Сингапурдың 1975-98 ж. қолданған трафик баға белгілеу жүйесі – әлемдегі бірінші табысты тәжірибе. Қала орталығындағы трафикті азайту, экономиканы дамыту мақсатында енгізілді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сингапур аймақтық лицензиялау схемасы (АЛС) (малай тілінде: Skim Perlesenan Kawasan Singapura) – 1975 жылдан 1998 жылға дейін қолданылған, Сингапур қаласының орталық бөлігіне кіретін жүргізушілерден төлем қабылдайтын және осы арқылы жол қозғалысының көлемін реттеуге бағытталған жол бағасы схемасы. Бұл әлемдегі алғашқы, сәтті іске асырылған қалалық көлік кептелісін азайту схемасы болды. Схема Орталық бизнес ауданының (CBD) «Шектелген аймақ» (Restricted Zone, RZ) деп аталатын 6 шаршы километрлік аймағына кіретін барлық жолдарға қатысты, кейіннен коммерциялық маңызы бар аймақтарды қамту үшін 7,25 шаршы километрге дейін ұлғайтылды. 1998 жылы бұл схема «Электрондық жол бағасы» жүйесімен алмастырылды.
Traffic congestion pricing scheme in Singapore
The Singapore Area Licensing Scheme (ALS), (Malay : Skim Perlesenan Kawasan Singapura) was a road pricing scheme introduced from 1975 to 1998 that charged drivers who were entering downtown Singapore, and thereby aimed to manage traffic demand. This was the first urban traffic congestion pricing scheme to be successfully implemented in the world. This scheme affected all roads entering a 6 square kilometre area in the Central Business District (CBD) called the "Restricted Zone" (RZ), later increased to 7.25 square kilometres to include areas that later became commercial in nature. The scheme was later replaced in 1998 by the Electronic Road Pricing.
Өмірбаян
Тоқыма бағасын енгізу 1970 жылдан бері Сингапурда іске асырылған көптеген көлік жүктемесін азайту саясатының бірі болды. Бұл елдің жер ресурстарының шектеулі екенін, экономикалық бәсекеге қабілеттіліктің қажеттігін ескеріп, әлемнің көптеген қалаларын қамқан көлік кептелістерін болдырмау мақсатымен жасалды. Сингапурдағы сұранысты басқарудың маңызды аспектілерінің бірі – көлік құралына иеленуді шектеу, оны жоғары иелену құны немесе автомобиль паркінің өсуін реттеу арқылы жүзеге асыру. Бұл шараларға жоғары жылдық жол салығы, кедендік баждар және көлік құралын тіркеу ақылары кірді. Салықтық ынталандырудан өзге, 1990 жылдан бастап автокөліктердің таңдап алынуы реттелді, осыған орай Көлік квотасы жүйесі енгізілді. Бұл жоғары бастапқы төлемдер автомобиль иелерінің көлікке ие болудің құны үшін төлейтін ақы ретінде қарастырылады және негізгі жол инфрақұрылымын кеңейтуге байланысты тұрақты шығындардың бір бөлігін жабуға жұмсалады. Көлік жүктемесін реттеу шараларымен қатар, үкімет қоғамдық көлікке көп инвестиция жасады және 13 шеткі автотұрақтары бар «тұрақтап жүру» схемасын іске қосты, осылайша автокөлік пайдаланушыларына саяхат тәсілін өзгертуге нақты мүмкіндік берді. Қорытындылай айтқанда, Сингапурдың қалалық және көлік стратегиясы пайдаланушыларға автокөлікті шектеудің «қамшысымен» үйлесетін, қоғамдық көлікті қолдаудың «жеңгесін» ұсынуға мүмкіндік берді. Нәтижесінде, Азиядағы жан басына шаққандағы табысы ең жоғары елдердің бірі болғанына қарамастан, 2010 жылы Сингапурлық үй шаруашылықтарының 32% көлікке ие болды. ALS алғаш рет 1973 жылы жоғары деңгейдегі ведомствоаралық комиссия басшылығымен жасалды, ол сол кездегі қалалық көлік жағдайын жақсарту үшін саясат пен шараларды ұсынды. ALS схемасы бір жылдық қоғамдық талқыдан кейін ғана іске асырылды және жұртшылықтың пікірлеріне сәйкес кейбір өзгерістер енгізілді. Жоғарыда айтылғандай, ALS автомобиль бағасын реттеу шаралары мен қоғамдық көлікті жақсартудың жалпы пакетінің бір бөлігі ретінде ұсынылды, бұл қоғамдық қолдау алуға көмектесті.
