішкі бөліктерінде шайыр жиналады. Күл қабатын ақырын қайта жасау арқылы бақылауға болады, бірақ құбырдың ішегінде және ауа жолдарында шайыр жиналуымен күресу қиынырақ. Мұндай жағдайда, құбырды дұрыс тазалау және дезинфекциялау үшін кәсіби құбыр қалпына келтірушінің қызметі қажет болуы мүмкін.

Таттандыру

Темекі күйдірілген кезде, әлі жанылмаған бөлшектерден шыққан майлар буланып, ыдыс пен сабақтың қабырғасындағы қабықшаға сіңеді. Уақыт өте келе, бұл майлар тотығып, иіссіздене бастайды, нәтижесінде құбырдан қышқыл немесе ащы түтін шығады. Осының алдын алу үшін ыдысқа құйғыш тұз салып, оны күшті спиртпен сақтандырып ылғалдандыру ұсынылады. Йодталған тұзды пайдаланбаған жөн, себебі йод және басқа қоспалар жағымсыз дәм беруі мүмкін. Ыдысты арақ немесе ром сияқты спирттермен үнемі сүртіп тұру иіссізденудің алдын алуға көмектеседі. Сонымен қатар, құбырды тәттілендіретін арнайы өнімдер де сатылады.