Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Этика теориясы
Ethical theory
Моральдық скептицизм (немесе британдық ағылшын тілінде моральдық күмәндану) – метаэтикалық теориялардың бір класы болып табылады, оның барлық өкілдері ешкімнің моральдық білімі жоқ деген тұжырымға келеді. Көптеген моральдық скептиктер сонымен қатар моральдық білімнің мүмкін еместігі туралы күшті модальді талап қояды. Моральдық скептицизм, әсіресе, моральдық реализмге – яғни, танылатын және объективті моральдық шындықтар бар деген көзқарасқа қарсы тұрады. Моральдық күмәндануды қолдайтындардың қатарында Пиррон, Энезидем, Секст Эмпирик, Дэвид Юм, Дж. Л. Макки (1977), Макс Стирнер, Фридрих Ницше, Ричард Джойс (2001), Майкл Руз, Джошуа Грин, Ричард Гарнер, Уолтер Синнот Армстронг (2006б) және философ Джеймс Флинн бар. Қатаң айтқанда, Гилберт Харман (1975) моральдық скептицизм емес, моральдық релятивизмнің бір түрін жақтады. Дегенмен, ол заманауи моральдық күмәнданушыларға әсер еткен.
Moral skepticism (or moral scepticism in British English) is a class of meta ethical theories all members of which entail that no one has any moral knowledge. Many moral skeptics also make the stronger, modal claim that moral knowledge is impossible. Moral skepticism is particularly opposed to moral realism: the view that there are knowable and objective moral truths. Some defenders of moral skepticism include Pyrrho, Aenesidemus, Sextus Empiricus, David Hume, J. L. Mackie (1977), Max Stirner, Friedrich Nietzsche, Richard Joyce (2001), Michael Ruse, Joshua Greene, Richard Garner, Walter Sinnott Armstrong (2006b), and the philosopher James Flynn. Strictly speaking, Gilbert Harman (1975) argues in favor of a kind of moral relativism, not moral skepticism. However, he has influenced some contemporary moral skeptics.
Сындар
Моральдық скептицизмге сын ең алдымен моральдық реалистерден келеді. Моральдық реалист объективті моральдық шындықтардың бар екеніне сенуге жеткілікті себептер бар екенін және көптеген моральдық сенімдерді ұстануды ақтауға болатынын айтады. Моральдық қателік теориясына қарсы бір реалистік жауап, ол "әлдеқайда көп дәлелдейді" дейді. Егер моральдық талаптар біздің қалауларымызға қарамастан, белгілі бір нәрселерді жасауымызға себептер бар екенін білдіргендіктен жалған болса, онда "гипотетикалық императивтер" де (мысалы, "егер сіз шашыңызды кесуді қаласаңыз, шаштаразға баруыңыз керек") солай. Себебі барлық гипотетикалық императивтер "біздің мақсаттарымызға жетуге мүмкіндік беретін нәрсені жасауымыз керек" дегенді білдіреді, сондықтан моральдық талаптар сияқты, олар да біздің қалауларымызға қарамастан бір нәрсені жасауымыз керек екенін білдіреді. Егер моральдық талаптар осы себепті жалған болса, онда гипотетикалық императивтер де жалған. Бірақ гипотетикалық императивтер дұрыс. Осылайша, моральдық қателік теориясы үшін (Мэки терминімен) "объективті міндеттемелік" институцияланбауынан туындаған аргумент сәтсіз аяқталады. Расс Шафер Ландау және Дэниел Калкуттың әрқайсысы скептикке қарсы стратегияларды ұсынды. Калкут моральдық күмәнділік туралы түсінік, "әдеп туралы барлық көзқарастар, оның ішінде күмәнді көзқарастар да қиындықтарға тап болса, онда күмәнді ұстанымды қабылдау қиындықтан құтылу емес" деген ойды жеткізу үшін этиканың кіріспе сабақтарында жан-жақты қарастырылуы керек дейді.
Criticisms of moral skepticism come primarily from moral realists. The moral realist argues that there is in fact good reason to believe that there are objective moral truths and that we are justified in holding many moral beliefs. One moral realist response to moral error theory holds that it "proves too much"—if moral claims are false because they entail that we have reasons to do certain things regardless of our preferences, then so too are "hypothetical imperatives" (e. g. "if you want to get your hair cut you ought to go to the barber"). This is because all hypothetical imperatives imply that "we have reason to do that which will enable us to accomplish our ends" and so, like moral claims, they imply that we have reason to do something regardless of our preferences. If moral claims are false because they have this implication, then so too are hypothetical imperatives. But hypothetical imperatives are true. Thus the argument from the non instantiation of (what Mackie terms) "objective prescriptivity" for moral error theory fails. Russ Shafer Landau and Daniel Callcut have each outlined anti skeptical strategies. Callcut argues that moral skepticism should be scrutinized in introductory ethics classes in order to get across the point that "if all views about morality, including the skeptical ones, face difficulties, then adopting a skeptical position is not an escape from difficulty."