Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кітаптың өзіндік ақпаратының қысқаша сипаттамасы, мысалы, баспагер, баспа орны және басылым күні.
Brief statement of a book's own information, such as publisher, location, and date of publication
Баспа ісінде колофон (colophon) – кітаптың жариялануы туралы ақпаратты қамтитын қысқаша мәлімдеме, мысалы, "баспа белгісі" (басылым орны, баспагер және басылым күні). Ол кітаптың тақырып парағының кері жағында, кейде "библиопарақ" деп аталатын жерде немесе (авторлық құқық туралы деректер болған жағдайда) авторлық құқық парағында орналасады.
In publishing, a colophon ('/k//ɒ//l//ə//f//ən//, // //f//ɒ//n/) is a brief statement containing information about the publication of a book such as an "imprint" (the place of publication, the publisher, and the date of publication). or on the verso of the title leaf, which is sometimes called a biblio page or (when bearing copyright data) the copyright page.
Баспа кітаптары
Ерте басылған кітаптарда колофон, егер болса, кітаптың басылу және жариялануының қысқаша сипаттамасы болып табылды, онда келесі деректердің бірі немесе барлығы келтірілген: жарияланған күні, басылған немесе баспаланған орны (кейде қала атауымен қатар мекенжайы да), баспагердің (баспагерлердің) аты-жөні және егер басқа болса, баспагердің (баспагерлердің) аты-жөні. Кейде корректордың немесе редактордың аты сияқты қосымша ақпарат немесе басқа да маңызды егжей-тегжейлер қосылуы мүмкін. Колофон сөздермен емес, көрнекті немесе бейнелі түрде де болуы мүмкін. Шамамен 1500 жылдан кейін бұл деректер көбінесе кітаптың атау бетіне көшірілді, кейде колофонмен бірге қолданылды, сондықтан 16 ғасырда колофондар көбінесе сирек кездесті. 1799 жылғы «Заңсыз қоғамдар туралы» заңға (39 Geo. 3. c. 79) сәйкес, 19 ғасырда Ұлыбританияда басылған әрбір кітаптың атау парағының кері жағында және соңғы бетінде пайда болған басылым туралы мәлімдемелер қатаң айтқанда колофон емес, оларды «баспагерлердің белгілері» немесе «баспагерлердің мәлімдемелері» деп атаған дұрыс. Кейбір елдерде колофон жаңа баспагерлер мен баспа компанияларының қоғамда танылуына көмектесті. Мысалы, ерте заманалық Арменияда баспагерлер өздерінің атын қоғамға тарату арқылы «бейделділікке» қол жеткізу үшін колофонды пайдаланды. Ерте заманалық армян баспа мәдениетінде колофонды қолдану маңызды болды, өйткені ол қолмен жазылған кітаптардың өндірісі мен жазу бюроларының азаюын, ал армяндар үшін баспаның өсуін және дамуын көрсетті. 1890 жылдардан бастап жеке баспа қозғалысының дамуымен жеке баспа кітаптарында колофондар кең таралды және көбінесе кітап туралы қосымша ақпаратты, соның ішінде таралым туралы мәлімдемелерді, қағаз, боя, шрифт және мұқабаға байланысты және басқа да техникалық егжей-тегжейлерді қамтыды. Кейбір кітаптарда қолданылған негізгі шрифттердің атауларын, оның тарихының қысқаша сипаттамасын және оның ең танымал физикалық ерекшеліктері туралы қысқаша мәлімдеме беретін жеке «Шрифт туралы ескерту» бөлімі бар. Кейбір коммерциялық баспагерлер колофонды пайдалана бастады және мәтіннің соңында (дәстүрлі орын) немесе атау парағының кері жағында кітаптарына ұқсас мәліметтерді қоса бастады. Мұндай колофон кітаптың дизайнерін, қолданылған бағдарламалық құралды, баспа әдісін, баспа компаниясын, бет дизайнында қолданылған шрифттерді, бояның, қағаздың және оның мақта мазмұнын анықтауы мүмкін. Альфред А. Кнопф, Фолио қоғамы және О'Райли Медиа кітап баспагерлері кең таралған колофондарымен ерекшеленеді.
In early printed books the colophon, when present, was a brief description of the printing and publication of the book, giving some or all of the following data: the date of publication, the place of publication or printing (sometimes including the address as well as the city name), the name(s) of the printer(s), and the name(s) of the publisher(s), if different. Sometimes additional information, such as the name of a proofreader or editor, or other more or less relevant details, might be added. A colophon might also be emblematic or pictorial rather than in words. After around 1500 these data were often transferred to the title page, which sometimes existed in parallel with a colophon, so that colophons grew generally less common in the 16th century. The statements of printing which appeared, under the terms of the Unlawful Societies Act 1799 (39 Geo. 3. c. 79), on the verso of the title leaf and final page of each book printed in Great Britain in the 19th century are not, strictly speaking, colophons, and are better referred to as "printers' imprints" or "printer statements". In some parts of the world, colophons helped fledgling printers and printing companies gain social recognition. For example, in early modern Armenia printers used colophons as a way to gain "prestige power" by getting their name out into the social sphere. The use of colophons in early modern Armenian print culture is significant as well because it signaled the rate of decline in manuscript production and scriptoria use, and conversely the rise and perpetuation of printing for Armenians. With the development of the private press movement from around 1890, colophons became conventional in private press books, and often included a good deal of additional information on the book, including statements of limitation, data on paper, ink, type, and binding, and other technical details. Some such books include a separate "Note about the type", which will identify the names of the primary typefaces used, provide a brief description of the type's history, and a brief statement about its most identifiable physical characteristics. Some commercial publishers took up the use of colophons and began to include similar details in their books, either at the end of the text (the traditional position) or on the verso of the title leaf. Such colophons might identify the book's designer, the software used, the printing method, the printing company, the typeface(s) used in the page design and the kind of ink, paper, and its cotton content. Book publishers Alfred A. Knopf, the Folio Society and O'Reilly Media are notable for their substantial colophons.
Веб-сайттар
Кейбір веб-беттерде колофондар болады, олар көбінесе (X)HTML, CSS немесе қолдану стандартына сәйкестік туралы ақпаратты және веб-сайтты тексеруге арналған сілтемелерді қамтиды.
Some web pages also have colophons, which frequently contain (X)HTML, CSS, or usability standards compliance information and links to website validation tests.