Кіріспе

Ресей музыкасы – Ресейден және/немесе ресейліктер тудырған музыканы білдіреді. Ресей – көптеген этникалық топтар мекендейтін, әрқайсысының өзгеше музыкалық дәстүрі бар, ірі және мәдени тұрғыдан алуан түрлі ел. Ресей музыкасына Ресей империясы, Кеңес Одағы және қазіргі Ресейде өмір сүрген этникалық азшылықтардың маңызды үлесі де кіреді. Ресей музыкасының тарихы ұзақ, ол ежелгі обрядтық халық әндерімен және Ресей православие шіркеуінің қасиетті музыкасымен басталады. 19 ғасырда жоғары бағаланған орыс классикалық музыкасы гүлденді, ал 20 ғасырда Игорь Стравинский және басқа да кеңес композиторларының елеулі еңбектері жасалды, сонымен қатар ресейлік рок, ресейлік хип-хоп және ресейлік поп сияқты ресейлік эстрадалық музыканың қазіргі заманғы стильдері дамыды.

Ерте тарих

Русь музыкасының мәдениетін сипаттайтын жазба құжаттар бар. Орта ғасырдағы Ресейдегі ең көп таралған аспаптардың қатарында гусли немесе гудок сияқты ішекті аспаптар болды деп есептеледі. Археологтар Новгород аймағынан осы аспаптардың 11 ғасырға дейін сақталған үлгілерін тапты. (Новгород республикасы музыкада терең дәстүрлерге ие болды; оның ең танымал халық батыры және бірнеше жырлардың басты кейіпкері – гусли ойнаушы Садко болды). Свирел (флейталар) және трещотка, бубен сияқты соққылы аспаптар да жиі қолданылды. Дегенмен, музыканың ең танымал түрі – ән салу болды. Садко, Илья Муромец және тағы басқалар туралы халық жырлары (эпикалық балладалар) көбінесе орындалды, кейде аспаптармен сүйемелденді. Осы жырлардың кейбір мәтіндері жазылып алынған. Ресей патшалығы тұсында орыс музыкасының екі негізгі жанры қалыптасты: православие шіркеуінің қасиетті музыкасы және көңіл көтеру үшін қолданылатын халықтық музыка. Қасиетті музыка дәстүрін Византия империясынан алды, оның маңызды элементтері орыс православиелік қоңырау соғу және хор өнерінде қолданылды. Музыканы жазу үшін неум әзіптері жасалды, нәтижесінде орта ғасырлық қасиетті музыканың көптеген үлгілері бүгінгі күнге дейін жетіп келді, соның ішінде 16 ғасырда патша Иван IV жазған екі стихира бар. Халықтық музыкада флейталар мен ішекті аспаптар қолданылды, оны әдетте мерекелерде ақсүйектерге арнап скомморохтар – әзілкештер мен жыршылар орындады. 17 ғасырдағы Ұлы Ресейлік Расколдың реакциялық кезеңінде скомморохтар мен олардың халықтық музыкасы бірнеше рет тыйым салынды, олардың аспаптары өртеліп, Алексей Ресейдің 1648 жылғы «Әдепті түзету және ырым-сенімдерді жою туралы» (Об исправлении нравов и уничтожении суеверий) заңына қарсы шыққандар алдымен дене жазасына тартылып, содан кейін Малороссияға (қазіргі Украина) жер аударылды. Бірақ осы шектеулерге қарамастан, олардың кейбір дәстүрлері бүгінгі күнге дейін сақталған.

