Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын католикалық прелаты (1832–1903)
Уэльстік жазушы, тарихшы және библиограф
English Catholic prelate (1832–1903)
the Welsh author, historian, and bibliographer
Герберт Альфред Генри Джозеф Томас Воган (15 сәуір 1832 – 19 маусым 1903) – Католик шіркеуінің ағылшын прелаты. Ол 1892 жылдан 1903 жылы қайтыс болғанға дейін Вестминстер архиепископы қызметін атқарды және 1893 жылы кардинал дәрежесіне көтерілді. Ол 1866 жылы Милл-Хилл миссионерлері деп белгілі Сент-Джозеф шетелдік миссионерлік қоғамын құрды. Сондай-ақ ол Католик шындығы қоғамын және Манчестердегі Сент-Бед колледжін негіздеді. Вестминстер архиепископы ретінде ол Вестминстер соборының құрылысы үшін қаржы жинау науқанын басқарды. 1871 жылы Воган Милл-Хилл миссионерлерін босатылған құлдарға көмек көрсету үшін АҚШ-қа жіберді. 1893 жылы қоғамның американдық бөлімшесі Воганның рұқсатымен Қасиетті Жүректің Сент-Джозеф қоғамын құрды, оның мүшелері Жозефиттер деп аталады.
Herbert Alfred Henry Joseph Thomas Vaughan (15 April 1832 – 19 June 1903) was an English prelate of the Catholic Church. He served as Archbishop of Westminster from 1892 until his death in 1903, and was elevated to the cardinalate in 1893. He was the founder in 1866 of St Joseph's Foreign Missionary Society, known best as the Mill Hill Missionaries. He also founded the Catholic Truth Society and St. Bede's College, Manchester. As Archbishop of Westminster, he led the capital campaign and construction of Westminster Cathedral. In 1871 Vaughan sent a group of Mill Hill priests to the United States to minister to freedmen. In 1893, the American branch of the society spun off, with Vaughan's permission, to form the Society of St Joseph of the Sacred Heart, whose members are known as Josephites.
Ерте өмір және білім
Герберт Воган Глостерде, полковник-лейтенант Джон Фрэнсис Воганның үлкен ұлы болып, ескі, дінін сақтаған (католик) отбасында, Херефордширдегі Кортфилдтегі Воган әулетінде дүниеге келді. Оның анасы, Монмутширдегі Хендренен шыққан Элиза Роллз, католиктік дінге өткен және өте діншіл әйел болды. Воганның бес қызы да қаһинатқа бекітілді, ал сегіз ұлының алтауы діни шен алып, священник болды. Герберттен бөлек, тағы екі ұлы епископ болып тағайындалды: Роджер 1850 жылы Ұлыбританияда католик шіркеуінің иерархиясы қайта орнатылғаннан кейін Австралияның Сидней архиепископы болды.
Herbert Vaughan was born at Gloucester, the eldest son of Lieutenant Colonel John Francis Vaughan, of an old recusant (Catholic) family, the Vaughans of Courtfield, Herefordshire. His mother, Eliza Rolls from The Hendre, Monmouthshire, was a Catholic convert and intensely religious. All five of the Vaughan daughters became nuns, while six of the eight sons received Holy Orders and became priests. Two were later called as bishops in addition to Herbert: Roger became Archbishop of Sydney, Australia following the restoration of the Catholic hierarchy in Great Britain in 1850.
Мансап
1854 жылы Ваган Лукка қаласында діни сан алды. Англияға оралғаннан кейін, ол Сент-Эдмунд колледжінің вице-президенті болды, сол кезде Англияның оңтүстігіндегі дін қызметкерлерін даярлайтын басты семинария осы колледж болатын. Ваган бала кезінен-ақ шетелдік миссияларға деген ынтасымен өркендеді. Ол кардинал Уайзман мен епископтарды Англияда дін қызметкерлерін Британ империясының барлық аймақтарында миссионерлік қызмет атқаруға дайындайтын семинария құруға көндірді. Осы мақсатта ол 1863 жылы Америкаға қаржы жинау сапары жасады.
