Кіріспе

Америкалық Локомобиль компаниясы 1899 жылы құрылған, конвейерлік өндіріс дәуірінен бұрынғы қаталдыққа ұмтылысымен танымал американдық автомобиль өндірушісі болды. Ол автомобиль дәуірінің бастапқы кезеңіндегі алғашқы автомобиль өндірушілерінің бірі еді. Компания құрылғаннан кейінгі алғашқы екі жыл Уотертаун қаласында (Массачусетс штаты) орналасқан. 1900 жылы өндіріс Коннектикут штатының Бриджпорт қаласына көшірілді және 1929 жылы компания тарағанға дейін сонда болды. Компания 1903 жылға дейін қолжетімді, кішкентай бу машиналары өндірді, содан кейін өндіріс толығымен ішкі жану қозғалтқышымен жұмыс істейтін сәнді автомобильдерге ауысты. 1922 жылы Локомобильді Дюрант Моторс сатып алды, ал 1929 жылы компания қызметін тоқтатты. Компанияның өндірген барлық автомобильдері әрқашан Locomobile таңбасымен сатылды.

Тарих

Американың «Локомобиль» компаниясы 1899 жылы құрылды, атауы «локомотив» және «автомобиль» сөздерінен жасалған. «Космополитан» журналының редакторы және баспагері Джон Б. Уокер, Фрэнсис және Фрилан Стэнли өндірген ерте пармен жұмыс істейтін көліктің жоспарларын олардың қарсы тұра алмайтын 250 000 АҚШ долларына сатып алды. Ол кезде бір автомобиль салынған және тағы 199 автомобильге тапсырыс берілген. Уокер өзінің үлесінің жартысын Amzi L. Barber компаниясына, оны сатып алған бағаға сатты. Уокер мен Барбердің серіктестігі екі аптаға созылды. Уокер Нью-Йорктің Тарритаун қаласындағы Стэнли зауытында «Мобиль» компаниясын құрды, ал Барбер Коннектикут штатының Бриджпорт қаласына «Локомобиль» ретінде көшіп, онда Стэнли егіздері бас менеджерлер болып тағайындалды. Стэнли егіздері 1902 жылы «Стэнли моторлы тасымалдау» компаниясын құрды, ол «Локомобильдің» басты бәсекелесіне айналды. «Локомобиль» алғашқыда пармен жұмыс істейтін автомобильдерді өндіруден бастады. Пармен жұмыс істейтін «Локомобильдер» сенімсіз, жұмыс істеуге қиын, керосинге оңай тұтанатын, кішкентай су бактерілері (бір бакқа аз мөлшерде су сыйыды) және пар шығаруға көп уақыт қажет болатын. Автор Рудьярд Киплинг оның бір мысалын «никельмен қапталған алаяқтық» деп сипаттады. Ол сондай-ақ тамақтандыру көлігі ретінде де пайдаланылды, британдықтардың пікірінше, қазандықтың ішін соғып шай жасауға мүмкіндігі болды. Бұл фирманы келесі жылы пармен жұмыс істейтін автомобильдерді тоқтатуға итермеледі, Стэнли бауырларына олардың құқықтарын 20 000 долларға қайтарды.

Ішкі жанатын қозғалтқыштарға ауысу

1904 жылы жасалған Locomobile Touring машинасы тонноға және бес жолаушыға арналған орынға ие болды, ал бағасы 4500 долларға сатылды, бұл арзан бумен жүретін көліктерден үлкен айырмашылық еді. Алдыңғы жағында орналасқан, тік, сумен салқындатылатын қатарлы төрт цилиндрлі қозғалтқыш, Système Panhard машиналарымен бәсекелес болғандай, үш жылдамдықты жылға жылдыру қорабымен жұмыс істеді. Бұрыштық болаттан жасалған шассидің салмағы... 1908 жылғы Locomobile 40 Runabout екі орындық көлік болды және 4750 долларға сатылды (1908 жылғы 4750 доллар шамамен соңғы жылдары <есептелген сомаға> тең). Жақындағы жарыстардағы сәттіліктерінің арқасында Locomobile жақсы жасалған және жылдам, сәнді көліктермен танымал болды.

