Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австриядағы темір жол желісі
Railway line in Austria
Австриядағы Семеринг темір жолы (Semmeringbahn), Глоггництен басталып Семеринг арқылы Мүрццушлагқа дейін созылады, Еуропада стандартты өлшемдегі рельстермен салынған алғашқы тау темір жолы болып табылады. Оның құрылысы кезінде күрделі ландшафт пен айтарлықтай биіктік айырмашылығы еңсерілгендіктен, бұл темір жол әлемдегі алғашқы нағыз тау темір жолы деп есептеледі. Қазіргі күні ол Австрия Федералдық темір жолдары басқаратын Оңтүстік темір жолының бір бөлігі ретінде толыққанды жұмыс істеп тұр.
The Semmering railway (Semmeringbahn) in Austria, which starts at Gloggnitz and leads over the Semmering to Mürzzuschlag, was the first mountain railway in Europe built with a standard gauge track. It is commonly referred to as the world's first true mountain railway, given the very difficult terrain and the considerable altitude difference that was mastered during its construction. It is still fully functional as a part of the Southern Railway which is operated by the Austrian Federal Railways.
Тарих
Семеринг теміржолы 1848 және 1854 жылдар аралығында шамамен 20 000 жұмысшының күшімен, жобаның дизайнері және директоры Карл фон Геганың басшылығымен салынды. Ол Венецияда албан отбасында Карло Гега болып дүниеге келген. Құрылыста 14 туннель (оның ішінде 1431 метрлік саммит туннелі), 16 виадук (жанекей бірнеше екі қабатты), 100-ден астам тас аркалы көпір және 11 кішкентай темір көпір бар. Станциялар мен бақылаушыларға арналған ғимараттар көбінесе туннельдерді қазу кезінде алынған тас қалдықтарынан тікелей салынған. 41 километрлік жалпы ұзындығында Семеринг теміржолы 460 метрлік биіктік айырмасын жеңеді; оның 60% бөлігінде еңіс 2,0-2,5% (40 метрлік қашықтықта 1 метрлік биіктік айырмасына тең) және 16% бөлігінде қисықтық радиусы бар болғаны 190 метрді құрайды. Бұл теміржол құрылысындағы жаңа техникалық деңгей болды, нәтижесінде туындаған қиындықтарды шешу үшін жаңа құралдар мен зерттеу әдістерін жасау қажет болды. Сондай-ақ, Engerth локомотивтерінде жаңа технологиялар қолданылды, себебі сол кездегі қолданыстағы локомотивтер мұндай тік еңістер мен қисықтарды жеңе алмады. Семеринг теміржолының құрылысы барысында-ақ ол «ландшафтты безендіру» деп есептелді, яғни технология мен табиғаттың үйлесімді үйлесімін жасауға тырысты. Семеринг теміржолы ұсынған ерекше саяхат тәжірибесі Семеринг аймағының туризм үшін ашылуына үлкен үлес қосты. Көптеген қонақ үйлер мен сарайлар осы дәуірдің куәсі болып табылады. ХХ ғасырдың басындағы өркендеу және аймақтың ХХ ғасырдың бірінші үштен бір бөлігінде қысқы спорт орталығы ретінде қайта бағалануы Бірінші дүниежүзілік соғыс және халықтың демалысқа қатысты қажеттіліктерінің өзгеруіне байланысты тоқтап қалды. Сондықтан, бұл ерекше мәдени ландшафтты көп өзгерістерсіз сақтап қалу мүмкін болды. Құрылысынан кейін 160 жыл өткен соң толыққанды қолданыстағы Семеринг теміржолындағы саяхат әлі де саяхатшыларға ерекше әсер қалдырады, өйткені ол әртүрлі ландшафтымен, сарайлардың ерекше стилімен және виадуктар мен туннельдердің ерекше тізбегімен таң қалдырады. 1998 жылы Семеринг теміржолы ЮНЕСКО-ның Әлемдік мұралар тізіміне енгізілді.