The introduction of congestion pricing was one of a number of anti congestion policies implemented in Singapore since the 1970s, in recognition of the country's land constraints, need of economic competitiveness, and to avoid the traffic gridlock that chokes many cities in the world. One key aspect of demand management in Singapore is the restraint of vehicle ownership, either through the imposition of high ownership costs or restriction on the actual growth of the car population. These measures have included high annual road tax, custom duties and vehicle registration fees. Besides fiscal deterrents, supply of motor vehicles was regulated since 1990, when a Vehicle Quota System was introduced. These high initial buy in charges are considered as the price motorists pay for the luxury of owning a car and to cover part of the fixed costs associated with scaling basic road infrastructure. Then, use related charges, such as fuel taxes (50% of final sale price), ALS or high parking rates are utilised by public authorities to further constraint travel. In parallel to the whole spectrum of road pricing measures, the government has invested heavily in public transport and implemented a park and ride scheme, with thirteen fringe car parks, hence providing car users a real alternative to switch travel modes. In summary, Singapore's urban and transport strategy allowed the users to have pro transit "carrots" matching auto restraint "sticks", and as a result, despite having one of the highest per capita incomes in Asia, 32% of Singaporean households owned cars in 2010. The ALS was first formulated and designed in 1973, under the leadership of a high level inter ministerial committee, which recommended policies and measures to improve the urban transport situation back then. The ALS scheme was implemented only after a one year public dialogue and some modifications were made based on the public's feedback. As detailed above, the ALS was sold as part of an overall package of road pricing measures and public transportation improvements that helped to gain public support.
Схема
Аймақтың шекарасында, соның ішінде Орчард жолының маңындағы аудандарда барлығы 28 жоғарғы тұғыры бар портал орнатылды. Бұл порталдарды қосымша полиция қызметкерлері бақылап, визуальды тексерулер жүргізіп, кез келген бұзушылықтарды тіркеді. Айыппұлдар 50 доллардан басталады. Пайдаланушылар күн сайын 3 доллардан арнайы қағаз лицензияны алдын ала сатып алуға міндетті болды, оны пошта кеңселерiнде, бензин станцияларында, аймақтық лицензия сату орындарында немесе қолайлы дүкендерде айлық немесе күндізгі төлеммен алуға болады. Бұл лицензия көлiк айнегiне немесе мотоциклдердiң рульдерiне операция сағатында орнатылды. Бастапқыда, олар жексенбі және мереке күндерiнен басқа, күн сайын сағат 7:30-дан 9:30-ға дейiн жұмыс iстедi. Алайда, сағат 9:30-дан кейiн аймаққа кіруге күтiп тұрған көлiктердiң көптiгiн бақылау үшiн бұл мерзiм сағат 10:15-ке дейiн ұзартылды. 1989 жылы кешкi сағаттардағы қозғалыс та шектелдi, ал 1994 жылы АЛС сағат 7:30-дан 18:30-ға дейiн ұзартылды. АЛС енгiзiлгеннен кейiнгi алғашқы жылдарда төрт немесе одан көп жолаушысы бар жеке көлiктер, таксилер, қоғамдық автобустар мен қызмет көрсету көлiктерiне аймаққа ақысыз кіруге рұқсат берiлдi. Автокөліктермен бiрлесiп жүру де ақыдан босатылды, бұл сұранысты тиiмдi басқару және бұл схема тек байларға арналған деген пiкiрге қарсы тұру үшiн жасалды. Арнайы автокөліктермен бiрлесiп жүру пункттерi құрылды. 1989 жылы пайдаланушылардың басым көпшiлiгi алым төлеуге мiндеттi болды, себебi мотоциклдер мен ауыр көлiктер аймаққа кіретін қозғалыстың үштен екі бөлiгiн құрады. Осы саясатты қайта қарау нәтижесiнде тек автобустар мен шұғыл көлiктер ғана ақыдан босатылды. Кейiннен, автокөліктермен бiрлесiп жүру бойынша жеңiлдiктер алынып тасталды, себебi көптеген жеке көлiктер төлемнен қашу үшiн автобус жолаушыларын тасып жүрдi. 