Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Португалия королі 1357–1367 жылдары. Педро I (португалша: Pedro I, ˈpeðɾu; 8 сәуір 1320 – 18 қаңтар 1367), әділ (o Justiceiro) немесе қатыгез (o Cruel) атымен белгілі, 1357 жылдан өліміне дейін Португалия королі болды.
King of Portugal from 1357 to 1367
Peter I (Portuguese: Pedro I, ˈpeðɾu; 8 April 1320 – 18 January 1367), known as the Just (o Justiceiro) or the Cruel (o Cruel), was King of Portugal from 1357 until his death.
Ерте өмір
1320 жылдың 8 сәуірінде Коимбрада дүниеге келген Петр Португалияның Афонсуы мен оның әйелі Беатрисаның бесінші баласы еді. Оның алты бауыр-қарындасының ішінде тек екеуі – Мария мен Элеонора ғана нәрестелік шақты өткерді. Алты жасқа келгенде, әкесі таққа отырғаннан кейін, Петрге алты адамнан тұратын қарамақтандырылған топ берілді, оның ішінде оның үй иесі және ұстазы Лопо Фернандес Пачеко да болды.
Born on 8 April 1320 in Coimbra, Peter was the fifth child of Afonso of Portugal and his wife, Beatrice of Castile. Of his six siblings, only two – his sisters Maria and Eleonor – survived infancy. At six years old, shortly after his father ascended the crown, Peter was granted a retinue of six people, including his butler and tutor Lopo Fernandes Pacheco.
Бірінші неке
1327 жылдың қазан айында Петр мен Кастилияның Санчо IV-нің немересі Бланш, Петрдің қарындасы Мария және болашақ Кастилияның Альфонсо XI-нің неке шарты талқыланды. Петр мен Бланш екеуі де кәмелетке толмағандықтан, некеге кешіктірілді. Бланш үйлену жасына келгенге дейін Португалияға жіберілді, онда сегіз жыл тұрды. Фернау Лопес жазған Португалияның Педро I жылнамасында айтылғандай, ол онда болған кезде аурудың белгілері мен «ақыл-естің кемістіктері» пайда бола бастады, бұл оны некеге және бала тууға жарамсыз етті. Оны дәрігерлер қарады, соның ішінде Альфонсо XI жібергендер де, оның әлсіз психикалық денсаулығы мен қабілетсіздігін растады. «Инфанте Педроның бас тартуы және донья Бланканың айқын психикалық ауруы» салдарынан жоспарланған неке так бірде болған жоқ.
In October 1327, the marriage contracts of Peter and Blanche of Castile, granddaughter of Sancho IV of Castile, and Peter's sister Maria and the future Alfonso XI of Castile were negotiated. Since both Peter and Blanche were minors, the marriage had to wait. Blanche was taken to be raised in Portugal until she was of age for marriage, where she remained for eight years. According to the Chronicle of Pedro I of Portugal by Fernão Lopes, during her stay, she began to show signs of illness and "defects of judgement" which made her unsuitable for marriage and for procreation. She was examined by physicians, including those sent by Alfonso XI, who confirmed her weak mental health and incapacity, and, because of "Infante Pedro's refusal and the evident mental disorder of doña Blanca" the proposed marriage never took place.
Неке
1328 жылы Петрдің үлкен әпкесі Мария Кастилияның Альфонсо XI-ге үйленді. Бірақ, үйленгеннен кейін көп ұзамай Альфонсо әдемі және жаңадан жесір қалған Леонор де Гусманмен ұзаққа созылған махаббат ойнады. Мария 1334 жылы Альфонсоға ұл тауып, ол кейін Кастилияның Петрі болды, бірақ Кастилия патшасы қарым-қатынасын тоқтатудан бас тартқан соң, Мария 1335 жылы Португалияға қайтып келді. Альфонсо бұрын өзінің туысының қызы Констанса Мануэльге (Арагон королі Джеймс II-нің немересі) үйленген еді. Альфонсо Мариямен үйленуге жол ашу үшін екі жыл өткен соң, 1327 жылы некелерін жойды. Бұл оның туысы Хуан Мануэльді, Вильена князі, қуатты кастильдік аристократты ашуландырды, және Хуан Мануэль екі жыл бойы кастильдіктерге қарсы соғыс жүргізді – олар оның қызы Констансаны 1329 жылға дейін кепілде ұстады, содан кейін Овьедо епископы Иоанн дель Кампо бейбітшілікке келістірді. Ал енді қызы Марияның адалсыздығы мен жамандыққа ұшырауына ашуланған Афонсо, оның ұлы мен мұрагері Петрді Констанцаға үйлендіріп, Хуан Мануэльмен одақ құрды. 1340 жылы Португалияға келген кезде, Галицияның көрнекті әулетінің әдемі және аристократиялық қызы Инес де Кастро (Португалия және Кастилия патшалық отбасыларымен заңды емес байланысы болғанмен) оны қызметші ретінде сүйреп келді.
