Кіріспе

Гампшир мен Суррейдегі ағылшын каналы – Басингстоук каналы 1794 жылы салынған ағылшын каналы. Ол Басингстоукты Вей навигациясы арқылы Вейбридждегі Темза өзенімен байланыстыру үшін құрылған. Басингстоуктан канал Грейвелл, Солтүстік Уорнборо, Одихам, Догмерсфилд, Флит, Фарнборо әуежайы, Альдершот, Митчет, Бруквуд, Кнафхилл және Уокинг қалаларының арасынан өтеді немесе жанынан өтеді. Оның шығыс ұшы Байфлитте орналасқан, онда ол Вей навигациясымен қосылады. Бұл өз кезегінде Вейбридждегі Темза өзеніне жетелейді. Каналдың негізгі мақсаты – Шығыс Лондондағы порттардан Басингстоукқа дейін кемелермен саяхаттауға мүмкіндік беру еді. Бірақ ол ешқашан коммерциялық сәттілікке жете алмады және 1950 жылдан бастап күтімнің жоқтығынан канал күйреуге бет бұрды. Ұзақ жылдар бойы еш назарда болмағаннан кейін, 1977 жылы қалпына келтіру жұмыстары басталды. 1991 жылдың 10 мамырында канал Вей өзенінен Грейвелл туннеліне дейін толыққанды кеме жүзе алатын су жолы ретінде қайта ашылды. Дегенмен, қазіргі уақытта оның қолданылуы судың жеткіліксіздігімен және қорғау мәселелерімен шектеледі.

