Кіріспе

Nash Motors Company - 1916 жылдан 1937 жылға дейін Висконсин штатының Кеноша қаласында орналасқан американдық автомобиль өндіруші компания. 1937 жылдан 1954 жылға дейін Nash Motors Nash Kelvinator Corporation компаниясының автомобиль бөлімшесі болды. 1950 жылдан кейін өндіріс, тарату және кіріс көлемі бойынша ішкі нарықтағы ірі үш автокөлік өндіруші (General Motors, Ford және Chrysler) компанияларының басымдығына байланысты шағын компаниялардың сатылымы төмендеді. Соның салдарынан Nash Hudson Motors компаниясымен бірігіп, American Motors Corporation (AMC) корпорациясын құрды. Nash автомобильдерін өндіру 1954 жылдан 1957 жылға дейін AMC аясында жалғасты. Nash компаниясының инновацияларына 1938 жылы әлі күнге дейін қолданылып келе жатқан автомобильдік жылыту және желдету жүйесін енгізу, 1941 жылы бірлескен конструкция, 1950 жылы қауіпсіздік белбеулері, 1950 жылы АҚШ-та жасалған шағын автомобиль және 1957 жылы алғашқы спорттық автомобильдер жатады.

Тарих

Nash Motors 1916 жылы бұрынғы General Motors президенті Чарльз В. Нэш құрды, ол Томас Б. Джеффри компаниясын сатып алды. Джеффри 1902 жылы Кеноша қаласындағы зауытта «Рэмблер» атты автокөлікті көптеп шығара бастады. 1917 жылғы Nash Model 671 жаңа компанияның негізін қалаушының атын алған алғашқы көлік болды. 1918 жылы сатылым 10 283 дананы құрады. 1919 жылы тағы көптеген модельдер қосылды, ал сату 27 081 данаға жетті. Nash компаниясының он жылдық сәттілігіне себеп – «адал құндылықты қолжетімді бағада ұсынатын, кең нарыққа мүмкіндік беретін» автомобильдерді жасауға бағытталғандығы болды. Төрт дөңгелекті Jeffery Quad жүк көлігі Nash үшін маңызды өнімге айналды. 1913-1919 жылдары шамамен 11 500 дана Quad шығарылды. Олар Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде қиын жағдайларда материалдарды тасымалдауға пайдаланылды. Quad жүк көлігінде жүк көтергіш өлі осьтердің үстінде орнатылған жартылай біліктері бар Mehul дифференциалдары қолданылды, олар хабтарды хабты азайту механизмі арқылы қозғалтады. Сонымен қатар, ол төрт дөңгелекті басқарумен жабдықталған. Quad елдегі ең жақсы төрт дөңгелекті жүк көлігі ретінде танылды. Жаңа құрылған Nash Motors төрт дөңгелекті жүк көліктерін ең көп өндіруші компанияға айналды. 1918 жылы Nash компаниясының өндірістік қуаты жеткіліксіз болғандықтан Paige Detroit Motor Car Company компаниясы лицензия бойынша және Nash патенттерімен Nash Quad құрастыруды бастады. Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңында Nash әскери жүк көліктерін өндіруші жетекші компания болды. Соғыс аяқталғаннан кейін, артық Quad жүк көліктері құрылыс және орман шаруашылығы сияқты салаларда ауыр жұмысқа пайдаланылды. Чарльз Нэш GM-нің Oakland бөлімшесінің бас инженері, фин тегінен шыққан Нильс Эрик Уолбергті Nash компаниясына ауысуға көндірді. Уолберг 1917 жылы ұсынған алғашқы Nash қозғалтқышында жоғарғы клапандар болды. Бұл процеске ылғалдылықты азайту және қозғалатын көліктің сырты мен ішкі арасындағы қысымның аз айырмашылығын теңестіру де кірді. Nash машиналарының тағы бір ерекшелігі – дөңгелектердің тепе-теңсіздігі. Алдыңғы дөңгелектер артқы дөңгелектерге қарағанда сәл таррақ орнатылған, бұл тұрақтылықты арттырып, бұрылыстарды жақсартты. Уолберг сондай-ақ көліктерді сынау үшін жел тоннелін пайдалануды қолдаған алғашқылардың бірі болды және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Теодор (Тед) Ульрихпен бірге Nash компаниясының Airflyte модельдерін әзірлеуде жұмыс істеді. 1920-1930 жылдардағы Nash компаниясының ұраны «Клиентке төлегеннен артық беру» болды және автомобильдер соған сай келетін. 1930 жылы жаңалықтарға жоғарғы клапандары, екі тұтандырғышы және тоғыз коленвалдық подшипнігі бар сегіз цилиндрлі қозғалтқыш енгізілді. 1932 жылғы Ambassador Eight үлгісінде синхроматтық беріліс қорабы, еркін дөңгелек, автоматты орталықтандырылған шасси майлау жүйесі, құрттық беріліс және іштен реттелетін аспасы болды. Автомобиль қауіпсіздігін ұзақ жылдар бойы қолдаған Nash компаниясы төрт дөңгелекті тежегіштерді ұсынатын орташа және төмен бағалы автомобильдердің бірі болды. Nash тұтынушылар арасында сәттілікке жетті, бұл компания үшін «ұзақ жылдар бойы сату 100% өндірістік мәселе болды – ай сайын өндірілетін барлық машиналар зауыттан шыққанға дейін сатылып қойылды» дегенді білдірді. 1946 жылғы модельге Nash Suburban үлгісі енгізілді, ол ағаштан жасалған рама мен панельдерді пайдаланды. Бұл Chrysler Town and Country және Ford Sportsman үлгілеріне ұқсас болды. Suburban үлгілері 1947 және 1948 жылдары да шығарылды, үш жыл ішінде 1000 дана салынды. 1948 жылы Ambassador кабриолеті қайтадан 1000 данамен шығарылды.