In 1328, Peter's eldest sister, Maria, was married to Alfonso XI of Castile. However, soon after their marriage Alfonso began a long affair with the beautiful and newly widowed Leonor de Guzman. Maria bore Alfonso a son in 1334, who ultimately became Peter of Castile, but after the Castilian king refused to end his affair, Maria returned home to Portugal in 1335. Alfonso had been married once before, to his cousin's daughter, Constanza Manuel (granddaughter of James II of Aragon). Alfonso had the marriage annulled in 1327, after only two years, to clear the way for marriage to Maria. This angered his cousin Juan Manuel, Prince of Villena, a powerful Castilian aristocrat, and for two years Juan Manuel waged war against the Castilians – who had kept his daughter Constanza hostage – until Bishop John del Campo of Oviedo mediated a peace in 1329. Afonso, now enraged by the infidelity and mistreatment of his daughter Maria, forged an alliance with Juan Manual by marrying his son and heir, Peter, to Constanza. When Constanza arrived in Portugal in 1340, Inês de Castro, the beautiful and aristocratic daughter of a prominent Galician family (with links albeit through illegitimacy, to the Portuguese and Castilian royal families), accompanied her as her lady in waiting.
Әңгіме
Көп ұзамай Пётр Инэсқа ғашық болды, екеуі ұзақ уақыт бойы махаббатта болды, тіпті 1355 жылы Инэс өлтірілгенше осы қарым-қатынас жалғасты. Констанца 1349 жылы бала туған кезде тууға байланысты асқынулар салдарынан қайтыс болды. Пётрдің Инэспен болған қарым-қатынасы және оның саяси салдарлары Афонсоны Констанца қайтыс болғаннан кейін Инэсті сарайдан қууға мәжбүр етті. Пётр әкесі ұсынған ханшайымдардың ешқайсысына үйленгісі келмеді, ал король өзінің ұлына Пётрдің қалауынша Инэсқа үйленуге рұқсат бермеді. Екі ақсүйек жасырын түрде бірге өмір сүре бастады. Фернао Лопестің жылнамасына сәйкес, осы кезеңде Пётр Кастилия сарайынан қуылған Инэс ағаларына Португалияда маңызды лауазымдар берді және олар мұрагердің ең жақын кеңесшілеріне айналды. Бұл Афонсоны қатты алаңдатты. Ол өлімінен кейін елде азаматтық соғыс басталып кетпесіне, немесе Португалия тағы Кастилияның қолына өтуіне қаушады, Хуан Мануэль қызының ар-намысын қорғау үшін күрессе немесе де Кастро ағайындары әпкесін қолдаса. Пётр әкесінің бұйрығына қарамастан Инэсқа үйленгенін мәлімдеді. Оқиғаның соңында, 1355 жылы Афонсо үш адамды Инэсті іздеуге жіберіп, оны Коимбрадағы Санта-Клара-а-Велха монастырында ұстады, содан кейін оны кішкентай баласының көз алдында өлімге кестірді. Ашуға мініп, Пётр әкесіне қарсы көтерілді. Афонсо бір жыл ішінде ұлын жеңіп алды, бірақ көп ұзамай қайтыс болды, ал Пётр 1357 жылы таққа отырды. Осы махаббат оқиғасы және әке мен бала арасындағы қақтығыс жиырмадан астам операға және көптеген жазушыларға шабыт берді, олардың ішінде: Луис де Камоэстің португалиялық ұлттық эпосы «Os Lusíadas», Хиронимо Бермудестің испандық «Nise lastimosa» және «Nise laureada» (1577), Луис Велес де Гевараның «Reinar despues de morir», сондай-ақ Мэри Рассел Митфордтың «Инез де Кастро» және Генри де Монтерланттың француз драмасы «La Reine morte».