Тарих

Канал бастапқыда Гэмпширде ауыл шаруашылығын дамыту мақсатымен жобаланды. Ол 1778 жылғы Басингстоук каналы заңымен бекітілді, компанияға акцияларды шығару арқылы (1778 жылы 86000.0, қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең) және қажет болған жағдайда тағы (1778 жылы 40000.0, қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең) қаражат жинауға рұқсат берілді. Бастапқы жоспарланған бағыттың ұзындығы шамамен 44 миль (71 км) болды, Басингстоуктан Вейбриджге жақын орналасқан Вей және Годалминг навигацияларымен қосылып, солтүстікке қарай айналып, Грейвелл төбесінен өтетін үлкен иірімге ие болды. Иірім Тайлни Холлдың жерінен өтіп, ол Эрл Тайлниге тиесілі болды және ол бағытқа қарсылық білдірді. Осы қарсылық, капитал жинаудағы қиындықтар және Америка Тәуелсіздік соғысының жүріп жатқандығы салдарынан, құрылыс біраз уақытқа тоқтап тұрды. Шамамен он жыл өткен соң, 1787 жылы күтілетін трафик бойынша жағымды болжам жарияланды және канал комитеті шаралар қабылдады. Джон Смитон Бенджамин Генри Латробпен бірге инженер болып тағайындалды, ал Уильям Джессоп инженердің көмекшісі болып тағайындалды және зерттеу жүргізді. Тайлни Холлдан аулақ болу үшін бағыт өзгертілді, Грейвелл төбесінің айналасында зерттелген бастапқы ұзақ контурдың орнына, оның ішінде туннель салынды, бұл каналдың ұзындығын шамамен 7 мильге (11 км) қысқартты. Құрылыс жұмыстарына келісім-шарт 1788 жылдың тамызында Джессоппен жиі жұмыс істейтін мердігерлер отбасының мүшесі Джон Пинкертонға берілді. Құрылыс 1788 жылдың қазан айында басталды. Канал 1794 жылдың 4 қыркүйегінде ашылды, бірақ жағалаудың екі бөлігі көп ұзамай құлап, оның бір бөлігі 1795 жылдың жазына дейін жабылды. Басингстоуктен тасымалданған негізгі жүктердің бірі Лондонға жіберілетін ауыл шаруашылығы өнімдерімен бірге ағаш болды. 1850 жылдары Алдершот гарнизонының құрылысына қажетті материалдарды тасымалдау арқасында айтарлықтай трафик болды, бірақ бұл бірнеше жыл ішінде аяқталды. 1898 жылы ашылған және келесі жылы негізінен канал арқылы тасымалданған 2 миллион кірпіш өндірген Up Nately кірпіш зауыты, оған кіру үшін каналдың ұзын саласы салынды. Алайда, кірпіштердің сапасымен байланысты мәселелер туындады, кірпіш зауыты 1901 жылы таратылып, 1908 жылы жабылды. Басқа жағдайларда, каналдағы сауда күтілгендей қарқынды болған жоқ, және бірнеше компания оны басқаруға тырысты, бірақ олардың барлығы банкротқа ұшырады. Канал Лондон және Оңтүстік-Батыс темір жолының салынысынан бұрын, оның көп бөлігі бойында каналға параллель жүретін, қолданыстан шыға бастады. 1831 жылы темір жол жоспарлары жасалып жатқанда, канал компаниясы канал мен Ичен навигациясын байланыстыратын қосымша құрылысты ұсынды. Ұсыныс қабылданбады және канал компаниясы темір жол құрылысына қарсылық білдірмеуге келісті. Каналдағы коммерциялық трафик көбінесе 1910 жылы тоқтады, бірақ 1949 жылы Вокингке ағаш жүгіндіргенге дейін пайдаланудың төмен деңгейі сақталды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Корольдік инженерлер каналды басқаруды өз қолына алып, оны Вулвичтен Альдершот, Крукхэм және Дипкуттағы казармаларға жабдықтар тасымалдау үшін пайдаланды. Каналда жұмыс істеген соңғы саудагер Хармсворт 1923 жылы каналды сатып алды, бірақ оны тек төменгі бөлігінде (Вейден Вокингке дейін) шектеулі коммерциялық тасымалдау және демалыс круиздері үшін пайдаланды. 1932 жылы Грейвелл туннелінің бір бөлігі құлағаннан кейін, Басингстоук Уорфты қоса, оның батысындағы канал сатылды. 1947 жылғы Көлік туралы заң бойынша Британдық көлік комиссиясы құрылған кезде канал мемлекеттік меншікке алынбады. Сол жылы Хармсворт қайтыс болғаннан кейін канал қайтадан сатылымға шығарылды, және бірнеше қызығушылық танытқан энтузиастар мен Ішкі су жолдары қауымдастығының мүшелері Басингстоук канал комитетін құруға тырысты. 1949 жылғы аукционда олар Флоттың Джоан Маршалл өздері үшін сауда-саттық жасауға ұсынғандықтан, олар үшін каналды сатып алғанын естіді. Алайда, ол оның орнына Duracast балық аулау катушкасын ойлап тапқан С. Э. Кук қаржыландырған Жаңа Басингстоук каналы компаниясы атынан каналды сатып алған (1949 жылы 10000.0, қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең). Бұл компания (Кук басқарушы директор, ал Джоан Маршалл бас менеджер ретінде) каналды күтіп-ұстауға тырысты, соның ішінде шлюздерді жұмыс істеуге жарамды күйде ұстады. Олар балық аулау және үй қайықтарын бекіту арқылы қосымша табыс табуға тырысты.

Қалпына келтіру

1966 жылы жергілікті энтузиасттар тобы тастап кетілген каналды қайта ашу мақсатында Суррей және Гэмпшир каналы қоғамын (қазіргі Бейсингстоук каналы қоғамы) құрды. Олар 1967 жылы канал компаниясының ұсыныстарына қарсы күресті, ол каналдың тек пайдалы және табиғатты қорғауға арналған бөліктерін сақтап қалуды көздеген, ал қалған бөліктерін құбырлармен жауып, жерді құрылысқа пайдалануды жоспарлаған. Бұл толыққанды кеме қатынасын тоқтатуға әкелмек. Шамамен 18 жылдық қайта жаңарту жұмыстарынан кейін, 32 миль (51 км) канал 1991 жылдың 10 мамырында ресми түрде қайта ашылды. Солтүстік Уорнбородан Бейсингстокке дейінгі батыс бөлігі Греюэлл туннеліне кіретін жерден бастап кеме қатынасына жарамсыз болып қалады. Туннель 1932 жылы әк тастан сазды геологияға өтетін жерде ішінара құлап, қазір қорғалатын жартас құмырсқалардың мекеніне айналды, сондықтан оны қайта жаңарту мүмкін емес. Бейсингсток және оның айналасындағы қазіргі заманғы құрылыс салдарынан бұрынғы канал алабының бір бөлігі де жоғалып кетті. Қазір каналды Бейсингстоук каналы басқармасы басқарады және ол жыл бойы кеме қатынасы үшін ашық. Сумен жабдықтаудың өте шектеулі болуына байланысты құлыптардың ашылу уақыты шектеледі, бұл канал құрылысы басталғаннан бері мазалап жүрген жазғы жабылуларды кейінге жылдыруға бағытталған. Каналдың көп бөлігі ерекше ғылыми маңызы бар жер деп танылғандықтан, жылдық кемелер саны 1300-ге дейін шектелген.