18-19 ғасырлар: орыс классикалық музыкасы

Ресей классикалық музыканың жергілікті дәстүрін дамытуда кешіккен себебі – географиялық жағынан Батыс Еуропадан алыс болуы және Православ шіркеуінің діни емес музыкаға тыйым салуы еді. Иван IV билік еткен кезден бастап, императорлық сарай батыс композиторлары мен музыканттарын шақырып, осы олқылықты толтыруға тырысты. Петр I заманында осы суретшілер сарайдың тұрақты мүшелеріне айналды. Петр өзі музыкаға құштар болмаса да, еуропалық музыканы өркениет белгісі және елді батысқа жақындастырудың жолы деп санады. Оның Санкт-Петербургті батыс үлгісінде салуы, оның жоғары топтардың арасында таралуына көмектесті. Елизавета мен Екатеринаның билік кезінде итальян операсының танымал болуы аристократия арасында батыс музыкасына қызығушылықты арттырды. Бұл құмарлық соншалық, көптеген адамдар орыс композиторларының бар екенін білмейтін болды. Еуропалық музыкаға басымдық беру орыс композиторларының шығармаларын орындау үшін батыс стилінде жазуын қажет етті. Олардың жетістігі әртүрлі болды, себебі еуропалық композиция ережелерімен толыққандай таныс емес еді. Кейбір композиторлар оқу үшін, көбінесе Италияға саяхаттап, сол кезде танымал болған итальяндық классикалық дәстүрде вокалдық және аспаптық шығармалар жазуды үйренді. Олардың ішінде этникалық украин композиторлары – Дмитрий Бортнянский, Максим Березовский және Артем Ведель болды. Рус музыкасының дәстүрлерін діни емес музыкаға енгізген алғашқы ұлы композитор Михаил Глинка (1804–1857) болды. Ол орыс тіліндегі «Иван Сусанин» және «Руслан мен Людмила» операларын жазды. Бұл орыс тіліндегі алғашқы опералар да, орыс авторларының опералары да емес, бірақ олар ерекше орыс әуендері мен тақырыптарына сүйенгендігі және халық тілінде болғандығы үшін атақ алды. Орыс халық музыкасы жас композиторлар үшін басты шабыт көзіне айналды. Өзін «Куатты бестік» деп атаған топ, оның төрағасы Балакирев (1837–1910), ал құрамында Римский-Корсаков (1844–1908), Мусоргский (1839–1881), Бородин (1833–1887) және Цезарь Куй (1835–1918) болды. Олар классикалық музыкада орыс ұлттық дәстүрлерін дамыту және танымал етуді мақсат етті. «Куатты бестіктің» ең танымал шығармаларының қатарында «Қар қызы» (Снегурочка), «Садко», «Борис Годунов», «Князь Игорь», «Хованщина» опералары және «Шехерезада» симфониялық сюитасы бар. Глинка мен «Куатты бестіктің» көптеген шығармалары орыс тарихы, халық аңыздары мен әдебиетіне негізделген. Олар музыкадағы романтикалық ұлтшылдықтың шедеврлері саналады. Осы кезеңде 1859 жылы композитор-пианисттер Антон (1829–94) және Николай Рубинштейн (1835–81) басқарып құрылған Ресей музыкалық қоғамы (РМҚ) құрылды. «Куатты бестік» көбінесе РМҚ-ның қарсыласы ретінде көрсетілді, «бестік» орыс ұлттық ерекшеліктерін қабылдаса, РМҚ музыка жағынан консервативті болды. Дегенмен, РМҚ Санкт-Петербургте және Мәскеуде Ресейдің алғашқы консерваторияларын ашты: біріншісі ұлы орыс композиторы Петр Ильич Чайковскийді (1840–93) тәрбиеледі, ол «Аққу көлі», «Ұйықтаған сұлу» және «Жақсылыққа қарсы еркек» сияқты балеттерімен танымал. Ол Ресейден тыс жерлерде ең танымал орыс композиторы болып табылады. Оның стиліндегі ең танымал жалғастырушысы – Сергей Рахманинов (1873–1943), ол Мәскеу консерваториясында оқыған (Чайковскийдің өзі сабақ берген). XIX ғасырдың соңы мен XX ғасырдың басында орыс классиктерінің үшінші толқыны пайда болды: Игорь Стравинский (1882–1971), Александр Скрябин (1872–1915), Сергей Прокофьев (1891–1953) және Дмитрий Шостакович (1906–1975). Олар стиль және музыкалық тіл жағынан тәжірибелік болды. Стравинский өз замандастарына және келешек композиторларға, Ресейде де, Еуропада да, АҚШ-та да зор әсер етті. Стравинский Ресей революциясынан кейін елден кетіп қалды. Прокофьев 1918 жылы Ресейден кеткенімен, кейін оралып, совет музыкасына үлес қосты. XIX ғасырдың соңы мен XX ғасырдың басында «романс әндері» деп аталатын әндер өте танымал болды. «Романстардың» ең танымал орындаушылары көбінесе операларда да ән айтты. Ең танымал әнші – Федор Шаляпин. Әншілер әдетте музыканы да, сөздерін де өзі жазды, мысалы, Александр Вертинский, Константин Сокольский және Петр Лещенко.