Жарыста

Басқа ерте маркалар сияқты, Локомобиль де автожарыстарға қатысып, 1905 жылғы Гордон Беннетт кубогына жарыс машинасымен қатысты. Бірақ беріліс механизмінде ақау кеткендіктен және қосалқы бөлшек болмағандықтан, жүргізуші Джо Трейси Овернь аймағында екі айналым жасағаннан кейін беріліс толығымен бұзылды. Трейси Вандербильт кубогында үшінші орын алып, компания үшін жақсы нәтиже көрсетті. 1925 жылы Локомобиль командасы «Индианаполис 500» жарысында жаңадан ұсынған кіші машинасынан кейін «Юниор Сегіз Арнайы» деп аталған алдыңғы дөңгелекті Миллер машинасына қатысты, бірақ оның атынан басқа Локомобиль туралы ештеңе болған жоқ. Іштен «M» деп аталса да, бұл машина көбінесе салықтық ат күшімен сипатталатын. Алғашқы модельдегі ат күші 90-нан асып, кейінгі нұсқаларда одан да жоғары болды. Материалдардың сапасы мен өңдеу жұмысы жоғары деңгейде болды және әлемдегі ең жақсылардың қатарына жатты. Бағасы да соған сай болды: әдеттегі ашық кузовтың құны шамамен 10 000 долларға жетсе, ал орташа Model T Ford Phaeton шамамен 300 долларға бағаланды. Locomobile сонымен қатар Tiffany Studios компаниясы орындаған шамдар мен металл бұйымдарының дизайнын ұсынды. 38-ші модель T-тәрізді алты цилиндрлі қозғалтқыштың нұсқасын және салыстырмалы түрде қысқа дөңгелек аралығын ұсынады. 1914 жылға қарай Locomobile төрт цилиндрлі модельдерді сатуды тоқтатып, тек алты цилиндрлі машиналарға назар аударды. 1922 жылдың шілдесінде Locomobile компаниясын Durant Motors сатып алды, ол 1929 жылға дейін Locomobile брендін өздерінің ең жақсы автомобильдері үшін пайдалана берді, сонымен қатар 1929 жылы өндірісі тоқтаған 48-ші модельді де шығарып отырды. 1920 жылдардың ортасына дейін бұл машина Locomobile-дің жалғыз ұсынысы болды. 1925 жылы бренд өзінің алғашқы жаңа моделін – 8 66 Junior Eight-ты ұсынды, ол заманауи сегіз цилиндрлі қозғалтқышпен және, ең бастысы, 1785 долларға төмен бағамен ұсынылды. 1926 жылы одан да кішкентай Junior Six таныстырылды, бірақ бұл модель бір жыл ғана өндірілді. Сол жылы пайда болған үлкен 90-шы модель 1929 жылға дейін шығарылды. 1927 жылы 8 70 моделімен Locomobile тағы бір сегіз цилиндрлі машинаны қосты. Lycoming қозғалтқышын пайдаланғандықтан, бұл машина нарықта нағыз Locomobile ретінде қабылданбады және компанияның беделіне нұқсан келтірді. Келесі жылы 8 66 Junior Eight моделі өндірістен алынды. 1929 жылы жаңа 8 86 және 8 88 модельдері шықты, бірақ компанияны құтқару үшін бұл тым кеш болды. Locomobile өндірісі 1929 жылы тоқтатылды.

Шығармадағы локомобильдер

Локомобиль – Ф. Скотт Фицджеральдтың «Бұған жұмақ жағы» атты алғашқы романының соңғы сахналарының бірінде, онда басты кейіпкер Амори Блейн, колледж досының әкесіне социализмді жақтап сөйлейді, ал ол капиталистік идеалды қатты қорғайды. 1946 жылдың көктемі мен жазында жеті жолаушыға арналған 1911 жылғы «Локомобиль» туристік машинасы Бостоннан Лос-Анджелеске және кері «Колумбия Пикчерс» фильмінің «Gallant Journey» атты промо-тура ретінде айдалды. Фильмде көрсетілмесе де, «Локомобиль» тур кезінде фильмге көп назар аударды. Томас Савидждің 1967 жылғы «Иттің күші» романы, 1920 жылдардағы оқиғаларға арналған, онда басты кейіпкер Питер Гордон «Локомобильді» «Пирс Стрелаға» тең деп есептейді: «Олар биік және күштілердің көліктері болды, және ол тек «Локомобиль» (басқалардың арасында ескі генерал Першингтің таңдауы) «Пирске» баса келетінін білді». Клайв Касслердің 2007 жылғы «The Chase» романы, сондай-ақ 2010 жылғы «The Spy» романында 1906 жылғы «Локомобиль» суреттелген. Дашилл Хамметтің 1925 жылғы «Жарлы бет» детективтік әңгімесінде, Континентальдық жедел іздеуші іздеген бай қыздар жоғалып кеткен кезде «арнайы кабриолет корпусы бар» «Локомобиль» айдап бара жатқан. Исмаил Ридтің 1972 жылғы «Мумбо Джамбо» романындағы Папа Лабас «Локомобиль» жүргізеді. Лиза Бегин Крюйсманның 2015 жылғы «1909 жылы әлемді айналып өту: Гарриет Уайт Фишер және оның «Локомобилі» атты тарихи романы «Локомобильге» арналған. Роман Гарриет Уайт Фишердің жер шарын айналып өтуіне негізделген; «Локомобиль» ешкімнің, тіпті әйелдің де бармаған жерлерге айдалды, сүйреліп, итеріліп, тіпті жүзіп өтілді, әрине, дөңгелектерде емес.