Кіріспе
Ligne claire (французша "ашық сызық", liɲ klɛʁ; klare lijn) – бельгиялық суретші және "Тинтиннің оқиғалары" авторы Герже жасаған және дамытқан сурет салу стилі. Ол айқын, қалың сызықтарды қолданады, олардың ені кейде өзгеріп тұрады, штрихтау болмайды, ал контраст төмендетіледі. Көлеңкелер көбінесе жарықтандырылады, сонымен қатар стильде әдетте жарқын түстер мен реалистік фонға қарсы карикатуралық кейіпкерлердің үйлесімі кездеседі. Бұл атауды 1977 жылы Жост Сварте берген.
Ligne claire (French for "clear line", liɲ klɛʁ; klare lijn, ) is a style of drawing created and pioneered by Hergé, the Belgian cartoonist and creator of The Adventures of Tintin. It uses clear strong lines sometimes of varied width and no hatching, while contrast is downplayed as well. Cast shadows are often illuminated, and the style often features strong colours and a combination of cartoonish characters against a realistic background. The name was coined by Joost Swarte in 1977.
Тарих
Герже 1920-1930 жылдардағы американдық комикс суретшілері, мысалы Глуас Уильямс және Джордж Макманус сияқты суретшілердің ықпалымен, бастапқыда еркін, дөңгелек сызықтармен сурет салуды бастады. Дегенмен, оның көптеген туындыларын сипаттайтын нақты сызықтар ерте кезеңнен-ақ қалыптасқан (мысалы, 1946 жылы жарық көрген «Көк лотос» комиксінің түсті нұсқасы 1934-1935 жылдардағы түпнұсқа ақ-қара газеттік нұсқасына негізделген және жаңадан суреттелмеген). Лине Клер Жапонияның шин-ханга стилінің де ықпалында болды, бұл стиль 1860 жылдары Жапонияның еуропалық мәдениетке ашылуынан кейін Еуропаны шарлаған Японизм қозғалысының бір бөлігі еді. «Брюссель мектебінің» көптеген өкілдері, атап айтқанда Эдгар П. Джейкобс, Боб де Мур, Роджер Лелуп және Жак Мартин осы стильді қолдана бастады. Мысалы, Ван ден Бугард кейіпкерлерінің әдепсіздігімен қақтығыс тудыру үшін қарапайым, айқын стильді пайдаланды, ал Тарди оны «Адель Блан Сек» сериясында ностальгиялық атмосфера құру үшін қолданды, бірақ бұл атмосфера кейіннен оқиғаның қаталдығымен күйретіледі. Соңғы кездегі танымал суретші – голландиялық Питер ван Донген, ол Индонезияның голландтық отарлауы туралы «Рампокан» сериясын жасады. Лине Клер франко-бельгиялық комикстермен ғана шектелмейді. Ол итальяндық суретшілер, мысалы Витторио Дьярдино, испандық суретшілер, мысалы Пако Рока және Франсеск Капдевила Гисберт («Макс»), британдық суретшілер, мысалы Мартин Хэндфорд, Брайан Талбот және Гарен Юинг, норвегиялық суретшілер, мысалы Джейсон, американдық суретшілер, мысалы Крис Уэр, Геоф Дарроу, Джейсон Лютс және Джейсон Литтл, сондай-ақ итальяндық австралиялық суретшілер, мысалы Илья Милштейн сияқты суретшілердің де назарын аударды. 2022 жылы португалиялық ғалым Дэвид Пинхо Барростың «Комикстер мен кинодағы айқын сызық: трансмедиалық тәсіл» атты алғашқы монографиясы «Еуропа комикстері мен графикалық романдар туралы зерттеулер» жинағында Лювен университетінің баспасында жарық көрді.
Contemporary use of the ligne claire is often ironic or post modern. For example, Van den Boogaard used the simple, clear style to set up a conflict with the amorality of his characters, while Tardi used it in his Adèle Blanc Sec series to create a nostalgic atmosphere which is then ruthlessly undercut by the story. A recent serious clear line artist is the Dutchman Peter van Dongen, who created the Rampokan series about the Dutch colonisation of Indonesia. Ligne claire is not confined to Franco Belgian comics. It has also been popular with Italian artists such as Vittorio Giardino, Spanish artists such as Paco Roca and Francesc Capdevila Gisbert ("Max"), British artists such as Martin Handford, Bryan Talbot and Garen Ewing, Norwegian artists such as Jason, American artists such as Chris Ware, Geof Darrow, Jason Lutes, and Jason Little, and Italian Australian artists such as Ilya Milstein. In 2022, the first monograph entirely dedicated to the clear line, The Clear Line in Comics and Cinema: A Transmedial Approach, by Portuguese scholar David Pinho Barros, was published by Leuven University Press in the collection "Studies in European Comics and Graphic Novels".