Роберт Стиллингтон: Англияның саяси және діни қайраткері
Robert Stillington
Роберт Стиллингтон – ағылшын дін қызметкері, Bath and Wells епископы (1465-91). Эдуард IV-нің қазынашысы, Ричард III таққа отыруына көмектескен. Тарих, Англия.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
15 ғасырдағы Бат және Уэллс епискобы және Англияның канцлері Роберт Стиллингтон (шамамен 1405 – 1491 жылдың мамыр айы) – 1465 жылдан Бат және Уэллс епискобы қызметін атқарған, король Эдуард IV тұсында екі рет Лорд-канцлер болған ағылшын дін қызметкері және басшысы. 1483 жылы ол Ричард III патшаның таққа отыруына зор үлес қосты, соның салдарынан Генрих VII патша кезінде оған қарсы жазалау шаралары қолданылды.
15th century Bishop of Bath and Wells and Chancellor of England
Robert Stillington (about 1405 – May 1491) was an English cleric and administrator who was Bishop of Bath and Wells from 1465 and twice served as Lord Chancellor under King Edward IV. In 1483 he was instrumental in the accession of King Richard III, leading to later reprisals against him under King Henry VII.
Өмір
Стиллингтон 1450–1465 жылдары Таунтон архидиаконы, 1464–1465 жылдары Беркшир архидиаконы болды және 1460–1467 жылдары Мемлекеттік мөрдің сақтаушысы қызметін атқарды. Стиллингтон 1465 жылдың 30 қазанында Бат және Уэллс епископы болып сайланды және 1466 жылдың 16 наурызында қадірленді. Ол 1467 жылдың 20 маусымында Лорд-канцлер болып тағайындалды және Генрих VI таққа қайта оралғанға дейін, 1470 жылдың 29 қыркүйегіне дейін осы лауазымды иеленді. Эдуард IV қайта келгеннен кейін, ол бұрынғы лауазымына қайта тағайындалды және Эдуард оны 1473 жылдың 18 маусымында жұмыстан босатқанға дейін осы қызметте болды. 1478 жылы Стиллингтон бірнеше апта түрмеде отырды, бұл оның опасанды жағдайдағы Джордж, Кларенс герцогымен байланысының нәтижесі болды. Ол Кларенске корольдің бұрынғы заңды әйелі, леди Элеонора Талботпен болған бұрынғы қарым-қатынасы туралы ақпарат бергені айтылады, бұл ақпарат Кларенске таққа өзі таласуға мүмкіндік беретін еді. Эдуард 1483 жылдың сәуір айында қайтыс болғаннан кейін Стиллингтон бала король Эдуард V кеңесінің мүшесі болды. Маусым айында француз дипломаты Филипп де Комминнің жазбаларында [Mémoires, VI кітап, 17-тарау] (ол оны levesque de Bas (Бат епископы) және ce mauvais evesque (осы жаман епископ) деп атады) тек Стиллингтон деп танылған дін қызметкері, Эдуард IV пен Елизавета Вудвиллдің некесі Эдуардтың Элеонора Талботқа бұрынғы некесіне байланысты жарамсыз болғанын Ричард, Глостер герцогына, Регентке айтты. Бұл Элизавета Вудвиллдің Эдуард IV-тен туған балаларының заңсыз деп жариялануына және Глостер герцогының Ричард III ретінде таққа отыруына әкелді. 1485 жылы Босворт шайқасында Генрих VII Ричард III-ті жеңгеннен кейін, ол Стиллингтонды дереу қайтадан түрмеге қамады. Генрих Эдуард IV-ке қарсы бигамия айыбын жойып, Эдуардтың қызы Йорктан Елизаветаға үйленді. Стиллингтон екінші рет босатылғаннан кейін бірнеше жыл өткен соң, ол 1487 жылы жалған Ламберт Симнелді таққа отырғызу жоспарына қатысты. Оксфорд университетінде пана тапқаннан кейін, ол ақырында корольге тапсырылып, түрмеге қамалды.
Stillington was Archdeacon of Taunton (1450–1465) and Archdeacon of Berkshire (1464–1465) when he was made Keeper of the Privy Seal from 1460 to 1467. Stillington was selected as Bishop of Bath and Wells on 30 October 1465, and was consecrated on 16 March 1466. He was appointed Lord Chancellor on 20 June 1467 and held the office until 29 September 1470, when Henry VI was restored to the throne. After the return of Edward IV, he was reappointed to his former office and held it until 18 June 1473, when Edward dismissed him. In 1478, Stillington spent some weeks in prison, apparently as a result of some association with the disgraced George, Duke of Clarence. It has been suggested that he gave Clarence information about the king's prior common law association with a mistress Lady Eleanor Talbot, information that would have put Clarence in a position to claim the throne for himself. After Edward's death in April 1483, Stillington was a member of the council of the boy king Edward V. Some time in June, a clergyman, identified as Stillington only by the writings [Mémoires, book VI chapter 17] of the French diplomat Philippe de Commines (who referred to him as levesque de Bas (bishop of Bath) and ce mauvais evesque (this bad bishop)), told Richard, Duke of Gloucester, the Lord Protector, that the marriage of Edward IV and Elizabeth Woodville had been invalid on the grounds of Edward's earlier marriage to Lady Eleanor Talbot, at which he claimed to have officiated. This led to Elizabeth Woodville's children by Edward IV being declared illegitimate and the Duke of Gloucester ascending the throne as Richard III. After Henry VII defeated Richard III at Bosworth in 1485, he immediately had Stillington imprisoned again. Henry had the bigamy charge against Edward IV reversed, and married Edward's daughter, Elizabeth of York. Some years after Stillington's second release, he became involved in the plot to place the impostor Lambert Simnel on the throne in 1487. After finding refuge at Oxford University, he was eventually handed over to the king and imprisoned.