Нэш әуе флотының пайда болуы

1949 жылы шыққан аэродинамикалық Nash "Airflyte" соғыстан кейін компания ұсынған озық дизайндағы алғашқы автомобиль болды. Оның аэродинамикалық дене пішіні жел туннелінде жасалды. "Радикалды аэродинамикалық" форматты алғаш рет 1943 жылы екі тәуелсіз дизайнер, Тед Пиetsch және Боб Кото, Nash инженерлік вице-президенті Нилс Э. Уолбергке ұсынды. Нәтижесінде 1949 жылы шығарылған жаңа автомобильдер ұсынылған эскиздерге ұқсас болды. Жабық крылолар Nash инженерлері бір корпус конструкциясының беріктігін арттыру зерттеулері кезінде ойлап тапты. Ал жақын бәсекелес Hudson сол кезде артқы дөңгелектерінің жабық бөліктеріне нақты бір корпус бөлігін енгізді. Соғыстан кейінгі жаңа дизайнның "жетілген аэродинамикасы" Chrysler Airflow-дан бері индустрияда ең "көңілді" болды. Ол Лос-Анджелес халықаралық әуежайының оңтүстігінде, Nash көшесінде орналасқан, қазір Боинг спутниктік даму орталығы ретінде пайдаланылып жүрген, Калифорния штатының Эль-Сегундодағы екі жаңа зауыттың бірінде салынды. Екі модельде де бір бөліктен жасалған иілген қауіпсіздік шынысы қолданылды. Кен және төмен, автомобильдің ішкі кеңістігі 1948 жылғы алдыңғы модельге қарағанда кеңірек болды, бірақ биіктігі 6 дюйм төмен болды. Жабық алдыңғы крылоларының арқасында Nash автомобильдерінің бұрылу радиусы басқа көліктерге қарағанда үлкен болды. 600 модельдері дөңгелек аралығын пайдаланды, ал Ambassador модельдері бірдей корпуспен жасалды. Барлық төрт дөңгелектің астында шиыршықты серіппелер болды. Екі модельде де үш безендіру деңгейі ұсынылды: Super, Super Special және Custom. 600 модельдеріне қуатты I6 цилиндрлі қозғалтқыш, ал Ambassador-ға OHV I6 цилиндрлі қозғалтқыш берілді. 1949 жылы Nash - зауыттан орнатылған қауіпсіздік белбеулері бар алғашқы американдық автомобиль болды. Олар 40 мың автомобильге орнатылды, бірақ сатып алушылар оларды қаламай, дилерлерге алып тастауға мәжбүр болды. Олардың құндылығы туралы ғылыми зерттеулердің көбеюіне қарамастан, қызу пікірталас болды және опция "сатып алушылардың еңсерілмейтін қарсылығына тап болды", Nash бір жылдан кейін "клиенттердің тек 1000-ы ғана қолданды" деп хабарлады. Nash Kelvinator президенті Джордж Мейсон Nash-тың кішкентай автомобильдер жасау арқылы үлкен нарыққа қол жеткізуге мүмкіндігі бар деп ойлады. Ол Nash-ты соғыстан кейінгі дәуірдің алғашқы компакт-автомобилін, 1950 жылғы Nash Rambler-ді жасауға бағыттады, ол жақсы жабдықталған кабриолет ретінде сатылды. Мейсон Ұлыбританияның Austin компаниясымен келісімшарт жасап, Nash-тың жаңа шағын автокөлігін, Metropolitan-ды жасауға келісті. Ол 1954 жылдың наурыз айында таныстырылды. Толық өлшемді Nash Airflytes 1952 жылғы модель үшін толығымен қайта жобаланды. Олар Nash Motors компаниясының автомобиль жасаушы ретінде 50 жылдығының құрметіне "Golden Airflytes" деп аталды, өйткені компания Томас Б. Джеффри компаниясының жылдарын өздерінің тарихының бір бөлігі деп санады. Сондықтан "1902 жылдан бері керемет автомобильдер" компанияның жарнамалық слогандарының бірі болды. Nash Ford Motor Company-дан басқа, 1952 жылы жаңа модельді ұсынған жалғыз американдық автомобиль өндірушісі болды. Жаңа Golden Airflytes 1949-1951 жылғы модельдерге қарағанда, көбінесе кері ванналармен салыстырылатын, қазіргі заманғы, тікбұрышты пішінге ие болды. Nash жаңа Golden Airflyte үшін корпус дизайнын жасау үшін Италиялық Battista "Pinin" Farina-мен келісімшарт жасасты. Менеджмент дизайнға риза болмады, нәтижесінде компанияның өз дизайны мен Pinin Farina-ның моделі біріктірілді. Сондай-ақ 1952 жылы Nash автоматты берілістерді ұсына бастады, GM Hydramatic немесе Borg Warner overdrive берілістерін. Кельвинатор тоңазытқыш тәжірибесін пайдаланып, 1954 жылы Nash автомобиль өнеркәсібінің бірінші біртұтас жылыту және кондиционерлеу жүйесін енгізді. Бұл көпшілік нарығына арналған, электрлі муфтасы бар, панельде басқару элементтері бар, шағын, қолжетімді жүйе болды. Толығымен қозғалтқыш бөліміне орналасқан, біріктірілген жылыту және салқындату жүйесіндегі салқын ауа жолаушыларға панельге орнатылған желдеткіштер арқылы берілді.

