Гораций Сильвер: Американдық джаз сазгері мен пианистісінің өмірі мен шығармашылығы
Horace Silver
Гораций Силвер: америкалық джаз пианисті, композитор, хард-боп стилінің негізін қалаушы. «The Preacher» хитімен әйгітэлді, Art Blakey-мен бірлескен жұмыстары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Америкалық джаз пианині және композиторы (1928–2014)
American jazz pianist and composer (1928–2014)
Хорас Уорд Мартин Таварес Сильвер (2 қыркүйек 1928 – 18 маусым 2014) – американдық джаз пианині, композиторы және аранжировщигі, әсіресе ол 1950 жылдары дамыған хард-боп стилінің негізін қалаушылардың бірі. Коннектикут штатындағы мектепте тенор саксофон мен фортепианода ойнағаннан кейін, Сильвер 1950 жылы Стэн Гетц триосына шақырылғанда фортепианода өзінің мүмкіндігін көрсетті. Одан кейін Сильвер Нью-Йорк қаласына көшіп, композитор ретінде және блюз стилінде ойнай білуімен танылды. 1950 жылдардың ортасындағы көптеген жазбаларында басқа музыканттармен бірге орындауы оның мансабына көмектесті, бірақ оның шығармалары мен орындау өнері ең көп назарды Арт Блейкимен бірлескен Jazz Messengers тобында жұмыс істегенде алды. Олардың «Horace Silver and the Jazz Messengers» альбомында Сильвердің алғашқы хиті «The Preacher» кірді. 1956 жылы Блейкиден кеткеннен кейін, Сильвер өзінің квинтетін құрды, ол тенор саксофон, труба, фортепиано, бас және барабаннан тұратын стандартты топ болды. Олардың концерттері мен Blue Note Records үшін жасаған көптеген жазбалары Сильвердің танымалдығын арттырды, тіпті топ құрамы өзгергеніне қарамастан. Оның ең табысты альбомы – 1963 және 1964 жылдары квинтеттің екі құрамымен жазылған «Әкеме арналған ән». 1970 жылдардың басында бірнеше өзгерістер болды: Сильвер әйелімен көбірек уақыт өткізу және композицияға назар аудару үшін тобын таратып жіберді; ол өзінің жазбаларына өлеңдер қосты; және оның спиритизмге қызығушылығы арта түсті. Бұл екі фактор жиі біріктіріліп, «The United States of Mind» сияқты коммерциялық сәттілікке жете алмаған туындыларға әкелді. Сильвер 28 жылдық еңбек еткеннен кейін Blue Note лейблінен кетіп, өзінің жеке лейблін құрды және 1980 жылдары гастрольдік сапарларын азайтты, өзінің шығармаларынан түсетін авторлық гонорарға сүйенді. 1993 жылы ол ірі жазба компанияларына оралып, денсаулығына байланысты жұртшылықтан жасырынғанша бес альбом шығарды. Орындаушы ретінде Сильвер күрделі гармонияға қарағанда мелодияға баса назар аударғандықтан бибоптан хард-бопқа көшті, және таза әрі көбінесе қызықты оң қолмен ойнауын қараңғы ноталар мен аккордтармен үйлестірді. Оның шығармаларында да мелодиялық әуенділік басты орын алды, бірақ көбінесе диссонанстық гармониялар да кездеседі. Оның «Doodlin’», «Peace» және «Sister Sadie» сияқты сан алуан әндері джаз стандартына айналып, бүгінгі күнге дейін жиі орындалып келеді. Оның зор мұрасы – басқа пианистер мен композиторларға тигізген әсері, сондай-ақ оның тобында төрт онжылдық бойы өнер көрсеткен жас джаз таланттарының дамуына қосқан үлесі.
