Саншу II (1209-1248) – Португалия королі, 1223-1248 жылдары билеген. Әкесінен кейін таққа отырып, Рим Папасымен дипломатиялық шиеленіске тап болды. Тарих, Португалия.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Португалия королі 1223 - 1248 жылдары Санчо II (8 қыркүйек 1209 – 4 қаңтар 1248), «Капюшонды» немесе «Capelo» деген лақап атымен, сондай-ақ «Тақуа» (o Piedoso) деп те аталды. 1248 жылы Португалия тағына оның інісі, король Афонсо III отырды. Санчо Коимбра қаласында Португалия королі Афонсо II және Кастилия королевасы Урраканың үлкен ұлы ретінде дүниеге келді.
King of Portugal from 1223 to 1247
Sancho II (ˈsɐ̃ʃu; 8 September 1209 – 4 January 1248), nicknamed the Cowled or the Capuched (o Capelo), alternatively, the Pious (o Piedoso), was King of Portugal from 1223 to 1248. He was succeeded on the Portuguese throne by his brother, King Afonso III, in 1248. Sancho was born in Coimbra, the eldest son of Afonso II of Portugal by his wife, Urraca of Castile.
Әскери мансап және билік ету
1223 жылы таққа отырған кезде Португалия католик шіркеуімен қиын дипломатиялық қақтығысқа ұшырады. Оның әкесі Афонсо II шіркеудің ел ішіндегі билігін шектеу әрекеттері үшін Папа Онорий III-і тарапынан айыпталып, шіркеуден шеттетілген болатын. Папа мен Санчо II арасында 10 тармақтан тұратын шартқа қол қойылды, бірақ король оның орындалуына көңіл бөлмеді. Оның басты мақсаты – Иберия түбегінің оңтүстігін маврлардан қайтарып алу, Реконкиста еді. 1236 жылдан бастап Санчо II Алгарве және Алентежодағы бірнеше қалаларды бағындырып, аймақта португалиялықтардың беделін нығайтты.
By the time of his accession to the throne, in 1223, Portugal was embroiled in a difficult diplomatic conflict with the Catholic Church. His father, Afonso II, had been excommunicated by Pope Honorius III, for his attempts at reducing the Church's power within the country. A treaty of 10 articles was signed between the Pope and Sancho II, but the king paid little attention to its fulfillment. His priority was the Reconquista, the reconquest of the southern Iberian Peninsula from the Moors. From 1236 onwards, Sancho II conquered several cities in the Algarve and Alentejo, securing the Portuguese position in the region.
Тақтан айыру
Санчо II қабілетті қолбасшы екенін көрсетті, бірақ тым маңызды әкімшілік мәселелерде ол жеткіліксіз білікті болды. Оның барлық назары әскери науқандарға шоғырланғандықтан, ішкі келіспеушіліктерге мүмкіндік туды. Ақсүйектер патшаның әрекеттеріне наразы болып, оған қарсы құлақтанды. Сонымен қатар, саудагерлердің орта таптары дін қызметкерлерімен жиі дауласып, патшаның араласуы болмады. Осының салдарынан Порто епископы осы жағдай туралы папаға ресми шағым түсірді. 13 ғасырда шіркеу үстемдік құрғандықтан, папа Иннокентий IV Grandi non immerito бұйрығын шығарды, португалиялықтарды «еретик» деп аталатын патшаны алмастыру үшін жаңа патшаны таңдауға міндеттеді. 1246 жылы наразы ақсүйектер Санчоның інісі Афонсоны, Булонь графы, таққа шақырды. Афонсо француз иеліктерінен дереу бас тартып, Португалияға жорық жасады.
Sancho II proved a capable commander but, with regard to equally important administrative issues, he was less competent. With his total attention focused on military campaigns, the ground was open for internal disputes. The nobility was displeased by the king's conduct and started to conspire against him. Moreover, the middle class of merchants quarrelled frequently with the clergy, without any intervention from the king. As a result, the bishop of Porto made a formal complaint to the pope about this state of affairs. Since the Church was the dominant power of the 13th century, Pope Innocent IV felt free to issue bull Grandi non immerito, ordering the Portuguese to choose a new king to replace the so called heretic. In 1246, recalcitrant nobles invited Sancho's brother Afonso, Count of Boulogne, to take the throne. Afonso immediately abdicated from his French possessions and marched into Portugal.
Шөгеру және өлім
1245 жылдың соңынан 1247 жылдың ортасына дейін жалғасқан азамат соғысынан және Кастилия тағының мұрагері, принц Альфонсоның Кастилия араласуынан кейін, Альфонсо күштерін Севилья қамалында әкесіне көмектесу үшін кері тартып алғанда, ол Испанияның Толедо қаласына қашып, жер аударылды. Ол 1248 жылдың 4 қаңтарында Толедода қайтыс болды және оның денесі соборға жерленді.
After a civil war lasting from late 1245 to mid 1247 and a Castilian intervention by the Castilian heir, Prince Alfonso, he fled in exile to Toledo, Spain when Alfonso retreated his forces to support his father in the siege of Seville. He died in Toledo on 4 January 1248 and was buried in its cathedral.
Неке
Санчо шамамен 1240 жылы Кастилиялық әйел Месия Лопес де Хароға үйленді, ол Альваро Перес де Кастроның жесірі және Лопэ Диас II де Харо мен Уррака Альфонсо де Леонның қызы, Леонның Альфонсо IX-ының заңды емес қызы. Бірақ олардың заңды ұлдары болған жоқ.
Sancho married, circa 1240, a Castilian lady, Mécia Lopes de Haro, widow of Alvaro Peres de Castro, and daughter of Lope Díaz II de Haro and Urraca Alfonso de León, an illegitimate daughter of Alfonso IX of León, but they had no legitimate sons.