Нэш-Хилидің кіріспесі

Англо-американдық Nash Healey спорттық машинасы 1951 жылы таныстырылды. Бұл Джордж Мейсон мен британдық спорттық автомобиль өндірушісі Дональд Хилидің бірлескен жұмысы болды. Хили шасси мен аспаны және 1952 жылға дейін алюминийден жасалған корпусты жобалап, жасады, ал оны тағы бір британдық өндіруші, Panelcraft Sheet Metal Co. Ltd., Бирмингем қаласындағы Уэст-Мидлендс аймағында шығарды. Nash қозғалтқыш бөліктерін Англияға жіберді, ал Хили машиналарды құрастырып, кейін АҚШ-қа сатуға жіберді. 1952 жылы итальяндық дизайнер Баттиста Фарина корпусты қайта стильдеді, соның салдарынан конструкция болат пен алюминийден жасалатын болды. Жоғары өндіріс шығындары, төмен сатылым көрсеткіштері және Nash-тің Rambler желісіне баса назар аударуы 1954 жылы, 506 автомобиль шығарылғаннан кейін Nash Healey өндірісінің тоқтатылуына әкелді. Nash-тің көнешіл имиджін жақсартуға жасалған әрекет болғанымен, Nash Healey сауда орталықтарына клиенттердің ағынын күрт арттыра алмады, себебі Nash сатылымы 1951 жылдан бастап үздіксіз төмендеп келе жатты. Airflyte соғыстан кейінгі «сатушы» нарығында бастапқыда жақсы сатылған болатын. Алайда, 1940-шы жылдардағы дизайн трендтеріне негізделген оның дөңгелек пішіні тез арада өткір болып кетті, ал жеткіліксіз қуатты алты цилиндрлі қозғалтқышы GM-нің жаңа OHV қысқа соққылы V8 қозғалтқыштарына қарағанда үлкен кемшілік болды. Hudson, Studebaker және Packard сияқты Nash та өз машиналарын Ford және GM-ге қарағанда қымбатқа сатты, олар масштабты экономикадан пайда тапқан еді. Тәуелсіз өндірушілерге Үлкен Үштің кең дилерлік желісі мен жарнамалық бюджеті де жетіспеді. Rambler сатудан түскен кішкентай пайда Nash-тің жалпы өндірісінің үлесін үнемі арттырып отырды. 1953 және 1954 жылдары Ford және GM бір-біріне қарсы баға соғысын жүргізіп, тәуелсіз өндірушілердің сатылымын одан әрі төмендетті. Басты Nashes модельдерінің корпусының стилі жеткіліксіз болды; 1952 жылы қатты төбелі купе енгізілгеніне қарамастан, кабриолет немесе универсал болған жоқ, бірақ Rambler желісінде осы нұсқалардың барлығы болды. Сонымен қатар, Nash Корей соғысы кезінде әскери келісімшарттардан пайда тапқан болса, бұл қақтығыс 1953 жылдың ортасында аяқталды. Сонымен қатар, жаңа Қорғаныс министрі Чарльз Э. Уилсон, GM-нің бұрынғы президенті, қорғаныс келісімшарттарын бұрынғы жұмыс берушісіне бағыттап, қалған автомобиль өнеркәсібіне зиян келтірді. Мейсон Фаринаға «Палм Бич» деп аталатын екі орындық купе дизайнын жасауды тапсырды, ол Nash Healey-дің ізбасары болуы мүмкін еді. Алайда, жоба тұжырымдамалық машинадан арырыққа қадам баспады. Еуропалық төзімділік жарыстары үшін Хили және оның командасы жеңіл алюминийлі жарыс корпустары бар үш арнайы Nash Healey машинасын жобалап, жасады. Бұл жарыс машиналары төрт рет қатарынан Ле-Ман жарысына және бір рет Миль Мильяға қатысты. Ле-Манда олар 1950 жылы жалпы есеп бойынша төртінші орынды, 1951 жылы жалпы алтыншы және класында төртінші орынды, 1952 жылы жалпы үшінші және класында бірінші орынды, ал 1953 жылы жалпы он бірінші орынды иеленді. Миль Мильяда олар 1950 жылы жалпы тоғызыншы, ал 1952 жылы жалпы жетінші орынды алды, сондай-ақ класында төртінші орынды иеленді.