1980 жылы алым 5 долларға дейiн өсiрiлдi, бiрақ 1989 жылы көлiктердiң басым көпшiлiгi төлем жасағандықтан ол 3 долларға дейiн төмендетiлдi. 1994 жылы күндiзгі және емес-күндiзгі рұқсаттар үшiн лицензиялық алымдардың екі деңгейi белгiлендi. Қағаз лицензиялардың пішінi көлiк класына байланысты өзгердi, ал олардың түсi алаяқтыққа жол бермеу үшiн әр айда өзгердi. Түспен белгiленген лицензиялар тәртiп сақшыларына шектеу сағаттарында көлiк құралдарын анықтауды жеңiлдiтiп бердi. Қозғалысты басқару мақсатында ереже бұзған көлiктер порталдарда тоқтатылмады, бiрақ олардың мемлекеттiк номерлерi тiркелiп, иесiне айыппұл төлеу үшiн сотқа шақыру жіберiлдi. Бақылау тек порталдарда жүргiзiлдi, сондықтан көлiктер ақы төлемей-ақ аймақтан еркiн жүрiп-тұра алады немесе шыға алады. АЛС порталдары CISCO қызметкерлерiмен қамтамасыз етiлдi, олар өтетін көлiктердi қолмен тексерiп, ереже бұзған көлiктерге айыппұл салды. АЛС аяқталып, Электрондық жол бағасының енгiзiлуiне дейiн (қолмен тексеру қажеттiлiгiн жойды), 105 мұндай офицерлер орналастырылды.
A total of 28 overhead gantries were set up along the boundaries of the RZ, including the areas surrounding Orchard Road. These gantries were monitored by auxiliary police officers who carried out visual checks and recorded any violations. Fines started at S$50. Users had to buy, in advance, a special paper licence at a cost of S$3 per day, which was sold at post offices, petrol stations, area licence sales booths or convenience stores, on a monthly or daily basis. This licence was displayed on the car windscreen or on the handle bars for motorcycles during hours of operation. Initially, they were 7.30 am to 9.30 am daily, except on Sundays and public holidays. However, it soon had to be extended to 10.15 am, to control the surge of vehicles waiting to enter just after 9.30 am. In 1989, the evening peak had to be restricted too, and in 1994, the ALS was extended from 7.30 am to 6.30 pm. In the first few years after the introduction of the ALS, passenger cars having four or more occupants, taxis, public buses and service vehicles were allowed into the zone without being charged. Carpool was exempted too, to better manage demand and to counter the belief that the scheme favoured the rich. Special carpool pick up points were set up. In 1989 more users were required to pay the fee, as motorcycles and heavy vehicles made up about two thirds of the traffic entering the RZ. Hence, with this review of the policy, only buses and emergency vehicles were exempted. Later, the exemption for carpools was abolished, because many private cars were picking up bus commuters just to avoid the payment. In 1980, the fee was increased to S$5, but in 1989 it was reduced back to S$3, due to the fact that now more vehicles were paying. In 1994, two levels of licence fees were established, to differentiate between daily permits and inter peak licences. The paper licences vary in shape depending on the class of vehicle, and their colours varied from one month to another to deter fraud. The colour coded licences also made it easier for the enforcement personnel to identify the vehicles during the restricted hours. For reason of traffic management, violating vehicles were not stopped at the gantries, but their number plates were taken down and their owner would receive an order to appear in court to pay the fine. The control was made only at the gantries, therefore, vehicles were free to move around or leave the RZ without having to pay the fee. ALS gantries were enforced by CISCO officers, who manually screened passing vehicles and book offending vehicles with fines. Prior to the end of the ALS and the beginning of Electronic Road Pricing (which rendered manual checks obsolete), 105 such officers were deployed.