The Semmering railway was constructed between 1848 and 1854 by some 20,000 workers under the project's designer and director Carl von Ghega born in Venice as Carlo Ghega in an Albanian family. The construction features 14 tunnels (among them the 1,431 m summit tunnel), 16 viaducts (several two storey) and over 100 stone arch bridges and 11 small iron bridges. The stations and the buildings for the supervisors were often built directly from the waste rock dug out when making the tunnels. Across an overall track length of 41 km the Semmering railway overcomes an altitude difference of 460 m; on 60% of its length the gradient is 2.0 2.5% (equivalent to a 1 meter difference in altitude on a 40 m route distance) and 16% exhibit a curvature radius of only 190 m. This was an entirely new technical dimension of railway construction, and new instruments and methods of surveying had to be developed to handle the resulting challenges. Also, new technologies were employed for the Engerth locomotives because the types in general use at this time could not handle the extreme gradients and turning radii. Even while being built, the Semmering railway was perceived as an effort of "landscape gardening", i. e. it attempted a harmonious combination of technology and nature. The unique travel experience which the Semmering railway offered contributed significantly to the original opening of the Semmering region for tourism. Numerous hotels and mansions are witnesses of this epoch. This enormous upswing to the turn of the century and the re evaluation of the region as a winter sports area in the first third of the 20th Century were interrupted first by World War I and then by the changed recreational needs of the population. Therefore, this unique culture landscape could be preserved with little change. A trip on the Semmering railway, which is in full use 160 years after its building, still impresses the traveller as a special experience by its varied landscape, the typical style of its mansions and the characteristic sequence of viaducts and tunnels. In 1998 the Semmering railway was added to the list of the UNESCO World Heritage sites.
Семеринг сынақтары
1851 жылы Семерринг теміржолында қызмет ету үшін қандай локомотивтер сатып алынатынын анықтау үшін конкурс өткізілді. Желінің бір бөлігінде 1:40 (2,5%) еңіс және ең кішкентай радиусы және ең үлкен радиусы бар қисықтар болды. Жылдамдық сағатына А болуы керек еді, сонымен қатар осьтік жүктеме А-дан аспауы керек, ал қазандық қысымы А-дан жоғары болмауы тиіс еді.
A competition was held in 1851 to decide which locomotives would be bought for operation on the Semmering Railway. One stretch of the line had gradients of 1 in 40 (2.5%) and curves with a minimum radius of and a maximum radius of A speed of was required to be maintained and a maximum axle loading of , with a boiler pressure not exceeding .
Қатысушылар
Төрт қатысушы болды: Бавария, «Маффей» компаниясы жасаған; Неуштадт – «Винер Неустадтер Локомотивфабрик» компаниясы жасаған; Сераинг – Бельгиядағы «Société anonyme John Cockerill» компаниясы жасаған; ал Виндобона – Венадағы «Wien Gloggnitzer Bahn» локомотив фабрикасы жасаған. Барлық төрт локомотив сынақ талаптарын орындады, бірақ практикада сенімді емес екені дәлелденді.
There were four entrants, Bavaria, built by Maffei; Neustadt built by Wiener Neustädter Lokomotivfabrik; Seraing built by Société anonyme John Cockerill in Belgium; and Vindobona built by the Locomotive Factory of Wien Gloggnitzer Bahn in Vienna. All four locomotives fulfilled the conditions of the trial, but did not prove reliable in practice.
Даму
Семеринг сынақтары локомотив құрылымында бірнеше жаңалықтарға жол ашты: 1863 жылғы Фэрли патенты, Мейер локомотиві және Малет локомотиві.
The Semmering Trials led to a number of developments in locomotive design: Fairlie's Patent of 1863, the Meyer locomotive and the Mallet locomotive.
Көлденең конструкциясы
Engerth жобасы тендерді локомотивтің негізгі рамасына буышты етіп жасады, бұл жанармай мен судың бір бөлігінің салмағын жетек дөңгелектерге түсіруге мүмкіндік берді, осылайша дәнекерлеу күші жақсарды. Тендер тікелей рамаға бекітілмей, буышты болғандықтан, локомотив салыстырмалы түрде тік бұрылыстардан өте алды, сонымен бірге қосымша дәнекерлеу салмағының артықшылықтарын сақтап қалды. Алғашқы жобада жетек дөңгелектерден тендердің дөңгелектеріне тікелей емес жетегі қарастырылған. Бұл конструкция күтіп ұстауға тым қиын болып шықты және жобадан алынып тасталды. 1853 жылдың қарашасынан 1854 жылдың мамырына дейін Семеринг темір жолына 16 локомотив жеткізілді. Олар 1:40 (2,5%) еңісте көтерілуге қабілетті еді. 2004 жылы Семеринг темір жолының 150 жылдығына арналған австриялық пошта маркасында Engerth локомотиві бейнеленген. Engerth локомотиві 2004 жылы Австрия шығарған 25 евро монетасында да көрсетілген.