American Motors корпорациясының құрылуы

1954 жылдың қаңтар айында Нэш «Хадсон Мотор Кар Компаниін» достық бірігу арқылы сатып алғанын жариялады, осылайша «Америка Моторс Корпорациясын» (АМК) құрды. Біріккен компаниялардың қаржылық көрсеткіштерін жақсарту мақсатында, өндіріс толығымен, 1955 жылғы «Нэш» және «Хадсон» модельдерінен бастап, «Нэштің» Кеноша зауытында шоғырланған болар еді. «Нэш» өзінің маркетингтік ресурстарын негізінен кіші «Rambler» модельдеріне жұмсаса, ал «Хадсон» толық өлшемді автомобильдеріне бағыттар еді. Мейсон жаңа компанияның бас директоры болып тағайындалғаннан кейін жасаған алғашқы қадамдарының бірі – «AMC» мен «Packard» арасындағы құрамдас бөліктерді бөлісу туралы келісімдерді талқылау үшін «Packard» президенті Джеймс Дж. Нэнспен келіссөздер жүргізу болды. Сол кезде «AMC»-де өз V8 қозғалтқышы болған жоқ, сондықтан 1955 жылғы «Nash Ambassador» және «Hudson Hornet» модельдерінде жаңа «Packard V8» қозғалтқышы мен «Packard»-тың «Ultramatic» автоматты берілісі қолданылуы туралы келісімге келді. 1954 жылдың шілдесінде «Packard» «Studebaker» компаниясын сатып алып, «Studebaker Packard Corporation» құрды. Алайда, «AMC» мен «Packard Studebaker» арасындағы бірігу туралы келіссөздер 1954 жылдың 8 қазанында Мейсонның қайтыс болуымен тоқтатылды. Оның өлімінен бір апта өткен соң, Мейсонның ізбасары Джордж Ромни «тікелей немесе жанама бірігулер жоспарланбағанын» мәлімдеді. Дегенмен, Ромни Мейсонның «Studebaker Packard Corporation»-нан құрамдас бөліктер сатып алуға берген уәдесін орындауды жалғастырды. Мейсон мен Нэнс бұрын «Studebaker Packard» компаниясының «AMC»-ден құрамдас бөліктер сатып алуы туралы келіскенімен, ол орындалмады. Сонымен қатар, «Packard»-тың қозғалтқыштары мен берілістері салыстырмалы түрде қымбат болғандықтан, «AMC» өзінің V8 қозғалтқышын әзірлеуге кірісіп, 1956 жылдың ортасына дейін сырттан сатып алынған агрегатты алмастырды. 1955 жылғы модельдердің барлық ірі «Nash» және «Hudson» автомобильдері Пиннин Фарина, Эдмунд Э. Андерсон және Фрэнк Спрингтің стильдік шешімдерін пайдалана отырып, «Nash» негізінде жасалған ортақ бірліктегі кузовқа негізделген. Әр модельдің жеке қозғалтқышы және бір-бірімен алмастырылмайтын бөлек кузов бөліктері болды. Бұл «General Motors», «Ford» және «Chrysler» сияқты ірі үш компанияның ұзақ жылдар бойы қолданған, өндірістің максималды тиімділігіне мүмкіндік беретін тәжірибесіне ұқсас еді. Андерсон «Nash», «Hudson» және «Rambler» үшін жеке дизайн студияларын құрды. Джордж Ромни 1955 жылғы модельдер үшін «Nash» және «Rambler» автомобильдерінің алдыңғы крылоларындағы қанатшаларды алып тастауды бұйырды. Бұл қадам тұтынушыларға ұнаған жоқ, бірақ оны Джордж Мейсонның сұранысы бойынша жасаған, өйткені оған олардың сыртқы түрі ұнаған. «AMC» құрылғанмен, олардың нарықтағы үлесі шамамен төрт пайызды құрады, сондықтан жаңа модельдер үшін шығындарды және құрал-саймандарды төмендету қажеттігі туды, мүмкін инновациялық шешімдер арқылы. «Nash Metropolitan», «Nash» немесе «Hudson» брендтерімен сатылатын, 1957 жылы «Rambler» сияқты жеке брендке айналды. Осы кезде «Rambler» сатулары «AMC» көлемінің басым бөлігін құрады, сондықтан Джордж Ромни «Nash» және «Hudson» брендтерін тоқтатып, тек «Rambler»-ге назар аударуға шешім қабылдады. Бұл шешім келесі жылы АҚШ-та экономикалық дағдарыс болғанда және үнемді шағын автомобильдерге сұраныс артқанда өте пайдалы болды. «Nash» және «Hudson» өндірісі 1957 жылдың 25 маусымында соңғы «Hornet» модельдері шығарылған кезде тоқтатылды. 1958 жылдан 1962 жылға дейін «Rambler» және «Metropolitan» «AMC» сатқан автомобильдердің жалғыз брендтері болды. 1965 жылы «Rambler» атауы кезең-кезеңмен жойыла бастады, ал «AMC» 1988 жылғы модельге дейін бренд атауы ретінде сақталды. 1970 жылы «American Motors» «Kaiser Jeep» (Willys Overland Motors компаниясының мұрагері) және оның Огайо штатының Толедо қаласындағы өндіріс кәсіпорындарын сатып алды. 1979 жылы «AMC» «Renault» компаниясымен технологиялық серіктестік орнатты. 1987 жылы «Chrysler Corporation» «NYSE» биржасында «AMC»-нің барлық акцияларын сатып алу үшін ашық ұсыныс жасады. Акционерлер ұсынысты мақұлдады, соның нәтижесінде «AMC» «Chrysler Corporation» бөлімшесіне айналды.

Халықаралық нарықтар

Ерте кездерден бастап, Nash көліктері әлемнің көптеген елдеріне, толық автомобиль түрінде немесе жергілікті құрастыру үшін бөлшектелген жиынтықтар түрінде экспортталды, соның ішінде Ұлыбритания, Австралия, Жаңа Зеландия және Оңтүстік Африка сияқты оң рульді нарықтарға. 1954 жылы Nash және Hudson компаниялары бірігіп American Motors Corporation (AMC) құрғаннан кейін, Nash және Hudson таңбалары үшін халықаралық өндіріс біріктірілді. Одан кейін, халықаралық операциялар 1957 жылға дейін Кеношадағы бұрынғы Nash зауытында және Канададағы Brampton зауытында жүргізілді, содан кейін Nash және Hudson таңбалары қолданудан тоқтатылды.

