Кіріспе
Бразилиялық композитор Антонио Карлос Гомес (ɐ̃ˈtonju ˈkaʁluz ˈɡomis; 11 шілде 1836 жылы Кампинас қаласында дүниеге келген – 16 қыркүйек 1896 жылы Белемде қайтыс болған) – Еуропа мойындаған алғашқы Жаңа дүние композиторы. Операның "алтын ғасырында", Верди мен Пуччинимен замандас болған ол, Италияда опера композиторы ретінде табысқа жеткен еуропалық емес жалғыз композитор және классикалық музыка дәстүріне қабылданған еуропалық емес тұңғыш композитор атанды. Вердиден жас, бірақ Пуччиниден үлкен Карлос Гомес итальяндық тыңшылар жаңа есімді құттықтауға асыққан кезде, ал Пуччини әлі мансабын бастамаған шақта алғашқы маңызды жетістігіне қол жеткізді. "Il Guarany" операсының сәтті премьерасынан кейін Гомес ең үміткер композитор деп есептелді. Верди оның шығармаларын "шынайы музыкалық гениальдылықтың" көрінісі деп айтқан. Лист: "Ол гармониялық және оркестрлік жағынан толыққанды техникалық жетілгендік көрсетеді" деді.
Antônio Carlos Gomes (ɐ̃ˈtonju ˈkaʁluz ˈɡomis; July 11, 1836 in Campinas – September 16, 1896 in Belém) was the first New World composer whose work was accepted by Europe. He was the only non European who was successful as an opera composer in Italy, during the "golden age of opera", contemporary to Verdi and Puccini and the first composer of non European lineage to be accepted into the Classic tradition of music. Younger than Verdi, yet older than Puccini, Carlos Gomes achieved his first major success in a time when the Italian audiences were eager for a new name to celebrate and Puccini had not yet officially started his career. After the successful premiere of Il Guarany, Gomes was considered the most promising new composer. Verdi said his work was an expression of "true musical genius". Liszt said that “it displays dense technical maturity, full of harmonic and orchestral maturity.”
Өмір
Ол Сан-Паулу провинциясының Кампинас қаласында, Маэстро Мануэль Хосе Гомес пен Фабиана Мария Джагуари Кардосоның ұлы болып дүниеге келді. Балалық шағындағы музыкалық бейімділіктерін әкесі және ағасы Хосе Педро де Санта-Ана Гомес, сонымен қатар дирижер ынталандырды. Жозе Педро ағасының өнер жолында ең адал жетекші және кеңесші болды. Ол Антонио Карлосты сарайға барып, император Дом Педро II-нің қорғауында болуға көндірді. Бразилиялық суретшілер мен зиялылардың мансабына қызығушылық танытқан император Антонио Карлосқа Рио-де-Жанейроның Музыкалық консерваториясында оқуға мүмкіндік берді. Мектепті үздік бітіргеннен кейін Карлос өзінің алғашқы операсы "A noite do castelo" (1861 жылдың қыркүйегі) операсын шығарды, ол үлкен жетістікке жетті. Екі жылдан кейін ол екінші операсымен қайталады – "Жоана де Фландрес", ол бірінші операдан жоғары бағаланды. Бұл екі шығарма императорды 1864 жылы Италияда оқуға арналған корольдік стипендияны ұсынуға итермеледі. Ол Миланда жергілікті консерваторияда Лауро Росси мен Альберто Мазукатотан оқыды және әдетте төрт жылда аяқталатын курсты үш жылда аяқтап, Маэстро-композитор атағын алды. Бразилиялық тақырыпта опера жазуға қызығушылық танытқан Карлос Гомес келесі шығармасының тақырыбы ретінде бразилиялық жазушы Хосе де Аленкардың романтикалық романын таңдады. Операға үнді тақырыбы мен ортасы берілді және 1870 жылы мамыр айында Миландағы Ла Скала театрында "Il Guarany" ретінде көрсетілді. Бұл үлкен жетістік болды. Тіпті музыканың ең қатаң сыншылары бразилиялық музыкантты Россини мен Верди сияқты еуропалық ұлы маэстролармен салыстырды. Италия королі Виктор Эммануэль II операның авторына марапаттады, ол Еуропаның барлық ірі астаналарында қойылды. Сол жыл аяқталғанға дейін Гомес Бразилияға оралды, онда ол Рио-де-Жанейрода "Il Guarany" операсының премьерасын ұйымдастырды. Бұл шығарма Италиядағыдай сәттілікке қол жеткізді. Италияға оралғаннан кейін Карлос Гомес Миланда оқып жүргенде танысқан итальяндық пианист Аделина Периге үйленді. Ол 1876 жылы 19 шілдеде Филадельфияда орындалған Америка тәуелсіздігінің жүз жылдығына арналған "Il saluto del Brasile" әнін жазды. 1883 жылы маэстро Бразилияға сапар шегіп, барған әрбір қалада құрметке бөленді. Италияға оралғаннан кейін ол Бразилиядағы қара нәсілді құлдардың азаттық күресінен шабыттанған, құлдыққа қарсы тақырыпта опера жазуға кірісті, ол "Lo schiavo" деп аталды. Бұл композицияны Антонионың жақын досы, Андре Ребусас есімді қара инженер ұсынған, бірақ ол бірнеше жылдан кейін, 1889 жылы ғана сахнаға шықты. 1889 жылы Бразилия республикасы жарияланғанда, Кампинаста болған Карлос Гомес тағы да Италияға аттанды. Бразилия монархиясына және Дом Педро II-ге адал болған Гомес президент Деодоро да Фонсеканың жаңа Бразилияның ұлттық әнұранын жазуға берген ұсынысын қабылдамады. Келесі жылдары ол Американы ашудың төрт жүз жылдығын мерекелеу үшін Колумб фестиваліне (12 қазан 1892) арналған "Condor" операсы мен "Colombo" кантатасын жазды. Бразилияның Пара провинциясының губернаторы оны Музыкалық консерваторияны басқаруға шақырған соң, маэстро бұл лауазымды қабылдау ниетімен астанасы Белемге сапар шегеді. Алайда, сол жерге келгеннен кейін көп ұзамай, 1896 жылдың 16 қыркүйегінде қарт және денсаулығы нашар Карлос Гомес қайтыс болды. Ол сегіз операдан басқа, әндер (3 кітап), хорлар және фортепианолық шығармалар жазды.
Галерея
Карлос Гомеске Бразилияда және шетелде көптеген наградалар табысталды, ол өнер салып, атаққа ие болды.