Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапонияның императорлық регалиясының аңыздық қылышы – жапондық аңызға толы қылыш және Жапонияның үш императорлық регалиясының бірі. Ол бастапқыда «Кусанаги-но-цуруги» деп аталған, бірақ кейіннен оның атауы көбірек танымал «Амано-муракумо-но-цуруги» («Шөп кесетін қылыш») деп өзгертілді. Халық аңыздарында қылыш батылдық пен ерлік қасиеттерін бейнелейді.
Legendary sword of the Imperial Regalia of Japan
is a legendary Japanese sword and one of three Imperial Regalia of Japan. It was originally called , but its name was later changed to the more popular ("Grass Cutting Sword"). In folklore, the sword represents the virtue of valor.
Аңыздар
Бұл аңыздың тарихы бар. Сусану құдайы Идзумо провинциясында Ашиназучи (足名椎) бастаған ("жердің қасиетті рухтары") қайғылы отбасына кездесті. Сусаноо Ашиназучиден сұрағанда, ол оған отбасын қорқынышты Ямата но Орочи жылан қорқытып отырғанын айтты, ол сегіз басты жылан Кошиде мекендеп, отбасының сегіз қызының жетісін жұтып қойған екен, ал соңғы қызы Кушинада Химеге (奇稲田姫) келеді. Сусаноо жаратылысты зерттеп, сәтсіз әрекеттен кейін оны жеңу жоспарымен оралды. Ол Кушинада Химеге үйленуге рұқсат сұрады. Оны уақытша тараққа айналдырып (кейбір аудармашылар бұл бөлімді "тарақ арқылы ол Кушинада Химеге айналды" деп түсіндіреді), шайқас кезінде оның серігі болуы үшін, ол жоспарын қадамдарға бөліп түсіндірді. Ол сегіз құмыра (көпірген шарап) дайындап, оларды сегіз қақпалы қоршаудың артына бір-бірлеп орналастырды. Жаратылыс қаптаманы алып, әр қақпадан бір басын шығарды. Осы алаңдату кезінде Сусаноо жыртқышқа шабуыл жасап, семсерімен өлтіріп, әр басын шауып тастады, содан кейін құйрықтарын да солай етті. Хиномисаки қасиетті орнында осы оқиғаны еске алу рәсімі бүгінгі күнге дейін сақталып келеді. Киелі кітапта сенімді тарих деп есептелмейтін мифологиялық әңгімелер де бар, бірақ онда кітап жазылған кезден бұрынғы немесе оған жақын замандас болған оқиғалар да тіркелген, және кітаптың осы бөлімдері тарихи деп есептеледі. Киелі кітапта 688 жылы Кусанаги семсері императорлық сарайдан алынып, император Тенмудың ауыруына себепші болды деген айыптамадан кейін Ацута қасиетті орнына көшірілді. Бұл - Жапонияның үш императорлық регалиясының бірі. Кусанаги Ацута қасиетті орнында сақталады, бірақ оны көпшілікке көрсетілмейді. 1371 жылы ауызша берілген әңгімелер жинағынан құралған "Хейке туралы әңгіме" кітабында семсер теңізде жоғалып кетеді. Бұл соғыс Хейке кланы мен бала император Антоку Минамото но Ёсицунэ қолынан жеңілгеннен кейін аяқталды. Әңгімеде, Әскери-теңіз күштерінің жеңілгенін естіген соң, императордың әжесі Тайра но Токико император мен оның серіктерін суға батып өлуге мәжбүр етті, қасиетті зергерлік бұйым мен Кусанаги семсерін алып кетті. Қасиетті айна соңғы сәтте табылды, өйткені бір қыз оны алып теңізге секіруге дайындалып жатқан еді. Қасиетті зергерлік бұйым толқындарда жүзіп табылды делінгенімен, Кусанаги мәңгілікке жоғалып кетті. "Хейке туралы әңгіме" тарихи оқиғалар туралы жазылғанмен, ол ауызша беріліп, нақты оқиғалардан кейін 200 жылдай уақыт өткеннен кейін жазылған эпикалық поэзияның жинағы, сондықтан тарихи құжат ретінде оның сенімділігі күмәнді. Тағы бір аңыз бойынша, алтыншы ғасырда Силладан келген монах семсерді қайтадан ұрлаған.