Австралия

1920 жылдары әрбір австралиялық штаттағы бірнеше дистрибьютор Nash көліктерін құрастырып, сатты. 20-ғасырдың басындағы барлық автомобиль брендтерінде болған практика бойынша, шасси мен қозғалтқыштар импортталды, ал австралиялық көлік құрастырушылар жергілікті жерде корпус жасады. Алғашқы дистрибьюторлар: Жаңа Оңтүстік Уэльс үшін – Wilsford Limited, Виктория және Риверина үшін – Richards Brothers, Квинсленд үшін – Peels Limited, Батыс Австралия үшін – Eric Madren Motors (кейін Nash Cars (W.A) Limited), ал Тасмания үшін – Northern Motors. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейінгі қалпына келтіру кезеңінде автомобиль өндірісінің баяулауы, бензиннің нормативтік бөлуі және валюта тапшылығы байқалды. Бұл факторларға қарамастан, кейбір көліктер 1940-шы жылдардың соңы мен 1950-ші жылдары импортталды. 1950 жылы Тасманияның Лансестон қаласында Davies Pty Ltd бірнеше Nash жүк көліктерін құрастырды. 1954 жылы Nash Hudson біріккеннен кейін AMC-нің жаңа Rambler көліктері Австралияға импортталып, Ira L. & A. C Berk Pty Ltd дистрибьюторы арқылы сатылды, бұл компания бұрын 1939 жылдан бері Hudson франшизасын иеленген. Hudson Австралияда жақсы танымал болғандықтан, бастапқыда олар Hudson деп сатылды. Nash Metropolitan Австралияда сатылмады. Rambler маркасы бар алғашқы көліктер 1957 жылы импортталды. Бұл алғашқы партия 24 көліктен тұрды, оның ішінде 10-ы Rambler универсалдары болды. 1960 жылға дейін Австралияға аз мөлшерде Rambler Six импортталды. 1960 жылы AMC Австралияның көлік құрастырушы компаниясы Australian Motor Industries (AMI) есебінен, көліктерді бөлшектеп келтірілген жиынтықтан құрастыру бойынша жаңа келісім жасады, оның өндірісі 1961 жылдан 1976 жылға дейін жалғасты. Кейіннен AMI Toyota Australia компаниясына айналды.

Жаңа Зеландия

1935 жылдан бастап Nash автокөліктері Жаңа Зеландияда Крайстчерч қаласындағы Motor Assemblies Limited компаниясымен құрастырылды. Зауыт сонымен қатар Studebaker және Standard көліктерін де жасады және 1954 жылы Standard Motors компаниясы сатып алды. Өндіріс кейін Оклендтегі VW Motors компаниясына, Отахухудағы Volkswagen зауытына 1962 жылға дейін көшірілді. Жаңа Зеландияда Nash Rambler және британдық оң рульді Nash Metropolitan көліктері пайда болды. 1963 жылы AMC компаниясы Темза қаласындағы Campbell Motors компаниясымен AMC көліктері үшін жаңа көлік құрастыру зауытын салу туралы келісімге келді, ол 1964 жылы өндіріске кірісті. Campbell Motor Industries (CMI) деп қайта аталған зауыт 1971 жылға дейін Rambler көліктерін бөлшектелген жиынтықтан құрастырды. CMI кейін "Toyota New Zealand" компаниясына айналды.

Оңтүстік Африка

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Nash моторлы көліктері Оңтүстік Африкада, жаңадан салынған East London Car Distributors and Assemblers (CDA) құрастыру операциясы арқылы жиналды. Зауыт Packard, Renault және Standard моторлы көліктерін де құрастырды. CDA кейін Chrysler, ал соңында Peugeot компанияларына өтті.

Ұлыбритания

Nash көліктері Ұлыбританияға Nash Concessionaires компаниясы арқылы импортталды. 1961 жылдан кейін Rambler импорты бұрынғы Ұлыбританиялық Hudson операциясының Чизвиктегі бөлімшесіне көшті, ол тиісінше Rambler Motors (A. M. C.) Limited деп қайта аталды. AMC-нің Nash Metropolitan өндірісі үшін Austin-мен жасасқан келісімі Чизвик Rambler операциясынан тәуелсіз болды.

Автоспорт

1950-ші жылдардағы көптеген американдық өндірушілер сияқты, Nash та Grand National Stock Car жарыстарына қатысты.