Кіріспе

Аргентиналық дәрігер (1887–1971)

Бернардо Альберто Хуссей (10 сәуір, 1887 – 21 қыркүйек, 1971) – аргентиналық физиолог. Хуссей 1947 жылғы физиология және медицина саласындағы Нобель сыйлығын жануарлардағы глюкоза мөлшерін реттеудегі гипофиз гормондарының ролін ашқаны үшін Карл Фердинанд Кори мен Герти Коримен бөлісіп алды. Ол ғылымдағы Нобель сыйлығын алған алғашқы латын американдық лауреаты. Бернардо Хуссей: Геобиография.

Ерте өмір

Бернардо Альберто Гусей 1887 жылдың 10 сәуірінде Буэнос-Айресте дүниеге келді. Оның ата-анасы Альберт және Клара Гусей Франциядан көшіп келген адамдар еді. Ерте дамыған бала болғандықтан, ол 14 жасында Буэнос-Айрес университетінің Фармацевтика мектебіне қабылданды, ал кейін 17 жасында сол университеттің Медицина факультетіне түсті және 1904 жылдан 1910 жылға дейін онда оқыды. Медицинаның үшінші курсында оқып жүргенде Гусей Физиология кафедрасында ғылыми-зерттеу және оқытушының ассистенты болып жұмыс істеді.

Мансап

Бітіргеннен кейін ол тез арада 1911 жылы жарияланған гипофиз экстракттерінің физиологиялық белсенділігі туралы докторлық диссертациясын әзірледі және қорғады. Бұл тақырып оның ғылыми мансабының соңына дейін жалғасты. 1908 жылдан бастап ол сол кафедрада ассистент-лектор болып жұмыс істеді және докторлық дәрежесін алғаннан кейін бірден университеттің ветеринария мектебінде физиология профессоры қызметіне кірісті. Сонымен қатар, ол Буэнос-Айрес қалалық ауруханасында жеке практикамен, дәрігердің көмекшісі ретінде айналысты. 1913 жылы Альвеар ауруханасының бас дәрігері, ал 1915 жылы Буэнос-Айрестегі Ұлттық қоғамдық денсаулық сақтау зертханасының эксперименталды патология бөлімінің меңгерушісі болды. 1919 жылы Гусей Буэнос-Айрес университетінің медицина мектебінде физиология кафедрасының меңгерушісі болып тағайындалды және 1943 жылға дейін осы қызметте болды. Ол кафедраны тәжірибелік физиология және медицина саласындағы халықаралық деңгейдегі жоғары беделді ғылыми-зерттеу орталығына айналдырды. Бірақ сол жылы әскери диктатура оның либералды саяси көзқарастарына байланысты университеттегі лауазымдарынан айырды, сондықтан Гусей зерттеу бағыттары мен қызметкерлерін жеке қаржыландырылатын Биология және Эксперименттік Медицина институтында (Instituto de Biología y Medicina Experimental) қайта құруға мәжбүр болды. Бұл жағдай 1945 жылы Перон үкіметінің тағы бір рет жұмыстан босатуымен ушықты, және 1955 жылға дейін созылды, сонда Перон биліктен құлатылды және Гусей Буэнос-Айрес университетіне қайта орналасты, ол өмірінің соңына дейін сол жерде қалды. 1957 жылдан бастап ол Ұлттық ғылыми-техникалық зерттеулер кеңесінің директоры болды. Гусей физиологияның көптеген салаларында жұмыс істеді, бірақ оның ең маңызды үлесі – көмірсулар метаболизмінде, әсіресе қант диабеті кезінде алдыңғы гипофиз безінің рөлін эксперименттік зерттеу болды. 1930 жылдары Гусей алдыңғы гипофиз экстракттерінің диабетогендік әсерін және алдыңғы гипофизэктомия арқылы диабеттің ауырлығын азайтуын көрсетті. Бұл жаңалықтар гормоналды кері байланыс механиздерін зерттеуге серпін берді, бұл қазіргі эндокринологияның барлық аспектілерінде маңызды рөл атқарады. Осы еңбегі үшін ол 1947 жылы физиология немесе медицина саласындағы Нобель сыйлығына ие болды. Гусейдің жылдар бойы тәрбиелеген көптеген шәкірттері де әлемдік аренада ықпалды болды, мысалы, Эдуардо Браун Менендес және Мигель Роландо Ковиан, соңғысы Бразилиялық нейрофизиологияның негізін қалаушы болып, Сан-Паулу университетінің Рибейрао Прето медицина факультетінің физиология кафедрасын басқарды. Гусей олармен бірге Латын Америкасындағы адам физиологиясы бойынша испан және португал тілдеріндегі ең беделді оқулықты жазды, ол 1950 жылдан бері бірнеше рет қайта басылып, континенттегі барлық дерлік медициналық оқу орындарында қолданылып келеді. Гусей 600-дан астам ғылыми мақала және бірнеше мамандандырылған кітап жариялады. Нобель сыйлығынан басқа, Гусей Гарвард, Кембридж, Оксфорд, Париж және тағы 15 университеттен көптеген марапаттар мен сыйлықтар алды, сондай-ақ 1960 жылы Эндокринология қоғамының Дейл медалімен марапатталды. Гусей Аргентинада және Латын Америкасында ғылыми зерттеулерді және медициналық білім беруді дамытуға белсенді түрде атсалысты. Гусей 1940 жылы Америка Құрама Штаттарының Ұлттық ғылым академиясының мүшесі, 1941 жылы Америка өнер және ғылым академиясының халықаралық құрметті мүшесі, ал 1943 жылы Корольдік қоғамның шетелдік мүшесі (ForMemRS) болып сайланды.

Мұра

1996 жылы Аргентинаның Әскери-теңіз префектурасы CONICET-тен кешпен жабдықталған зерттеу кемесін алып, оған Доктор Бернардо Хауссей (MOV 1) деген ат берді. Хаусейдің эндокриндік гормондар жүйесі, немесе "гормондық кері байланыс тізбегі" бойынша жасаған алғашқы зерттеулері 1947 жылы АҚШ президенті Джон Ф. Кеннедиге қойылған, көбінесе өлімге алып келетін бүйрекүсті без жеткіліксіздігіне кортизол инъекциясымен емдеудің негізі болды.

Құрметтеулер

2013 жылдың 8 сәуірінде Google Бернардо Альберто Хауссайдың 126-шы туған күнін doodle арқылы тойлады.