Кіріспе

Артабаст немесе Артавасдос (немесе Ἀρτάβασδος, армянша Արտավազդ, Artavazd, Ardavazt), латыншасы Артабаст, 741 жылдың маусымынан 743 жылдың қарашасына дейін Константин V-тің билігін мойындамай, таққа отырған армян текті Византия генералы.

Билікке көтерілу

713 жылы император Анастасий II Артебасдосты армян темасы (Θέμα Άρμενιάκων, Thema Armeniakōn) губернаторы (stratēgos) етіп тағайындады. Бұл Армения армиясының мұрагері болды, ол Понттың, Кіші Арменияның және солтүстік Каппадокияның ескі аймақтарын қамтыды, астанасы Амасея қаласында орналасқан еді. Анастасийдің құлағаннан кейін Артабаст өзінің әріптесі Леомен, Анатолия темасының губернаторымен, жаңа император Феодосий III-ді құлату үшін келісімге келді. Бұл келісім Леоның қызы Аннаны Артабастқа күйерге беру арқылы бекітілді, ал неке Лео III 717 жылы наурыз айында таққа отырғаннан кейін болды. Артабаст коуропалатес ("сарайдың басшысы") шеніне ие болды және бастапқы басқаруын сақтап, Опсикион темасының қолбасшысы (конт, комес) атанды. 741 жылы маусымда Леоның ұлы Константин V таққа отырғаннан кейін Артабаст таққа таласуға бел буды және оның туысы Константин Азия Минорды аралап, шығыс шекарасындағы арабтармен күресуге кеткен кезде оған шабуыл жасады. Константин Аморионға қашқанда, Артабаст халықтың қолдауымен Константинопольді басып алып, император болып жарияланды.

Билік ету және құлдырау

Артабаст өзінің алдыңғысының иконаға қарсы саясатынан бас тартып, православиені қандай да бір қолдаумен қайта орнатуға ұмтылған сияқты, бірақ замандас дереккөздерде мұндай қолдау туралы аз мәлімет бар. Билікке келгеннен кейін Артабаст әйелін Аннаны августа, ал ұлын Никефорды бірлескен император етіп тағайындады, сондай-ақ басқа ұлы Никетасқа Арменияк темасын басқаруды тапсырды. Артабаст Тракия және Опсикион темаларының қолдауына сүйенсе, Константин Анатолия және Фракия темаларының қолдауын қамтамасыз етті. Тағдырлы қақтығыс 743 жылдың мамыр айында болды, Артабаст Константинге қарсы шабуылға шықты, бірақ жеңіліске ұшырады. Осы жылдың соңында Константин Никетасты жеңіп, 743 жылдың 2 қарашасында Артабасттың билеуі аяқталды, Константин V Константинопольге кірді. Артабаст жақын серігі Бактангиймен бірге Опсикиондағы (Кіші Азия) Пузан бекінісіне қашып кетті, онда олар ұсталды және Константинопольге жеткізілді. Артабаст пен оның ұлдары көпшілік алдында соқыр етіліп, Константинопольдің шетіндегі Хора монастырына жер аударылды.