Peter soon fell in love with Inês, and the two conducted a long love affair that lasted until Inês's murder in 1355. Constanza died in 1349, following childbirth complications. The scandal of Peter's affair with Inês, and its political ramifications, caused Afonso to banish Inês from court after Constanza died. Peter refused to marry any of the princesses his father suggested as a second wife; and the king refused to allow his son to marry Inês as Peter wanted. The two aristocratic lovers began living together in secret. According to the chronicle of Fernão Lopes, during this period, Peter began giving Inês's brothers, exiled from the Castilian court, important positions in Portugal and they became the heir apparent's closest advisors. This alarmed Afonso. He worried that upon his death, civil war could tear the country apart, or the Portuguese throne would fall into Castilian hands, either as Juan Manuel fought to avenge his daughter's honor, or the de Castro brothers supported their sister. Peter claimed that he had married Inês against his father's orders. In any event, in 1355, Afonso sent three men to find Inês at the Monastery of Santa Clara a Velha in Coimbra, where she was detained, and they decapitated her in front of one of her young children. Enraged, Peter revolted against his father. Afonso defeated his son within a year, but died shortly thereafter, and Peter succeeded to the throne in 1357. The love affair and father son conflict inspired more than twenty operas and many writers, including: the Portuguese national epic Os Lusíadas by Luís de Camões, the Spanish "Nise lastimosa" and "Nise laureada" (1577) by Jerónimo Bermúdez and 'Reinar despues de morir' by Luís Vélez de Guevara, as well as "Inez de Castro" by Mary Russell Mitford and Henry de Montherlant's French drama La Reine morte.
Билік
Пётр он жыл патшалық құрды, және оны көбінесе Кастилиялық немере інісімен шатастырады, өйткені олардың лақап аты бірдей болған. Фернау Лопес Петерді "Әділ" деп атады және португал патшасы әділдікті жақсы көргенін, әсіресе оны өзі іске асыруды ұнатқанын айтты. Инес өлтірушілері оның ең қатал жазасын алды: үшеуі де Кастилияға қашып кеткен, бірақ Пётр оларды өзінің немере інісі, Кастилиялық Пётрмен, Португалияда тұратын кастилиялық қашқындарға айырбастауды ұйымдастырды. Португалия патшасы 1361 жылы Перо Коэльо мен Альваро Гонсалвеске қатысты сот отырысын өткізді. Лопестің сөзіне сүйенсек, оларды Инестің өліміне кінәлі деп тапқаннан кейін, патша олардың жүректерін өзінің қолымен жыртып алды, өйткені олар оның жүрегіне ауыр соққы берген. Диого Лопес Пачеко қашып кетіп, 1393 жылы қайтыс болды. Аңыз бойынша, Пётр кейін Инестің денесін жерден шығарып, таққа отырғызып, оған қымбат киімдер мен әшекейлер кигізіп, өзінің барлық вассалдарына қайтыс болған "патшайымның" қолына сүйінуді бұйырды. Дегенмен, оқиғаның болғанына қазіргі заманғы дәлелдер өте аз; Пётр Инестің денесін Коимбрадағы оның жатқан жерінен алып, корольдік монастырьға қайта жерленген Алкобасаға жеткізді. Пётр екі қабір салдырды, олардың әрқайсысы үшін, сонда олар Соңғы Сот күнінде бір-бірін көре алады. Қабірлерде Пётр мен Инес бір-біріне қарама-қарсы тұр, ал мәрмәрге "Até o fim do mundo" ("Әлемнің соңына дейін") деген сөздер жазылған. Пётр сонымен қатар Португалияның Фердинанд I мен Жуан I-нің әкесі болды. Жуан Авис әскери орденінің магистрі болды, және ол 1383-85 жылдардағы дағдарыстан кейін Авис әулетінің негізін қалаушыға айналды.