ХХ ғасыр: Кеңес музыкасы

Революциядан кейін орыс музыкасы күрт өзгерді. 1920 жылдардың басында «революциялық рух» ықпалымен авангардтық тәжірибелер дәуірі басталды. Музыкадағы жаңа бағыттар (мысалы, синтетикалық аккордтарға негізделген музыка) «Қазіргі заманғы музыка қауымдастығы» сияқты белсенді клубтар тарапынан ұсынылды. Арсений Авраамов графикалық дыбыстың негізін қалады, ал Леон Термен алғашқы электронды аспаптардың бірі – терменвоксты ойлап тапты. Бірақ 1930 жылдары Иосиф Сталиннің билігі тұсында музыка мазмұн мен жаңару тұрғысынан белгілі бір шектеулерге тап болды. Классицизм басымдыққа ие болды, ал тәжірибеге тыйым салынды. (Мысалы, Шостаковичтің «Мценск ауданындағы Леди Макбет» операсы «Правда» газетінде «формализм» деп айыпталып, көп ұзамай жылдар бойы театрлардан алынып тасталды). Бұл дәуірдің көрнекті композиторлары – Сергей Прокофьев, Дмитрий Шостакович, Арам Хачатурян және Александр Александров болды. Соңғысы Кеңес Одағының Әнұранын және «Қасиетті соғыс» әнін жазғанымен әйгілі. Уақыт өте келе, Георгий Свиридов, Альфред Шнитке және София Губайдулина сияқты жас совет композиторлары қатаң советтік білім беру жүйесінің арқасында алға шықты. «Бардтық» немесе «авторлық ән» (авторская песня) – 1960 жылдардың басында пайда болған әнші-ақындар қозғалысының ұжымдық атауы. Оны 60-шы жылдардағы американдық халық музыкасының қайта жаңғыруымен салыстыруға болады, олардың қарапайым гитарамен орындалатын әндері мен поэзиялық мәтіндері болды. Бастапқыда мемлекеттік БАҚ назарына ілікпеген Владимир Высоцкий, Булат Окуджава, Александр Галич сияқты бардтар соншалықты танымал болды, олардың әндері мемлекеттік «Мелодия» фирмасы арқылы таратылды. Бардтық музыканың ең ірі фестивалі – 1968 жылдан бері жыл сайын өткізіліп келе жатқан Грушинский фестивалі. Рок-музыка 1960 жылдардың соңында «Битлманиа»мен бірге Кеңес Одағына келді, ал 1970 жылдардың соңында «Машина времени», «Аквариум» және «Автограф» сияқты көптеген рок-топтар құрылды. VIA-дан айырмашылығы, бұл топтарға өз музыкаларын жариялауға рұқсат берілмеді және олар «жер астында» қалды. Ресей рок-музыкасының «алтын ғасыры» 1980 жылдар деп есептеледі. Цензура жеңілдетілді, Ленинград пен Мәскеуде рок-клубтар ашылды, көп ұзамай рок-музыка кең таралды. Сол кездегі танымал топтардың қатарында «Кино», «Алиса», «Ария», «ДДТ», «Наутилус Помпилиус» және «Гражданская оборона» бар. 80-ші жылдардағы орыс рок-музыкасында жаңа толқын мен постпанк бағыттары үстемдік құрды. Сонымен қатар, виолончельші Мстислав Ростропович, пианиношылар Владимир Хоровиц, Свиатослав Рихтер және Эмиль Гилельс, сондай-ақ вокалистка Галина Вишневская да белгілі болды.