Horace Ward Martin Tavares Silver (September 2, 1928 – June 18, 2014) was an American jazz pianist, composer, and arranger, particularly in the hard bop style that he helped pioneer in the 1950s. After playing tenor saxophone and piano at school in Connecticut, Silver got his break on piano when his trio was recruited by Stan Getz in 1950. Silver soon moved to New York City, where he developed a reputation as a composer and for his bluesy playing. Frequent sideman recordings in the mid 1950s helped further, but it was his work with the Jazz Messengers, co led by Art Blakey, that brought both his writing and playing most attention. Their Horace Silver and the Jazz Messengers album contained Silver's first hit, "The Preacher". After leaving Blakey in 1956, Silver formed his own quintet, with what became the standard small group line up of tenor saxophone, trumpet, piano, bass, and drums. Their public performances and frequent recordings for Blue Note Records increased Silver's popularity, even through changes of personnel. His most successful album was Song for My Father, made with two iterations of the quintet in 1963 and 1964. Several changes occurred in the early 1970s: Silver disbanded his group to spend more time with his wife and to concentrate on composing; he included lyrics in his recordings; and his interest in spiritualism developed. The last two of these were often combined, resulting in commercially unsuccessful releases such as The United States of Mind series. Silver left Blue Note after 28 years, founded his own record label, and scaled back his touring in the 1980s, relying in part on royalties from his compositions for income. In 1993, he returned to major record labels, releasing five albums before gradually withdrawing from public view because of health problems. As a player, Silver transitioned from bebop to hard bop by stressing melody rather than complex harmony, and combined clean and often humorous right hand lines with darker notes and chords in a near perpetual left hand rumble. His compositions similarly emphasized catchy melodies, but often also contained dissonant harmonies. Many of his varied repertoire of songs, including "Doodlin'", "Peace", and "Sister Sadie", became jazz standards that are still widely played. His considerable legacy encompasses his influence on other pianists and composers, and the development of young jazz talents who appeared in his bands over the course of four decades.
Ерте өмір
Сильвер 1928 жылдың 2 қыркүйегінде Коннектикут штатының Норвок қаласында дүниеге келді. Ол үй шаруашылығын жүргізуші болды, шіркеу хорында ән айтты, ал күйеуі шина зауытында жұмыс істеді. Хорастың анасының бұрынғы некесінен Евгений Флетчер деген үлкен ағасы болды. Ол алты ай өмір сүрген Джон мен туған кезде қайтыс болған Мариядан кейін ата-анасының үшінші баласы еді. Сильвер бала кезінде фортепианода ойнауды бастады және классикалық музыка сабақтарын алды. Әкесі оған Кабо-Верде халық музыкасын үйретті. 11 жасында Джимми Лансфорд оркестрін естігеннен кейін музыкант болуға құштар болды. Оның алғашқы фортепианодағы үлгілері буги-вуги мен блюз стильдері, сондай-ақ пианистер Нат Кинг Коул, Телониус Монк, Бад Пауэлл, Арт Татум және Тедди Уилсон, ал кейбір джаз мүйізшілерінің ойнауы болды. 1943 жылы Сент-Мэри бастауыш мектебін бітірді. Тоғызыншы сыныптан бастап Норвок орта мектебінің оркестрінде Лестер Янгтың ықпалымен тенор саксофонда ойнады. Сильвер мектепте оқып жүргенде фортепиано мен тенор саксофонда жергілікті концерттерде өнер көрсетті. Омыртқасының тым қисық екендігін анықтаған әскерге шақыру комиссиясы оны әскери қызметке қабылдамады, бұл оның саксофонда ойнауына кедергі келтірді. Шамамен 1946 жылы ол Коннектикут штатының Хартфорд қаласына көшіп, түнгі клубта фортепианошы болып жұмыс істеді.
Silver was born on September 2, 1928, in Norwalk, Connecticut. She was a maid and sang in a church choir; he worked for a tire company. Horace had a much older half brother, Eugene Fletcher, from his mother's first marriage, and was the third child for his parents, after John, who lived to six months, and Maria, who was stillborn. Silver began playing the piano in his childhood and had classical music lessons. His father taught him the folk music of Cape Verde. At the age of 11, Silver became interested in becoming a musician, after hearing the Jimmie Lunceford orchestra. His early piano influences included the styles of boogie woogie and the blues, the pianists Nat King Cole, Thelonious Monk, Bud Powell, Art Tatum, and Teddy Wilson, as well as some jazz horn players. Silver graduated from St. Mary's Grammar School in 1943. From ninth grade, he played Lester Young influenced tenor saxophone in the Norwalk High School band and orchestra. Silver played gigs locally on both piano and tenor saxophone while still at school. He was rejected for military service by a draft board examination that concluded that he had an excessively curved spine, which also interfered with his saxophone playing. Around 1946 he moved to Hartford, Connecticut, to take up a regular job as pianist in a nightclub.