The history of the extends into legend. According to , the god Susanoo encountered a grieving family of ("gods of the land") headed by Ashinazuchi (足名椎) in Izumo Province. When Susanoo inquired of Ashinazuchi, he told him that his family was being terrorized by the fearsome Yamata no Orochi, an eight headed serpent of Koshi, who had consumed seven of the family's eight daughters and that the creature was coming for his final daughter, Kushinada hime (奇稲田姫). Susanoo investigated the creature, and after an abortive encounter he returned with a plan to defeat it. In return, he asked for Kushinada hime's hand in marriage, which was agreed. Transforming her temporarily into a comb (one interpreter reads this section as "using a comb he turns into [masquerades as] Kushinada hime") to have her company during battle, he detailed his plan into steps. He instructed that eight vats of (rice wine) be prepared and put on individual platforms positioned behind a fence with eight gates. The monster took the bait and put one of its heads through each gate. With this distraction, Susanoo attacked and slew the beast (with his sword ), chopping off each head and then proceeded to do the same to the tails. A rite at Hinomisaki Shrine honors this delivery to this day. Although the also contains mythological stories that are not considered reliable history, it records some events that were contemporary or nearly contemporary to its writing, and these sections of the book are considered historical. In the , the Kusanagi was removed from the Imperial palace in 688, and moved to Atsuta Shrine after the sword was blamed for causing Emperor Tenmu to fall ill. Along with the jewel and the mirror , it is one of the three Imperial Regalia of Japan, the sword representing the virtue of valor. is allegedly kept at Atsuta Shrine but is not available for public display. In The Tale of the Heike, a collection of oral stories transcribed in 1371, the sword is lost at sea after the defeat of the Heike in the Battle of Dan no ura, a naval battle that ended in the defeat of the Heike clan forces and the child Emperor Antoku at the hands of Minamoto no Yoshitsune. In the tale, upon hearing of the Navy's defeat, the Emperor's grandmother, Taira no Tokiko, led the Emperor and his entourage to commit suicide by drowning in the waters of the strait, taking with her two of the three Imperial Regalia: the sacred jewel and the sword Kusanagi. The sacred mirror was recovered in extremis when one of the ladies in waiting was about to jump with it into the sea. Although the sacred jewel is said to have been found in its casket floating on the waves, was lost forever. Although written about historical events, The Tale of the Heike is a collection of epic poetry passed down orally and written down nearly 200 years after the actual events, so it has questionable reliability as a historical document. Another story holds that the sword was reportedly stolen again in the sixth century by a monk from Silla.
Басқа императорлардың семсерлері
Семсер әрқашан оның құдайлық қасиеттеріне байланысты жасырылады, ол қорапқа салынып, таққа отырғызу рәсімінде сарай күзетшісі орналастырады. Дегенмен, императордың сарай күзетшісі ұстаған жапондық семсер түрлі императорлық рәсімдерде көрінеді, ол әрқашан императорға нық сенімділік сыйлайтын беделді нысан ретінде жақын болады және «күндізгі тақтың семсері» деген мағынада аталады; 昼御座御剣; Hi no Omashi no Gyoken. Бұл уақыт өте келе өзгерді; қазіргі уақытта Камакура дәуіріндегі семсершілер Нагамитсу мен Юкихира жасаған екі семсер осы рөлді атқарады. Осы семсерлерден басқа, Императорлық отбасы көптеген семсерлерге ие, оларды Императорлық үй агенттігі басқарады. Мысалы, олардың бірі, Императорлық отбасының меншігінде.
The sword is always hidden because of its divinity, and it is put in a box and put up by the chamberlain at the time of the enthronement ceremony. However, the Japanese sword held up by the emperor's chamberlain, which can be seen at various imperial ceremonies, is always close to the emperor as an amulet, and is called meaning 'sword of the throne in the daytime'; 昼御座御剣; Hi no Omashi no Gyoken. has changed over time; at present, two made by swordsmiths Nagamitsu and Yukihira in the Kamakura period play the role. Apart from these swords, the Imperial Family owns many swords, which are managed by the Imperial Household Agency. For example, one of the , is owned by the Imperial Family.
Жапонияның мұрагерлік ханзадасының семсері
Жапон ақсүйек ханзадасына екі семсер мұра болып қалды: біреуі "қазанды кесетін қылыш" (яғни "қазанды кесіп тастаған семсер"), жапонша: 壺切御剣; 壺切御剣, екіншісі – "Юкихира жасаған қылыш" деген мағынаны білдіреді; 行平御剣; Юкихира Гёкен. Құдайлық қасиеттеріне байланысты бірінші семсерді көруге тыйым салынған және ол әрқашан қорапта сақталады, ал ханзаданың семсерін ханзада Император үйінің ресми салтанатында дәстүрлі киіммен киеді. Бұл ханзаданың иелігіндегі ең маңызды семсер, оны император оның ханзада екендігінің куәлігі ретінде тұсаукесер рәсімінен кейін табыс етеді. Оның тарихы 893 жылы император Дайго ханзада болған кезде император Уда сыйлаған, ал қазіргі семсер – екінші буын, Хэйан кезеңінің соңында жасалған. Екінші семсерді Камакура дәуіріндегі шебер семсерші Юкихира жасаған. Ханзада оны тұсаукесер рәсімінен бұрын императордан мұраға алады және түрлі императорлық шараларда, фестивальден басқа киеді. Бұл Юкихираның қылышы императордың қылышынан өзгеше.
The Japanese crown prince has inherited two , or meaning "sword that cut a pot"; :ja:壺切御剣; 壺切御剣, and meaning "sword made by Yukihira"; 行平御剣; Yukihira Gyoken. While the sword is forbidden to be seen because of its divinity and is always kept in a box, the Crown Prince's sword is worn by the Crown Prince with the traditional costume at an official ceremony of the Imperial Household. The sword is the most important sword owned by the Crown Prince, given by the Emperor as proof of the official Crown Prince after the ceremony of his inauguration. Its origin is that it was given by Emperor Uda when Emperor Daigo became Crown Prince in 893, and the present, the sword is the second generation, made in the late Heian period. The sword is a made by Yukihira, a swordsmith in the Kamakura period, and the Crown Prince inherits it from the Emperor before his inauguration ceremony and wears it in various Imperial events except for the festival. This Yukihira sword is different from the Emperor's .