XXI ғасыр: қазіргі ресейлік музыка

Ресейдің поп-музыкасы жақсы дамыған және MTV Russia, Muz TV және әртүрлі радиостанциялар сияқты поп-музыкалық БАҚ арқылы кең танылуға ие. Темір қабырға құлағаннан кейін Кристиан Рей сияқты әртістер белсенді саяси ұстанымдар білдіріп, алғашқы президент Борис Ельцинге қолдау көрсетті. Соңғы жылдары көптеген поп-әртістер жетістікке жетті. Ресейлік дуэт t.A.T.u. өз заманының ең табысты орыс поп-тобы. Олар әлемнің көптеген елдерінде бірнеше синглдары мен альбомдарымен көшбасшылыққа ие болды. Басқа да танымал әртістер қатарында 2008 жылғы «Евровидение» жеңімпазы Дима Билан, сондай-ақ Валерий Меладзе, Григорий Лепс, VIA Gra, Nyusha, Vintage, Филипп Киркоров, Витас және Альсу бар. Игорь Крутой, Максим Фадеев, Иван Шаповалов, Игорь Матвиенко және Константин Меладзе сияқты музыка продюсерлері Ресейдің поп-музыка нарығының үлкен бөлігін бақылайды, кейбір жағынан советтік суретшілерді басқару дәстүрін жалғастырады. Алайда, Neoclubber сияқты тәуелсіз топтар жаңа буынның жарнама құралдарын пайдаланып, осы ескі советтік әдістерден қашып жүреді. Ресейлік Serebro қыздар триосы Еуропа нарығынан тыс хит-парадтарда ең танымал ресейлік топтардың бірі. Топтың ең танымал синглы «Mama Lover» АҚШ-тың Billboard чартында орын алып, t.A.T.u. тобының «All About Us» синглынан бері чартқа енген алғашқы орыс әртісі болды. Hollywood World сияқты ресейлік продюсерлік компаниялар батыс жұлдыздарымен ынтымақтастықта жұмыс істеп, музыка үшін жаңа, жаһандық кеңістік құрды. Рок музыкасы біртұтас қозғалыстан Батыстағыдай әртүрлі жанрларға бөлінді. Жастар арасында поп-рок пен альтернативті рок (Мумий Тролль, Земфира, Сплин, Би-2, Звери) танымал. Сондай-ақ панк-рок, ска және гранж (Король и Шут, Pilot, Ленинград, Distemper, Elisium) жанрлары да бар. Хеви-метал музыкасы дамып, жаңа топтар күшті және прогрессивті металл (Catharsis, Epidemia, Shadow Host, Mechanical Poet) мен пұтқа табынушы металл (Arkona, Butterfly Temple, Temnozor) орындайды. Қазіргі Ресейде рок музыкасы кең таралған. Ең танымал – Nashe Radio, ол классикалық рок пен поп-панкты насихаттайды. Оның «Чартова дюжина» чарты Ресейдегі негізгі рок-чарт, ал Nashestvie рок фестивалі жыл сайын шамамен 100 000 жанкүйерді тартады және бұқаралық ақпарат құралдары оны «Ресейдің Вудстогы» деп атады. Басқаларына A One телеарнасы жатады, ол баламалы музыка мен хардкорға маманданған. Ол Amatory, Tracktor Bowling және Slot сияқты топтарды насихаттады және олардың көпшілігіне Ресейдің баламалы музыка сыйлығын табыс етті. Radio Maximum ресейлік және батыс заманауи поп және рок музыкасын таратады. Музыканың басқа түрлеріне халық-рок (Melnitsa), трип-хоп (Linda) және регги (Jah Division) жатады. Хип-хоп/рэп Bad Balance, Kasta, Ligalize, Mnogotochie, KREC және басқалар арқылы ұсынылады. Эксперименталды рэпкор сахнасын Dolphin және Kirpichi басқарады, ал Moscow Death Brigade