The Engerth design articulated the tender with the main locomotive frame, allowing some of the weight of the fuel and water to be carried on the driving wheels to improve adhesion. Because the tender was articulated, rather than directly attached to the frame, the locomotive could traverse relatively sharp curves, while still enjoying the advantage of the additional adhesive weight gain. The original design also included an indirect drive from the main driving wheels to the wheels under the tender. This arrangement proved too complex to maintain and was dropped from the design. Sixteen locomotives were supplied to the Semmering Railway between November 1853 and May 1854. They proved capable of uphill on gradients of 1 in 40 (2.5%). An Engerth locomotive was featured on an Austrian stamp commemorating the 150th anniversary of the Semmering Railway in 2004. The Engerth locomotive also appeared on a 25 Euro coin issued by Austria in 2004.
Қазіргі күн
Қазіргі уақытта Semmering темір жолы ÖBB-нің негізгі жұмыс күші ретінде осы бағыт үшін танымал Siemens ES64U2 локомотивтерін пайдаланады. 1963 жылдан бері ÖBB 1142 класындағы локомотивтер де пайдаланылады, қазір олар желіде көмекші локомотивтер ретінде жұмыс істейді, ал 1977 жылдан бастап ÖBB 1144 класы да көмекші локомотивтер және жүк/жолаушылар локомотивтері ретінде қолданылады. 1971 жылы осы жерде SJ Rc локомотивтері сынақтан өтті, бұл ÖBB 1043 класының негізін қалады. Жергілікті пойыздар үшін Bombardier Talent (ÖBB 4024 класы) және Siemens Desiro ML (ÖBB 4744 класы) қолданылады.
Currently, the Semmering railway uses the well known Siemens ES64U2 locomotives for this route as the main workhorse of the ÖBB. Starting with 1963 it also uses ÖBB class 1142 locomotives, now used as banking engines on the line, and also the ÖBB Class 1144 since 1977 as banking engines and also freight/passenger engines. In 1971 this is where a SJ Rc locomotive conducted trials that put the basis of the ÖBB Class 1043. For local trains the Bombardier Talent (ÖBB Class 4024) and Siemens Desiro ML (ÖBB Class 4744) are used.
Семеринг базалық туннелі
2012 жылдың 25 сәуірінде 27,3 шақырымдық Семеринг базалық туннелінің құрылысы басталды. Бұл туннель Семеринг теміржолын 41 шақырымға айналып өтеді. Туннельдің 2030 жылы ашылуы күтілуде, оның жалпы құны 3,9 миллиард евроны құрайды.
On April 25, 2012, ground was broken for the construction of the 27.3 km Semmering base tunnel. This tunnel will bypass 41 km of the Semmeringbahn. The tunnel is expected to open in 2030, with a total cost of €3.9b.
Нумизматикадағы темір жол
Семеринг тау темір жолы көптеген коллекционерлік монеталар мен медальдардың басты себебі болды. Ең танымал және жақыңғыларының бірі – 150 жылдық Семеринг тау темір жолы монетасы. Монетаның бет жағында екі локомотив бейнеленген: тарихи және қазіргі заманғы. Монетаның сырт жағында Семерингке тән көрініс көрсетілген. Енгерт бу локомотиві туннельден шығып, ерекше виадуктардың бірінен өтіп жатыр. 1967 жылғы австриялық шиллинг банкнотасының бір жағында инженер, екінші жағында Семеринг көрінісі (соның ішінде екі қабатты көпірлердің бірі) бейнеленген.
The Semmering alpine railway has been the main motive for many collector coins and medals. One of the most famous and recent ones is the 150 Years Semmering Alpine Railway Coin. The obverse shows two locomotives: a historical and a modern one. The reverse of the coin shows a typical Semmering view. An Engerth steam locomotive just emerged from a tunnel crossing one of the distinctive viaducts. The 1967 Austrian schilling note features the engineer on one side, and a Semmering scene (including one of the distinctive two tier bridges) on the other.