Әсері
"The Journey – Singapore's Land Transport Story" кітабына сәйкес, 1975 жылдың маусым айында (ALS енгізілгенге дейін) шектеулі аймаққа кіретін көлік саны 32 500 құрады, ал 1975 жылдың маусым айында ALS қолданысқа енгеннен кейін, сағат 7.30-дан 9.30-ға дейін көлік саны 7 700-ге дейін төмендеді, бұл 76% азайды; сондай-ақ пайдаланушылардың 9% қоғамдық көлікке ауысты. РЖ-ға жұмысқа қатысты сапарлар үшін қоғамдық көлікті пайдалану "ALS-тен бұрын 33% болса, 1983 жылға қарай шамамен 70%-ға дейін күрт өсті". 1994 жылы ALS тәуліктік режимге дейін ұзартылды, нәтижесінде РЖ-ға кіретін және одан шығатын қозғалыс дереу 9,3%-ға төмендеді. ALS өте қарапайым болғанына қарамастан, 20 жылдан астам уақыт бойы РЖ-дағы кептелістерді тиімді түрде бақылауға мүмкіндік берді. ALS және басқа да қосымша шаралар енгізілгенге дейін автокөлік паркі жыл сайын 6% өсті, ал 1975 жылы РЖ-ға кіретін көлік саны шамамен 100 000 құрады. Үкіметтің араласуынан кейін автопарк өсу қарқынын 4%-ға дейін баяулатты, ал 1994 жылы РЖ-ға кіретін көліктер саны 230 000-ға дейін шектелді.
According to the book The Journey – Singapore's Land Transport Story, the amount of traffic entering the Restricted Zone in June 1975 (before the ALS was introduced) was 32,500 vehicles, and after the beginning of the ALS in June 1975, the vehicle numbers dropped to only 7,700, between the hours of 7.30 am to 9.30 am, a 76% reduction; and 9% of the users switched to transit. The use of transit for work related trips into the RZ "sharply increased from 33% before the ALS to about 70% by 1983". In 1994 ALS was extended to a full day, resulting in an immediate 9.3% drop in traffic in and out the RZ. The ALS, despite its simplicity, succeeded in effectively restraining congestion in the RZ for more than 20 years. Before the implementation of ALS and the other complementary measures, the motor vehicle fleet was growing at an annual rate of 6%, and in 1975 the traffic volume entering the RZ was about 100,000 vehicles. After the government intervention, the fleet slowed down to a moderate 4% rate of growth, and traffic entering the RZ was limited to only 230,000 vehicles in 1994.
Жол бағасы жүйесі (ЖСЖ)
1995 жылы үш ірі жылдам бағыттың қалалық бөліктерінде де трафик бағасы қолданысқа енгізілді, бастапқыда Шығыс жағалау паркі (ECP) жолынан. RPS деп аталған бұл жүйе жылдам бағыттарға кіру үшін қағаз лицензияларды қолмен пайдалану арқылы жұмыс істеді. 1997 жылы RPS Орталық және Пан аралдық жылдам бағыттарына енгізілді. RPS жүйесі іске қосылғаннан кейін Орталық магистральдағы сағаттық орташа жылдамдық бұрынғы 31 км/сағ-тан 67 км/сағ-қа дейін өсті. ERP жүйесі Сингапурда қазірге дейін қолданылып келеді және оған ұқсас көптеген схемалар, мысалы Лондон қаласындағы трафик төлемі оның негізінде құрылған.
In 1995, congestion pricing was also implemented in urban segments of three major expressways, starting with the East Coast Parkway (ECP). The RPS, as it was called, also operated manually with paper licences to enter the expressways. In 1997, the RPS was implemented in the Central Expressway and the Pan Island Expressway. After the implementation of RPS, the Central Expressway Average speed at peak hour went to 67 km/h from the previous average of 31 km/h. The ERP system is still in use in Singapore, and many similar schemes were based on it, such as the London congestion charge.