Әйелдер арасында тараған наным-сенімдер, қате пікірлер мен ескі әңгімелер туралы біліңіз. Дәстүрлі мәдениет, денсаулық, жүктілік туралы аңыз-ертегілер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Шындыққа жатқан, бірақ шын мәнінде жалған немесе сенім-пылымға негізделген әңгімелер.
Supposed truth that is actually spurious or a superstition
"Ескі әйелдердің әңгімесі" – жалған немесе сенім-пылымға құрылған мәлімдемелерді білдіретін әдеттегі тілдегі сөз. Оларды кейде үлкен әйелдердің кіші ұрпаққа ауызша жеткізетін қалалық аңыздар деп те айтуға болады. Мұндай әңгімелер сенім-пылым, фольклор немесе расталмаған, көбірек немесе кем айтылған немесе дұрыс емес деректерден тұрады. Ескі әйелдердің әңгімелері көбінесе жүктілік, ересектеу, әлеуметтік қарым-қатынастар, денсаулық, емдік шөптер және тамақтану сияқты әйелдердің дәстүрлі мәселелеріне арналған.
An "old wives' tale" is a colloquial expression referring to spurious or superstitious claims. They can be said sometimes to be a type of urban legend, said to be passed down by older women to a younger generation. Such tales are considered superstition, folklore or unverified claims with exaggerated and/or inaccurate details. Old wives' tales often centre on women's traditional concerns, such as pregnancy, puberty, social relations, health, herbalism and nutrition.
Шығу тегі
Бұл контексте әйел деген сөз "үйленген әйел" емес, жалпы "әйел" мағынасын білдіреді. Бұл қолданыс көне ағылшын тілінен ("әйел") бастау алады және неміс тіліндегі Weib (де "әйел" деген мағынада) сөзімен байланысты. Сөздің осы мағынасы қазіргі ағылшын тілінде акушерлік және балықшы әйел сияқты сөз тіркесімдерінде сақталған. Ескі әйелдердің әңгімелері көбінесе белгілі бір әрекеттерден, әдетте балалардан, айыру үшін немесе тіс ауыруынан дизентерияға дейінгі ауруларға халықтық емдеу туралы білімді тарату үшін қолданылады. Ескі әйелдердің әңгімелері туралы түсінік ғасырлар бойы қалыптасқан. 1611 жылы "Король Джеймс" нұсқасымен шыққан Киелі кітапта мынадай аударма келтірілген: "Бірақ пайдасыз әңгімелерден және ескі әйелдердің қиялдарын қабылдама, соның орнына салихалыққа тәрбиеле" (1 Тімотеге 4:7). Ескі әйелдердің әңгімелері ауызша баяндау дәстүрінде пайда болған. Оларды көбінесе сауатсыз әйелдер бір-біріне немесе балаларға айтып берген. Бұл әңгімелер моральдық тәрбиелеуге емес, сабақ беруге және өлім немесе ересек болу сияқты қиын түсініктерді балаларға оңай түсінуге көмектесуге арналған. Сондай-ақ, балаларды жаман қылықтардан аулақ ұстау үшін оларды қорқыту мақсатында да қолданылады.
In this context, the word wife means "woman" rather than "married woman". This usage stems from Old English ("woman") and is akin to the German Weib (also meaning "woman"). This sense of the word is still used in Modern English in constructions such as midwife and fishwife. Old wives' tales are often invoked to discourage certain behaviours, usually of children, or to share knowledge of folk cures for ailments ranging from toothaches to dysentery. The concept of old wives' tales has existed for centuries. In 1611, the King James Bible was published with the following translation of a verse: "But refuse profane and old wives' fables, and exercise thyself [rather] unto godliness" (1 Timothy 4:7). Old wives' tales originate in the oral tradition of storytelling. They were generally propagated by illiterate women, telling stories to each other or to children. The stories do not attempt to moralise, but to teach lessons and make difficult concepts like death or coming of age easy for children to understand. These stories are also used to scare children so they don't do undesirable things.