Кіріспе

Entwicklungsring Nord (Солтүстік даму шеңбері), қысқартылған ERNO – 1961 жылы Бремен қаласындағы Weserflug және Focke Wulf компанияларының Hamburger Flugzeugbau компаниясымен бірлесіп құрылған, зымырандарға бөлшектер әзірлеу және ғарыш саласындағы қызметке қатысу мақсатындағы бірлескен кәсіпорны болды.

Реактивті ұшақ VFW 614

1961 жылы шағын, реактивтік қозғалтқышты ұшақ құрастыру жұмыстары басталды, алғашқыда ол Erno 61 4 деп аталды. 1964 жылы Weserflug және Focke Wulf ресми түрде Vereinigte Flugtechnische Werke (VFW) болып біріккеннен кейін, ұшақ VFW 614 деп қайта тағайындалды. Алғашқы жобалық конструкция, дайын емес ұшу-қону жолақтарынан оңай пайдалану үшін STOL 40 44 орындық, қанат үстінде қозғалтқыштары бар ұшаққа өзгертілді. Германия үкіметінің субсидиялары 1966 жылы дамуды бастауға мүмкіндік берді. Бірінші прототип 1968 жылдың тамызында сынақтан өтті, бірақ содан кейін VFW және Нидерландының Fokker бірлескен трансұлттық холдинг құрды. Прототип 1971 жылдың 14 шілдесінде алғашқы рет ұшты, бірақ келесі жылдың ақпан айында апатқа ұшырады. 1972 жылы тағы екі прототип ұшты. Неміс, FAA және француз DGA сертификаттары сәйкесінше 1974, 1975 және 1976 жылдары аяқталды. Өндірістік кооперацияға Германиядағы Messerschmitt Bölkow Blohm (MBB), Нидерландыдағы Fokker VFW және Бельгиядағы SABCA және Avions Fairey компаниялары қатысты. Алғашқы сатылым 1975 жылдың қарашасында коммерциялық рейстерді бастаған Cimber Air компаниясына жасалды. VFW Fokker альянсы VFW 614-ке кері әсер етті, себебі Fokker өзінің бәсекелес F27 және F28 үлгілерін сатуға мүкіндік алды. Ұлттық субсидиялар Airbus бағдарламасына бағытталды, соның салдарынан VFW 614 жобасы тоқтатылды. 1977 жылдың 19 тамызында он тоғызыншы (прототиптерді қоса алғанда) және соңғы ұшақ құрастырылды. VFW 614 ұшақтарының саны азайып, тек бірнеше ғана қолданыста қалды: Германияның Әуе күштері (Люфтваффе, Koln/Bonn Flugbereitschaft) VFW 614 ұшақтарын 1998 жылға дейін пайдаланды. Люфтваффе ұшақтары EADS/Airbus компаниясына Бременде (A380 үшін ұшу динамикасын зерттеуге арналған бір ұшақ) және Брауншвейгтегі DLR ғылыми-зерттеу институтына даму және зерттеу жұмыстары үшін берілді. Соңғы ұшуға жарамды VFW 614 ұшағының соңғы рейсі 2012 жылдың 7 желтоқсанында жасалды.

Гелиос, TD

ERNO бірнеше спутниктік бағдарламаларға қатысты, көбінесе құрылым, жылулық бақылау және қозғалтқыш жүйелеріне жауапты болды. ERNO компаниясы механикалық тұрғыдан өте қиын бұйымды (атап айтқанда, HELIOS неміс спутнигінің антеннасын) өндірді.

Ғарыш зертханасы

1974 жылғы маусымда Еуропалық ғарыш агенттігі (ESA) ERNO VFW Fokker (Zentralgesellschaft VFW Fokker GmbH) басқаратын консорциумды Spacelab деп аталатын қысымды модульдерді құру үшін тағайындады. British Aerospace компаниясы ERNO VFW Fokker компаниясымен шарт бойынша 3 метрлік бес U пішіндес, қысымсыз паллет сегменттерін жасады. Батыс Германия Spacelab құнының 53,3%-ын және Spacelab бойынша жасалған барлық келісімшарттардың 52,6%-ын қамтамасыз етті. ERNO VFW Fokker, MBB компаниясымен бәсекелесіп, жеңімпаз жобаны ұсынды және Spacelab-тың бас мердігері атанды. 1981 жылы MBB VFW Fokker компаниясын өзіне қабылдады. Бремендегі ERNO зауыты Spacelab жобалау, өндірісті басқару, компоненттерді сынау және құрастыру орталығы ретінде жұмысын жалғастырды.

КОЛУМБУС

Жаңа MBB ERNO-ның Бремен командасы Spacelab жобасынан алынған тәжірибе негізінде COLUMBUS ұсынысын бас мердігер ретінде дайындады. Келесі қадамда MBB ERNO, Daimler Benz Aerospace деп аталған DASA Daimler Benz бөліміне айналды. Содан кейін ол EADS Astrium Space Transportation, одан кейін Airbus Defence and Space компаниясының құрамына кірді. Адамдарды космосқа жеткізуге арналған инженерлік команда Колумбтың жұмысын және күтімін қамтамасыз етеді, сондай-ақ NASA-ның Орион бағдарламасын әзірлеуге қатысады. Бремендегі ұшыру құралдары командасы бөлініп, ArianeGroup құрамындағы Airbus Safran Launchers бөлігіне қосылды.