Ерекше ғылыми қызығушылыққа ие жер

Каналдың екі бөлігі, барлығы, ерекше ғылыми қызығушылық тудыратын орын және Табиғатты сақтауды зерделеу алабы болып табылады. Бұл Греюэлл мен Бруквуд Лай арасындағы басты бөлік, сондай-ақ Уокингтегі Монумент көпірі мен Шотландия көпірі арасындағы қысқа учаске. Бұл Англиядағы ең бай ботаникалық су кеңістігі, оның флорасына ұлттық сирек кездесетін жіңішке қамыс және ұлттық сирек кездесетін дәмсіз су бұршағы кіреді. Бұл орын омыртқасыз жануарлар үшін де ұлттық маңызы бар. Мұнда 24 түрлі стрекоза және басқа да екі ұлттық сирек кездесетін Қызыл кітапқа енген жәндік түрлері кездеседі. Каналдың орта тұсынан шығысқа қарай кең көлемдегі орман-дала аймақтары қоршап тұрады. Бұл жерде жылан, кесіртке, түнгі құс, орман құсы, Дартфорд құсы сияқты рептилиялар мен құстар мекендейді. Осы орман-даланың көп бөлігі 19 ғасырдың соңынан бері әскери оқу алабы ретінде пайдаланылуының арқасында бүгінге дейін сақталған.

Басингстоук каналы басқармасы

Канал Хампшир және Суррей округтеріне тиесілі, әрқайсысы өз юрисдикциясындағы жерді иеленеді. 1990 жылға дейін екі кеңес өз бөлімдерін жеке басқарды. Орталық орган бүкіл су жолын басқару керек деп шешілді және Басингстоук канал басқармасы құрылды. 1993 жылы Митчетте каналға келушілер орталығы ашылды, ол қазір канал басқармасының орталық кеңсесі ретінде де қызмет етеді. Канал қызметкерлері Хэмпшир округтік кеңесімен жұмысқа алынып, басқарылады және қолдау көрсетіледі; алайда, орталық Суррей округтік кеңесіне қарасты. Әр округтік кеңес каналға, сондай-ақ канал өтетін алты жағалаудағы аудандық/қалалық биліктерге кіріс ақшасын бөледі. Канал басқармасының серіктестігі Басингстоук каналының бірлескен басқару комитетімен басқарылады – бұл Суррей округтік кеңесінің бірлескен комитеті, ол жергілікті билік серіктестерінің әрқайсысынан кеңес мүшелерінен тұрады. Канал құрылымы соңғы рет 2011 жылы қарастырылды, екі округтік кеңес өздерінің ауылдық командаларынан клиенттік өкілдерді тағайындады, олар каналдың стратегиялық бағытын басқарады және бұрынғы канал директорының қызметтерінің бір бөлігін өз мойнына алады. Қазіргі уақытта канал басқармасы бір канал менеджерінен, жоғары әкімшілік қызметкерінен және оның көмекшісінен, келушілер сервисінің менеджерінен және келушілер сервисінің қызметкерінен тұрады. Каналды бес канал рейнджері мен бір аға рейнджерден тұратын команда күтіп ұстайды, оларға маусымдық жұмыспен қамтылған шлюзші де көмектеседі.

Сәулет ерекшеліктері

Каналдың ерекше бір белгісі – оның бойында әлі де көрініп тұрған көптеген бетондық бекіністер; бұл бекіністер Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германияның күтілетін шабуылынан қорғану мақсатында GHQ желісінің бір бөлігі ретінде салынған. Одихам қамалы Грейвелл (Бейзингстоук) бөлігінің соңында орналасқан. Канал қамалдың бір бөлігінен өтеді. Грейвелл туннелі (қазір қолданылмайды) Ұлыбританиядағы ең ұзын 12-ші канал туннелі болған.