«Екінші тарау»: Неіл Саймонның өмірден алынған пьесасы
Chapter Two (play)
Нейл Саймонның «Екінші тарау» пьесасы – күйеуін жоғалтқан жазушының өмірлік күресі мен жаңа махаббатқа қадам басу туралы шығарма. Бродвейде сәтті өткен туынды!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Екінші тарау - Нил Саймонның жартылай автобиографиялық пьесасы. Пьесаның премьерасы 1977 жылы Бродвейде болды, онда ол 857 рет көрсетілді.
Chapter Two is a semi autobiographical play by Neil Simon. The play premiered on Broadway in 1977, where it ran for 857 performances.
Тарих
Шеридан Морлидің айтуынша, "Бұл Саймон үшін бір жағынан шешімді қадам болды, ол өз өмірін әзілдерге сылтау ретінде ғана пайдаланудан гөрі маңыздырақ нәрсе ретінде қолдана бастаған сәт. Бұл Марша Мейсонға, оның екінші әйеліне, және оның бірінші әйелінің қазасына байланысты ұзаққа созылған қайғысына шыдамдылық танытқанына арналған құрмет ретінде жазылған. Әзіл-қалжыңның арасында, жаңа өмірге емес, өліммен санасуға тырысқан адам туралы терең қысым бар."
According to Sheridan Morley, "This was in some ways the turning point for Simon, the moment when he started to use his own life as something more than an excuse for a gag fest. It was written as a tribute to Marsha Mason, his second wife, and her tolerance with his long lasting grief over the death of his first wife There is something very painful here, in among the gags, about a man trying to come to terms with death rather than a new life."
Шолу
Пьеса жақында күйеуін жоғалтқан жазушы Жорж Шнайдердің тағдырына тоқталады, оны баспасөз агенті болған ағасы актриса Дженни Малоунмен таныстырады. Дженнидің футболшыға тұрмысқа келгені алты жылдан соң ажырасып кеткен. Екеуі де оның ажырысыу оқиғасы әлі жаңа болғандықтан және ол қайтыс болған әйелі Барбараны жиі еске алатындықтан, жаңа қарым-қатынас бастауға және романтикалық сезімдерге бойдауға дайын екендеріне көз жеткізе алмайды. Нейл Саймонның бірінші әйелі Джоан Бейм 1973 жылы қайтыс болды.
The play focuses on a recently widowed writer, George Schneider, who is introduced by his press agent brother to soap opera actress Jennie Malone. Jennie's marriage to a football player has dissolved after six years. Both are uncertain of their readiness to start dating and developing a new romance when her breakup is so recent and he still has recurring memories of his deceased wife, Barbara. Neil Simon's first wife, Joan Baim, died in 1973.
Сахна
Бұл пьесаның әлемдік премьерасы 1977 жылғы 7 қазанда Лос-Анджелес Ахмансон театрында өтті, 26 қарашада жабылды. Емануэль Азенберг өндірген және Герберт Росс қойған спектакльде төмендегі актерлер ойнады: Джордж рөлінде Джудд Хирш, Дженни рөлінде Анита Жилет, Лео рөлінде Клифф Горман және Фэй рөлінде Энн Веджворт. Бұл қойылым Лос-Анджелес драма сыншылары шеңберінің сыйлығын (1977–78) жеңіп алды: ерекше қойылым; және Нил Саймон – ерекше драматургиялық шығармашылық. Пьеса 1977 жылғы 4 желтоқсанда Бродвейдегі Император театрында ашылды және 1979 жылғы қаңтарда Юджин О'Нилл театрына көшірілді, онда 857 қойылым мен жеті алдын ала көрсетілімнен кейін 1979 жылғы 8 желтоқсанда жабылды. Лос-Анджелестегі актерлер Бродвейде де өз рөлдерін сомдады. Актерлер құрамына Дэвид Гро, Дик Латесса, Лоуренс Лукинбилл, Робин Страссер және Сьюзан Браунинг кірді. Пьеса 1978 жылы төрт Тони сыйлығына ұсынылды: "Үздік пьеса" номинациясы; Анита Жилет – "Үздік актриса" номинациясы және Клифф Горман – "Үздік қосымша актер" номинациясы. Пьеса 1996 жылғы ақпанда Том Конти мен Шарон Глесс қатысуымен Вест-Эндтегі Гиелгуд театрында көрсетілді. Глесс кейіннен Дэвид Дьюкспен бірге LA TheatreWorks үшін екі дискілік аудиокітап жазды.
The play had its world premiere at the Los Angeles Ahmanson Theatre on October 7, 1977, closing November 26. Produced by Emanuel Azenberg and directed by Herbert Ross, the cast included: Judd Hirsch as George, Anita Gillette as Jennie, Cliff Gorman as Leo, and Ann Wedgeworth as Faye. The production won the Los Angeles Drama Critics Circle Awards (1977–78): Distinguished Production; and Neil Simon, Distinguished Playwriting. The play opened on Broadway at the Imperial Theatre on December 4, 1977, and transferred to the Eugene O'Neill Theatre in January 1979, where it closed on December 8, 1979 after 857 performances and seven previews. The Los Angeles cast reprised their roles on Broadway. Cast replacements included David Groh, Dick Latessa, Laurence Luckinbill, Robin Strasser, and Susan Browning. The play received four 1978 Tony Award nominations: Tony Award for Best Play; Anita Gillette for Tony Award for Best Actress in a Play and Cliff Gorman for Tony Award for Best Featured Actor in a Play. The play premiered in the West End at the Gielgud Theatre in February 1996, with Tom Conti and Sharon Gless. Gless later recorded a two disc audiobook of the play with David Dukes for LA TheatreWorks.
Теледидар
1977 жылғы "Екінші тарау" пьесасының бір бөлігі және "Екінші тарау" (1979 жылғы фильм) "Сейнфелд" ситкомының үшінші маусымындағы "Хат" атты 20-шы эпизодтың сюжетінде қолданылды.
A portion of the Chapter Two 1977 play and Chapter Two (1979 movie) were used in the plot of the sitcom Seinfelds third season's episode: "The Letter, Season 3, Episode 20".
Фильм
Саймон 1979 жылғы "Екінші тарау" фильмі үшін пьесаны өңдеді. Оны Роберт Мур режиссерлік етті, басты рөлдерде Джеймс Каан мен Саймонның сол кездегі әйелі Марша Мейсон ойнады, ал Дженни кейіпкерінің прототипі осы Марша Мейсон болды. Каан бұл фильмді "Көзге түспеу" (1980 жылғы фильм) үшін дайындалып жатқанда ақша табу мақсатымен түсіргенін мәлімдеді.
Simon adapted the play for the 1979 film version Chapter Two. It was directed by Robert Moore with James Caan and Simon's then wife Marsha Mason, the inspiration for character Jennie. Caan said he made the film to earn some money while preparing for Hide in Plain Sight (1980 film).