Кіріспе

Құс түрлері

Аққарны балықшы (Ceryle rudis) – Африка мен Азияда кеңінен таралған су балықшысының бір түрі. Алғаш рет 1758 жылы Карл Линней оны сипаттаған, оның бес мойындалған кіші түрі бар. Оның қара және ақ түсті қауырсыны мен шоқысы, сондай-ақ балық аулау үшін мөлдір көлдер мен өзендердің үстінде аспанға көтеріліп, кейін суға сүңгіп кіретін әдеті оны ерекшелендіреді. Еркектердің кеудесінде екі жолақты белдеу, ал мекеңдердің кеудесінде бір үзіліс жолақты белдеу болады. Олар көбінесе жұптарда немесе шағын отбасылық топтарда кездеседі. Қонақтап тұрғанда, олар көбінесе басын қимылдатады және құйрығын жоғары көтереді.

Сипаттама

Бұл орташа мөлшердегі қызылқарлығаш, ұзындығы шамамен ... см, ақ түсті, қара маскасы, ақ суперцилийі және қара көкжолақты кеудесі бар. Бас киімі ұқыпты, үстіңгі жағы қара жолақты. Жерсіндік кеңістігінде бірнеше түршелер танылған. Атаулы түрі Сахарадан оңтүстік Африкада және Батыс Азияға дейін кездеседі. Syriacus түршесі – атаулы түршеге ұқсас, ірі солтүстік құс (Бергманның ережесіне сәйкес).

Тарату

Бұл түр Сахара төңірегінен оңтүстік Африка және Түркиядан Үндістанға, Қытайға дейінгі Оңтүстік Азияда кеңінен таралған. Ол жыл бойы тұрақты мекендейді, көпшілік құстар қысқа мерзімді маусымдық қозғалыстардан басқа қоныс аудармайды. Ақ-қара балықшыл әлемдегі ең көп кездесетін үш балықшылдың бірі саналады, қалған екеуі – жалпы балықшыл және мойынды балықшыл. Бұл құс дауысымен ерекше көзге түседі, сондықтан оны байқамау мүмкін емес.

Мінез-құлық

Қасқыр балықшы қонғанда, басын жоғары-төмен қимылдатып, кейде құйрығын көтеріп, төмен қарай шапалақтайды. Ол өткір дыбыстармен жиі дауыстайды. Басқа балықшылардан өзгеше, ол өте әлеуметтік және түнде үлкен топтасады.

Тамақтандыру

Бұл балықшы негізінен балықпен қоректенеді, бірақ ол ракообраздылар мен ірі су жәндіктерін, мысалы, стрекозалардың дернәсілдерін де жейді. Әдетте ол олжаны анықтау үшін су үстінде аспаздай ұшып, содан кейін балықты ұстау үшін тікелей, басы алға қаратып суға сүңгіп кіреді. Тамақ іздемейтін кезде, ол тіке және жылдам ұшады, және оның 50 км/сағ жылдамдыққа жуық жылдамдықпен ұшқаны байқалған. Шығыс Африкадағы Виктория көліне Нил шабағының енгізілуі бұрын осы құстардың бағалайтын жемі болған гаплохромин цихлидтерінің санының азаюына әкелді. Ол олжаны қайтадан қонбай-ақ жей алады, көбінесе олжаны өзінің тұмсығымен ұстап, ұшып бара жатқанда жұтады, сондықтан ол үлкен су кеңістіктерінде немесе басқа балықшыларға қондыруға қажетті жерлер жоқ сағаларда да аң аулауға қабілетті.

Өсіру

Үндістанда көбейту маусымы ақпаннан сәуірге дейін. Оның ұясы судан шамамен бір жарым метр биіктікте тік сазды жартаста қазылған тесік болады. Ұя тоннелі 1,2-1,5 метрдей тереңдікке жетеді және бір камерамен аяқталады. Бірнеше құс жақын маңайда ұя салады. Әдетте, 3-6 ақ жұмыртқадан тұрады. Пішен қанаты кейде кооперативті түрде көбейеді, яғни бұрынғы ұядан шыққан жас, көбеймейтін құстар немесе тіпті туыс емес ересек құстар ата-анасына көмектеседі. Үндістанда ұядағы балапандардың құрттармен (вероятно, Protocalliphora sp.) зарарлануға бейім екендігі анықталды, ал кейбір аймақтарда – сорғыштармен. Ұя тесіктері кейде демалыс үшін де пайдаланылуы мүмкін.