расизмге, сексизмге және гомофобияға қарсы ұстанымымен танымал техно/рэп/панк тобы. Siberian Meat Grinder сияқты басқа топтар да эксперименттік музыка стилін бөліседі. Ресейде ерекше, тек ресейлік музыканың бір түрі пайда болды, ол қылмыстық әндер, бардтар мен романтикалық музыканы біріктіреді. Ол «Орыс шансоны» деп аталады (оның басты насихатшысы Radio Chanson тарапынан танымал болған жаңа сөз). Оның негізгі әртістері Михаил Круг, Михаил Шуфутинский және Александр Розенбаум. Күнделікті өмір мен қоғам туралы лирикасымен, сондай-ақ қылмыстық әлемді романтизациялауымен шансон төменгі әлеуметтік топқа жататын ересек ерлер арасында ерекше танымал. Қазіргі Ресейдегі электронды музыка басқа жанрлармен салыстырғанда нашар дамыған. Бұл көбінесе насихаттың жетіспеуіне байланысты. IDM, downtempo, house, trance және dark psytrance (соның ішінде трекерлік музыка сахнасы) орындайтын және өз жұмыстарын интернет-радио арқылы тарататын тәуелсіз топтар бар. Олардың қатарында Parasense, Fungus Funk, Kindzadza, Lesnikov 16, Yolochnye Igrushki, Messer Für Frau Müller және Zedd (орыс-неміс әртісі) бар. Көшбасшылыққа ие болған аз ғана әртістердің ішінде PPK және DJ Groove бар, олар би ремикстері үшін советтік фильмдердің саундтректерін пайдаланады. 2000 жылдары готикалық субмәдениетпен тығыз байланысты дарквейв және индустриалдық музыка кең таралды, Двар, Отто Дикс, Stillife, Theodor Bastard, Roman Rain, Shmeli және Biopsyhoz сияқты әртістер осы жанрды дамытты. 1990 жылдардың соңында Ресейде пайда болған Ұлыбританияның Hard House тобының бір тармағы Hardbass интернет арқылы халықаралық деңгейде тарады, Hard Bass School, & XS Project сияқты топтар көптеген жанкүйерлерді жинады. Классикалық музыканың беделі бір жағынан Ресейдегі коммерциялық танымал музыканың өсуімен, екінші жағынан КСРО ыдырағаннан бері оның өзіндік насихатталмауымен азайды. Дегенмен, 1950 жылдары және одан кейін туған бірқатар композиторлар өз үлесін қосты, атап айтқанда, Леонид Десятников, ол ондаған жылдардан кейін алғаш рет Большой театрынан жаңа операға тапсырыс алған композитор болды («Розенталь балалары», 2005 ж.), ал оның музыкасын Гидон Кремер және Роман Минц қолдады. Сонымен қатар, Губайдулина, оның буынынан шыққан бұрынғы совет композиторларының бірі, Ресейден тыс жоғары беделге ие және «In tempus praesens» (2007) скрипкашы Anne Sophie Mutter үшін жазылған сияқты көптеген беделді және жақсы қабылданған туындылар жазды. 2000 жылдардың басында Ресейде мюзиклдер өркендеді. «Notre Dame de Paris», «Nord Ost», «Ромео и Джульетта» және «We Will Rock You» сол кездегі Мәскеу театрларында үнемі қойылды. 2002 жылғы Мәскеу театр құпиясы мюзиклдердің танымал болуына кедергі келтірді және он жылдың соңында ғана қайта жанданды. 2010 жылдары ресейлік хип-хоптың, әсіресе Oxxxymiron және Gnoyny сияқты әртістердің интернеттегі рэп шайқастарының танымал болуы артты.

