Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мармардың имитациялық әсерін жасау
Creation of imitation marble effects
Мармарлау (сонымен қатар, мармарлау) немесе жасанды мармарлау – жылтыратылған мәрмәрдің көрінісін еліктейтіндей етіп бетті дайындау және аяқтау. Бұл әдетте нағыз мәрмәрдің бағасы немесе салмағы тым жоғары болған жағдайларда ғимараттарда қолданылады. Жалған мармарлау – мармардың ерекше және сан алуан өрнектерін жасау үшін қолданылатын, жалған бояудың ерекше түрі. Ол ең көп еліктелетін тас болып табылады.
Marbleizing (also spelt marbleising) or faux marbling is the preparation and finishing of a surface to imitate the appearance of polished marble. It is typically used in buildings where the cost or weight of genuine marble would be prohibitive. Faux marbling is a special case of faux painting used to create the distinctive and varied patterns of marble the most imitated stone by far.
Тарих
Жалған тас бояуы Помпейде кеңінен қолданылды, бірақ ол Еуропадағы Ренессанс кезеңінде екі мектептің қалыптасуымен дамып, кеңінен таралды. Италия мектебі еркін және көркемдік болды, ал француз мектебі ресми және шынайы болды. Әдетте, шебердің толыққанды игеруіне 10 жыл немесе одан да көп уақыт керек болды. Техникалардың күрделілігі соншалық, көптеген шіркеулерде, сарайларда және Еуропадағы қоғамдық ғимараттарда келушілер жалған және нағыз мәрмәрді ажырата алмайды. Бұл техникалар 17 ғасырда жетілдіріліп, 20 ғасырға дейін барлық құрылыс стильдерінде қолданылды, оның ішінде барокко, палладиандық, неоклассикалық және тарихи жаңғырту стильдері, сондай-ақ модерн және арт-деко ғимараттарында да пайда болды. Осы өнерді қайта жасай алатын шеберлер әлі де бар, мысалы, 1990 жылдан бері Шығыс Еуропадағы маңызды ғимараттардағы жалған мәрмәр беттерін толыққанды қалпына келтіру осыны дәлелдейді. Мәрмәрлеу және ағаш өрнектерін жасау өнері Ұлыбританияда 1845-1870 жылдар аралығында өзінің шыңына жетті, ал осы кезеңдегі шебер Томас Кершоу мойындалды.
Faux stone painting was widely used in Pompeii, but it really took off in Europe during the Renaissance with two schools of faux painting developing. The Italian school was loose and artistic, the French school was formal and realistic. It typically took an apprentice 10 years or more to fully master the art. The sophistication of the techniques are such that visitors are frequently unable to distinguish between false and real marble in many churches, palaces and public buildings in Europe. The techniques were perfected by the 17th century and have been used in all styles of construction well into the 20th century, including Baroque, Palladian, neoclassical and historical Revival styles as well as Art Nouveau and Art Deco buildings. Craftsmen who are able to replicate this work are still available, as evidenced, for example, by the extensive restorations of faux marble surfaces in important Eastern Europe buildings since 1990. The art of marbling and graining reached its apogee in Britain between 1845 and 1870, and during this period the acknowledged master was Thomas Kershaw.
Томас Кершоу
Кершоу 1819 жылғы сәуір айында Англияның Ланкашир графтығындағы Стэндиш қаласында дүниеге келген. Ол халықаралық деңгейде танымал болды, сол заманғы маңызды көрмелерде көптеген беделді сыйлықтарды жеңіп алды: Ұлы көрме, Лондон, 1851 жыл – бірінші жүлделі медаль; Универсалды көрме, Париж, 1855 жыл – бірінші класс медалі; Лондон көрмесі, 1862 жыл – бірінші жүлде. Кершоудың жұмысы көбінесе түпнұсқасынан ажырату мүмкін емес деп есептелді. Ол Англия мен Уэльстегі көптеген ірі үйлерде, сарайларда және мәдени ескерткіштерде жұмыс істеді, ал бірде Ресей елшісі Санкт-Петербургтағы Император сарайының ішкі жағында мәрмәрді имитациялау туралы ұсыныстан бас тартты. 1858 жылы ол Букингем сарайындағы көк бөлмедегі маңызды жұмыстарының бірін жасады, онда барлық бағаналар мәрмәр үлгісінде орындалды.
Kershaw was born in Standish, Lancashire, England, in April 1819. He achieved international fame, winning a number of prestigious awards at the major exhibitions of the age; The Great Exhibition, London, 1851 a first prize medal; Exposition Universelle, Paris, 1855 a first class medal; London Exhibition, 1862 first prize. Kershaw's work was often considered to be indiscernible from the original. He undertook work in many large houses, mansions and stately homes throughout England and Wales and once declined an offer from the Russian Ambassador to imitate marbles on the interior of the Imperial Palace in St Petersburg. In 1858 he produced one of his important works in the Blue Room in Buckingham Palace where all the pillars were done in imitation marble.
Уильям Холгейт
Қазіргі заманда Ланкаширдің Клитерое қаласынан шыққан Уильям Холгейт (1931-2002) 150 жыл бұрын Томас Кершоу осы атаққа ие болғаннан бері әлемдегі ең шебер ағаш өрнек салушы және мәрмәр өрнек салушы болған деуге болады. Оның жетістіктерінің ішінде "Лондон қаласы мен гильдияларының құрметті азаматтығы" деп белгілі престижді сыйлық бар. 1995 жылы ол "Лондонның Тринити-Лейн көшесіндегі Суретші-бояушылардың құрметті компаниясының бостандық иесі" атанды. Сонымен қатар, 2001 жылы Париж салонында өмірінің жемісі үшін сыйлыққа ие болды.
In modern times, William Holgate (1931 2002) from Clitheroe, Lancashire, was possibly the finest grainer and marbler in the world since Thomas Kershaw held the title 150 years before. His achievements include the prestigious award known as the "Freedom of the City and Guilds of London" and was made “Freeman of the Worshipful Company of Painter Stainers of Trinity Lane, London," in 1995. He was also given the Lifetime Achievement Award at the 2001 Paris Salon.
Техникалар
Жасанды мәрмәр жасаудың басқа да тәсілдері бар, олардың қатарында скальяла – арнайы боялған гипсті пайдалануды қамтитын, қымбат процесс, сондай-ақ терраццо да бар. Еден төсеу үшін мәрмәр сынықтары цементке енгізіліп, содан кейін мәрмәрдің құрамын ашық көрсету үшін ұсатылып, жылтыратылады. Кейбір кәсіби шеберлер өте жақсы білімді және нақты мәрмәрдің түсін, жолақтарын және жылтырлығын немесе басқа құрылыс материалдарын қайта жасай алу үшін әртүрлі техникаларды қолданады. Дегенмен, көптеген декораторлар нақты бір тасты дәл еліктемей, мәрмәрдің сыртқы көрінісін ғана ұсынады.
Other techniques for producing faux marble include Scagliola, a costly process which involves the use of specially pigmented plasters, and terrazzo. For flooring, marble chips are imbedded in cement, then ground and polished to expose the marble aggregate. Some professional faux finishers are very skilled and will use a variety of techniques to reproduce the colours, veining and luster of real marble or other building materials. However, many decorators will merely suggest the appearance of marble rather than accurately imitate a particular stone.