Peter reigned for a decade, and is often confused with his Castilian nephew because of their identical nicknames. Fernão Lopes labels Peter "the Just" and said that the Portuguese king loved justice—especially the dispensing of it, which he enjoyed doing for himself. Inês' assassins received his harshest punishment: the three had escaped to Castile, but Peter arranged for them to be exchanged for Castilian fugitives residing in Portugal with his nephew, Peter of Castile. The Portuguese king conducted a public trial of Pêro Coelho and Álvaro Gonçalves in 1361. After finding them guilty of Inês' murder, the king ripped their hearts out with his own hands, according to Lopes, because of what they had done to his own heart. Diogo Lopes Pacheco escaped and died in 1393. According to legend, Peter later had Inês' body exhumed and placed upon a throne, dressed in rich robes and jewels, and required all of his vassals to kiss the hand of the deceased "queen". However, contemporary evidence that the event occurred is minimal; Peter did have Inês' body removed from her resting place in Coimbra and taken to Alcobaça where it was reburied in the royal monastery. Peter had two tombs constructed, one for each of them, so they would see each other when rising at the Last Judgment. The tombs show Peter and Inês facing each other, with the words "Até o fim do mundo " ("Until the end of the world ") inscribed on the marble. Peter was also the father of Ferdinand I of Portugal and John I of Portugal. John was the Master of the military order of Avis, and he would become the founder of the Avis dynasty after the 1383–85 Crisis.
Неке және ұрпақтар
АтауыТуған күніӨлім күніЕскермелерКонстанса Мануэль (шамамен 1318–1349; 1340 жылғы 24 тамызда үйленген)Мария6 сәуір 13421377Тортоса маркизасы, Арагондық Фернандоға үйленгендіктен.Луис13441344Сегіз күн ғана өмір сүрді.Фердинанд31 қазан 134522 қазан 1383Португалияның королі болды.Қыз (мүмкін Мария аталған)13491349Дүниеге келгеннен кейін көп ұзамай қайтыс болды.Инес де Кастро (шамамен 1325–1355; мүмкін 1354 жылы үйленген)Афонсо13501350Дүниеге келгеннен кейін көп ұзамай қайтыс болды.Джон1352шамамен 1396Порто-де-Мос, Сея және Монтелонгоның иесі, сондай-ақ Валенсия-де-Кампос герцогы. 1383–85 жылғы дағдарыс кезінде таққа талапкер болған.Денис1353шамамен 1403Вильяр Домпардо, Цифуентес, Эскалона және Альвар де Тормес иесі. 1383–85 жылғы дағдарыс кезінде таққа талапкер болған.Беатрис13541381Альбуркерк графесі, Кастилияның Санчо графына үйленген.Тереза Лоуренсо (шамамен 1330–?)Джон11 сәуір 135714 тамыз 1433Заңды ұл. Авиз орденінің үлкен магистрі. 1383–85 жылғы дағдарыстан кейін ағасы Фердинанд I-ге мұрагер болып, Португалияның 10-шы королі, Авиз үйінің бірінші королі Иоанн I болды.
NameBirthDeathNotesConstanza Manuel (c. 1318–1349; married on 24 August 1340)Maria6 April 13421377Marchioness of Tortosa by marriage to Infante Fernando of Aragon, Marquis of Tortosa. Luís13441344Lived only eight days. Ferdinand31 October 134522 October 1383Succeeded him as king of Portugal. Daughter (possibly named Maria)13491349Died shortly after birth. Inês de Castro (c. 1325–1355; possibly married in 1354)Afonso13501350Died shortly after his birth. John1352ca. 1396Lord of Porto de Mós, Seia and Montelongo, also Duke of Valencia de Campos. Claimant to the throne during the 1383–85 Crisis. Denis1353ca. 1403Lord of Villar Dompardo, Cifuentes, Escalona and Alvar de Tormes. Claimant to the throne during the 1383–85 Crisis. Beatrice13541381Countess of Alburquerque by marriage to Sancho of Castile, Count of Alburquerque. Teresa Lourenço (c. 1330–? )John11 April 135714 August 1433Natural son. Grand Master of the Order of Aviz. Succeeded his half brother Ferdinand I after the 1383–85 Crisis as John I, 10th King of Portugal, the first of the House of Aviz.