Этностық музыка

Бүгінгі Ресей – 100-ден астам этностың өкілдері бар көпұлтты мемлекет. Осы этностардың кейбіреулерінде өзіндік халықтық, қасиетті және кейде көркем музыкасы бар, олар этностық тамырлар музыкасы немесе халық музыкасы деп аталатын кең санатқа біріктіріледі. Бұл санатты одан әрі фольклорлық (халықтық үлгілердің қазіргі заманғы өңдеулері мен этникалық музыканың нағыз нұсқалары) деп бөлуге болады.

Адигея

Соңғы жылдары Адыгеяда бірқатар жаңа музыкалық мекемелер ашылды. Олардың арасында екі оркестр бар, оның бірі («Русская Удаль») халық музыкалық аспаптарын қолданады, сондай-ақ камералық музыка театры да бар. Адыгеяның мемлекеттік әнұранының авторы – Ысқақ Шумафович Машбаш, ал музыкасын Омар Хацитович Тхабисимов жазған.

Алтай

Алтай – Орталық Азия аймағы, дәстүрлі жырлар мен көптеген халық аспаптарымен әйгілі.

Башқұрт тілі

Башқұрт музыкасының алғашқы маңызды зерттеуі 1897 жылы этнограф С. Г. Рыбаковтың «Урал мұсылмандарының музыкасы мен әндері және олардың тұрмыс салты туралы зерттемелер» еңбегінде жарық көрді. Кейін Л. Н. Лебединский 1930 жылдан бастап Башқортостанда көптеген халық әндерін жинады. 1968 жылы Уфа мемлекеттік өнер институтының құрылуы осы саладағы зерттеулерге қолдау көрсетті. Курай – башқұрт ансамблінің ең басты аспабы.

Буриат

Қиыр Шығыстағы буряттар ерекше халық музыкасымен танымал, онда екі ішекті ат басы скрипкасы, яки морин хуур қолданылады. Бұл стильде көп дауыстылық (полифония) жоқ және мелодиялық жаңалықтар шектеулі. Әңгімелеу құрылымдары кең таралған, олардың көптегені белгілі батырдың соңғы әні деп есептелетін ұзын дастандар, мысалы, "Ринчин Доржиннің соңғы әні". Қазіргі заманғы бурят музыканттарының ішінде Сибір және орыс тілдеріндегі мәтіндерді рок пен бурят халық әндерімен үйлестіретін "Урагша" тобы және халықтық дәстүрге берік байланысы бар, бірақ басқа музыкалық мәдениеттермен де байланыстарды зерттейтін Намгар бар.

Чечня

1990 жылдардағы чечен көтерілісімен бірге чечен ұлттық санасының қайта жандануы болды, ал музыка оның маңызды бөлігі еді. Саид Хачукаев сияқты адамдар чечен музыкасын насихаттауда белгілі болды. Чечен ұлттық әнұраны "Өлім немесе еркіндік" деп саналады, бұл көне ән, шығу тегі белгісіз. 2024 жылы Чечня үкіметі чечен мәдениетін сақтау мақсатында музыканың 80–116 BPM аралығында болуын міндеттеді; бұл халықаралық жаңалықтарда "өте жылдам немесе тым баяу музыкаға тыйым салу" ретінде сипатталды.

Дағстан

Дағыстанның ең танымал композиторы – Готфрид Хасанов, ол Дағыстаннан шыққан алғашқы кәсіби композитор деп есептеледі. Ол 1945 жылы «Хочбар» дагестандық операсын жазды және Дағыстанның барлық халықтарының көптеген халық әндерін жазбаға түсірді.

Карелия

Карелиялықтар финдер, сондықтан олардың музыкасының көп бөлігі фин музыкасына ұқсас. "Калевала" дәстүрлі музыканың өте маңызды бөлігі болып табылады; ол фин жырлары мен аңыздарын баяндау және фин халықтық өзіндігінің ажырамас бөлігі саналады. Карелиялық халық музыкасы ансамблі – көрнекті халықтық топ.

Осетия

Осетиялықтар Кавказ аймағының халқы, демек осетин музыкасы мен биі Чечня және Дагестан музыкасымен ұқсас тақырыптарды бөліседі.