Vaughan received Holy Orders at Lucca in 1854. On his return to England, he became Vice President of St Edmund's College, at that time the chief seminary in the south of England for candidates for the priesthood. Since childhood, Vaughan had been filled with zeal for foreign missions. He convinced Cardinal Wiseman and the bishops to agree to a proposal to build a seminary in England that would train priests to serve on missions throughout the British Empire. With this goal, he made a fund raising trip to America in 1863,
1869 жылы ол Лондонның Милл-Хилл паркінде Сент-Джозефтің шетелдік миссионерлік колледжін ашуға қол жеткізді. Сол жылы Балтимордың он бірінші провинциалдық кеңесі барлық епископтарға өз епархияларында афроамерикандықтар үшін миссиялар мен мектептер құруға шақыратын жарлық қабылдады. Содан кейін, кеңес мүшелері Милл-Хиллдегі басшы Вонға осы мақсатта дін қызметкерлерін жіберу туралы өтініш білдірді. 1871 жылы Ваган дін қызметкерлерінің тобын АҚШ-қа алып барды, олар Оңтүстікте босатылған құлдарға қызмет ету үшін миссионерлік қоғам құрды. 1872 жылы Ваган Салфордтың екінші епископы болып тағайындалды және 1893 жылы Санти Андреа және Грегорио аль Монте Челионың кардиналы ретінде кардиналдық шляпа алды. Ваган өзінің ізашарынан өзгеше еді; ол ультрамонтанист Мэннингтің зиялылық шеберлігіне немесе әлеуметтік реформаға деген ынтасына ие болған жоқ. Дегенмен, Ваган әйелдердің сайлау құқығына көбірек бейімділік танытты, ол былай деді: «Мен әйелдерге парламенттік сайлау құқығын ерлерге берілгендей бірдей шарттарда беру әділ және пайдалы шара болады деп санаймын, бұл ұлттық заңнаманың бағытын көтеруге, емес, төмендетуге көмектеседі». Ваган өте әдемі сырт келбеті мен аристократиялық бейімділігі бар дін қызметкері болды, теологиялық саясатта қатал, ал жеке мінезінде шынайы адал еді. 1893 жылы Мэриленд штатының Балтимор қаласындағы АҚШ-тың Милл-Хилл миссиясы Ваганның батасымен тәуелсіз мекеме ретінде қайта ұйымдастырылды және Қасиетті Жүректің Сент-Жозеф қоғамы деп аталды. Оның негізін қалаушылардың арасында АҚШ-та білім алып, дін қызметкері болып тағайындалған алғашқы афроамерикандық католик дін қызметкері Чарльз Анклс болды. Осы теологиялық «тазалық» Ваганға Рим мен Англия шіркеуі арасындағы келісімге келу мүмкіндігін болдырмауға көмектесті, бұл мүмкіндікті жоғары шіркеулі англикан Чарльз Вуд, 2-ші Висконт Галифакс және француз дін қызметкері Фердинанд Портал бастады. Ваган мен Кентербери архиепископы Эдвард Уайт Бенсонның күш-жігерінің арқасында экуменизмнің бұл алғашқы формасы тоқтатылды. Бұл папа Лео XIII-нің «Apostolicae curae» атты буласында англикандық ордендерді айыптауымен аяқталды. Ваганның ең бағалы арманы – лайықты Вестминстер соборын көру еді. Ол соборды салу үшін капиталдық кампанияға жазылуды қамтамасыз ету үшін тырысты, нәтижесінде 1895 жылы собордың іргетасы салынды. Ваган 1903 жылы 71 жасында қайтыс болғанда, ғимараттың құрылысы аяқталғандықтан онда реквиемдік месса оқылды. Оның денесі Солтүстік Лондондағы Милл-Хилл миссионерлерінің штаб-пәтері – Сент-Джозеф колледжінің зиратына жерленді, бірақ ол соборға көшіріліп, 2005 жылы Кентерберидің Сент-Томас шіркеуіне («Ваган шіркеуі») қайта жерленді.
He succeeded in opening St Joseph's Foreign Missionary College, Mill Hill Park, London, in 1869. That same year, the Tenth Provincial Council of Baltimore passed a decree exhorting all bishops to establish missions and schools in their dioceses for African Americans. Subsequently, the Council Fathers wrote a letter requesting clergy for that purpose to Vaughan, superior general at Mill Hill. In 1871, Vaughan led a group of priests to the US to establish a mission society to minister to freedmen in the South. In 1872 Vaughan was consecrated as the second Bishop of Salford, receiving the cardinal's hat in 1893 as Cardinal Priest of Santi Andrea e Gregorio al Monte Celio. Vaughan was a man of different type from his predecessor; he had none of the ultramontane Manning's intellectual finesse or his ardor for social reform. Vaughan did however have a more open attitude to women's enfranchisement, reported as saying, "I believe that the extension of the Parliamentary Franchise to women upon the same conditions as it is held by men would be a just and beneficial measure, tending to raise rather than to lower the course of national legislation." Vaughan was an ecclesiastic of remarkably fine presence and aristocratic leanings, intransigent in theological policy, and in personal character simply devout. In 1893 the US Mill Hill mission, based in Baltimore, Maryland, reorganised with Vaughan's blessing as an independent institution, known as Society of St. Joseph of the Sacred Heart. Among its founders was the first African American Catholic priest trained and ordained in the United States, Charles Uncles. It was due to this theological "purity" that Vaughan assisted in scuttling an opportunity for rapprochement between Rome and the Church of England that was put into motion by a high church Anglican, Charles Wood, 2nd Viscount Halifax and a French priest, Ferdinand Portal. Through the efforts of Vaughan and Archbishop of Canterbury Edward White Benson, this early form of ecumenism was put down. It culminated with the condemnation of Anglican Orders by Pope Leo XIII in his bull, Apostolicae curae. It was Vaughan's most cherished ambition to see an adequate Westminster Cathedral. He worked untiringly to secure subscriptions for a capital campaign, with the result that the foundation stone for the cathedral was laid in 1895. When Vaughan died in 1903 at the age of 71, the building was so far complete that a Requiem Mass was said there. His body was interred at the cemetery of St. Joseph's College, the headquarters of the Mill Hill Missionaries in North London but it was moved back to the cathedral and reinterred in the Chapel of St Thomas of Canterbury (the "Vaughan Chantry") in 2005.
Есімдес
1914 жылы Лондонның Холланд Парк аймағында Кардинал Воганды еске алу үшін мектеп ашылды.
In 1914, the Cardinal Vaughan Memorial School was founded in his memory in Holland Park, London.