Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
18 ғасырдағы француз ғалымы Ричард Франсуа Филипп Бранк (30 желтоқсан 1729 – 12 маусым 1803) – француз классикалық ғылымының маманы.
18th century French scholar
Richard François Philippe Brunck (30 December 1729 – 12 June 1803) was a French classical scholar.
Өмірбаян
Бранк Францияның Страсбург қаласында дүниеге келді, Париждегі иезуиттер колледжінде білім алды және Жеті жылдық соғысқа әскери комиссар ретінде қатысты. Отыз жасында ол Страсбургке оралып, оқуын жалғастырды, әсіресе грек тіліне ден қойды. Ол грек классикасының басылымдарын шығаруға көп ақша жұмсады. Ол алғаш рет 1772–1776 жылдары Anthologia Graeca немесе Analecta veterum Poetarum Graecorum еңбегін шығарды, ондағы сын тәсіліне енгізген жаңалықтары еуропалық ғалымдарды таң қалдырды. Редактор ретінде ол ешқандай түсініктеме бермеді, тек мәтінмен ғана айналысты. Грек ақындарының тіліндегі барлық кемшіліктер көшірушілердің салғырлығынан туындайды деп сенген ол, мәтінді өзгерту арқылы түсініксіз немесе қиын жерлерді түсінікті және оңай етуге болатындықтан, қолжазбаларда дәлелдемесі болса да болмаса да, қажетті өзгерістерді жасаудан тартынбады. 1777 жылы ол Académie des Inscriptions et Belles Lettres академиясының мүшесі болды.
Brunck was born in Strasbourg, France, educated at the Jesuits' College in Paris, and took part in the Seven Years' War as military commissary. At the age of thirty he returned to Strasbourg to resume his studies, especially Greek. He spent considerable sums of money in publishing editions of the Greek classics. The first work he edited was the Anthologia Graeca or Analecta veterum Poetarum Graecorum (1772–1776), in which his innovations on the established mode of criticism startled European scholars. As an editor, he made no commentaries, but occupied himself only with the text. Persuaded that all faults in the language of the Greek poets came from the carelessness of copyists, wherever it seemed to him that an obscure or difficult passage might be made intelligible and easy by a change of text, he did not scruple to make the necessary alterations, whether the new reading were supported by manuscript authority or not. He became a member of the Académie des Inscriptions et Belles Lettres in 1777.
Басқа басылымдар
Оның басқа да еңбектері – "Анакреон" (1778) басылымы, грек трагедия авторларының бірнеше пьесасы, Аполлоний Родий (1780), Аристофан, тамаша латын тіліне аудармасымен (1781–1783), "Gnomici poetae Graeci" (1784), Софокл (1786) латын тіліне аудармасымен, осы еңбегі үшін патшадан 2000 франк мөлшерінде зейнетақы алған. Ол сонымен қатар Вергилий (1785), Плавт (1788) және Теренций (1797) шығармаларын жариялаған.
Other works by him are editions of Anacreon (1778), several plays of the Greek tragedians, Apollonius Rhodius (1780), Aristophanes, with an excellent Latin translation (1781–1783), Gnomici poetae Graeci (1784), Sophocles (1786), with Latin translation, a work for which he received a pension of 2,000 francs from the king. He also published editions of Virgil (1785), Plautus (1788) and Terence (1797).
Француз төңкерісі
Француз төңкерісі басталғанда, оған белсенді қатысқан Бранк Бесансон түрмесіне қамалды және зейнетақысынан айырылды. Ол мұңайған жағдайға түсіп, кітапханасының бір бөлігін сатуға мәжбүр болды. 1802 жылы оған зейнетақысы қайта тағайындалды, бірақ қалған кітаптарын сатудан қорғау үшін бұл шара тым кеш болды.
At the outbreak of the French Revolution, in which he took an active part, Brunck was imprisoned at Besançon, and lost his pension, being reduced to such extremes of penury that he was obliged to sell a portion of his library. In 1802 his pension was restored to him, but it came too late to prevent the sale of his remaining books.