Ресей

Археология және тікелей дәлелдер ежелгі Ресейде әртүрлі музыкалық аспаптар болғанын көрсетеді. Нағыз халық аспаптарына ливенка (аккордеон) және жәлека, свирел, кугикли сияқты ағаштан жасалған үрмелі аспаптар, сондай-ақ көптеген соққылы аспаптар: бубен, бубенчи, кокшник, Коробочка (музыкалық аспап), ложки, рубель, трещотка, вертушка және звончалка жатады. Частушкалар – ұзақ тарихы бар орыс халық әндерінің бір түрі. Олар көбінесе әзілге толы немесе сатиралық болып келеді. 19 ғасырда граф Уваров ұлттық жаңару науқанын жетекшілік етті, ол дәстүрлі аспаптармен бірінші кәсіби оркестр құруға бастама берді, оны Василий Андреев бастады, ол ғасыр соңында оркестрде балалайканы пайдаланды. 20 ғасырдың басында Митрофан Пятницкий ауылдық шаруалардың әншілерін және дәстүрлі дыбыстарды қолданатын Пятницкий хорын құрды.

Саха

Шаманизм Сібір мен Сахалинде тұратын бірнеше ондаған этностың маңызды мәдени дәстүрі болып табылады. Якуттар ең ірі этнос болып табылады және олар олонхо әндерімен және хомус – жақ арфасымен әйгілі.

Қазақстан

Татар халық музыкасының ырғақты ерекшеліктері мен пентатоникалық әуені, этникалық тұрғыдан фин-ұғыр және түркі тайпаларына жататын Волга аймағының халықтарымен ортақ. Нәзіктігі мен әдемілігімен танымал әнші қыздар – татар халық музыкасының маңызды бөлігі. Музыкалық аспаптарға кубыз (скрипка), құрай (флейта) және талианка (аккордеон) кіреді.

Тува

Тувалық көмей әні немесе хуомий, әсіресе жаңалығы үшін бүкіл әлемге танымал. Бұл стиль көптеген тыңдаушылар үшін өте ерекше және жат, олар оны қолжетімсіз және мелодиясыз деп санайды. Көмей әнінде ерін мен ауыздың табиғи гармониялық резонанстары белгілі бір обертонды (жоғарғы гармонияларды) бөліп шығару үшін реттеледі. Бұл стильді алғаш рет Тед Левин жазды, ол көптеген түрлі стильдерді тізімдеуге көмектесті. Оларға борбаннадир (ағып жатқан өзеннің дыбысына ұқсас), сигит (үскірікке ұқсас), хуомий, хиландык (шыршаңдаған жәндіктерге ұқсас) және эзенгилер (аттың шабысына ұқсас) жатады. "Хун Хуур Ту" тобы және шебер көмей әншісі Конгар-оол Ондар есімдері халықаралық деңгейде кең танымал.

Ресейдегі украин музыкасы

Украина 1991 жылдан бері тәуелсіз мемлекет болғанымен, украиндықтар Ресейдегі екінші ірі этникалық азшылықты құрайды. Бандура – украиндық халықтық мәдениетінің ең маңызды және ерекше аспабы, және оны әртүрлі патшалық сарайлардағы музыканттар қолданған. Кобзарлар – дуйма немесе халықтық жыр-дастандарды шығаратын, көшпелі әншілер еді.

Ресейдегі қатты бас

Қатты бас немесе хардбасс (орысша: хардбасс, tr. hardbass, IPA: [xɐrdˈbas]) – 1990-жылдардың соңында Ресейде пайда болған, Ұлыбританияның хардхаусы, боунси техно және хардстиль музыкасынан шабыт алған электрондық музыканың бір саласы. Хардбасс жоғары темппен (әдетте 150–175 BPM), донктармен, ерекше бас сызықтарымен (көбінесе "қатты секіру" деп аталады), бұрмаланған дыбыстармен, күшті соққылармен және кейде рэппен ерекшеленеді. Хардбасс гопник субмәдениетінің маңызды стереотипіне айналды. Бірнеше еуропалық елде осы жанрмен байланысты "хардбасс оқиғалары" пайда болды, [1] онда көптеген адамдар бетперде киіп, көпшілік орында билейді, кейде мошингке қатысады. 2015 жылдан бастап хардбасс интернет-мем ретінде де танымал болды, GSC Game World компаниясының S.T.A.L.K.E.R. ойындары негізінде жасалған "Cheeki Breeki Hardbass Anthem" бейнесі арқылы славян және орыс субмәдениеттерін бейнелейді. [2]